นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

BuNcH
Ico64
อภิชาติ เกื้อก่อบุญ
นักวิชาการอุดมศึกษา
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1779
ความเห็น: 4

ชีวิตที่...ปลายกระบอกปืน ของลูกจ้างราชการ 3 จังหวัดชายดแนใต้

ชีวิตที่...ปลายกระบอกปืน ของลูกจ้างราชการ 3 จังหวัดชายแดนใต้

 

เมื่อเช้าของวันอังคารที่ 15 ธันวาคมที่ผ่านมา กระผมต้องเศร้าใจเมื่อได้ทราบข่าวว่ากระผมต้องสูญเสียบุคคลคุ้นเคยไปอีกหนึ่งท่าน เนื่องมาจากเหตุการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนใต้ โดยเหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นในตอนเช้าของวันอาทิตย์ ที่13 ธันวาคมที่ผ่านมา เวลาประมาณสิบโมงเช้า ได้มีลูกจ้างของศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดปัตตานี ถูกประกบยิงเสียชีวิต คือคุณทิน สิงหพล อายุ 50 ปี โดยที่ภรรยาของคุณทิน ได้เล่าให้ฟังทั้งน้ำตาว่า ในตอนเช้าของวันอาทิตย์ตนกับสามี พร้อมด้วยเพื่อนลูกจ้างของศูนย์วิจัย ได้ขับรถจักรยานยนต์ไปตลาดบาซาเอ ซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดปัตตานี ไปประมาณ 3 กิโลเมตร โดยที่การไปตลาดในวันนั้นได้ไปกันทั้งหมด 6 คน แต่ตนและสามีซื้อของเสร็จก่อนจึงขับรถกลับมาก่อน พอขับมาถึงที่เกิดเหตุซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดปัตตานี ประมาณ 1 กิโลเมตร ปรากฏว่ามีวันรุ่นสองคนขับรถจักรยานยนต์มาประกบ พร้อมกับเรียกสามีของตนว่า ไอ้ทินกูยิงมึงนะ จากนั้นสามีของตนก็ถูกยิงระยะเผาขนเข้าที่หัว รถเสียหลักล้มลงข้างทาง และในขณะที่ตนและสามีล้มลงไปแล้วนั้นโจนก็พยายามที่จะยิงตนซ้ำ แต่โชคดีที่มีรถกระบะแล่นมาพอดีโจนเลยตกใจหนีไป หลั้งจาที่คุณทินได้เสียชีวิตลงญาติได้นำศพกลับมาบำเพ็ญกุศลที่จังหวัดพัทลุง ซึ่งในวันปรงศพนั้นผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี ได้มอบหมายให้รองผู้ว่าจังหวัดปัตตานีมาเป็นประธานในพิธีแทน ในวันนั้นบรรยากาศในงานเป็นไปด้วยความเศร้าสลดทั้งญาติและเพื่อนร่วมงาน ในการนี้ทางจังหวัดได้มอบเงินจำนวน 375,000 บาท เพื่อปรอบขวัญแก่ครอบครัวคุณทิน หลังจากเสร็จสิ้นพิธีกระผมมีโอกาสพูดคุยกับพี่ๆที่มาจากประมงปัตตานีว่าเป็นไงบ้าง พี่ๆเล่าให้ฟังว่าชีวิตแย่ ออกไปไหนไม่ได้เลย ขอย้ายออกก็ไม่ได้ ถ้าจะไปไหนก็ต้องไปให้เร็วและอย่ากลับทางเดิมเด็จขาด ซึ่งมันก็คล้ายกับพวกเรที่ทำงานอยู่ที่เทพา จนผมคิดเอาว่า ชีวิตของเรา เหมือนชีวิตที่แขวนอยู่บนปลายการบอกปืน แล้วเมื่อไหร่ละที่ ชีวิตไม่ต้อง....ที่ปลายกระบอกปืนอีกต่อไป 

ด้วยความอาลัยยิ่ง.......
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 25 ธันวาคม 2552 15:14 แก้ไข: 25 มกราคม 2553 15:48 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
Pdoun [IP: 192.168.100.112]
25 ธันวาคม 2552 15:44
#52426
เดี๋ยวนี้ความตายที่นั่นกลายเป็นหน้าที่ไปแล้วไม่มีใครสนใจ
ขอเป็นกำลังใจให้ครับ
Ico48
นิตยา [IP: 192.168.100.112]
25 ธันวาคม 2552 17:57
#52431
ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ

แวะมาให้กำลังใจเหมือนกันค่ะ ชีวิตก็ต้องสู้ๆกันไปนะค่ะ ถ้าเมื่อเราทำอะไรไม่ได้.ก็ให้คิดเสียว่าฟ้าลิขิตชะตาชีวิตมาแล้ว ถึงจะอยู่ที่ไหน หากถึงวันที่ต้องไปก็ต้องไปน่ะค่ะ จิตใจจะได้สบายใจ!! ^_^

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.237.183.249
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ