นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ทดแทน
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 2 · ผู้ติดตาม: 8

อ่าน: 1070
ความเห็น: 0

บันทึกเพื่อ"พ่อ"

จงดูแลท่านด้วยใจ และความอบอุ่น อย่างเต็มกำลัง เพียงเพื่อตอบแทนบุญคุณ ที่เรา หลายๆ คนมองเห็นค่าที่มิอาจทดแทนทั้งชีวิตได้หมดจวบจนกว่าจะ หมดลมหายใจ ของเรา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายคนหนึ่งเป็นคนพื้นเพ จังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอเชียรใหญ่ ซึ่งเขาว่ากันว่า อำเภอนี้เป็นพื้นที่ของคน ที่มีรายได้ต่อหัวประชากรค่อนข้างต่ำ

รวบรัดตัดตอน

ต่อมามี ครอบครัวกับสาวชาวนครศรีฯ เหมือนกัน แต่ต่างอำเภอ เคยได้ยินจากบ้าน จากปากของท่านว่า ถ้าอยู่บ้านป่า คงต้องตัดยาง กรีดยาง เป็นแน่แท้ อีกทั้งลูกๆ น่าจะเรียนหนังสือหนังหาลำบาก เลยย้ายถิ่นฐานครอบครัวไปอยู่สุราษฏร์ฯ อำเภอเวียงสระ ติดเขตนครศรีฯ เช่นเดิม ประกอบอาชีพค้าขาย มีสวนยางสมัยแต่แรกด้วยน้ำพักน้ำแรง สักนิด ซึ่งปัจจุบันเป็นเพียงพื้นที่ำทำกิน เพราะดันไปซื้อที่ ที่ เขาประกาศ ว่าติดเขตป่าสงวน ในตอนหลัง "มันไม่ได้ปักป้ายบอกตอนนั้น" 

สมาชิกภายในครอบครัว

มีลูกๆ 4 คน เป็นผู้ชายเสีย 3 หญิง 1 คน รวมทั้งครอบครัว 6 คน พอดีเสร็จสรรพ สองคนทำงานแข็งขันมีบ้านหลังคาัสังกะสี เป็นบ้านห้องแถวใว้อยู่อาศัย  เนิ่นนานมาพอสมควรส่งลูกๆ เรียนไล่ตั้งแต่ ประถมหนึ่ง จนกระทั้งจบมัธยม ส่งต่อจนจบทางด้านช่าง นั้นคือคนโต จนมีงานทำ ส่วนลูกๆ คนอื่นๆ ก็-ดิ้นรนขวนขวาย-จนจบ รามคำแหง มีงานทำเป็นของตัวเอง มีรายได้พอสมควร

วันเวลาผ่านพ้นไป

ชายคนดังกล่าวล้มหม่อนอนเสื่อ เป็นอัมพฤต เดินเหินไม่คอยสะดวกมาอาศัยกับลูกชายคนโตสักช่วงระยะเวลาหนึ่ง เพียงเพื่อการรักษาอาการอัมพฤต ที่โรงพยาบาลของรัฐ จนท้ายสุดลูกชายคนที่ 3 ที่เห็นว่ามีที่อยู่อาศัย และถานะพอจะให้บิดาอยู่สบาย เลยมารับไปอยู่ด้วยที่ บางกอก "กรุงเทพมหานคร"

หลายสิบปีที่อยู่ มีลูกชาย และลูกสาวคนเล็ก เป็นคนเลี้ยงดู จวบจนกระทั้งเสียชีวิตในเวลาต่อมา

นึกเสียดายวันเวลาที่ผ่านมา

วันเวลาที่ผ่านมาชายคนดังกล่าว ต้องทำงานหนักมากเพียงเพื่อต้องส่งลูกๆ ไปให้ถึงฝั่ง แต่ชีวิตอย่างที่ว่าพอ ลูกๆ เริ่มตั้งตัวได้ ชายคนนั้นก็จากไป แต่ลูกๆ ไม่ได้ตอบแทน ช่วงเวลาชีวิตที่ท่านมีอยู่ อย่างเต็มที่ เพียงคิดว่า มีเงินน้อย ไม่มีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง เลยดูแลตามสภาพที่เป็นไป โดยไม่ได้เอาใจใส่เท่าที่ควร ทำให้โอกาสของการทดแทนบุญคุณ ขาดหายไป

ใจนั้นมาคิดตอนหลังมันเหมือนว่าจะสายไปเสียแล้ว โอกาสนั้นมันเป็นของทุกๆ คน ทุกๆ วินาที อยู่ที่ว่าเราจะเลือกเดินบนเส้นทางของความเอื้ออาทร ต่อ บิดา มารดา ได้ด้วยใจเท่านั้น สิ่งของนอกกายนั้นเป็นเพียงเครื่องปรุงแต่ง แลดูแล้ว ความรัก และความอบอุ่นเท่านั้น ที่ยิ่งใหญ่ ทีุ่สุดในชีวิต

แปลกเอาเรื่องเลยทีเดียว

พอตอนช่วงมีชีวิตแทบไม่คอยได้ดูแล เรื่องอาหารการกิน พอดวงวิญญาณของท่านผู้จากไปเราก็สรรหาปรุงแต่งอาหาร เกือบทุกๆ อย่าง ไปทำบุญ ช่างแปลกจริงๆ ชีวิตมันน่าจะคิดได้เสียตั้งแต่ที่เขามีชีวิตอยู่ จงเลี้ยงดู ผู้มีพระคุณที่ก่อเกิดกำเนิดชีวิตเรา ให้ดีที่สุดเท่านั้นเป็นพอ

วันนี้เป็นวันพ่อ ไม่ว่าพ่อเรา หรือพ่อของแผ่นดิน จงดูแลท่านด้วยใจ และด้วยความความอบอุ่น อย่างเต็มกำลัง เพียงเพื่อ ตอบแทนบุญคุณในช่วงชีวิต ที่เหลือของท่าน ที่เรา หลายๆ คนมองเห็นค่า ที่มิอาจทดแทนทั้งชีวิตได้หมดจวบจนกว่าจะ หมดลมหายใจ ของเรา

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 05 ธันวาคม 2555 08:50 แก้ไข: 05 ธันวาคม 2555 16:00 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.238.36.32
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ