นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

คนธรรมดา
Ico256
ชื่อเข้าระบบ:chakrit.t
สมาชิกที่:107
ชื่อ:chakrit
นามสกุล:tongurai
นามแฝง:คนธรรมดา
เป็นสมาชิกเมื่อ:17 ตุลาคม 2550 11:28
เข้าระบบเมื่อ:10 มีนาคม 2560 09:18
คำสำคัญ (keywords):ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์  engineer  biodiesel
อ่าน:48200
ประวัติย่อ

เกิด วันอาทิตย์ เดือน กุมภาพันธ์ 2498 

เริ่มเรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ อยู่ชั้น ป.1 ตอน 4 ขวบนิดๆ

คุณพ่อเสียตอนอายุ 5 ขวบกว่า

ย้ายไปเรียนโรงเรียนเอกชน ศิริวิทยา ตอน ป.3 เพราะค่าเรียนถูกกว่า

คุณแม่เปลี่ยนสถานะจากแม่บ้านมาทำธุรกิจและรับจ้างเพื่อเลี้ยงลูกๆ 6 คน

เรียนป.5-7 ที่โรงเรียนวัดธรรมิการาม ต้องเดินไปเรียน ประมาณ 2-3 กิโลเมตรเห็นจะได้ ตอนเป็นเด็กดูเหมือนระยะทางมันจะไกลมาก

เรียน ม.1-5 ที่โรงเรียนประจวบวิทยาลัย ช่วงม.2-5 อยู่กับพี่สาวคนที่ 2 ซึ่งเรียนจบมาเป็นครูที่จ.ประจวบฯ ส่วนคุณแม่เข้ากรุงเทพฯไปดูแลพี่ๆ ที่ต้องเรียนมหาวิทยาลัย

เรียนปริญญาตรีที่คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รหัส 14...041 เลือกเข้าเรียนสาขาเคมีเทคนิค เพราะเขาบอกว่าจบไปทำงานเหมือนวิศวะ

เป็นนักกีฬาบริดจ์ของคณะฯและจุฬาฯเมื่ออยู่ตอนปี 3

เรียนจบไปทำงานโรงงานทอผ้าแถวบางนา ทำได้ 4 เดือนก็ออก เพราะเจ้าของเป็นหุ้นส่วนกัน เขาหาว่าเราเป็น spy ของอีกฝ่ายหนึ่ง

เดินเล่นแถวภาควิชาฯที่จุฬาฯตอนว่างงาน ศ.ดร.สมชาย ชวนให้มาเป็นอาจารย์ที่ ม.อ. นึกอย่างไรไม่รู้.ตอบตกลง

มาทำงานที่ ม.อ. อย่างเป็นทางการในวันที่ 7 พ.ย. 2518-ปัจจุบัน ที่ภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์

ไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส ตอน ก.ค. 2520 กลับมาม.อ. พ.ย. 2523

เรียนจบเร็วเพราะเชื่อฟัง Professor มาก ทำที่เขาอยากจะให้ทำ ทำในเรื่องที่ตัวเองไม่ได้สนใจสักเท่าใด Thesis ก็ตั้งไว้ในหิ้งในลังเก็บของไปหลายปีแล้ว

อยู่ 3 ปีเศษ ไม่ได้กลับเมืองไทยเลย เพราะเจ้าของทุนไม่ออกค่าตั๋วเครื่องบินให้ เคยมีครั้งหนึ่งตู้โทรสาธารณะเสีย สามารถต่อมาเมืองไทยได้โดยไม่เสียเงิน นักเรียนต่างชาติเข้าคิวกันโทรฟรีตลอดคืน รวมตัวผมเองด้วย

ใช้เวลาช่วงปิดเทอมเที่ยวยุโรป แบบกางเต้นท์ปีแรก แบบซำเหมาแบกเป้ นอนในรถไฟปีที่ 2 ปีที่ 3 ทำงานรับจ้างเก็บเงินเพื่อเอากลับบ้าน

ไม่มีจุดหมายสูงส่งในชีวิต แม่บอกว่าขอให้เป็นคนดีก็พอ

ก็เพียงตั้งใจเป็นคนดี และทำประโยชน์ให้แก่ประเทศไทยบ้างก็คงพอแล้ว

 

 

QR Code
Chart?cht=qr&chs=100x100&chl=http%3a%2f%2fshare%2epsu%2eac%2eth%2fprofiles%2fusers%2fchakrit%2et