นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ทดแทน
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 2 · ผู้ติดตาม: 7

อ่าน: 1192
ความเห็น: 5

ทำไมจึงต้องการอัตรากำลังมาเพิ่ม

มีความคิด มาเนิ่นนานว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องรับวิศวกรเพิ่ม เพื่อมาฝึกมาปลูกฝั่งการเรียนรู้เรื่องของการดูแลเครื่องมือวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งมันต้องใช้ระยะเวลาพอสมควรในการเรียนรู้ 1-2 ปีแรกเป็นแค่เริ่มต้น 3-4 ปี หลังจึงจะกล้าคิดกล้าซ่อม สรุปรวมความว่าอย่างน้อย 2-3 ปี จึงจะทำงานกับเครื่องมือวิจัยชั้นสูงได้

  • ความต้องการอัตรากำลังมาเพิ่มด้วยเหตุผลที่ว่า จำนวนเครื่องมือมีมากกว่าอัตรากำลังที่จะรองรับได้ ประการต่อมา หาคนมารองรับสำหรับคนที่อายุมากแล้วอย่างตัวเรา ฮะ ฮะ ฮ้า เพราะว่าถ้ารอเราเกษียณ แล้วค่อยรับมา ถึงตอนนั้นแล้วจะใครสอนงานน้องๆ มันต้องมาเรียนรู้กันไปในระยะเริ่มแรก

ด้วยเพราะว่า การเรียนรู้มันต้องปฏิบัติควบคู่กับทฤษฏี แต่ที่เน้นๆ คือปฏิบัติกันจริงๆ จังๆ แบบนี้รู้นาน จำแม่น และอีกเหตุผลหนึ่งคือ ปัจจุบันจำนวนงานซ่อมเครื่องมือวิจัย และเครื่องมือพื้นฐานมีจำนวนเพิ่มขึ้นมาก ทั้งภายใน และภายนอก ที่เราเปิดให้บริการงานซ่อม มีเข้ามาต่อเนื่อง อยู่ที่่ว่าเราซ่อมให้เขาทันหรือไม่ก็เท่านั้น คนเขาอยากจะส่งมาให้เยอะๆ แต่เราทำไม่ทันเสียเอง เสียมากกว่า ซึ่งงานซ่อมมันต้องใช้ทักษะพอสมควร กว่าจะหาจุดเสีย เจอ ก็ต้องใช้เวลาพอสมควรจริงๆ

  • ความตั้งใจ มองหาวิศวกรคนรุ่นใหม่ ที่มาด้วยใจรัก ชอบงานซ่อม ไม่ต้องการคนเก่ง ต้องการคนขยัน และมุมมองทางทัศนคติ ที่ดีแบบนี้ แหละที่ต้องการ มันจึงต้องใช้เวลาในการคัดเลือกอยู่พอควร

ประการต่อมา เรื่องของงานซ่อม งานกลึงชิ้นงานเล็กๆ น้อยๆ เพื่อการพัฒนา หรือเสริมงานซ่อม ส่วนนี้เราตั้งใจมาเนิ่นนานอีกเช่นกัน นั้นหมายถึงว่าเราสามารถพัฒนางานซ่อมสร้างไปได้อีกก้าวหนึ่งเช่นกันครับ แต่การได้มาซึ่งน้องวิศวกรมันคงต้องใช้เวลา แม้ว่าท่านหมวกเหลืองจะไฟเขียว แบบว่าผ่านตลอดด้วยการจ้างด้วยเงินรายได้ของทางหน่วยงาน แต่เราเพียงรอจังหวะและคิดให้รอบคอบเสียก่อน

  • สุดท้าย ก่อนจบบันทึก แบบง่ายๆ และเรียบร้อย ของการทำงานมายาวนาน แม้บางครั้งเจออุปสรรคบ้างก็เป็นเสมือนแรงผลักดันให้เราสู้ ด้วยกำลังทางความคิด ถึงปัญหานั้นๆได้มาตลอดรอดฝั่งจริงๆ
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 09 กันยายน 2556 20:31 แก้ไข: 09 กันยายน 2556 20:31 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Our Shangri-La, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ขอพูดรวมๆนะครับ

แต่ก่อน ตอนมาทำงานใหม่ๆจนถึงเก่าๆ ก็คิดว่าอัตรากำลังนั้นสำคัญมาก ต้องหาคนมาช่วย ทำงานคนเดียวไม่ไหว ไม่ว่าง ไม่อยู่ นานาจิตตัง แต่หลังๆนี้มีความคิดใหม่ว่า บางทีอัตรากำลังไม่สำคัญเท่ากับการบริหารจัดการตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ นี้แค่ความคิดเห็นที่ได้มาจากการศึกษาเท่านั้นเองนะครับ

บางทีงานบางอย่างก็ต้องใช้อัตรากำลังนะครับ ทฤษฎีที่ผมคิดมานั้น ก็เลยจบแค่นั้น ไม่อยากเถียงกับใครแล้ว แค่เพียงเห็นว่ามีหลายคนบ่นกันจังว่า คนไม่พอ ต้องหาคนเพิ่ม ก็เห็นเพิ่มแล้ว งานก็ยังเท่าเดิม คนใช้บริการก็ยังบ่นเหมือนเดิม เผลอบ่นมากขึ้น เพราะทะเลาะกันเองภายใน

มาขำ ... ข้างบน

ก็เป็นไปได้หลายแบบ นะคะ

แบบ ขาดแคลน จริงๆ

แบบ คนเก่าใช้ไม่ได้ เพิ่น ไม่ทำไรแล้ว

แบบ คนใหม่ต้องฝึกฝน ประกบคู่

แบบ 1 คนทำงานครึ่งคน

แบบ 1 คนทำงานเหมือน 3 คน

แบบ 1 คนทำงานเหมือน 7 คน

แบบไม่ทำงานเลยทำแต่เรื่องให้ นายเวียนหัว

คริ...คริ...

อย่าง คุณทดแทนนี้ต้องหามาเพิ่มให้ นะคะ

เอาแกไว้ สอนน้องอย่างเดียว

Tacit แกมีเยอะ เด๋วโดนซื้อตัวไป

ม.อ. แย้ แน่ แน่เลย อิ..อิ...

ลืมไปนิดด

วันนี้เสือหาย อิ..อิ..

วิศกรเก่งๆ หาง่าย แต่คนวิศวกรทัศนคิตดีๆ หายาก

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ยังอยู๋

เสือ "หาย"

อิอิอิ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.230.119.106
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ