นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2981
ความเห็น: 4

ตอนที่ 3 ย่างก้าวสู่ภายนอก

ประกายไฟแห่งความคิดถูกจุดขึ้นแล้วก็ลุกโชนจนโชติช่วงชัชวาลย์ในที่สุดด้วยความสามารถของเพื่อนๆ พี่ๆ และน้องรุ่นหลัง....

(โดย วัชรินทร์ พุทธพรไพสิฐ  15 พ.ค. 2550) 
อ่านบันทึกย้อนหลัง   แนะนำกันก่อน
ตอนที่ 1 ก้าวแรกที่ ม.อ.
ตอนที่ 2 กิจกรรมใน ม.อ.

กลุ่มนิสิตนักศึกษาอาสาสมัครแห่งประเทศไทย(น.อ.ท) เป็นศูนย์รวมของกิจกรรมนิสิตนักศึกษาหลายสถาบัน มีการจัดกิจกรรมประเภทก้าวหน้าที่แหวกออกจากกรอบของกิจกรรมประเภทรื่นเริง ลีลาศ (คุณจำนงเรียกกิจกรรมประเภทนี้ว่าติ๊ดชึ่ง) เมื่อปลายปีการศึกษา 2513 มีการจัดค่ายอาสาพัฒนาที่เรียกว่า "ค่ายพัฒนาเยาวชนในระบอบประชาธิปไตย" กล่าวคือแทนที่จะไปสร้างถาวรวัตถุให้กับโรงเรียนในชนบทอย่างเดียว ค่ายนี้จะเน้นการระดมเยาวชนในสถาบันศึกษา ณ จังหวัดนั้นๆ เข้ามาทำกิจกรรมของค่ายและให้ความรู้ตลอดจนพัฒนาให้เยาวชนเป็นผู้นำในระบอบประชาธิปไตยควบคู่กันไป หลังจากค่ายปีแรกผ่านไป ในปีที่สองเยาวชนที่มาร่วมค่ายในปีแรกจะเป็นผู้ดำเนินกิจกรรมค่ายต่อโดยมีพี่ๆ นักศึกษามาเป็นพี่เลี้ยง นอกจากนั้นกิจกรรมอื่นๆ ยังมีอาทิการส่งนิสิตนักศึกษาอาสาสมัครสังเกตการณ์เลือกตั้งในระดับต่างๆ
ผมไม่ทราบว่าพี่ประสาท มีแต้มเข้าไปร่วมกิจกรรมกับกลุ่มนี้อย่างไร แต่พี่ประสาทนำกิจกรรมของกลุ่มนี้เข้ามาเผยแพร่ใน ม.อ.ที่ กทม.(นักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ทั้งคณะและนักศึกษาคณะวิศวฯ ปี 1) ในสิ้นปีการศึกษา 2514 คือ เดือนเมษายน 2515 มีนักศึกษา ม.อ.ปี 1 ไปร่วมค่ายเยาวชนในระบอบประชาธิปไตย 5 คน เป็นนักศึกษาวิศวฯ 3 คนและคณะวิทยาศาสตร์ 2 คน แยกย้ายกันไปคนละจังหวัดร่วมกับนิสิตนักศึกษาสถาบันอื่น สำหรับเพื่อนจากคณะวิศวฯ นั้น คุณวิสูตร สุทธาดิศัยไปที่มหาสารคาม คุณสุกิจ(จำนามสกุลไม่ได้ ถ้าคุณจำนงอ่านอยู่ช่วยแจ้งนามสกุลคุณสุกิจด้วยครับ)ไปที่ประจวบคีรีขันธ์  และผมไปที่ชัยภูมิซึ่งเป็นค่ายครั้งที่สองซึ่งเยาวชนในจังหวัดเป็นผู้ดำเนินการโดยพี่นิสิตนักศึกษาเป็นพี่เลี้ยงและเป็นวิทยากรให้ความรู้ด้านการปกครองระบอบประชาธิปไตย
มิตรภาพบนพื้นฐานของความผูกพันทางใจนั้นยั่งยืนเสมอ มีเพื่อนและพี่ในกลุ่มนี้ที่ผมยังได้วิสาสะด้วยจนถึงปัจจุบัน อาทิพี่ขจิต ศิกษมัตคนชุมพรจบเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาบริษัทประเมินสินทรัพย์แห่งหนึ่ง ดร.สุรศักดิ์ บำรุงวงศ์ อดีตรองคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นต้น
อย่างไรก็ตามความผูกพันนี้เทียบไม่ได้กับ ม.อ.กรุ๊ปและเพื่อนๆ พี่ๆ ในรั้วม.อ.ซึ่งมีสายใยศรีตรังคอยเชื่อมโยงเอาไว้ ผมภาคภูมิใจทุกครั้งที่บอกกับผู้อื่นว่าผมเป็นศิษย์เก่า ม.อ.
ผมคาดว่ายังมีเพื่อนและพี่ในม.อ.อีกหลายคนออกไปมีกิจกรรมนอกรั้ว ม.อ. แต่เนื่องจากผมมิได้เกี่ยวพันด้วย จึงไม่อาจทราบ นอกจากนี้กิจกรรมของพี่ๆ ทางหาดใหญ่นั้น ผมก็ไม่ทราบเช่นกัน เพราะสมัยนั้นการสื่อสารระหว่างจังหวัดไม่มีความสะดวกดังเช่นปัจจุบัน อย่างไรก็ดี ผมจำได้ว่า ที่ ม.อ.หาดใหญ่มีชมรมถ่ายภาพแล้ว พี่วิศวฯ ที่ถ่ายภาพเก่ง ๆ ได้แก่ พี่สุวรรณ กาญจนเมฆ เป็นต้น ดูเหมือนว่าจะมีร้านสหกรณ์ที่ดำเนินการโดยนักศึกษาด้วย สำหรับ ม.อ. ปัตตานีนั้น ความห่างไกลทำให้ไม่ทราบว่ามีกิจกรรมอะไรบ้าง แต่ที่แน่ๆ คือมี ชมรมวรรณศิลป์ ผมจำได้ว่าได้อ่านหนังสือรวมกลอนของพี่ๆ และคณาจารย์ที่ปัตตานี และที่นั้นเป็นต้นกำเนิดของเพลงที่พวกเราซาบซึ้งใจไม่คลาย ขึ้นต้นตั้งแต่ "ถิ่นพักใจใดจะปานเหมือนบ้านเกิด เราทูนเทิดแนบใจไม่สลาย".....จนถึงท่อนจบที่ว่า "....แม้ห่างกันพันแสนด้าวแดนใด มอบดวงใจไว้ที่ร่มศรีตรัง"
เสร็จสิ้นภารกิจจากค่ายฯ คุณสุกิจพยายามแพร่ความคิดในการตั้งชมรมอาสาพัฒนาตั้งแต่ยังไม่ได้เดินทางไปบ้านของเราที่ปักษ์ใต้ มีการสื่อสารพูดคุยกันหลายครั้ง ซึ่งผลจากการหารือกันนั้นพบว่า หากมีการตั้งชมรมอาสาพัฒนาจริง กิจกรรมของชมรมจะต้องก้าวหน้าแพร่หลายและสร้างคนให้ก้าวไปมีบทบาทภายนอกมหาวิทยาลัยในการพัฒนาความคิดด้านประชาธิปไตยและสร้างประโยชน์ร่วมกับชาวบ้านในชนบทที่กันดารได้อย่างแน่นอน
ประกายไฟแห่งความคิดถูกจุดขึ้นแล้วก็ลุกโชนจนโชติช่วงชัชวาลย์ในที่สุดด้วยความสามารถของเพื่อนๆ พี่ๆ และน้องรุ่นหลังทั้งคณะวิศวฯ และวิทยาศาสตร์ในปีการศึกษา 2515 ซึ่งผมจะพยายามรื้อฟื้นความทรงจำเล่าต่อไปในตอนอื่น
การออกไปร่วมกิจกรรมกับเพื่อนต่างสถาบันทำให้ได้เรียนรู้ข้อดีของเพื่อนจากสถาบันอื่น ได้เชื่อมโยงแนวคิดซึ่งกันและกัน สำหรับกิจกรรมค่ายพัฒนาเยาวชนในระบอบประชาธิปไตยนี้ ยังมีเพื่อนนักศึกษาหญิงจากคณะวิทยาศาสตร์เข้าร่วมอีก 2 คน ผมจำได้คนเดียวคือคุณกอบกาญจน์(จำนามสกุลไม่ได้) ต่อมายังเป็นกำลังสำคัญของชมรมอาสาพัฒนาในยุคต้น
อ่านต่อ ตอนที่ 4 บ้านของเรา-ระหว่างจินตนาการกับความจริง 
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 05 กุมภาพันธ์ 2551 00:21 แก้ไข: 05 กุมภาพันธ์ 2551 08:49 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
ยาดม [IP: 192.168.100.112]
07 มีนาคม 2551 10:12
#23750

กำลังตามหากรากเหง้าของความเป็นสงขลานครินทร์ค่ะ   คิดว่าพบแล้วนะ

Ico48
พรเลิศ ละออสุวรรณ [IP: 171.99.235.191]
16 มิถุนายน 2556 15:46
#88881

คุณกอบกาญจน์ นามสกุล "รัตนไชยยันต์" ครับ

ปัจจุบันเป็นภริยา พล.ร.ต.สุรวุฒิ ชลชนูปถัมภ์ (ศิษย์เก่าวิทยาศาสตร์มอ.รุ่นเดียวกัน)

Ico48
ณัฐชมธร พิมลนีรนาท [IP: 171.100.205.206]
03 กรกฎาคม 2557 13:55
#98929

ไม่เจอคุณสุวรรณ กาญจนเมฆนานมากๆๆอยากเจอมากไม่รู้จะติดต่ออย่างไรเบอร์โทรก็ไม่มีเผื่อทางนี้จะช่วยแจ้งให้รู้ได้เพราะเป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียนที่รรสันติราษณ์ใครมีเบอร์ช่วยบอกด้วยหรือให้คุตสุวรรณโทรมาที่เบอร์ 0894981172นิด

ค้นจากหน้าเหลืองได้ 024สามเก้าห้า369 และ 024 สี่ศูนย์หนึ่ง 576

ลองโทรดูครับ ฝากความคิดถึงด้วยครับ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.224.60.122
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ