นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ใยมะพร้าวน้องใยไหม
Ico64
พิสิฐ์พงษ์ หมื่นประเสริฐดี
นักวิทยาศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 6 · ผู้ติดตาม: 10

อ่าน: 1143
ความเห็น: 3

บันทึกสไตล์เรา

      ขอบคุณพี่โอ๋กล่าวถึงใน บันทึกนี้ครับ ขอบคุณที่มีคนให้กำลังใจ แต่อยากให้กำลังใจที่ได้นี้ ส่งผ่านไปถึงป้าจิ๊บ แม่ยาม พี่น้องยาม อ.ฉัตรชัย น้องเปป น้องคม พี่สัมและทีมงาน shared ทุกคนด้วย ว่าวันนี้แชร์ของเราสามารถยืนได้ด้วยตัวเองแล้ว กับพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่ไม่ต้องมีโปรโมชั่น ไม่ต้องกระตุกต่อมเขียนกันให้มากมายแบบสมัยก่อน ก็ยังมีนักเขียนประจำ นักเขียนเก่งๆ มากมายมาวนเวียนเขียนบันทึกเป็นประจำ (แต่จริงๆ ชอบนะครับ การมี Theme หรือกิจกรรมในแชร์ของเรา อิอิ)

 

        แต่ทั้งนี้ ตนเองก็ยังไม่สามารถเป็นนักเขียนประจำวันได้สักที แต่ก็ไม่อยากหายไปไหนจากแชร์นานๆ เลยตั้งใจไว้ว่า ขอเป็นเขียนบันทึกทุกสัปดาห์แล้วกัน โดยมีตารางสรุปทุกวันศุกร์ของพี่โอ๋ เป็นเกณฑ์ เป็นตัวกระตุ้นเวลายุ่งๆ กับเรื่องอื่นๆ ให้กลับมาเขียน มาฝากบันทึกไว้เสมอ

 

         แชร์นี้ดีโข ใครไม่ลองก็ไม่รู้ หลายคนอาจมองว่าคนพวกนี้ประหลาด เขียนอะไรกันนักหนา ไม่เห็นมีใครอยากจะรู้เรื่องของเราเลย มาเขียนให้อ่านทำไม แต่เรื่องแบบนี้ต้องลอง ถึงจะรู้เองครับ อย่างน้อยก็เป็นความสุขทางใจของผู้เขียน ได้ดอกไม้สักสองสามดอก ก็สุขใจแล้ว เค้าข้ามขีดจำกัดเรื่อง Feedback กันไปนานแล้วครับ จริงม้ายลุงฯ 555+ (ขอพาดพิงลุงฯ สักหน่อย ว่าคนนี้เค้ามีของมาประจำ เขียนอะไรเป็นตัวเองสุดๆ พูดตรง เขียนตรง ไม่เชื่อลองตามอ่านดูสิ ฮึ)

 

        ยิ่งได้อ่านบันทึกของ "ชาวบ้าน" นี่ยิ่งดีครับ ได้เก็บแง่คิดดีๆ ได้เรียนรู้ประสบการณ์ดีๆ ของผู้รู้มากมาย ไม่เสียเวลาเลยที่ได้อ่านได้เขียนบันทึกในแชร์ ได้ฝึก ได้เรียนรู้อะไรมากมายไม่รู้จบ แบบไม่ต้องจ่ายเงินซื้อหาหนังสือมาอ่านเลย (มีผู้อ่านหนังสือแล้วมาย่อยในบันทึกให้อ่านบ่อย เช่น อาจารย์คนธรรมดาไงครับ)

 

         ทิ้งท้าย ก็ขอแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการเขียนสักหน่อย ให้ไม่เสียบันทึกฟรีๆ เสียพื้นที่อันทรงคุณค่าของแชร์พีเอสยู ว่าการเขียนสไตล์ใยมะพร้าวฯ นั้นมันมายังไง

 

          ส่วนหนึ่งมันคงเกิดจากประสบการณ์ในการพูด ในการสอนและการอธิบายเยอะ เพราะเรามีบทบาทและหน้าที่อีกอย่างนอกจากเป็นนักวิทยาศาสตร์ ดังนั้น เวลาเขียนบันทึก จึงออกมาแบบไหลไปเรื่อยแบบนี้ แต่ออกไปทางภาษาพูดมากกว่า ไม่ใช่ภาษาเขียนที่ถูกต้องแบบครูภาษาไทย นอกจากนี้ โดยส่วนตัวเป็นคนชอบเล่นมุก ชอบต่อปากต่อคำ หาอะไรใหม่ๆ ถกเถียงกับมิตรสหายบ่อยๆ ดังนั้น จึงมีทักษะเรื่องการสื่อสารแบบที่เป็นสไตล์เรา ซึ่งบอกตรงๆ ว่าในแชร์นี้มีผู้ใหญ่ค่อนข้างเยอะ บางทีก็ไม่อยากเล่นมุกหรือเล่นอะไรจนเลยเถิด ต้องเน้นกลับมาทางด้านวิชาการเสียหน่อย (ในแชร์ เลยดูจริงจังกว่าตัวจริงมาก) ส่วนเรื่องความคิดสร้างสรรค์นี้ จริงๆ ไม่ได้มีอะไรให้สร้างสรรค์ครับ คงเกิดจากที่ชอบคิดเกิน คิดเลย คิดลึกตลอด คล้ายกับว่า สมองมันไปเอง แบบที่ชอบคิดมากกว่าที่รู้ที่เห็นมา ซึ่งมันเป็นไปเองอัตโนมัติ เช่น ไปอบรมที่ไหนมาก็อยากจะทำบ้าง แต่ติดเตรียมไว้แล้วว่าถ้าเราทำบ้าง จะมีอะไรบ้างที่ดีกว่าที่เราได้อบรมหรือเคยเห็นมา หรือ ถ้าของใช้อะไรหมด ก็จะหาอะไรรอบๆตัว มาประยุกต์ใช้แทนได้ ดังนั้น การที่เราคิดมากกว่าเพื่อนไปอีกขั้นหนึ่งเสมอ จึงฝึกความคิดสร้างสรรค์ไปในตัวมั้ง

 

มันก็เป็นเช่นนี้แล...ครับ

 

คติประจำบันทึก: เวลาผ่านมาแล้วก็ผ่านไป นักเขียนอาจผ่านมาแล้วก็ผ่านไป แต่บันทึกที่เค้าเขียนไว้จะอยู่คู่กับโลกนี้ตลอดไป...แต่สุดท้ายแล้ว ทุกสิ่งล้วนเป็นอนิจจัง

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

หมวดหมู่บันทึก: วิธีการใช้งาน Share
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 26 มกราคม 2558 21:42 แก้ไข: 02 กุมภาพันธ์ 2558 20:35 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 LUX, Ico24 anni, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ชอบค่ะ (เลยให้ทั้งดอกไม้และมาบอกด้วย)

หายไปสองวันไปสุราษฏร์ ไม่ได้ไปเอายา

แต่ไปบรรยาย แบบนี้ตรงไม่ตรง ฮิ

ชอบ... ชอบมาก....ชอบที่สุด

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.236.171.181
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ