นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 7

อ่าน: 811
ความเห็น: 2

น้ำใจเด็กน้อย

วุ้นเป็ดน้อยอันเล็กๆ น่ารัก แสนอร่อยถูกแจกให้เด็กๆ หยิบคนละอัน เด็กๆ บางคนเอาใส่ปากทันที ทำหน้ายิ้มอร่อยอย่างมีความสุข


หลายคนถือวุ้นไว้มองดูอย่างพิจารณา แล้วเอ่ยปาก "ขอกล่องได้ไม๊ครู"  "จะเอาไปทำอะไร" เราแกล้งถาม "จะเอาวุ้นใส่กล่องไปฝากแม่กับน้อง"


หลายคนที่ถือวุ้นในมือเริ่มเดินมาของถุงและกล่องบ้าง "อยากเอาไปฝากยาย" "จะเอาไปให้น้อง" "จะให้พ่อ"

วุ้นถ้วยเล็กๆ น่ารักที่แม่ค้าในตลาดเตรียมให้เด็กๆ น่ารักน่ากินจนเด็กๆ อยากเอากลับไปฝากคนที่บ้าน  แทนที่จะกินเอง เป็นเรื่องธรรมดาของเด็กๆ "ชุมชนแออัดริมทางรถไฟ"


เราชินกับพฤติกรรมเช่นนี้ เด็กๆ ทำแบบนี้ทุกครั้งที่ร่วมกิจกรรมด้วยกัน เด็กๆ มักเก็บอาหารให้พ่อ แม่ น้อง เผื่อใครๆ ในบ้าน ก่อนที่ตัวเองจะกินอิ่มก่อนเสมอ


เราหยิบกล่องเปล่าให้เด็กๆ มองเด็กๆ ด้วยความเคารพ ที่เด็กๆ มีความรับผิดชอบ ในปากท้องของคนในบ้าน ตั้งแต่ตัวแค่นี้


กว่า 6 ปีที่เราคลุกคลีทำกิจกรรมกับเด็กๆ กลุ่มนี้ ไม่เคยสักครั้งที่เด็กๆ จะไม่ขอถุงเพื่อขอเก็บอาหาร ขนมที่ตนมีสิทธิกิน เอากลับไปฝากคนที่บ้าน


เด็กตัวเล็กๆ ในสภาพแวดล้อมเสื่อมโทรม ขาดการดูแลเอาใจใส่จากครอบครัว จนถึงถูกทำร้ายด้วยความรุนแรง เมื่อเด็กๆ เริ่มเดินได้ พอเข้าใจอะไร ๆ เด็กๆ ก็เรียนรู้ที่จะเก็บขยะขาย เมื่อได้เงินก็เอาไปให้พ่อแม่ เป็นหน้าที่ตั้งแต่จำความได้ว่าต้องดูแลเลี้ยงดูพ่อแม่



ผิดกับเด็กๆ ส่วนใหญ่ ที่พ่อแม่ร่ำรวย ที่ถูกเอาใจใส่มากกว่าปกติ จนเด็กๆ เพิกเฉยต่อทุกเรื่อง ไม่ใส่ใจ แล้งน้ำใจอย่างรุนแรง ชาชินกับการถูกปรนนิบัติจากครอบครัว จึงไม่เคยเห็นคุณค่าของใครๆ เพราะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง


วันนี้เราจึงบอกเด็กๆ ให้กินขนม กินอาหารให้อิ่ม "ครูใส่ถุงเตรียมฝากที่บ้านไว้แล้ว" เด็กๆ จึงยอมกินอาหารอย่างไม่กังวลใจ แต่ก็ไม่ลืมหยิบขนมไปให้ครู ไปให้คนขับรถ เป็นการเผื่อแผ่ โดยไม่ต้องร้องขอ


เด็กๆ สนใจกิจกรรม ที่ลุงๆ ป้าๆ เกษตรกรสอนให้ทำ ปุ๋ย ผสมดิน ปลูกผัก ทำแกลบดำ เพาะเมล็ด เด็กๆ ทำกิจกรรมอย่างสนใจ ต้องเรียกว่า เป็นครั้งแรกที่เราเห็นเด็กๆ สนใจอย่างจริงจัง กระตือรือร้นช่่วยงานในแปลงอย่างสนุก


เกือบ 4 ชั่วโมง กับการอยู่ร่วมกัน เป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจากกัน เราสัญญาว่า จะพาเด็กๆ มาชมแปลงผัก ในวันงานเกษตรภาคใต้


เด็กๆ ดีใจ รู้สึกภูมิใจที่มีส่วนร่วมในการทำแปลงสาธิตในครั้งนี้ด้วย


พวกเราร่ำลากันด้วยหัวใจอิ่มเอม ทั้งเด็ก ครู ที่รู้สึกผูกพันธ์ จนเห็นบางคนมีแววตาอาลัย


ขอบคุณพี่น้องเกษตรกร  พ่อค้า แม่ค้าในตลาดเกษตร ม.อ. ที่ร่วมกันจัดกิจกรรมเพื่อๆ ด้อยโอกาสเหล่านี้


วันนี้เด็กๆ สอนให้พวกเราได้รับรู้ถึงการเป็นผู้ให้ และผู้รับ ที่ได้รับรู้ถึงความยากไร้ แต่มีศักดิ์ศรีของการดำรงชีวิตของเด็กตัวน้อยๆ  ที่คิดถึงคนอื่นๆ ก่อนตัวเองเสมอ

 

 

 

 


หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 09 กรกฎาคม 2559 23:43 แก้ไข: 09 กรกฎาคม 2559 23:49 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 มิกกี้, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ขอบคุณที่นำเรื่องราวดี ๆ มาเล่าให้ฟังครับ

Ico48
ลูกคุณไม่ได้น่ารักสำหรับคนอื่นนะ [IP: 223.206.158.101]
11 กรกฎาคม 2559 12:35
#105295

 

"เด็กตัวเล็กๆ ในสภาพแวดล้อมเสื่อมโทรม ขาดการดูแลเอาใจใส่จากครอบครัว

จนถึงถูกทำร้ายด้วยความรุนแรง เมื่อเด็กๆ เริ่มเดินได้ พอเข้าใจอะไร ๆ

เด็กๆ ก็เรียนรู้ที่จะเก็บขยะขาย เมื่อได้เงินก็เอาไปให้พ่อแม่

เป็นหน้าที่ตั้งแต่จำความได้ว่าต้องดูแลเลี้ยงดูพ่อแม่

 

ผิดกับเด็กๆ ส่วนใหญ่ ที่พ่อแม่ร่ำรวย ที่ถูกเอาใจใส่มากกว่าปกติ

จนเด็กๆ เพิกเฉยต่อทุกเรื่อง ไม่ใส่ใจ แล้งน้ำใจอย่างรุนแรง

ชาชินกับการถูกปรนนิบัติจากครอบครัว จึงไม่เคยเห็นคุณค่าของใครๆ

เพราะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง"

 

ส่วนใหญ่เป็นเพราะอดีตของพ่อแม่ที่พอมีฐานะในวันนี้ ก็คือเด็กที่เคยขาดแคลนมาก่อน

ไม่อยากให้ลูกลำบากขาดแคลนเหมือนตนจึงมักชดเชย ปรนเปรอ เอาใจ จนเด็กเสียนิสัยอย่างแรง

 

 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.231.247.139
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ