นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

pjo talk
Ico64
Jhayanin Oui Prachyanusorn
อาจารย์
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 0

อ่าน: 1713
ความเห็น: 0

ทศวิบัติของการจัดการฯ (ตอน 3)

กิจกรรมบริหารบางกิจกรรม กลายเป็นเนื้องอก เป็นภาระ การดำเนินงานอย่างถูกขั้นตอน แต่ "ต่อยดี แต่ผิดเป้า" ที่ควรเข้าใจ การบริหารคือการสื่อสาร

บันทึกสามตอนจบนี้ เก็บความจาก บทความเรื่อง "ทศวิบัติของการจัดการความรู้ในหน่วยราชการ" ศาสตราจารย์ วิจารณ์ พานิช (3 ม.ค. 2548 ตอนที่ 3 นี้ post ขึ้นยากจัง เพราะผมได้เขียนและ post ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 สองครั้งก่อนนี้กดปุ่มผิดเอย ไฟดับเอย ก็เลยกลายเป็นว่าบันทึกค้างอยู่นาน

ตามที่ ท่านอาจารย์ฯ เขียนไว้เดิมนั้น เพื่อประโยชน์ของการจัดการความรู้ในองค์กร แต่เมื่ออ่านแล้วก็เห็นได้ว่า สามารถประยุกต์กับการจัดการองค์การได้ด้วย ก็เลยจับประเด็นมาขยาย มาว่ากันต่อให้จบดีกว่า

วิบัติที่ 7  การดำเนินงานจัดการฯไม่ได้แทรกเป็นเนื้อเดียวกับงานประจำ 

     กิจกรรมบริหารบางกิจกรรม แม้เป็นเรื่องสำคัญขนาดที่ทุกคนต้องมีส่วนร่วม แต่องค์การก็ไม่ได้จัดให้มีหน่วยงาน(หรือคน)ทีรับผิดชอบ แต่มักจะฝากไว้กับบางหน่วยงาน(หรือบางคน) จึงมีความเสี่ยงที่การดำเนินการจัดการฯจะแยกจากเนื้องาน ทำให้งานนั้นกลายเป็นเนื้องอก เป็นภาระ จนเกิดความไม่เต็มใจถึงต่อต้าน

    ลองนึกดูซิครับว่างานอะไรบ้างที่สำคัญต่อองค์การมาก ทุกคนต้องร่วมทำ โดยไม่อาจจะมอบให้ใครหรือฝากไว้กับหน่วยใด (แต่ก็ควรมีหน่วยงานรับผิดชอบ)

วิบัติที่ 8  การดำเนินงานจัดการฯไม่ได้พุ่งเป้าไปที่เป้าหมายหลักขององค์การ

      นี่คือ "จุดตาย" ที่พบบ่อย การดำเนินงานที่ถูกขั้นตอนไปทุกอย่าง แต่เมื่อประเมินผลกระทบต่อกิจการขององค์การแล้ว พบว่ามีผลน้อยมาก เมื่อตรวจสอบก็พบว่า ผู้ดูแลระบบฯ ไม่ได้ดูแลให้เป้าหมายของการจัดการฯพุ่งไปในทิศทางเดียงกับวิสัยทัศน์และเป้าหมายขององค์การ

      เข้าทำนอง "ต่อยดี แต่ผิดเป้า"

 วิบัติที่ 10  ไม่มีพื้นที่ที่ทุกคนในหน่วยงานสามารถเข้ามาแลกเปลี่ยนแบ่งปันความรู้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ

      กิจกรรมที่สำคัญที่สุดในกระบวนการจัดการฯ (โดยเฉพาะในองค์การอุดมศึกษา) คือ "การแลกเปลี่ยนแบ่งปันความรู้" จะต้องจัดให้มี "พื้นที่ประเทืองปัญญา" ที่มีชีวิต มีน้ำใจไมตรี ที่ก่อเกิดความภาคภูมิใจแก่คนที่ได้มีส่วนร่วมแลกเปลี่ยนแบ่งปันความรู้-ความเห็น

      มีบ่อยครั้งที่มีการประชุมระดมความเห็น แต่บางครั้งก็มีผู้พูดเพียงฝ่ายเดียว หรือบางครั้งก็มีผู้ร่วมแลกเปลี่ยนความรู้-ความเห็นมาก แต่ผู้จัดประชุมก็ไม่ตอบรับรู้ต่อความรู้-ความเห็นเหล่านั้น

ความพิการของการสื่อสารในองค์การ

     ท่านอาจารย์ยังได้ทิ้งท้ายไว้อีกสามประเด็น ที่ผมเห็นว่าเป็นปัจจัยวิบัติที่สำคัญ ก็คือ ความพิการของการสื่อสารในองค์การ องค์การอยู่ได้ (โดยเฉพาะองค์การอุดมศึกษา) เพราะ มีคนเป็นส่วนประกอบสำคัญ การสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพประสิทธิผลจึงเป็นปัจจัยที่สำคัญมาก เพราะ การบริหารคือการสื่อสาร 

     การพูดต้องมีเป้าหมาย คำพูดทุกคำมีความหมาย ถ้าพูดไปแล้วไม่มีผล ไม่รับผิดชอบคำพูด

    :-๐  อย่าพูดดีกว่า

หมวดหมู่บันทึก: วิจัย - วิจัยสถาบัน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 27 สิงหาคม 2551 17:37 แก้ไข: 27 สิงหาคม 2551 17:37 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.210.24.208
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ