นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1474
ความเห็น: 0

เปรียบเปรยระบบการศึกษาของต่างประเทศ ตอนที่ 1

พัฒนาคือการทำให้ดีขึ้น... แต่จะดีขึ้นจริงหรือ

หลังจากได้มาเรียนต่อตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2554 (เลขสวย) ก็ได้ประสบพบเห็นระบบการศึกษาที่แตกต่างจากของเรา ในช่วงเวลาของเทคโนโลยีที่ก้าวตามกันทันของไทยและต่างประเทศ

1. มหาลัยนี้ใช้แต่กระดานดำ... ใช่แล้วครับ Black Board ไม่ใช่ White Borad ไม่มี ปากกาเคมี เขียนด้วยชอล์คล้วน ๆ...
ผมเห็นครั้งแรกแล้ว... สงสารอาจารย์มาก เพราะว่าตอนที่ผมเป็นอาจารย์ก็เกลียดการเขียนกระดาษด้วยชอล์กมากกกกกก.... ทั้งฝุ่น ทั้งลบยาก ทั้งมันต้องเลอะเสื้อผ้าไปหมด... แต่ที่นี้เขียนกระดาษเหมือนกันแต่ก็ไม่เห็นมีใครจะสนใจ เพราะว่า.... กระดานของเค้าลบง่ายมาก แปลงลบกระดาษสุดพิเศษ ปาดทีนึงแถบไม่เหลือร่องลอยของชอล์กให้เห็น ชอล์กของเค้าก็จะมีปลอกชอล์ก (ผมเรียกเอาเอง)  เป็นปลอกที่ข้างในจะมีชอล์กอยู่ เคยเห็นอาจารย์ต้องเขย่า ๆ ให้ชอล์กมันไหลลงมา (สงสัยกลไกจะทำงานผิดพลาด)

2. อาจารย์ทุกท่าน เข้าใจการใช้เทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ โปรเจคเตอร์ อินเตอร์เน็ต.... อันนี้ไม่ได้คิดว่า สิ่งเหล่านี้จะดีกว่าการเรียนแบบสมัยก่อน แต่สิ่งเหล่านี้คือความเป็นไปของโลก เด็กยุคใหม่จะต้องเจอกับสิ่งเหล่านี้ในชีวิตประจำวัน ดังนั้นอาจารย์ก็จะต้องตามวิธีการเรียนรู้ใหม่ ๆอย่างสม่ำเสมอ
โต๊ะคอมสำหรับบรรยาย ที่นี้ จะไม่เห็นหน้าจอคอมพิวเตอร์ เพราะมันถูกยัดเข้าไปในโต๊ะเรียบร้อย คล้าย ๆ กับเวลาเราไปซื้อตั๋วหนังที่โรงภาพยนต์ คุณจะต้องยื่นหน้าเข้าไปดูจอคอมพิวเตอร์ เพื่อเลือกที่นั่ง ซึ่งมันจะเป็นหน้าจอที่อยู่ระดับเดียวกับพื้นโต๊ะ อันนี้จะมีประโยชน์มากเพราะ เจ้าจอคอมมันจะได้ไม่บังหน้าอาจารย์ และทำให้ดูบรรยากาศการเรียนเป็นการพูดคุยกับนักศึกษามากกว่า การพูดคุยกับคอมพิวเตอร์...

3. ใครเขียน คนนั้นลบ... เมื่อหมดคาบเรียน อาจารย์จะลบกระดานเสมอ ไม่มีการให้นักศึกษามาช่วยลบ และนักศึกษาก็ไม่มีใครไปช่วยลบด้วย อันนี้ไม่เคยถามอาจารย์ว่า เป็นเพราะเหตุใด... แต่คงเป็นวัฒนธรรมที่เค้าคิดว่า ทำมัยต้องให้คนอื่นมาลบ แต่ของเราจะมองว่า เป็นเด็กน่ารักน่ะ.. ช่วยอาจารย์ลบกระดานด้วย
ผมนั่งเรียนในห้องเรียนที่อาจารย์คนจีนเป็นคนสอน หลังหมดคาบ นักเรียนจีนจะรีบไปลบกระดานทันที ผมมองแล้วก็เฉย ๆ เพราะก็เห็นอยู่เสมอตอนที่อยู่เมืองไทย.... แต่ผ่านไปได้ไม่นานก็เห็นว่า ตอนที่นักเรียนจีนจะรีบไปลบกระดาน อาจารย์คนจีนจะบอกว่า ไม่เป็นไร.... ไม่ต้องช่วย ๆ แกก็ลบของแกไปเรื่อย ๆ (เค้าคุยกันเป็นภาษาจีนนะครับ...)

4. อาจารย์เอาใจนักศึกษามาก ๆๆๆๆ..... อันนี้ไม่น่าจะงง แต่ในความรู้สึกผมนั้น อาจารย์ทุกท่านจะชอบทำตัวอยู่ระดับต่ำกว่านักศึกษาเสมอ นักศึกษาต้องการอะไร อาจารย์จัดให้ได้ ไม่ค่อยมีที่บอกว่า เธอต้องทำอย่างนี้น่ะ... มักจะคุยกันก่อนเสมอ ยิ่งอาจารย์ที่ปรึกษาของผมเอง ผมรู้สึกเกรงใจแกมาก ๆ แก่กว่าผมเกือบสามสิบปี แต่แกก็ต้องถามผมเสมอว่า โอเคมั๊ย... โอเคมั๊ย... ผมก็ตอบได้ครับ ๆ (มารยาทชาวไทย หรือขี้เกียจคิดก็ไม่รู้)

5. นักเรียนคือ คนสำคัญ....  เวลาที่ไปติดต่อประสานงานกับธุรการ หรือ องค์การนักศึกษา เจ้าหน้าที่ทุกคนจะถามก่อนว่า จะติดต่อเรื่องอะไร คือเห็นนักศึกษายืนนิ่ง ๆ ไม่ได้ จะต้องถามตลอดว่า มีปัญหาอะไรมั็ย จะให้ช่วยเรื่องอะไร... เวลาไปซื้อของ ถ่ายเอกสาร จ่ายเงินค่าบำรุง ฯลฯ จะจบที่คำว่า Thank you เสมอ เป็นคำที่มาจากเจ้าหน้าที่นะครับ ผมนี้ก็ต้องตอบ Thank you กลับไป รู้สึกแปลก ๆ (แต่ตอนนี้เริ่มชิน.. ไม่รู้จะพูดอะไร พูด Thank you ก่อนทุกที)
ของไทยนี้ต่างกันครับ (ขออนุญาตเปรียบเทียบ ทั้งที่นิสัยของนักศึกษาไทย กับ ต่างชาติ ต่างกันโดยสินเชิง) ผมมักเจอนักศึกษามายืนรออะไรบางอย่างที่ธุรการเสมอ เพราะว่า ธุรการของเรา มักจะนั่งห่างจากกระจกเป็นวา นักศึกษาต้องตะโกนถาม ตะโกนกันไปมา ระหว่างธุรการกับนักศึกษาเป็นภาพที่น่าประทับใจ รับรู้ได้ถึงความสนิมสนมของธุรการและนักศึกษา ที่นี่ กระจกธุรการไม่เคยปิด อาจะเป็นเพราะเค้าไม่มีเครื่องปรับอากาศ สภาพอากาศก็ไม่ร้อน ไม่หนาว (ทั้งอาคารมีระบบปรับอากาศเหมือนกับศูนย์การค้า) นักศึกษาก็จะยืนตรงกระจกที่ไม่ได้ปิด แล้วก็พูด Hi.... ธุรการก็จะเงยหน้าถามต่อว่าต้องการทำอะไร นักศึกษาก็บอกไปเรื่อย ๆ ธุรการก็รับงานจากนักศึกษาไปทำ โดยไม่มีการบอกว่า รอก่อน ค่อยมาพรุ่งนี้... (โอ้พระเจ้าจอร์จมันยอดมาก) เค้าจะบอกว่า ทำอย่างนี้น่ะ ๆ เอาเอกสารมาครบมั๊ย ไม่ครบก็รีบเอามาเค้าจะได้ทำต่อให้ ผมเคยต้องทำเอกสารที่ธุรการของคณะ หลังจากผมยื่นเอกสารทั้งหมด วันรุ่งขึ้นก็มีอีเมลมาบอกว่า ให้มาเอาเอกสารที่ต้องการได้แล้ว... ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าเค้ามีงานค้างอีกเท่าไหร่ในระบบของเค้ารู้แต่เพียงว่าเรื่องของผม ภายในหนึ่งวันเค้าทำเสร็จ... (หรือว่า งานเค้าน้อยก็ไม่แน่ใจ)

6. องค์การนักศึกษา สโมสรนักศึกษา ชมรม มีความสำคัญกว่า ชีวิตความเป็นอยู่ของอาจารย์.... มันดีกว่าหรือป่าวนี้ ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ใจ มหาวิทยาลัยเป็นที่อยู่ของนักศึกษามากกว่าของอาจารย์และบุคลากร (คิดว่าด้วยเงินเดือนที่มากพอ ทำให้อาจารย์และบุคลากรสามารถไปใช้ชีวิตที่ดีกว่านอกมหาวิทยาลัยได้) ไม่มีการแบ่งชัดเจนว่าอันไหนของอาจารย์ นักศึกษา บุคลากร.... ไม่มีโรงอาหารของบุคลากร ไม่มีสระว่ายน้ำของบุคลากร ไม่มีสนามแบต สนามเทนนิส ของบุคลากร.. ทุกอย่างใช้ร่วมกัน (น่าจะไม่มีเงินสร้างมากกว่า) และทุกอย่างมุ่งเน้นที่สวัสดิการของนักศึกษาก่อน โรงยิมอย่างดี สนามกีฬาอย่างดี ไม่มีการปล่อยให้สีหลุดลอก นักศึกษาจะใช้แย่แค่ไหน ไม่คิดมากเพราะมีเงินซ่อมแซมเพียงพอ ห้องสมุดคือห้องสมุด หนังสือมากมายมหาศาล ฐานข้อมูลเข้าได้ทุกระบบทุกปี พ.ศ. กิจกรรมขององค์การนักศึกษาเยอะแยะมากมาย (ผมไม่ได้เข้าร่วมเลย... มันชอบมีแต่งานเลี้ยง) มีศูนย์กลางของอุปกรณ์การเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย เช่น ร้านขายคอมพิวเตอร์ (ราคานักศึกษา... ไม่งั้นไม่มีใครซื้อ) ร้านหนังสือที่มีอุปกรณ์การเรียนทุกชนิด (ไม่ต้องออกจากมหาวิทยาลัยไปโลตัส) สารพัดจะทุ่มไปกับความเป็นอยู่ของนักศึกษา เพราะนั้นจะเป็นผลดีกลับมายังมหาวิทยาลัยเองที่จะมีนักศึกษามาเรียนมากขึ้นเรื่อย เพราะนักศึกษาสบายมีทุกอย่างในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ แต่ของไทยหากพิจารณาเรื่องงบประมาณ ไม่แน่ใจว่า ที่เกี่ยวกับนักศึกษาโดยตรงนั้นเป็นเท่าไหร่ (หลายท่านคงจะคิดว่า ก็เราเก็บเงินกิจกรรมจากนักศึกษาแล้ว จะเอาอะไรอีก... ไม่ได้เอาอะไรครับ แต่ก็อยากให้ตระหนักว่า เงินที่ได้มานั้นเอาไปทำอะไรมากกว่า ไม่ใช่ว่า เอาไปเป็นเงินสะสมให้ดูแล้วหน่วยงานนี้ มีเงินเยอะ ๆ อุ่นใจทุกคนไม่อดตาย)

ยืดยาวมาก.. เหมือนจะระบายความคับแค้นใจ ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ได้ไปมีอะไรกับมหาวิทยาลัยที่ไปอยู่เลย เรียนจบก็ต้องกลับมาทำงานที่ ม.สงขลานครินทร์อยู่ดี (กลับมาจะโดนไล่ออกหรือป่าวเนี่ย)
เพียงแต่ตัวผมเองคิดได้ว่า... ระบบการศึกษาปัจจุบันของไทย หากจะทำให้ได้ดีนั้น ทำได้ง่ายมาก ถ้าเราไม่หลงอยู่กับผลประโยชน์ของตัวเราก่อน ปัจจุบันที่เป็นอยู่เราเน้นให้นักศึกษาดี ๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่เราไม่รู้ตัวเองเลยว่า เรานั้นก็ไม่ใช่ตัวอย่างที่ดีที่จะให้นักศึกษาเอาไปเป็นแบบอย่างได้เลย....

ไม่ทราบว่าทุกท่านมีความเห็นอย่างไรกับประเด็นนี้ครับ...

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 13 มีนาคม 2554 08:33 แก้ไข: 13 มีนาคม 2554 08:33 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.237.183.249
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ