นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2321
ความเห็น: 3

อีกครั้ง...กับการเดินทาง(ดูงาน)

           

 

 

           ชีวิตคนเรานั้น ไม่สิ้นสุดกับการเดินทางจริงๆ นะ และตลอดทุกๆ เส้นทางที่เราเดินผ่านนั้น ก็ได้เจอกับประสบการณ์ใหม่ๆ ไม่รู้จบ  (ดูเป็นงานเป็นการดีมาก)

            ครั้งนี้ ถือเป็นครั้งที่สองของการสะพายเป้ เดินทางร่วมกับพี่ๆ น้องๆ ชาวคณะทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อไปศึกษาดูงาน ซึ่งในปีนี้เราจัดกิจกรรมการศึกษาดูงาน ณ มหาวิทยาลัยปุตรา ประเทศมาเลเซีย (UPM) ตลอดระยะเวลาของการเดินทางในครั้งนี้ก็ หลับๆ ตื่นๆ อยู่บนรถทัวร์ เอ๊ย!! ก็ได้รับฟังข้อมูลต่างๆ จากไกด์ ที่จะสอดแทรกประวัติศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ ของประเทศมาเลเซีย และสิงคโปร์ จากไกด์คนเดิม แต่มาครั้งนี้รู้สึกไกด์จะมีข้อมูลแน่นขึ้นมาก (เกิดการพัฒนา HRD) ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลในแต่ละรัฐที่เราเดินทางข้ามไป จากเหนือจรดใต้ จนไปทะลุเข้าสิงคโปร์ เรียกได้ว่าไกด์ปากเปียกปากแฉะ พูดกันจนลิงหลับ แต่ข้อมูลที่ได้รับจากไกด์ รวมถึงประสบการณ์ที่ได้จากการเดินทางครั้งนี้เพิ่มขึ้นมากมาย และคิดว่าผู้ร่วมเดินทางทุกคนก็คิดเช่นเดียวกัน

           

 

 

ก่อนจะเข้าไปศึกษาดูงาน ณ UPM เราได้แวะพักผ่อน 1 คืน บนเขาเก็นติ้ง ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,800 เมตร โดยมีพาหนะคือกระเช้าลอยฟ้า Sky way ที่ความเร็ว 6 เมตรต่อวินาที มีระยะทางถึง 3.4 กิโลเมตร มีโรงแรมอยู่ในความสูงระดับเมฆ (อยู่ดีๆ ได้นอนคุยกับเทวดา นางฟ้า) โรงแรมบนเก็นติ้งมีทั้งสิ้น 5 โรงแรมด้วยกัน มีตั้งแต่ระดับ 5 ดาว 4 ดาว และ 3 ดาว และที่สำคัญไม่ว่าจะกี่ดาวก็ตามทุกห้องไม่มีเครื่องปรับอากาศ เพราะอากาศที่นี่เย็นตลอดทั้งปี ถือเป็นการประหยัดพลังงานที่วิเศษ บนเก็นติ้งยังเป็นศูนย์รวมเครื่องเล่นมากมาย ทั้ง Outdoor, Indoor ร้านอาหารFast Food มีบ่อนคาสิโนที่ใหญ่โต (ไม่ได้แอ้มเงินพวกเรา เพราะพวกเราno money) ไกด์ให้ข้อมูลว่า คาสิโนแห่งนี้สามารถดูดเงินจากนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเข้าสู่ประเทศได้ปีๆ หนึ่งเกือบจะเป็นรายได้หลักของประเทศ ไกด์ยังพยายามห้ามพวกเราไม่ให้เล่น เพราะไม่เคยมีใครได้ดีกับการเล่นพนัน แต่ไกด์กระซิบ (ดังมาก) บอกคนทั้งรถว่า 80% ของการเล่น “ถ้าเกมส์นั้นมีคนส่วนใหญ่แทงสูง ให้เราแทงต่ำ เราจะชนะ” (อ้าว ซะงั้น)

            วันที่สองของการเดินทางข้ามน้ำ ข้ามภูเขา เพื่อไปแสวงหาความรู้ในครั้งนี้ เรามีเป้าหมายอยู่ที่ Universal Studio Singapore เย้ยยย!!! ไม่ใช่ๆ (ช่วงนี้รู้สึกจะพิมพ์ผิดบ่อยแฮะ) ที่ Universiti Putra Malaysia มหาวิทยาลัยที่ก่อตั้งขึ้นมากว่า 80 ปี เป็น 1 ใน 4 ของมหาวิทยาลัยวิจัยของประเทศ พวกเราเข้าฟังบรรยายการแนะนำมหาวิทยาลัยจาก Prof.Dr Serena ด้วยการฟังภาษาที่แตกฉานของพวกเรา(ถึงอย่างไรพวกเราตื่นตัว และตั้งใจฟังกันมาก) โดยพวกเราได้ผู้ชี้ทางสว่างนั่นก็คือ รศ.ดร.ชาญชัย ธนาวุฒิ Leader tour ของพวกเราช่วยชีวิตไว้ด้วยการแปลความหมาย และบทสัมภาษณ์อันเป็นประโยชน์ ซึ่งสรุปได้ดังนี้  คลิ๊ก (ข้อมูลโดยเปตอง)   (จบง่ายๆ ซะอย่างนั้น) แต่เท่าที่จดมาได้จะมีประเด็นเพิ่มเติมที่ว่า Institute ของ UPM จะมีการรวมตัวของผู้เชี่ยวชาญหลายๆ สาขามาทำ Research ร่วมกัน , มีการจัดตั้ง Board ขึ้นมาภายในมหาวิทยาลัย สำหรับบริหารจัดการทุกสิ่งทุกอย่าง (คล้ายๆ สำนักงานทรัพย์สินจุฬาฯ), งบประมาณที่ได้รับจากรัฐบาลน้อยลงทุกปี คล้ายๆ ของเรา แต่เค้าจะใช้วิธีจัดโครงการ Training ต่างๆ เพื่อหาเงินจากการลงทะเบียน, หรือการขายสินค้าที่ได้จากการทำวิจัย เช่น ปุ๋ย ประโยชน์จากการฟังบรรยายในครั้งนี้ นอกจากจะได้แนวคิดใหม่ๆ ในการทำงานแล้ว ยังได้แง่คิดที่ว่า เราควรไปฝึกการเรียนภาษาให้มากกว่านี้ (อิอิ) อาจารย์เถลิงศักดิ์ ผู้ร่วมเดินทางท่านหนึ่งได้ให้คำชี้แนะที่ดีของการเริ่มเรียนรู้ภาษาอังกฤษ นั่นก็คือ การแทรกภาษาอังกฤษให้อยู่ในลักษณะของป้ายบอกทาง หรือป้ายบอกสถานที่ภายในคณะฯ เพื่อเพิ่มความคุ้นเคยในภาษาอังกฤษ

            วันที่ 3 เดินทางกันต่อสู่ประเทศ สิงคโปร์ ไกด์แนะนำเยอะแยะมากมายก่อนจะเข้าด่านสิงคโปร์ เท่าที่จำได้คือ ผู้หญิงอย่าสวยเกิน ในที่นี้คือ อย่างแต่งตัวล่อแหลม เพราะ Immigration (ภาษาอังกฤษเริ่มเยอะ) ที่สิงคโปร์ค่อนข้างเข้มงวด เค้าจะคิดว่าเราเข้าไปเพื่อทำงาน... บุหรี่สามารถนำเข้าไปได้แค่ซองเดียว และจำพวกซีดีเถื่อน ปืน มีดพก ยาเสพติด ห้ามคะ (กวางลุ้ง กับเจ้าคุณปู่รอดอย่างหวุดหวิด) หมากฝรั่งอาจจะแอบเอาเข้าไปได้เล็กๆ น้อยๆ แต่อย่าไปเคี้ยวให้เค้าเห็นนะคะ กฎหมายเข้มงวดคะ น้ำดื่มเอาเข้าได้คะ กี่ขวดก็ได้ เพราะน้ำที่สิงคโปร์แพงเว่อร์คะ เท่าที่ไปด้อมๆ มองๆ ที่ตู้ขายน้ำ ราคาขนาดขวด 6 บาทบ้านเรา แต่เค้าขาย 3$ (คูณ 25 กันเอาเองนะคะ) และรถทัวร์ที่นำเข้าไป Immigration ที่นั้นเค้าจะตรวจหมดเลยคะทุกซอกทุกมุม บางทีมีรื้อบังโคลน รื้อหลังคา ถอดล้อ(อันนี้ม่ายช่ายแล้ว) เพราะเค้ากลัวเราแอบเอาสิ่งผิดกฎหมายเข้าประเทศ พวกเราก็เดินแต่ตัว ทัวร์ยกแก๊ง ไปประทับ Passport กัน วันนี้แปลกใจตรงที่ว่า ทำไมไกด์แต่งตัวเหมือนพวกเราเลย(เหมือนเป็นนักท่องเที่ยว) เพราะปกติไกด์จะมียูนิฟอร์ม ไกด์มาเฉลยให้ฟังว่า ที่ประเทศสิงคโปร์เค้าจะไม่อนุญาตให้เข้าไปทำงานทุกชนิด ดังนั้นถ้าไกด์ไปทำงาน(เป็นไกด์ให้พวกเรา) ก็จะถูกปรับเงิน อ๋อ! กระจ่าง ณ ด่านสิงคโปร์ คณะฯ ของเราเดินหน้าซีดเพื่อเข้าไปให้ ตม.สัมภาษณ์ What’s your name? Where are you from? ไม่ต้องห่วง เราตอบได้หมด (เพราะเราเตี๊ยมกันบนรถเป็นอย่างดี แต่ถ้าถามมากกว่านี้ก็คงได้แต่ส่งยิ้มหวานๆ...) วันนี้เราท่องเที่ยวบนเกาะสิงคโปร์ จะสนุกสนานและน่าประทับใจแค่ไหน ติดตามกันต่อในฉบับหน้านะคะ เพราะถ้าคุณไม่ติดตามต่อ พรุ่งนี้คุณจะคุยกับเขา ไม่รู้เรื่อง (แหะๆ)
หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 24 พฤษภาคม 2554 23:19 แก้ไข: 25 พฤษภาคม 2554 00:08 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 มิกกี้.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

น้องปาล์มยังคงเขียนได้หนุกหนานเช่นเดิม เล่ารายละเอียดและภาพประกอบได้ดีมาก มีมุขหลกๆ ด้วย รออ่านตอนต่อไปนะจ๊ะ ^-^

 

มุกเยอะจริงน้องปาล์มมี่ เล่าซะอยากไปเลย รอบหน้ารับรองไม่พลาดๆ

เล่าสนุก น่าอ่านค่ะ ทำให้เห็นบรรยากาศจริงเลยค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.218.187
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ