นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 2958
ความเห็น: 3

ผ้าซับเหงื่อกับกางเกงใน

ข้าวของที่ผมใช้ หากมันสามารถตอบสนองการใช้งานของผมได้ดี ผมไม่ได้สนใจเรื่องแบรนด์เนมอะไรเลย
 
 
ผมเลียนแบบคุณหมอธนพันธ์ในการตั้งชื่อบันทึกให้มันดูหวาดเสียว เรียกสมาชิกให้อยากเข้ามาอ่าน ถ้าหากหลวมตัวเข้ามาอ่านเพราะเหตุผลนี้แล้วล่ะก็ ควรจะต้องบอกต่อในเทคนิคนี้นะครับ
 
เรื่องของเรื่องก็คือผมเล่นเทนนิสเป็นประจำและเป็นคนที่มีเหงื่อมาก อีกทั้งผมใส่แว่นตาเล่นเทนนิสซึ่งก็มีเรื่องมากเพิ่มขึ้นอีกคือ ปกติผมใส่แว่นแบบ progressive lens ทำงาน แต่เวลาเล่นเทนนิสเลนส์แบบนี้ทำให้ผมกะระยะ/จังหวะตีผิด ก็เลยต้องใช้แว่นเลนส์ชั้นเดียวแบบปกติอีกอันหนึ่ง หยดเหงื่อก็กระเด็นใส่แว่นบ้าง ทำให้รำคาญและรู้สึกไม่มั่นใจในระหว่างการเล่น ผมก็แก้ปัญหาโดยการใช้ผ้าคาดหัว  แต่ก็ช่วยไม่ได้มาก ก็เลยต้องใช้ผ้าเช็ดเหงื่อเพิ่มอีกผืน คอยเช็ดบ่อยๆ
 
ประเด็นก็มีอยู่ว่า ผมเลือกใช้ผ้าซับเหงื่อแบบราคาถูกผืนพอเหมาะที่ซื้อจาก hypermart ราคาผืนละ 19 บาท เวลาใช้ผมก็พาดไว้บน net ชิดๆเสาหน่อย ก็เป็นที่ล้อเลียนว่าผมมีฐานะทางการเงินก็ดูดี ทำไมใช้ของราคาถูก กระจอกๆแบบนี้
 
ผมก็ไม่ได้โต้แย้งหรืออธิบายอะไรมาก เพราะผมมีแนวคิดผมเองว่า สิ่งของใดก็ตามหากสามารถตอบสนองได้ตามวัตถุประสงค์ของผู้ใช้ คือตัวผมเองได้แล้ว ผมก็ไม่ได้คำนึงถึงความสวยหรือการต้องทำให้ดูดีอื่นๆอีก
 
ความจริงแล้วผมมีผ้าเช็ดตัวผืนเล็กจำนวนมาก ที่ได้เป็นของขวัญปีใหม่หรืออื่นๆ ตลอดจนการไปเดินหาซื้อด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่ถูกใจเท่าผืนละ 19 บาทที่ใช้อยู่ เพราะขนาดมันพอเหมาะ ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ไม่หนา สรุปคือใช้ซับเหงื่อได้ตลอดการเล่นใน 1 วัน และที่สำคัญคือตอนซักก็ไม่เสียเวลาซักและตากแห้งมาก (ผมซักด้วยมือและทำด้วยตัวเอง) ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญในการเลือกใช้ของผม และหากมันเริ่มมีคราบที่ซักออกได้ยาก ผมก็จะเปลี่ยนใหม่ได้ง่ายๆ
 
ผมดูเอาตามความเหมาะสมในการใช้งานของผมเองและก็ไม่ได้คำนึงถึงว่ามันจะส่งผลต่อภาพลักษณ์ของผมแต่อย่างใด
 
มีความลับอีกประการหนึ่งของผมก็คือ ชุดชั้นในที่เรียกว่ากางเกงใน ผมใช้สีขาวล้วนมาเกือบ 30 ปีแล้ว เมื่อก่อนผมก็ใช้ยี่ห้อที่มีแบรนด์เนมหรือยี่ห้อประจำที่ถูกใจ เพราะต้องเป็นแบบยางยืดขอบเล็ก แต่ปัญหาของผมก็คือเวลาเล่นกีฬามีเหงื่อมากๆ กางเกงในสีขาวจะเปลี่ยนเป็นสีออกน้ำตาลทำให้ดูน่าเกลียดทั้งๆที่มันยังใช้งานได้ดีอยู่
 
มีอยู่ครั้งหนึ่งผมต้องออกไปหาซื้อกางเกงในแบบฉุกเฉิน ก็ไปหาซื้อตาม hypermart ประเภท 6 ตัวร้อยบาท หรือ 3 ตัว 60 บาทอะไรทำนองนี้ ก็พบว่ามันก็ใส่แล้วใช้ได้ คือไม่รัด ไม่คัน ซักง่าย ใส่สบาย ก็เลยติดใจซื้อแบบ 6 ตัวร้อยบาทใช้มาโดยตลอด และเมื่อมันเริ่มเปลี่ยนสีออกเป็นสีน้ำตาล ก็ทิ้งไปโดยไม่เสียดายอะไรมาก
 
ข้าวของที่ผมใช้ หากมันสามารถตอบสนองการใช้งานของผมได้ดี ผมไม่ได้สนใจเรื่องแบรนด์เนมอะไรเลย ผมก็เป็นโรคจิตในบางรูปแบบที่ดูประหยัดเงินในเรื่องการแต่งตัว ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ก็ขอให้ใช้ได้ก็ซื้อมาใช้แล้ว และก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม ผมก็จ่ายเงินมากๆ ในบางเรื่องได้ เพียงแต่ผมเห็นว่ามันควรจ่ายได้ ก็จ่ายแล้ว คงต้องให้จิตแพทย์มาบอกผมกระมังครับ
 
Zero Defect บอกว่า หากปากกาลูกลื่นราคาถูก สามารถตอบสนองความต้องการของเราได้ คือเขียนแล้วเส้นไม่ขาด ไม่เลอะ และใช้ได้นานตามระยะเวลาที่เราคาดหมาย มันก็มีค่าเท่ากับปากกาหมึกซึมราคาแพงเหมือนกัน
 
ผม..เอง
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 03 สิงหาคม 2551 11:30 แก้ไข: 03 สิงหาคม 2551 11:30 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ครับ เหมือนที่เค้าว่า แมวไม่ว่าจะสีอะไรรึว่าลักษณะเป็นอย่างไร ขอให้จับหนูได้ก็ถือว่าเป็นแมว

ค่ะ...คะ..อาจารย์..สุดขำจิงๆๆค่ะ..และก็เห็นด้วย
นะค่ะว่าของใช้บางอย่างไม่จำเป็นต้องแพง
ขอให้มันตอบสนองกะความต้องการของตนเอง
มันก็โอเซแล้ว....และเรื่องที่อาจารย์เขียนมัน
เป็นไรที่แบบว่า..ขำ..ลับ..ฉบับฮ่าเลยค่ะ...

อิ...อิ....

ผ้าซับเหงื่อกับกางเกงลิง

พริกขี้หนู..กับหมูแฮม..

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.153.39.7
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ