นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1854
ความเห็น: 12

AAR-การวางแผนกลยุทธ์-ณ ทะเลบัน จ.สตูล #3

กิจกรรมครั้งนี้สามารถปลุกสมาชิกบางคนที่หลับไหล ห่างหายจากวงแชร์ไปเสียนาน ให้ตื่นขึ้นมาเพื่อเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆ แบ่งปันในสังคมแชร์อีกครั้ง

...ก่อนที่จะเขียนบันทึกฉบับนี้ ได้เข้าไปอ่านบันทึกทั้งหมดใน รวมบันทึกจัดทำแผนกลยุทธ์Share ณ ทะเลบัน โดยพี่แมงปอรวบรวมไว้ที่http://share.psu.ac.th/blog/por-mouth/27515 ซึ่งล่าสุดนับได้ 26 บันทึกแล้ว นั้นหมายถึงว่า จากการจัดกิจกรรมแค่กิจกรรมเดียว มีคนเขียนบันทึกที่เกี่ยวเนื่องกันถึง 26 บันทึก โดยส่วนตัวผมว่าคุ้มละ อย่างน้อยที่สุดแล้วกิจกรรมครั้งนี้สามารถปลุกสมาชิกบางคนที่หลับไหล และห่างหายจากวงแชร์ไปเสียนาน ให้ตื่นขึ้นมาเพื่อเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆ แบ่งปันในสังคมแชร์อีกครั้ง โดยเริ่มต้นจากกิจกรรมนี้

...อย่างที่กล่าวมาแล้วใน #1 ผมมาจากปัตตานี รู้จักเฉพาะกลุ่มปัตตานี ซึ่งแน่นอนครับคนหลายคน จากหลายหน่วยงาน มาอยู่ร่วมกัน ทุกคนมีความแตกต่างกัน และพฤติกรรมในการเข้าสังคมของแต่ละคนก็ต่างกัน บางคนคุยเก่ง พูดเก่ง ก็สามารถเข้ากับคนอื่นได้ง่าย แต่บางคนพูดน้อย ขี้อาย อาจจะยากหน่อย ซึ่งกิจกรรม5คำถามแนะนำตัว ช่วยได้มากครับ เป็นการละลายพฤติกรรม และทะลายกำแพงบางอย่างที่กั้นไว้(กำแพงที่มองไม่เห็น) ทำให้ผู้เข้าร่วมโครงการเปิดใจ เปิดรับเพื่อนใหม่ กล้าคุยกับเพื่อนใหม่ โดยใช้กิจกรรม 5 คำถามเป็นสื่อ

...ในช่วงแรกยังไม่ได้หยิบกล้องมาถ่ายเนื่องจากยังเกร็งๆ อยู่คับ เนื่องจากกล้องตัวใหญ่ เกรงใจวิทยากรด้วย เลยไม่มีภาพในช่วงแรก ซึ่งหลังจากนั้นก็ย้ายเข้าไปยังศาลาแปดเหลี่ยม เพื่อฟังการบรรยายจาก รองศาสตราจารย์ ดร.ชาคริต ทองอุไร เกี่ยวกับการจัดทำแผนกลยุทธ์ ซึ่งสามารถอ่านได้จากบันทึกของพี่ AE http://share.psu.ac.th/blog/ae-pr/27506 พี่เอ๋ สรุปได้ดีมากๆ ครับ ผมเลยไม่ต้องสรุปแล้ว นำมาใช้ได้เลย (จริงๆ แล้วจำไม่ได้ อิอิ..)

...หลังจากนั้นเป็นภาคปฏิบัติที่ผู้เข้าร่วมโครงการต้องช่วยกันคิดคำนิยม โดยมี พี่แมงปอ เป็นผู้ดำเนินรายการต่อ ผมโดนเรียกไปถามถึงคำนิยมของคณะมนุษยศาสตร์ฯ แต่จำไม่ได้จริงๆ ครับ วันนี้เลยแก้ตัวเอามาลงให้

คำนิยมของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คือ CHANGE

       C = Creative and Cooperative เปลี่ยนแปลงอย่างมีส่วนร่วมและสร้างสรรค์
       H = Honest and Integrity ซื่อสัตย์ คงมั่นในคุณธรรม
       A = Ability and Agility สมรรถนะนำ พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง
       N = New Generation พลังเข้มแข็งของคนรุ่นใหม่
       G = Good Governance ยึดหลักธรรมาภิบาล
       E = Efficiency and Economy ปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพและคุ้มค่า

....โดยมีการแบ่งกลุ่มเป็น 4 กลุ่ม ให้แต่ละกลุ่มร่วมกันคิดคำนิยมของแชร์ ตอนแรกคิดว่าให้แบ่งกลุ่มกันคิดเหมือนที่เคยทำแบบทั่วๆ ไป แต่ที่ไหนได้ กลับให้แข่งกันเขียน ผมคิดในใจว่า "โหๆๆๆ.. สุดยอดมาก คิดได้งัย ทำเรื่องยากๆ เครียดๆๆ ให้กลายเป็นเรื่องสนุกๆ ทุกคนในกลุ่มมีส่วนร่วมช่วยกันคิด" เพราะจริงแล้วเรื่องแบบนี้เหมือนเป็นยาเบื่อที่ทุกคนแค่ฟังก็เครียดละ คิดไม่ออก ไม่รู้จะเขียนอะไร ไม่รู้จะพูดอะไร แต่พอสถานการณ์บังคับ ให้ทุกคนต้องเขียน จึงทำให้แต่ละคนต้องเค้น ต้องคิดออกมาให้ได้ ...(ไม่ได้ได้งัย ให้ออกไปเขียนทีละคน แล้วแข่งกันอีก เขียนไม่ได้อายคนอื่นแย่) นั้นแหละครับ ทุกคนมีศักยภาพ แต่บางครั้งศักยภาพก็ต้องการการกระตุ้น มันถึงจะแสดงออกมา 

พอพูดถึงศักยภาพผมมีนิทานเรื่องหนึ่งมาแบ่งปัน เรื่องมีอยู่ว่า...

.....นานมาแล้วมีเมืองๆหนึ่ง มีเจ้าหญิงที่มีศิริโฉมงดงามมาก เป็นที่หมายปองของเจ้าชายเมืองต่างๆ พระราชาผู้เป็นบิดาต้องการให้บุตรสาวของตนได้คู่ครองที่มีความสามารถและคู่ควรกับเจ้าหญิง จึงให้ทหารป่าวประกาศไปทั่วทุกสารทิศ ถึงเจ้าชายเมืองต่างๆ ให้เข้ามารับการคัดเลือก โดยคนที่ผ่านการคัดเลือกจะได้เจ้าหญิงเป็นคู่ครองพร้อมทั้งทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตน

...เมื่อถึงวันคัดเลือกมีเจ้าชายจากเมืองต่างๆ มารับการคัดเลือกมากมาย พระราชาได้นำเจ้าชายเหล่านั้นไปยังสถานที่คัดเลือกซึ่งเป็นแอ่งน้ำแห่งหนึ่งมีเจ้าหญิงยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม เงื่อนในการคัดเลือกมี ข้อเดียวคือ ใครก็ตามที่สามารถว่ายน้ำผ่านแอ่งน้ำไปหาเจ้าหญิงได้ ผู้นั้นจะได้เจ้าหญิงเป็นคู่ครองและได้ทรัพย์สมบัติทั้งหมด แต่ในแอ่งน้ำนั้นเต็มไปด้วยจระเข้จำนวนมาก ซึ่งหิวกระหาย และพร้อมที่จะกัดกินสิ่งมีชีวิตทุกอย่างที่ตกลงไป

...เวลาผ่านไปนานสองนาน ไม่มีเจ้าชายแม้แต่พระองค์เดียวที่กล้าว่ายน้ำไปหาเจ้าหญิง พระราชาเริ่มท้อใจที่ไม่สามารถหาคู่ครองที่เหมาะสมให้เจ้าหญิงได้

...ทันใดนั้น มีเสียงดังขึ้น.....ตูมมมมมมมม... มีเจ้าชายองค์หนึ่งกระโดดลงสระ และว่ายน้ำอย่างไม่คิดชีวิต จนสามารถหลบหลีกจระเข้ทุกตัว และสามารถว่ายขึ้นฝั่งได้ พระราชาดีใจเป็นอย่างยิ่ง วิ่งเข้าไปสวมกอดเจ้าชาย แต่เจ้าชายมิได้พูดอะไรทั้งสิ้น มีสีหน้าที่ตื่นตระหนก และเดินกลับไปยังอีกฝั่งหนึ่งพร้อมตะโกนขึ้นมาดังๆ ว่า "ใครถีบกูลงมาว่ะ......."

...เห็นไหมครับทุกคนมีศักยภาพ แต่บางครั้งศักยภาพก็ต้องการการกระตุ้นจึงจะแสดงออกมา เพื่อให้สามารถทำงานให้บรรลุเป้าหมายได้ (ผม copy รูปแบบการจัดไว้เรียบร้อยละ ไว้เอาไปใช้ต่อที่คณะมนุษยฯ) กิจกรรมผ่านไปด้วยดี ได้คำนิยม ดูได้จากบันทึกของพี่มอนลี่ ที่http://share.psu.ac.th/blog/monly-share/27519 ครับ (เรื่องมีสาระไม่ค่อยจำ ^^!)  

...มาถึงตอนนี้กล้องก็ยังอยู่ในกระเป๋า จนกระทั้งเที่ยง พักทานข้าวมื้อแรก กับข้าวอร่อยครับ ใช้ได้เลยทีเดียว ดูได้จากภาพด้านล่างเป็นหลักฐานครับ... กินซะเหลือแต่ก้างกับกระดูก

...หลังจากทานข้าวเที่ยงเสร็จก็ต่อด้วยการจัดทำ SWOT ซึ่งก็อย่างที่บอกครับ เรื่องมีสาระผมจำไม่ได้ ดูจากของกลุ่ม 3 ละกันครับ พี่เปตองเขียนไว้ที่ http://share.psu.ac.th/blog/konwledge1/27524 

...จริงๆๆ อยากเขียนให้จบในบันทึกนี้ เพราะจะได้เขียนเรื่องอื่นๆ ต่อ ตอนนี้มีจ่อคิวหลายเรื่องเลย แต่ดูๆ แล้วเริ่มจะยาวละครับ เดี่ยวไม่อยากอ่านกัน เลยเอาไว้ต่อ #4 ดีกว่า  

To be continuous...

 

ขอบคุณครับ ^^

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ Public_domain
สร้าง: 06 มีนาคม 2556 02:07 แก้ไข: 06 มีนาคม 2556 02:09 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 14 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

รออ่านต่อนะครับ

คนอะไรรร ถ่ายรูปก้างปลาก็ยังสวย

อิ..อิ...

รออ่านนะคะ

ก๊ากส์ ค้า่งอีกแระ

ท้าวแชร์ กับ แม่ยาม ไม่อยู่หลายวันนะคะ แต่จะรออ่าน

อย่าให้ค้าง อย่าให้คา แม้แต่ก้างปลา ยังถ่ายมาสวย คนอะไร

นอกจากถ่ายรูปเก่งแล้ว งานเขียนก็เริ่ดน่ะค่ะน้องสันติ เป็นหน้า่เป็นตาของคนปัตตานีได้เลยค่ะ ภูมิใจนิ คริ คริ

เผลอไม่ได้นะ น้องบุหงา-ปัตตานี ชื่นชมฝีมือถ่ายภาพของน้องสันติ ภาพออกได้ยิ่งกว่าในนิตยสารเสียอีก

เก่งจังค่ะ สามารถเชื่อมโยงกับบันทึกของเพื่อนๆ ได้ แถมมีนิทานอีก รออ่านตอนต่อไปอีกคะ

วิทยากรในรูปที่ ๒ ดูจะเพรียวกว่าตัวจริงนะครับ

ฮา

รออ่านตอนที่ ๔ ครับ

เราเอง

วิทยากรรูปที่ 2 ยังไม่เท่าไหร่คะน้องแชงของพี่มอลลี่ ต้องสังเกตข้างหลังมีผู้หญิงเสื้อแดงนั่งดูดนม สบายใจจัง 55

555 นิทาน "ใครถีบกูลงมาวะ"

ลุ้นอ่านในบันทึกต่อไปของน้องสัน แต่... น้องแชงไม่ไช่ของพี่มอนลี่นะ แต่เป็นของทุก ๆ คน (เอ้..คนนะ ไม่ใช่สิ่งของแล้วซิ ฮ่า ๆ ) กะเหรียงตกดอย

อย่าบอกนะ ว่าที่เขียนอยู่นี่ ก็ถูกถีบลงมา 55555 เสียดายจังเก็บตัวไม่ได้ไปด้วย อยากได้รูปสวยๆ แบบก้างปลา 5555

เป็นน้องที่น่ารักมากๆ ^__^..

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.236.68
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ