นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1314
ความเห็น: 6

ทำงานหรือใช้ชีวิต มันก็เหมือนกับปลูกต้นไม้

  •  วันนี้
       ปีใหม่ ๒๕๕๗ จะเข้าสู่ปีที่ ๙ ที่ตนเองเริ่มทำงานมา ทุกวันนี้เราทำงานด้วยความอยาก ทำงานตามภารกิจขององค์กร ทำงานตามแนวทางพัฒนาที่หน่วยเราควรทำ ทั้งแบบที่หัวหน้าสั่ง และแบบที่หัวหน้าไม่สั่ง แต่หัวหน้าเราไม่ค่อยสั่ง เหตุผลหนึ่งคือหัวหน้าเราไม่ค่อยชอบสั่ง และอีกเหตุผลหนึ่งคือ สั่งไม่ค่อยทัน เพราะเรามักทำล่วงหน้าก่อนโดนสั่งเสมอ
 
      ปีที่แล้ว เราเดินเข้าไปดูงานหน่วยเครื่องมือฯ ระดับคณะ ๒ แห่ง ส่วนระดับมหาวิทยาลัย เราเดินเข้าไปเป็นลูกค้า โทรหาติดต่อเรื่องต่างๆ ที่เรามีเรื่อง แต่คนในหน่วยงานก็อัธยาศัยดี พาเราเดินทั่วเวลาเราไปหา ช่วยแนะนำเรื่องต่างๆ ให้ความช่วยเหลือเราเสมอมาผ่านโทรศัพท์ ซึ่งการดูงาน หรือ การติดต่อทั่วไปนั้น เราก็ทำเอง หัวหน้าไม่เคยสั่ง
 
     งานประชาสัมพันธ์ งานพัฒนารายการวิเคราะห์ หรือเครื่องมือ ตนเองก็คิดเองบ้าง ทำเองบ้าง เลียนแบบเค้ามาบ้าง ใจหวังให้หน่วยงานพัฒนา เติบโต เพราะหน่วยงานโต เราก็โตไปด้วยอยู่แล้ว
 
  • เมื่อก่อน
    แต่เมื่อก่อนเราไม่ได้เป็นแบบนี้นะ การทำงานสองสามปีแรก เราไม่มีทิศทาง ไม่มีความกระตือรือล้นมากนัก ทำงานแค่ให้จบเป็นวันๆ ผลลัพธ์ ก็ตามคาดหมายหรือตามสิ่งที่ทำไป หน่วยงานก็ไม่มีการพัฒนา การเลื่อนขั้นเงินเดือนก็อยู่ในระดับ mean หรือต่ำกว่าเสมอ แสดงให้เห็นถึงสายตาของหัวหน้า ที่มองว่าหน่วยงานเราไม่มีประสิทธิภาพ และผลงานเราอยู่แค่ระดับพื้นๆ
 
     การปลูกต้นไม้ก็เหมือนกัน เมื่อก่อนตนเองก็ซื้อต้นไม้มาปลูกบ่อยๆ ทั้งแบบลงดิน แบบในกระถางใหญ่ และกระถางเล็กในห้องทำงาน แต่สรุปว่าต้นไม้ตายเรียบทุกต้น ถ้าต้นไหนไม่ตาย ก็เพราะเป็นพวกที่อยู่ได้ด้วยตนเองแบบไม่มีคนดูแล
 
      ขนาดเลี้ยงบอระเพ็ดในกระถางในห้องทำงาน ที่ทำงานอยู่ทุกวัน มันยังตายได้ แสดงให้เห็นว่า เราขาดความดูแลเอาใจใส่ต้นไม้ขนาดต้นที่ตายยากๆ ก็ยังตาย จนสุดท้าย เลยเข้าใจไปเองว่า ตนเองเป็นคนมือร้อน ปลูกต้นไม้อะไรก็ไม่ขึ้นหรอก ชาตินี้คงเอาดีทางปลูกต้นไม้ไม่ได้แล้ว "ฉันใดก็ฉันนั้น" งานที่ทำแบบจบไปวันๆ ไม่ได้คิดพัฒนาอะไรเท่าไหร่ จึงไม่ได้ดีเด่อะไร อาจจะพูดว่า มันก็แห้งกรังแบบต้นไม้ที่เราเลี้ยงแบบทิ้งๆ ขว้างๆ เช่นกัน
 
  • กลับมาปัจจุบันอีกครั้ง
 
      ทุกวันนี้ เรามีบ้าน เราก็เลยปลูกและเลี้ยงต้นไม้มาตลอดเก้าเดือน ปรากฏว่ายังไม่มีตายสักต้น เพราะเรารดน้ำทุกวัน เราสนใจ ศึกษาอากับอาการของมันตลอด ดูว่าต้นไหนชอบแดด ต้นไหนชอบน้ำ ต้นไหนต้องตัดกิ่งก้าน ต้นไหนมีศัตรูพืชอะไรบ้าง รู้จักหนอนว่าแต่ละชนิดชอบกินใบอะไร แค่ตื่นมาตอนเช้าเห็นเศษขี้หนอนเล็กๆ ก็รู้แล้วว่า เป็นหนอนอะไร พลิกใบ เขี่ยก้านจับทิ้งไม่เว้นวัน ส่วนเรื่องงาน ตอนนี้เปลี่ยนจากหลังมือเป็นหน้ามือเหมือนกัน
 
    ดังนั้น การทำงานก็คงเหมือนกับการเลี้ยงต้นไม้ ไม่มีงานไหนยากเกินที่เราจะทำให้ดี โดยเฉพาะงานของเราเอง ไม่มีใครยากเกินเปลี่ยนแปลง ไม่มีใครยากเกินพัฒนา เหมือนกับที่ "ไม่มีมนุษย์คนไหนที่จะปลูกต้นไม้ไม่ขึ้นไม่งาม หากมีความใส่ใจ ตั้งใจจริง"
 
เอิ้ก เอิ้ก
 
"ใจสั่งมา"
หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 04 มกราคม 2557 21:44 แก้ไข: 07 มกราคม 2557 11:46 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 12 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เห็นด้วยกับน้อง 2 ใยครับ ใส่ใจในงานก็ได้รับผลงานออกมาดีครับ

น่าจะให้ดอกไม้สัก 10 ดอกค่ะ บันทึกนี้ โหวตขอให้คุณจิ๊บเอาไปเป็นบันทึกแนะนำหน่อยเถอะ ชอบ...

ก่อนที่เราจะซื้อต้นไม้ เราต้องศึกษาก่อนว่า ต้นไม้นี้มีลักษณะเช่นไร ไม้กลางแดด หรือไม้ในร่ม ชอบน้ำมากน้อยแค่ไหน และต้องดูแลรักษาต้นไม้อย่างไรให้ยืดยาว ซึ่งเปรียบเหมือนกับคนนั่นแหล่ะค่ะ ตรงตามที่บันทึกมาค่ะ หากวันใดไม่ได้แวะเวียนไปเชยชม เหมือนกับการทิ้งห่างไป ขาดการดูแล เอาใจใส่จากเจ้าของ และเมื่อไหร่ที่จะให้ปุ๋ย หรือตกแต่งมให้สวยงาม ตรงกับใจพี่มอนลี่เลยค่ะ เพราะชอบต้นไม้เหมือนกัน

สุดยอดค่ะ

รู้จักกระทั่ง "หนอน" ที่อยู่แต่ละต้น เลยเหรอ...

นับถือ...นับถือ...

หนอนลูกหมา

อิอิอิ

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.231.21.83
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ