นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ทา ยุ
Ico64
ทวีพงษ์ ยุนุ๊

กองกิจการนักศึกษาวิทยาเขตปัตตานี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 1 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1577
ความเห็น: 9

สลามปัตตานียามเช้า

แสงอรุณรุ่งยามเช้า ใต้ฟ้าปัตตานี ส่องประกายฉายแสงไปทั่วอาณาบริเวณเขตดิน ถิ่นรูสมิแล...วิถีชีวิตของพวกเราวันนี้ก็ยังคงเดิม และจะรักกันตลอดไป

           เช้าวันนี้ เป็นอีกวันที่ไม่คุ้นเคยเพราะโดยปกติ จะตื่นมาปฏิบัติกิจวัตรประจำวันในเวลา ๐๕.๐๐ น. ของทุกวัน เมื่อเสร็จภารกิจแล้ว หากไม่นอนต่อก็จะนั่งอ่านหนังสือ (เพื่อรอเวลาไปทำงาน) แต่เช้าวันนี้มิได้เป็นอย่างเช่นของเช้าทุกวัน ที่หากไม่นอนต่อก็จะนั่งนอนอ่านหนังสือเล่นๆ เพราะวันนี้เป็นวันหยุด จึงได้เดินเข้าไปในห้อง มุ่งตรงไปยังตู้เสื้อผ้าที่ใช้จนเคยชิน หยิบชุดเสื้อผ้า
ในการออกกำลังกาย และได้สวมใส่เตรียมพร้อมสำหรับเช้านี้

 

          จับเอาจักรยานคู่กายเพื่อปั่นไปรอบปัตตานี อีกครั้งของ ๑ เช้า ใต้ฟ้าปัตตานี
ที่นานแล้วมิได้ออกมาสัมผัสบรรยากาศของปัตตานียามเช้า ผมเลือกเส้นทางที่จะปั่น
คือมุ่งไปทางด้านหลังของมหาวิทยาลัยไปสู่สะพานเดชานุชิด ผ่านถนนวัฒนธรรม
ศาลากลางจังหวัดปัตตานี

         

          แสงอรุณรุ่งยามเช้า ใต้ฟ้าปัตตานี ส่องประกายฉายแสงไปทั่วอาณาบริเวณเขตดิน
ถิ่นรูสมิแล

         

          เริ่มปั่นจักรยานออกจากบ้าน ไปทางหลัง มอ. ผ่านเส้นทางหมู่บ้านจตุรมิตร
เป็นหมู่บ้านที่ผสมผสานกันระหว่างวัฒนธรรมพุทธ และมุสลิม ของคนต่างพื้นที่ที่รับราชการ
และทำมาหากินยังถิ่นปัตตานี  ผู้คนจ้อแจ้ตื่นมาเดินออกกำลังกายเบาๆ กลุ่มคนทั้งคนเฒ่า
เด็กๆ เดินจูงมือกลับมาจากมัสยิด พระสงฆ์เดินบิณฑบาต ให้ผู้คนอีกกลุ่มได้ทำบุญตักบาตร
เป็นวิถีปกติในยามเช้าของชุมชนนี้ครับ ยังคงปั่นจักรายานมุ่งต่อไป เจอกับกลุ่มผู้ปั่นจักรยาน
ด้วยกัน ทักทายด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มเป็นภาษากายอย่างหนึ่งที่ทำได้ง่าย ทั้งที่ไม่รู้จักกัน
แต่มิตรภาพเกิดขึ้นได้เสมอ ปั่นเพลินจนมาถึงลานวัฒนธรรม เสียงดนตรีดังมาชวนให้ตื่นเต้น
ต้องตกใจกับผู้คนมากมายที่มาออกกำลังกายที่นี้ บางก็ร่วมกันเต้นแอโรบิค เด็กๆ วัยรุ่น
เล่นสเก็ตบอส ผู้คนวิงเบาๆ ผู้เฒ่ารำกระบี่กระบอง เด็กๆ วิ่งเล่นกันสนุกสนาน

         

          ถึงแม้บางมุม ที่มองว่า ๓ จังหวัดน่ากลัว สถานการณ์เงียบเหงา แต่ภาพเช้านี้มัน
เดินสวนทางกันครับ มันจึงต้องการตอกย้ำว่าถึงแม้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ภาพที่คน
ภายนอกมองเข้ามาจากสื่อที่เสพกันทุกวัน จากการอ่านและการวิเคราะห์หรือไม่
หรือความเข้าใจแบบไหนก็แล้วแต่

         

           แต่วิถีชีวิตของพวกเราวันนี้ก็ยังคงเดิม และเราจะรักกันตลอดไป...

                                                                               

                                                                                                               - ทา ยุ -

 



หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 30 มีนาคม 2556 14:55 แก้ไข: 30 มีนาคม 2556 15:04 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 MK, Ico24 คนธรรมดา, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ปัตตานีน่าอยู่ครับ สังคมเมืองยังเป็นมิตรต่อกัน ทุกคนรู้จักกันหมด โดยไม่ได้แบ่งแยกศาสนา วัฒนธรรม และการศึกษา

วิถีชีวิตเราก็เหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

และที่สำคัญ คือ เรารักกัน

แฮะๆ แต่เราก็ยังกลัว นะ ท่าน

ถ้าถามผม ผมก็กลัวทุกจังหวัดนั้นละครับ

ถ้าถามปัตตานีน่ากลัวไหม กลัวแต่กล้าไป

ถ้าถามยะลาน่ากลัวไหม กลัวแต่ไม่กล้าไป

ถ้าถามนราธิวาสน่ากลัวไหม กลัวแต่ไม่กล้าไป

เพราะไม่ชินสถานที่ครับ ก็เลยกลัว ลองมาบ่อยๆจะชินจนไม่กลัว ขนาด กทม.เองผมยังกลัว กลัวโดนเด็กช่างตีหัวตาย

เป็นธรรมดาครับ

เมื่อเราได้ยินเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ กันทุกวัน

เกิดเหตุการณ์อย่างโน้น อย่างนี้ใน ๓ จังหวัด มันย่อมส่งผลต่อความคิดความรู้สึก

ก็อย่างเช่นคุณรบพิเศษพูดนั้นแหละครับ ความเคยชินมันเหมือนมีอิทธิพลต่อพวกเรา

ที่ทำให้พวกเราสามารถใช้้ชีวิตได้อย่างปกติ

(แต่ถ้าไม่เกิดอะไรขึ้น มันคงเป็นสิ่งที่แปลกสำหรับพวกเรา อิอิ)....

รูปสุดท้ายนี้หล่อ จุงเบยยยย

อิ อิ...

ฮ่ะฮ่าฮ่า

ขอบคุรครับ

คุณทายุหล่อทุกวันครับ ไม่เว้นวันหยุดราชการ ขนาดทำล่วงเวลาก็ยังหล่อครับ

แต่ก็ยังหล่อไม่เท่าท่านเลย

สาวตรึม ทุกเวลา มิเว้นวันหยุดราชการครับ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.201.3.10
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ