นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1843
ความเห็น: 5

ลปรร แก้ปัญหาการฟ้องร้องหลังการบริการวิชาการ (1)

เมื่อคืนวาน ผมมาเขียนเรืองนี้ไปรอบนึง แล้ว net ล่ม ก็เลยมา post ใหม่ คราวนี้จะใช้วิธีเขียนทีละตอนสั้น ๆ ... แบ่งเขียนไม่ใช่เพื่อได้เสื้อรางวัลนะครับ แต่เพราะถ้า post ไม่สำเร็จอีก ก็จะได้ถือว่าเรื่องนี้อาถรรพ์ เลิกเขียนไปเลย

หลายปีก่อน ผมเข้ามารับหน้าที่จัดการระบบให้บริการตอบคำถามทางวิชาการเรื่องยาของคณะฯ หลังจากอาจารย์ผู้พัฒนาเว็บบอร์ดลาออกไปทำธุรกิจส่วนตัวได้ไม่นาน

บริการที่ว่า มีลักษณะเฉพาะคือ โฟกัสไปที่การถามตอบผ่านเว็บบอร์ด เพราะตอนนั้น เว็บบอร์ดที่ว่า ก็ติดอันดับความนิยมพอสมควรแล้ว และคนที่ตอบ สามารถแวบมาตอบตอนไหนก็ได้

ตอนนั้น เว็บบอร์ดดังกล่าว มีความคึกคักเพราะมีห้องบริการอยู่หลายห้อง

 

หน้าตาของเว็บยุคแรก ๆ มีหลายห้อง ผู้ใช้ชอบ แต่มีมุมที่ "เปลี่ยว" 

ตรงนี้ต้องขอบคุณ คุณป้อม(อิ๊กคิว) คนเก่งของคณะเภสัชศาสตร์ ที่เขียนถึง web ที่ช่วยให้ย้อนเวลากลับไปดูหน้าเว็บยุคเก่าได้ ทำให้สามารถย้อนไปดึงหน้าจอสมัยนั้นมาลงไว้ที่นี้

การโพสท์ขยะสมัยนั้น ก็พอมี แต่เป็นขยะประเภทไม่มีพิษภัย ก็เลยไม่ค่อยมีใครให้ความสำคัญเท่าไหร่ และตอนนั้น ระบบลบ-เซ็นเซอร์ข้อความผ่านเว็บ ก็ยังไม่มี จะลบแต่ละที ประสานงานกันเหนื่อย

ดูแลได้สักพัก ก็เจอเรื่อง

วันหนึ่ง มีโทรศัพท์ถึงผมตอนเข้าเวรร้านยา บอกว่า เดี๋ยวจะมีสายเข้า คือมีผู้ถูกหมิ่นประมาทผ่านเว็บบอร์ด เขาแจ้งความแล้ว และจะติดต่อตรงกับท่านอธิการบดี แต่ติดต่อไม่ได้ เลยติดต่อคณะแทน และโอนสายมาเป็นทอด ๆ มีกระซิบบอกก่อนผมรับสายด้วย ว่า งานนี้เขาฟ้องแน่

ปรากฎว่า เป็นการ post เข้าในห้องที่ไม่ค่อยมีคนเข้าไปใช้ ซึ่งถือว่าอยู่ในมุมอับมาก และ post เข้ามาในช่วงงานพิธีรับพระราชทานปริญญาบัตรที่ใคร ๆ ในคณะไม่สนใจมาดูในเว็บบอร์ด แถมต่อท้ายกระทู้อื่นที่ดูไม่มีพิษมีภัย ทำให้กระทู้นี้ หลุดรอดไปได้นานเกือบเดือน จนเจ้าตัวมาเห็น

ทั้งเรื่องที่ post และคนที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ คณะแทบไม่มีใครรู้จัก คนนอกอ่านแล้วก็ไม่เข้าใจหรอกว่ากำลังพูดเรื่องอะไร แต่คนที่เกี่ยวข้องเขาคงถือว่า คนในแวดวงทุกคนรู้กันว่าหมายถึงใคร แต่โชคร้ายที่เว็บบอร์ดคณะฯ กลายเป็นสื่อกลางการหมิ่นประมาท ยังไงเจ้าของบ้านก็ต้องรับผิดชอบ

อ่านต่อตอนหน้า ลปรร แก้ปัญหาการฟ้องร้องหลังการบริการวิชาการ (2) นะครับ ว่าเป็นยังไงต่อ

หมวดหมู่บันทึก: บริการวิชาการ
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 09 ธันวาคม 2550 09:23 แก้ไข: 15 มกราคม 2555 22:00 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ก็เป็นความกังวลอยู่พอควรค่ะ ขอบคุณค่ะที่เขียนบันทึกนี้ ทางผู้ดูแลก็กังวลมากเพราะเขียน คัดลอก ตัดแปะกันเยอะ แต่ทั้งนี้ได้เตือนโดยนำหลักการเขียน  มาให้ทราบโดยทั่วกันหากมีข้อผิดพลาดประการใด...ผู้เขียนบันทึก ผู้ตัดต่อ ผู้อ้างถึง.....เพราะงานเขียนที่ตัดต่อถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์เพียงประโยคเดียว...ก็ตามเอาความทางกฎหมายกันได้...หากใช้ข้อความจากที่อื่น ควรอ้างถึงทางที่ดีควรเขียนเองไม่ควรลอกมาโดยเฉพาะจากเว๊บที่เขาทำธุรกิจ

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ...(อาถรรพ์...ไม่มีจริง  อิ...อิ...)


 

 
หือ..อาจารย์คะ กะลังถึงตอนสนุกเลย...รีบต่อเร็วๆ นะคะ..เดี๋ยวขาดตอนค่ะ...

สวัสดีครับ คุณ Pเมตตา

  • ผู้ดูแลเนื้อหา ปรกติก็มีเรื่องต้องหนักใจอยู่ตลอดแหละครับ
  • คิดว่า เป็นงานในหน้าที่
  • หรือคิดว่า ทำให้ดี ก็มีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นได้เพราะการทำหน้าที่
  • ประเด็นเรื่องลิขสิทธิ์ ลองเข้าไปอ่านที่

P System News » ร่วมประชาพิจารณ์ Creative Commons ภาษาไทย เพื่อรากฐานสำคัญของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของชาติ

 

 

 

คุณ P Kon1Kon

 

  • ขอบคุณครับ ที่เข้ามาลุ้น
  • ผมต่อตอนจบให้แล้วนะครับ หวังว่า คงไม่ทำให้ขาดตอนนะครับ

 

  • สวัสดีค่ะ
  • ขอคุยเรื่องนักศึกษานะค่ะ
  • เรื่องนักศึกษาป่วย ทางงานพี่ได้ทำหนังสือถึงหอพักอาคาร 11 ขอความช่วยเหลือให้ดูแลนักศึกษาคนดังกล่าวใกล้ชิดค่ะ

ขอบคุณพี่ P อัมพร ครับ ที่ช่วยเอื้อเฟื้อจัดการเรื่องให้

 

 

 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.225.194.144
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ