นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ทา ยุ
Ico64
ทวีพงษ์ ยุนุ๊

กองกิจการนักศึกษาวิทยาเขตปัตตานี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 1 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1580
ความเห็น: 8

สู่เลโคลน

ทุกย่างก้าวที่เราได้ย่างก้าวฝาเท้าลงไป สัมผัสได้ถึงไอคลุ้งอันเย็นสบายของดินโคลน

....เช้าวันใหม่ขณะสายหมอกยังลอยเจือจางอ้อยอิ่ง ฝนลงละอองบางเบา ชั่วครู่ก็จางหายไป  น้ำฝนที่เทลงมาวันก่อนทำให้กระแสน้ำขุ่นเล็กน้อย  ไอโคลนหลังฝนส่งกลิ่นดินคลุ้งหอมพอสัมผัสได้  เจ้านกกินปลาโผผ่านบินชะแว็บ ร้องแก็ก ๆ พุ้งผ่านไปเบื้องสูง ...

          ...ดังหวาดระแวงพวกผมกับนักศึกษาจำนวนหนึ่งที่เดินทางเข้าไปยังเลโคลน  ซึ่งเป็นอีกโครงการหนึ่งครับที่ร่วมกับคณะกรรมการนักศึกษาประจำหอพัก 5  ได้จัดขึ้นมา  ทั้งนี้เพื่อให้นักศึกษาได้เรียนรู้และสัมผัสธรรมชาติ  ปลูกฝังให้นักศึกษาได้รักษ์ รู้คุณค่าของป่าชายเลน และห่วงแหนธรรมชาติที่ยังเหลืออยู่ (เป็นป่าชายเลนใน  มอ. เรานี้เอง)

            ทุกย่างก้าวที่เราได้ย่างก้าวฝาเท้าลงไป สัมผัสได้ถึงไอคลุ้งอันเย็นสบายของดินโคลน ที่รองรับเราด้วยความนุ่มนวล (เหมือนกับว่ามันคอยนวดเท้าเราอยู่) โดยที่ไม่คิดทำร้ายเรา  ได้ร่วมกันปลูกป่า เพื่อเพิ่มพื้นที่ป่าชายเลนให้มากขึ้น และสร้างที่อยู่ใหม่ให้กับสัตว์เล็กสัตย์น้อยที่คอยอาศัยกันมาซึ่งกันและกัน

          .....แต่มีความรู้สึกเย็นหลังขึ้นมาทันที แต่เมื่อสัมผัสได้ มันคือโคลนที่มาประทับอยู่บนหลังผม ที่ลอยมาจากมุมหนึ่งของนักศึกษา  แล้วปราดมันออกมาถือไว้เป็นก้อน ... (สถานการณ์เริ่มเงียบ)   หลังจากนั้นจึงรวมตัวนักศึกษา  เพื่อเดินทางออกจากเลโคลน และให้เดินมุ่งหน้าไปก่อน ได้ที่...จึงปาโคลนที่ถือไว้ในมือซ้ายเข้าไป  มือขวากุมโคลนขึ้นมาอีกก้อนแล้วระเบิดเข้าไปยังกลุ่มนักศึกษา  นักศึกษาหันหลังกลับมาพร้อมด้วยโคลนในมือ แล้วระเบิดใส่เข้ากัน จนแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร ...

                 สัตว์เล็กสัตว์น้อยคอยส่งเสียง เหมือนดังว่าเชียร์พวกเราอยู่ (บวกกับความปัญญาอ่อนของเจ้าหน้าที่และนักศึกษา  ฮ่ะฮา...) ทั้งตัวเจ้าหน้าที่และนักศึกษาเต็มไปด้วยโคลน ทุกคนจึงดูกลมกลืนไปกับธรรมชาติ อย่างที่วางไว้....

.....ธรรมชาติ ทรัพยากร ที่มนุษย์เราผูกพันดำรงอยู่ ถูกบุกรุกแย่งชิง ทำลายล้างผลาญ จนในปัจจุบัน มนุษย์ เริ่มรู้จักสำนึกได้  แต่จะหวนกลับสู่ความอุดมสมบูรณ์เช่นเก่าก่อนนั้น หาเป็นเช่นนั้นไม่ ยามเราเสพสุข เราไม่เคยคิด ครั้นยามเมื่อเราต้องสูญเสียมันไป เรากลับมีความรู้สึกหวงแหน.....

                                                                                                                                       ทา  ยุ

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 26 ธันวาคม 2550 15:37 แก้ไข: 30 มีนาคม 2556 13:48 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สำนวนคมคายเหลือเกิน ขอนับถือ

ขอบคุณครับ คุณศลิษา

  • คือผมกำลังอกหักน่ะครับ เลยเขียนไปตามอารมภ์เพ้อ ถึงได้ละเมอออกมาเป็นคำพูดเหล่านี้  (ฮ่ะฮ่า... พูดเล่นครับ)
  • แต่ถ้าเราลองปล่อยใจสักครั้งไปตามสายลม ความข่มขื่นในชีวิตก็จะหายไป จิตใจก็จะผ่อนคลาย ความคิดดีๆ ก็จะลอยมา...  (แต่ถ้าอึดอัดหน้าท้อง ก็ต้องผ่อนคลายในห้องน้ำน่ะครับ)

-- ขอบคุณครับ ที่แวะเข้ามาทักทาย

  • สำนวนเหลือหลายนะน้องเฟก
  • อ่านแล้วเห้นภาพค่ะ ในอดีตพี่ลุยทะเลโคลนมาแล้ว และปลูกต้นตาลไว้ด้วย พี่ยังเก็บภาพที่พี่ปลูกต้นตาลไว้เลย แล้ววันหลังพบกันจะให้ดูนะ 
  • เด๋ว...วันหลังต้องย่องไปดูแล้วว่าต้นตาลที่พี่ปลูกไว้ยังอยู่หรือเปล่า ผลิดอกออกผลแล้วหรือยัง?
  • ฝากบอกพี่บุญพาด้วยนะ....พี่รออ่านบันทึกเขาอยู่นะ

คิดถึง บรรยากาศของแลโคลน ข้างตึกวิทย์ เทคโนหลาย

  • ทา ยุ เขียนเก่งจัง..
  • ข้อคิดก็ลึกซึ้งทุกที...
  • เยี่ยม!!!

P ขอบคุณครับ  พี่อัมพร

  • ต้นตาลที่พี่ปลูกไว้ ต้นที่เท่าไรครับ ตอนนี้มันเติบโตกลายเป็นร่มเงา ให้ทุกคนไปแล้ว เขาเรียกว่าจากไป แต่ยังทิ้งสิ่งเบื้องหลังไว้ให้เป็นประโยชน์กับมหาลัย...ครับ

 

P หลายคนก็คงคิดเช่นเดียวกับ คุณนู๋นุช ครับและโชคดี ที่นักศึกษาทุก ๆ รุ่นให้ความสำคัญกับป่าชายเลนพื้นนั้นครับ

  • ตอนนี้จึงกลายเป็น ศูนย์พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติท้องถิ่นไปแล้ว ครับ
  • ขอบคุณครับ ที่แวะเข้ามาทักทาย

 

P ขอบคุณครับ อาจารย์ Kon1Kon

อยากกลับไปเป็นนักศึกษาจังเลย *-* คิกๆ ...(จะได้ลงเลโคลนบ้าง)

นี้หรือป่าว...ที่เขาเรียกว่าแก่แล้ว มักจะนึกถึงความหลัง (คิก ๆ  พูดเล่นฮ่ะ)

  • ขอบคุณครับคุณอุโยะจัง ที่แวะเข้ามาทักทาย และยินดีที่ได้รูจัก

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.238.107.166
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ