นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ทา ยุ
Ico64
ทวีพงษ์ ยุนุ๊

กองกิจการนักศึกษาวิทยาเขตปัตตานี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 1 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1643
ความเห็น: 9

อิสรภาพที่หายไป

การให้โอกาสคนทำผิดได้ปรับตัว มันมีค่ามากกว่าการให้สิ่งของ

          อิสรภาพคือสิ่งที่หลาย ๆ คนถวิลหา ไคว่คว้า เพื่อให้ได้มา... แต่กลับมีอีกด้านหนึ่ง ที่เขาเหล่านั้นได้ทำมันหายไป  จึงได้มาอยู่รวมกันยังสถานที่หนึ่ง เพื่อรอวันแห่งอิสรภาพที่หายไป ได้หวนกลับมาอยู่กับเขาอีกครั้งหนึ่ง...               

          คราบน้ำตา  ความเศร้าหมอง  ความไม่แน่นอน  ความโดดเดียว  ปรากฏให้เห็นตลอดทุกเส้นทางที่ได้เดินเข้าไปจากประตูหนึ่ง ไปสู่อีกประตู และหลายๆ ประตูที่ย่างเก้าเข้าไป มันย้ำกับใจตัวเองเสมอว่า ไม่อยากเห็นสภาพนี้...และไม่อยากให้มีสถานที่อย่างนี้ ในสังคมที่บอกกับตัวเองว่า พัฒนาแล้ว  แต่มันคงเป็นได้แค่อุดมคติเท่านั้น  ถ้าตราบใดที่สังคมยังคงเน้นพัฒนาทางด้านวัตถุมากกว่าจิตใจ  เพิ่มคุณค่าให้กับวัตถุมากกว่าค่าของความเป็นมนุษย์...               

           เมื่อต้นเดือนธันวาคม ผมได้มีโอกาสพานักศึกษาหอพัก ไปเยี่ยมชมเรือนจำกลางสงขลา  ตามนโยบายของกรมราชทัณฑ์ ที่ได้มีการกำหนดทำแผนยุทธศาสตร์  เปิดเรือนจำสู่สังคม   ทั้งนี้เพื่อให้นักเรียนนักศึกษาได้มีส่วนร่วมในการรณรงค์ต่อต้านยาเสพติดทั้งในและนอกสถานศึกษา และเพื่อให้นักเรียนนักศึกษายุติพฤติกรรมการเสพยาเสพติดและเลิกยุ่งเกี่ยวข้องหรือคบค้าสมาคมกับผู้ที่มีพฤติกรรมค้ายาเสพติด               

               หลายๆ คนเกิดคำถามแย้งขึ้นมาทันที่ว่า ไม่มีที่ให้ไปแล้วหรือ... จะให้นักศึกษาไปพบกับสภาพเหล่านั้นทำไม... แต่อย่างน้อยที่สุด การที่ได้พานักศึกษาไปยังสถานที่แห่งนั้น ...เพื่อให้เขาได้เห็น / เรียนรู้ถึงสภาพเป็นอยู่ของสถานที่ตรงนั้นว่าเป็นอย่างไร เพื่อเป็นการป้องกัน ย้ำเตือน ไม่ให้พวกเขาเหล่านั้นก้าวผลาดเข้าไป  และที่สำคัญที่สุด ต้องการแสดงให้หลายๆ คนที่อยู่ในสถานที่ตรงนั้นว่า สังคมไม่ได้รังเกียจพวกเขาทั้งหมด   และพ่อแม่ พี่ น้อง รวมถึงสังคมยังเฝ้ารอวันที่พวกเขาเหล่านั้นได้กลับออกมาเป็นคนดี จากการฝึกฝน ผ่านการหล่อหลอมจากที่นั้น  และได้ร่วมกันพัฒนาสังคมต่อไป 

               “การให้โอกาสคนทำผิดได้ปรับตัว  มันมีค่ามากกว่าการให้สิ่งของ

-ทา  ยุ

18  ธันวา  50

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 18 ธันวาคม 2550 20:31 แก้ไข: 30 มีนาคม 2556 13:49 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 วันสุไลมาน เจะแวมาแจ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • พี่เห็นด้วยค่ะ...น้องเฟค
  • นักศึกษาต้องได้สัมผัสจริง เพราะในชีวิตจริงนักศึกษาต้องนำประสบการณ์ต่าง ๆที่ได้เรียนรู้มาประยุกต์ใช้กับการทำงานค่ะ
  • ให้น้องมีความสุขกับการทำงานนะคะ

...ตอนนี้ จะทำกิจกรรมในลักษณะที่เข้าถึงชุมชน ค่อนข้างยากขึ้นกว่าเดิมคับ  เพราะกรอบทางด้านปัญหาความไม่สงบ ที่เข้ามากำหนดให้กิจกรรมของนักศึกษา มอ.ปัตตานี เริ่มเลือนลาง ไม่เหมือนดังวันหวาน

  • ขอบคุณคับ
  • ค่ะ...แล้วพี่จะส่งกำลังใจมาให้
  • สุ้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ นะน้อง

จะว่าไป ชุมชนไม่ได้มีแค่ใน 3 จังหวัดเท่านั้นนะครับ ยังมีชุมชน หรือสังคมอื่นๆ อีกมากมายที่รอให้นักกิจกรรม หรือนักศึกษาเข้าไปศึกษาและเรียนรู้ แต่ก็นั้นแหละขึ้นอยู่กับกลุ่มนักศึกษา หรือตัวนักศึกษาเองด้วยว่า มีความใฝ่รู้ หรือมีความทะเยอทะยานที่จะศึกษาหาความรู้มากน้อยแค่ไหน

ไม่ใช่แค่มองว่าลงพื้นที่ใน 3 จังหวัดไม่ได้แล้วก็ไม่คิดจะไปศึกษาในพื้นที่อื่นๆ อีก

 

แต่อีกประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจคือ การสนับสนุนจากมหาลัย หรือในส่วนของกองกิจฯ เอง ว่าจะมีการ support ในเรื่องของงบประมาณ มากน้อยแค่ไหน ระยะทางที่ยาวขึ้น งบประมาณก็ต้องมากขึ้นตามมา

ก็คงต้องหันกลับมามองแล้วว่าถ้าหากว่านักศึกษาไม่สามารถลงพื้นที่ใน 3 จังหวัดได้ แต่ถ้านักศึกษาอยากจะไปลงพื้นที่ในจังหวัดอื่นๆ กองกิจฯเอง จะสามารถ support ในเรื่องของงบประมาณได้หรือไม่ หรือจะตัดโครงการเหล่านั้นทิ้งไป หรือว่าจะต้องให้นักศึกษาพึงพาตนเอง หางบประมาณกันเอง เพื่อให้ได้ทำกิจกรรมนั้นๆ .....

 ผมว่านะมันก็สามารถมองได้หลายแบบ เพราะจากประสบการณ์ "หนักหนาสาหัสเอาการเลยทีเดียว" แต่มันก็ทำให้ได้ประสบการณ์ในการทำงานในรูปแบบต่างๆ ในภาวะที่กดกัน เร่งรีบ ซืมเศร้า เคล้าน้ำตา อุอุๆๆ แต่นักศึกษาในรุ่นปัจจุบันจะทำได้อย่างผมเมื่อก่อนเหรอ...อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน (แต่ดูจากที่เห็นแล้ว ก็น่าวิตกอยู่นาๆๆ) ....

 

   ขอสมัครเป็นอีกหนึ่งกำลังใจ ......... ทำดี ทำไปเถอะ อย่างน้อยก็มีตัวเราเอง ที่อมยิ้มอยู่ในใจ

   สู้ต่อไป สู้ๆ สู้โว้ย @^_^@

ขอบคุณคับ พี่ซัน

ผมขอเรียนให้ทราบก่อนคับ ผมเองไม่ได้ดูแลในส่วนกิจกรรมนักศึกษา ที่เป็นในส่วนองค์การ หรือชมรมใด ๆ  เพราะกิจกรรมที่ผมทำอยู่ และดูแลอยู่เป็นกิจกรรมที่ผมจัดขึ้นให้กับนักศึกษาหอพัก และดูแลกิจกรรมหอพักเท่านั้นคับ เพราะผมดูแลรับผิดชอบฝ่ายพัฒนานักศึกษาหอพัก และตัวผมเองก็สนับสนุนกิจกรรมที่นักศึกษาจัดขึ้นทุก ๆ กิจกรรม ถึงแม้บางครั้งงบประมาณไม่เพียงพอ ผมเองและเจ้าหน้าที่หน่วยหอพักก็พยายามหางบประมาณจากภายนอก และงบส่วนตัวบ้างในบางส่วน เพื่อนำมาให้กับน้อง ๆ หอพักได้ทำกิจกรรมกัน  เพราะงบประมาณด้านพัฒนานักศึกษาหอพัก เราได้จัดสรรงบประมาณน้อยกว่าบางชมรมเสียด้วยซ้ำ...กับการที่ต้องดูแลในส่วนกิจกรรมของนักศึกษาหอพักทั้ง 9 หอพัก ในแต่ละปี...

คิดว่าเราคงตกอยู่ในสถานะเดียวกันน่ะคับ

จำได้คับว่า ผมกับพี่เองก็เคยได้มีโอกาสไปทำค่ายด้วยกัน (ตอนอยู่ชมรมอาสาพัฒนาชนบท) เมื่อตอนที่ไปสร้างสนามกีฬาให้กับน้องโรงเรียนนิคมสร้างตนเองรัตภูมิ

  ...และต้องยอมรับครับว่าชมรมอาสาพัฒนาชนบทและชมรมมุสลิม ยังเป็นชมรมที่เข้าถึงชุมชน และร่วมพัฒนาสังคมรอบข้างอยู่คู่ มอ. มาตลอดเวลา ครับ

 

ขอบคุณคับ..คุณ นู๋ตาล

ยกมือเห็นด้วย ด้วยคนค่ะ

เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เหมือนกันค่ะ

Ico48
ปอ [IP: 203.155.189.5]
07 มิถุนายน 2551 23:35
#30556

สวัสดีค่ะ น้อง

เห็นจากบทความและหน้าที่ความรับผิดชอบของน้องแล้วน่าอิจฉา จริงๆแล้วพี่ก็อยาก ได้ช่วยเหลือและเป็นแรงขับเคลื่อนในการทำกิจกรรมของน้องนักศึกษา แต่ติดที่ภาระหน้าที่ของความกตัญญูที่ลูกทุกคนต้องปฎิบัติพี่จึงเลือกแบบที่อยากทำไม่ได้ เอาเป็นว่าพี่ขอเป็นกำลังใจให้ และหากมีอะไรให้ช่วยพี่และพี่ทรยินดีค่ะ

ปอสโม ,มนุษ 46

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.201.3.10
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ