นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนข้างหลัง
Ico64
นางสาว ดวงพร วงษ์สวัสดิ์
ผู้อำนวยการกองวิชาการและการพัฒนานักศึกษา
ม.สงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
Network
Members · Following: 3 · Followed: 3

อ่าน: 2150
ความเห็น: 22

ไฟแดง ตัวฉัน พวกมัน และไก่ทอด

ท่านอาจารย์พุทธทาสท่านสอนว่า การเป็นแบบอย่างที่ดีมีค่ามากกว่าคำสอน....

ไฟแดง  ตัวฉัน  พวกมัน และไก่ทอด

เหตุการณ์ในครั้งนั้นยังอยู่ในความทรงจำจนถึงทุกวันนี้  เหตุเกิดในวันที่ผมและเพื่อนๆ ได้แก่ โจ้ จ๊ะห์ กลด ดิว เจ๊มุ  ในรถซึ่งพวกเราออกมา มอ.สุราษฎร์ฯ มาในเวลาประมาณ 6  โมง  เพื่อไปศาลเจ้าแหล่งอาหารประจำของพวกเรา  ระหว่างการเดินทาง  พวกเราทุกคนก้อสนุก สนาน เฮฮา กันตามประสา  จนกระทั่งรถเคลื่อนผ่านเข้าไปยังตัวเมือง  จนถึงสี่แยกออมสิน  รถติดไฟแดง เราก้อได้มองออกไปด้านหน้ารถของเราซึ่ง มีมอเตอร์ไซด์  จอดติดไฟแดงอยู่ด้านหน้าหนึ่งคัน  มีแม่ลูกคู่หนึ่งอยู่ข้างหน้า  แม่เป็นคนขับ ลูกสาวตัวอ้วนๆ นั่งซ้อนทายมอเตอร์ไซด์  สวมกางเกงขาสั้นแบบสบายๆ เหมือนพร้อมที่จะเข้านอน  สวมเสื้อยืดสีขาวดูย้วยๆ  และที่สำคัญ  เธอกำลังกินไก่ทอดในขณะที่เธอนั่งซ้อนท้ายแม่เธออยู่  เธอกำลังกินไก่อย่างเมามันส์  ไม่สนใจ               สิ่งแวดล้อม ผู้คนรอบข้างและรอบตัวเธอเลย รวมทั้งไม่ได้สนใจ     ผีสาง เทวดา นางฟ้า หน้าไหนทั้งสิ้น ประมาณว่าโลกนี้มีเธอและเจ้าไก่ทอดเท่านั้น ...............ซึ่งในขณะนั้นสายตาของพวกเราทุกคนก้อจ้องมองเธออยู่ด้วยความสนุกสนาน  และนินทากันสนุกปาก  และยิ่งพวกเรามองไปให้ชัดมากขึ้น  ก้อได้พบกับความจริงว่า  เธอคน นั้นคือ พี่ดวง  ดวงพร  หัวหน้างานกิจการนักศึกษาในขณะนั้น(ปัจจุบันเธอเป็นใหญ่เป็นโต สมตัวจริงๆกับตำแหน่งใหม่หัวหน้ากลุ่มงานสนับสนุนวิชาการ  ที่ใครๆ ก็นับหน้าถือตา  และเป็นคนที่บุคคลิกดีมาตลอด  ทำให้พวกเราทุกคนยิ่งสนุกกันใหญ่  และก่อนที่สัญาณไฟเขียวจะติดขึ้นมา  เราก็เกิดไอเดียว่าจะโทรหาพี่ดวงเพื่อจัดการแกล้งตามสันดานของพวกเรา  และทันทีที่โทรติด ดวงพรรับสาย ฮัลโหล...                พวกเราทุกคนพูดเสียงดังพร้อมกันทันทีว่า หยุดกินไก่เดี่ยวนี้นะและดวงพรก้อมีท่าทางผวาสุดฤทธิ์ หันซ้ายแลขวาใหญ่เลยยังกะเจอผีก็ไม่ปาน กับเสียงของพวกเรา  แล้วไปเขียวก้อปรากฎ  รถของเธอ ก้อเคลื่อนตัวออกไป                  กลับมาถึงหอพักพวกเราไม่รีรอ  สมาคมเรื่องชาวบ้านคืองานของเราได้รวมตัวกันทันที  เพื่อที่ทุกคนจะได้นำความจริงที่เราประสบพบมา เล่าให้เพื่อนพ้อง น้องพี่ชาว มอ.สุราษฎร์ฯ ของเราขยายความต่อกันทันที  และแน่นอนที่สุดสำหรับสมาคมของเรา  ข่าวนี้จะการจายอย่างรวดเร็ว  ยิ่งกว่าไวรัสไข้หวัดนก  ทุกคนในมอ. ได้รับรู้เรื่องนี้อย่างทั่วถึง  และแน่นอนที่สุด  เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเราจะเข้าไที่ห้องกิจการ    นักศึกษา เพื่อที่จะทำการเยอะเย้ยดวงพร ตามปกติของเรา  และทันทีที่เราเจอพี่ๆ เจ้าหน้าที่ก้อต้องเล่าต่อกันอย่างสนุกปาก   ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้  เราเลยเรียกพี่ดวงว่า เจ๊ไก่ทอด  และไม่ว่าจะเจอกันครั้งไหนก้อต้องพูดถึงเรื่องนี้   พี่ดวงชวนไปกินข้าว  ก้อต้องย้อนถามเสมอว่า กินไก่ทอดเหรอ  จะไปกินข้าวกันเองก้อถามพี่ดวงว่า ฝากซื้อไก่ทอดไหม  หรือแม้แต่เห็นร้านไก่ทอด  ก้อต้องโทรหาพี่ดวง......ทุกครั้งไป  

            นี่เป็นเหตุการณ์ที่พวกมัน(อาจฟังดูไม่สุภาพที่เรียกนศ.ว่าพวกมัน...... แต่เนื่องจากสนิทกับนศ.กลุ่มนี้มากๆเลยเรียกสรรพนามแบบนี้ได้...เข้าใจกันว่าเรารักกันคะ) พร่ำเล่าให้ชาวบ้านชาวช่องที่รู้จักรวมถึงรุ่นน้องนักกิจกรรมทั้งหลายฟัง ถึงเหตุการณ์ในวันนั้น ทุกครั้งเมื่อมาเยี่ยมเยือนมอ.สุราษฎร์ฯ ในฐานะพี่ๆวิทยากรในการจัดกิจกรรต่างๆไม่ว่าจะเป็น สัมมนาผู้นำกิจกรรม ปฐมนิเทศหรือปัจฉิมนิเทศ วันนั้นนับว่าเป็นวันที่แสนอับอาย อัปยศอดสู เป็นที่สุด ที่พฤติกรรมอันไม่น่าพึงประสงค์ของเราถูกพบเห็นเจอะเจอโดยนักศึกษาที่ขึ้นชื่อเป็น  นักกิจกรรมตัวยง และเรากำลังจะเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเค้าเหล่านั้น นั่นคือความรู้สึก ใครจะคิดว่าอารมณ์ชั่ววูบ กับอาการอยากกินไก่ทอดเจ้าประจำที่ไม่ได้ลิ้มลองรสชาติมานานแสนนานจะก่อเหตุร้ายในวันนั้น เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า..................กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วแต่ไม่เคยลืมวันนั้นเพิ่งกลับจากที่ทำงานเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสับ แม่กำลังจะออกไปตลาดพอดี เลยชวนลูกสาวสุดที่รักไปด้วย เลยถามแม่ว่าไก่ทอดพี่พรขายที่ไหน อยากกินๆ แม่ก็บอกว่าก็ที่ตลาดที่กำลังจะไปนี่แหละน้องชายเค้าขายอยู่ สูตรเดียวกัน  เท่านั้นแหละไม่รีรอ กระโดด      ขึ้นมอเตอร์ไซด์ทันที ด้วยสภาพเครื่องแต่งกายแสนสบาย ก็ตามที่พวกมันเล่านั่นแหละ (แต่ตอนหลังมันกลายเป็นแสนจะอับอาย) ถึงตลาดและจับจองไก่ทอดที่แสนจะโหยหามาเป็นเจ้าของเรียบร้อยแล้ว (เคยมีอาการแบบนี้มั้ยคะ..... อยากกินอะไรสักอย่างที่เราไม่ได้กินมานานแบบว่า อยากมาก โหยหา พอเจอเท่านั้นแหละ กระโดดเข้าหา ซื้อน่องมาซะสาม สี่ น่อง กะกินให้หนำใจกันไปเลย) ระหว่างนั่งรถกลับบ้านเจ้าไก่ทอดนี่มันก็ช่างโชยกลิ่นอันหอมหวนมาชวนกินเหลือเกิน ประกอบกับอาการอยาก ประมาณจะลงแดงตายยังไงยังงั้นเลย  คือถ้าไม่ได้กินมันตอนนั้น  คงต้องตาย อารมณ์ประมาณนั้นเลย.....ทนไม่ได้ก็หยิบขึ้นมากินทันที เท่านั้นแหละเสียงสวรรค์ที่มาจากนรกผ่านมาตามสายโทรศัพท์ก็กังวานขึ้นทันทีหยุดกินไก่เดี่ยวนี้นะพระเจ้าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตฉันนี่   (มันรู้ได้ไงว่าเรากินไก่อยู่ ...ยังกะผีหลอก....หันไปอีกทีรถคันที่ไอ้พวกเด็กๆทั้งหลายจอดติดไฟแดงอยู่ด้านหลัง โอ้...อะไรกันนี่ทำไมชีวิตมันถึงได้บัดซบขนาดนี้ เราทำอะไรลงไป ตายแน่ๆ พรุ่งนี้ต้องตายแน่ๆ(คิดในใจ) มันคงเอาไปเผาไม่เหลือขี้เถ้าแน่ๆ  และแล้วความคิดก็เป็นความจริง ก็อย่างมีมันเล่ามาข้างต้นนั่นแหละ....มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ...จนทุกวันนี้เห็นไก่ทีไรก็นึกถึงเสียงสวรรค์จากนรกทุกที หยุดกินไก่เดี่ยวนี้นะ และเลิกกินไก่ไปนาน กินทีไรฝันร้ายทุกทีไป .....เหตุการณ์วันนั้นเลยทำให้คิดได้ว่า เราฐานะคนทำงานกิจการนักศึกษาถือว่าเป็นคนสาธารณะหมือนกันนะนี่ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ทำอะไร กับใครที่ไหน อย่างไร ต้องระมัดระวังตัว เด็กส่วนใหญ่รู้จักเรา เพราะฉะนั้น เราต้องวางตัวให้เหมาะ ให้ควรโดยเฉพาะในที่สาธารณะยิ่งต้องระมัดระวัง เพราะเราถือเป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับนศ. อย่าทำลายความหวัง ความเคารพ ศรัทธาที่เค้ามีในตัวเรา ด้วยความเผลอลืมตัวทำพฤติกรรมที่ไม่หมาะสมออกไปเชียว เพราะพลาดเพียงครั้งเดียวนั่นหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตเลยทีเดียว ทุกวันนี้เราเห็นตัวอย่างมากมายที่ผู้หลักผู้ใหญ่ไม่สามารถวางตัวให้เหมาะสม เป็นที่เคารพ เชื่อถือ ศรัทธาให้ผู้น้อยได้ ปัญหาหลายอย่างเลยตามมา ทั้งการเคารพเชื่อฟัง  ความน่าเชื่อถือในคำพูด คำสอน ที่ดีจะมีน้ำหนักน้อยลงเพราะแม้บางครั้งผู้ใหญ่อย่างเราๆก็ทำหรือเป็นเสียงเอง....อย่างนี้เราจะไปสอนนักศึกษาได้อย่างไรกัน ท่านอาจารย์พุทธทาสท่านสอนว่า  การเป็นแบบอย่างที่ดีมีค่ามากกว่าคำสอน.... 

วันนี้เลยขอเชิญชวนพวกเราทุกคนชาวกิจการนักศึกษามาร่วมกันเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับนักศึกษาดีกว่าพร่ำพูด พร่ำสอน เราอยากให้เค้าเป็นคนดีมีคุณธรรม คิดคี ทำดี พูดดี แล้วขณะที่เราปฏิบัติต่อเค้าเหล่านั้นเราได้ทำแล้วหรือยังเราได้เป็นแบบอย่างที่ดีแล้วหรือยัง    

ข้อควรระวัง   โปรดงดกินไก่ทอดขณะรถติดไฟแดง...

ข้อควรปฏิบัติ ก่อนกินไก่ทอดขณะติดไฟแดง โปรดหันซ้ายแลขวาทุกครั้ง                              

                              

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 05 มกราคม 2551 00:42 แก้ไข: 02 มิถุนายน 2552 09:11 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ณ ที่ มุมหนึ่งของ ความ บาง เบา สบาย มุมนึงที่เป็นสิ่งแท้ แน่จริง มิได้ เติมแต่งสิ่ง ทั้งปวง หรือว่า โขนหัว ไม่ทิ้งตัว สวมใส่ ในทุกขณะ

มุมหนึ่ง มุมที่ มีความหมาย มุมสบายๆ ของชีวิต เลิกคิด เลิกทำ ยำตัวเอง แล้วเปล่งเสียง เฮ้ย โล่ง โล่ง ยิ่งกว่า ใช้ยา ตรามังกร

กำลังง่วงสุดขีด

8-) 

Pตอบ . Our Shangri-La 

ณ ที่ มุมหนึ่งของ ความ บาง เบา สบาย มุมนึงที่เป็นสิ่งแท้ แน่จริง มิได้ เติมแต่งสิ่ง ทั้งปวง หรือว่า โขนหัว ไม่ทิ้งตัว สวมใส่ ในทุกขณะ 

ถูกใจเป็นที่สุดที่กล่าวมา แต่ทำไงได้ มันพลาดไปแล้ว จริงๆเราควรจะมึมุมแบบนี้ในชีวิต นะคะ ขอบคุณมากๆเลยที่เข้าใจ

ขอ Share ประสบการณ์ด้วยคนนะครับ   สมัยที่เป็นนักศึกษาที่ ม.อ.    ผมกับพี่ ๆ น้อง ๆ ชมรมวอลเลย์บอล ก็จะซ้อมกีฬากันเกือบทุกวัน และบางวันก็ชวนกันไปพักผ่อนดูหนังกันบ้าง    มีวันหนึ่งนัดกันไปดูหนัง แต่ด้วยความรีบหลังเลิกซ้อมกีฬา จะกินข้าวก่อนไปก็ไม่ทัน ผมกับน้องชมรมอีกคนหนึ่งจึงตัดสินใจซื้อข้าวเหนียวไก่ทอดห่อไปกินในโรงหนังกันเลยครับ

เราก็แอบ ๆ กินกันนะครับ เพราะมันมืด ๆ แต่กลิ่นของมันก็คงเย้ายวน ชวนโมโหหิว ต่อเพื่อนข้าง ๆ น่าดู   ยังโชคดี (กว่าคุณดวง ) ที่ไม่มีใครตะโกนให้หยุด หรือขอแบ่งครับ 

ก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำนะครับ แต่ตอนนั้นก็ได้ทำไปแล้ว  ต้องขออภัยต่อเพื่อนร่วมโรงในตอนนั้น ย้อนหลังมาด้วยนะครับ  8-) 

P รศ.ดร. วรวุธ วิสุทธิ์เมธางกูร

ได้เพื่อร่วมชะตากรรมจากเจ้าไก่ทอดตัวร้ายอีกคนแล้ว อย่างนีต้องเพิ่มข้อควระวังคะ

อย่าพกพาไก่ทอดเข้าโรงหนังเพราะอาจถูกพิฆาตด้วยสายตาง.ดีใจด้วยคะที่รอดมาได้

ขอบคุณมากคะที่ร่วมแชร์ประสบการณ์ วันวานในอดีตทำให้เราอมยิ้มได้เหมือนกันนะคะ

แม้...ทำไปได้

แต่มันคงดูน่ารักดี คับพี่...เด็กผู้หญิงตัวอ้วน กับน่องไก่  ผมเองก็ชอบกินไก่ทอดครับ...

นู๋ดวงค่ะ

      ก่อนอื่นขออนุญาตก่อนนะคะ

      ก๊ากส์ส์ส์ส์ส์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

       แหม เล่นหายไปหลายวัน จนพวกพี่ ๆ บ่นถึง กลับมาคราวนี้ ยิ่งทำให้เรารักน้องดวงเพิ่มอีกเป็นกอง

      ว่าแต่ว่า มาหาดใหญ่เมื่อไหร่ อย่าลืมบอกล่วงหน้านะคะ

      พี่จะได้หาซื้อน่องไก่แสนอร่อย ไว้รอท่า

Pตอบทายุ ทำไปแล้วอ่ะน้อง....ทำไงได้ พลาดไปแล้ว ...มันไม่น่ารักอย่างเดียวนะสิ....น่าอายอีกต่างหาก..55555 เข้ามาทักทายกันเหมือนเดิม ขอบคุณหลายๆคะ

Pตอบ พี่รัตติยา...อ่านร่องรอยของพี่จบแล้วอดไม่ได้เลยที่จะต้องก๊ากส์ส์ส์ส์ส์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆด้วยเหมือนกันก็พี่เล่นแซว...ซะ....   ว่าแต่ว่า มาหาดใหญ่เมื่อไหร่ อย่าลืมบอกล่วงหน้านะคะ พี่จะได้หาซื้อน่องไก่แสนอร่อย ไว้รอท่า....ไอ้ประโยชน์นี้นะ...พี่คิดได้ไงอ่ะ..เด็ดจริงๆ....นี่เรียกว่า...วิญญาณไก่ทดอตามหลอนดวงจริงๆ...ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆอ่านไปขำไปเลยคะ...กลัวจริงๆนะไอ้ไก่ทอดนี่นะ

ขอบคุณอีกครั้งคะสำหรับการติดตามและร่องรอยที่ทิ้งท้ายไว้เสมอให้มือใหม่หัดเขียนมีแรงเขียนอย่างต่อเนื่อง....

5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
P เห็นเมนต์อาจารย์แล้วแอบอมยิ้มเลยคะ  เสร็จแล้วก็กลับไปอ่านที่ตัวเองเขียนอีกรอบกพบว่า ทั้งน่าขำและน่าอายจริงๆนนี่
ขอร่วมวงไก่ทอด...เอ๊ยไม่ใช่ ร่วมวงก๊าก ๆๆๆๆๆ ด้วยคนค่ะ ขำมากเลย มารคอหอยซะจริง ๆ เจ้าเด้กพวกนี้ แต่ว่าพี่ไปซื้อเมื่อไรฝากหนูด้วย 2 น้องเลยนะคะ หุหุ หิวอีกแล้ว
อย่างทะเลดาวจัดให้สามน่องเลยคะ....อ่านขำๆ คนเขียนก้พลยมีความสุขไปด้วยนะนี่
  • ปลายเดือนมกรานี้ พี่ไปเขตการศึกษาสุราษฏร์
  • น้องดวงจะรับไก่ทอดมั้ยคะ?
^0^   อมยิ้ม แบบอารมณ์ดีค่ะ

ไก่ทอดชิ้นนี้ราคาเท่าไร  ขอซื้อต่อชิ้น ^0^

ตอบPขอบคุณมากเลยพี่อัมพร ไก่ทอดนี่..ขอไม่รับได้มั้ยคะ.....ดูสิ....ยังอุตสาห์ตามมาหลอนจากหาดใหญ่อีกแนะ....555

P. ตอบ คุณข้าพเจ้าอยากหาเรื่อง ขอบคุณมากคะที่เข้ามาเติมรอยยิ้มจากบันทึกนี้...ขอให้อารมรืดีทั้งวันนะคะ...อารมบูดเมื่อไรอย่าลืมใช้บริการ ไก่ทอดนะคะ

Pตอบ น้องมดตัวน้อยตัวนิดของพี่....ไก้ชิ้นนี้ไม่ขายแต่จะให้ฟรีถือว่าทำบุญคะ...จะได้หมดเวรหมดกรรมกะมันซะที...5555

"ไก่" เลยกลายเป็นแพะไปตามระเบียบ

น่ารักดีออก... และคิดว่าช่วงนั้น เป็นเวลาส่วนตัวที่เราถอดหัวโขนนักกิจกรรมนักศึกษาออกแล้ว เราก็โล่งสบายเหมือนที่คุณOur Shangri-La บอกไว้

ตอนนี้เป็นเรื่องสนุกไปแล้วเห็นมั๊ย  เอามาเล่าในวงแชร์ได้เลย

Pขอบคุณคะ สำหรับความคิดเห็น แต่ว่าสงสารไก่เนอะ....มันเกี่ยวอะไรได้นี่..เพราะความอยากของเราแท้ๆ...แย่ๆ

(^_^)  "ไก่ทอดของฉัน" กับการวางตัวในสังคม

มันยากจังเลยค่ะพี่ดวง กับบางโอกาสที่เราอยากจะทำตัวสบายๆ อยากจะเป็นคนธรรมดาที่ไม่ต้องแบกตำแหน่งหน้าที่การงานไปไหนมาไหนตลอดเวลา

แต่หนูก็มีเคล็ดลับฉบับนิตยาที่ขอแลกเปลี่ยนกับพี่ๆนะค่ะ เวลาที่หนูเจอน้องๆนักศึกษานอกสถานที่ หรือขณะที่กำลังเดินช๊อปปิ้งหาซื้อของกินอยู่ในตลาด นิตก็จะกระซิบบอกเด็กๆแบบฮาๆว่า "ดีจ๊ะ เราไม่รู้จักกันนะ" แล้วส่งยิ้มหวานให้ทีนึง เด็กๆก็ขำ ทุกอย่างก็ดีขึ้น ทั้งนิตและเด็กๆต่างเดินช๊อปปิ้งอย่างสบายใจ ไม่เกร็งซึ่งกันและกัน และมีความสุขทั้ง 2 ฝ่ายค่ะ (^_^)

Happy Ending.

Ico48
บรรจง เฉลิมวงค์ [IP: 192.168.100.112]
08 January 2008 11:37
#9620

คนข้างหลังฝากมาแก้คำผิดครับ...

ที่จริงเป็นขาหมูครับไม่ใช่ขาไก่...

ตอบ นิต ดูจากสำนวนที่แสดงความคิดเห็นแล้ว เห็นแวว bloger หน้าใหม่ไฟแรงอีกคน...ใช้ได้ทีเดียวสำหรับการเอาตัวรอด..เหมาะๆที่จะอยู่กิจการนศ. ว่าแต่อย่าเพิ่งหมดแรงนะ..สู้ๆ

ตอบพี่จง ทำตัวเป็นมนุษย์หัวดำ...มาหลายเพลา เมื่อไรจะเขียนบันทึกเสียทีร รออ่านอยู่รับรอง มันส์ ไม่แพ้ ไก่ทอดแน่นอน.....มิวายเข้ามากวน ให้ปวดหัวเล่นนะนี่..งน่องไก่จ๊ะไม่ใช่ขาหมู....พูดไปก็อยากกินขาหมูคุณชวนที่ปัตตานีนะนี่ ไม่รู้ยังขายอยู่หรือเปล่า

ขอบคุณที่เข้ามาทักทายคะ

สุดยอด สุดยอด ค่ะน้องดวง เข้าใจแล้วว่าทำไมโดนแซวเรื่องไก่ทอดในบันทึกอื่นๆค่ะ แวะไปอ่านหลายๆบันทึกของน้องดวงกลับไปกลับมา พอดีน้องดวงใช้หัวบล็อกเพื่อวาระพิเศษนี้ ไม่มีชื่อบล็อก พี่โอ๋เลยชักสับสนว่าอ่านที่บล็อกไหนของน้องดวง

เขียนได้ทั้งบันเทิง ฮาสุดๆจริงๆ แล้วยังมีแถมคติปิดท้ายได้อย่าง"คม"มากๆ พี่โอ๋ "ขอคารวะ" ค่ะ นี่แหละคนมีพรสวรรค์ จุดเครื่องติดนิดเดียว บุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวก็ฉายแววแล้ว พวกเราหลายๆคนกว่าจะหลุดออกมาได้ต้องเขียน ต้องเค้นกันตั้งนานนะคะ กว่าตัวตนของเราจะหลุดออกมาได้แบบน้องดวง อย่างนี้ต้องค่อยๆทยอยขุดเคล็ดลับของตัวเองมาเล่าสู่กันฟังนะคะ ขอบคุณมากค่ะที่ไปบอกลิงค์ให้มาพบเรื่องดีๆสนุกๆเรื่องนี้

ขอบคุณพี่โอ๋มากคะสำหรับคำชม....ข้าน้อยมิบังอาจรับการคารวะจากพี่ท่านได้....ยังคงต้องฝึกฝนอีกมากคะ พี่ๆต้องช่วยแนะนำต่อไปนะคะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.232.53.231
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ