นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนข้างหลัง
Ico64
นางสาว ดวงพร วงษ์สวัสดิ์
ผู้อำนวยการกองวิชาการและการพัฒนานักศึกษา
ม.สงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
Network
Members · Following: 3 · Followed: 3

อ่าน: 1630
ความเห็น: 12

บันทีกนี้ไม่มีชื่อ

ท่านอาจารย์พุทธทาส สอนไว้ว่า ธรรมะคือหน้าที่ การที่เราปฏิบัติหน้าที่ให้ถึงพร้อมแล้ว นั่นย่อมหมายถึงเราได้ปฏิบัติธรรมทุกครั้งที่เราได้ปฏิบัติหน้าที่

ความเดิมตอนที่แล้ว

"ดวง นี่ดีนะ....วันๆไม่ต้องทำอะไร คุยแต่กับเด็ก....โอ้พระเจ้าจอร์จ....คิดได้ไงนี่ (เอาสมองส่วนไหนคิดอะ.....  แอบพูดในใจนะเมื่อ10ปีที่ผ่านมานี่เอง แต่มาถูกเปิดเผยก็ที่นี่แหละ)"

    ประโยคข้างต้นได้ส่งรหัสผ่านคำพูดของคนอีกจำนวนหนึ่งที่อาจจะยังไม่รู้จักกิจการนศ. ดีพอ.....วันนี้เลยต้องมาขยายความและอธิบายว่า

ไอ้ที่ว่าวันๆไม่ต้องทำอะไรคุยแต่กะเด็ก นั่นอะนะ...มันมีอะไรซ้อนอยู่มากมาย เริ่มจาก การที่เราได้มีโอกาสพบปะและพูดคุยกับเด็กบ่อยๆเป็นประจำและการที่มีเด็กเข้ามาคุยกับเราต่อเนื่องตลอด เป็นลางบอกเหตุร้ายหรือสัญญาณที่ดีที่บอกให้รู้ว่า

1.นศ.เริ่มไว้ใจเราและเราเป็นพวกเดียวกับเขา....และสัญญาณนี่เองจะช่วยให้เราเข้าถึงเด็กมากขึ้นและการเข้าถึงเด็กมากขึ้นนั้น จะช่วยให้เราทำงานอย่าง เข้าใจ เข้าถึงและสามารถพัฒนานศ.ได้ตรงจุดอย่างไม่อยากเย็นนัก ที่สำคัญ ใจของเด็กมาอยู่ที่เราแล้ว....ดังนั้นจึงเป็นนิมิตรหมายที่ดีในการเริ่มต้นกระบวนการบ่มเพะนศ.และการเริ่มทำงานกิจการนศ.เพราะเราเป็นขุนพลนำทัพเด็กสู่โลกกล้างในการรเรียนรู้วิชาชีวิตผ่านกระบวนการการทำกิจกรรม เป็นหัวหน้าเก็ง ที่พร้อมจะลุย......ทุกสถานการณ์..... คิดดูสิ ถ้าเราทำงานกิจการนศ.
แล้ววันๆไม่มีเด็กเข้ามาหาเลย...อะไรจะเกิดขึ้น ..แต่หากใครที่กำลังทำหน้าที่ด้านกิจการนศ.แล้วพบว่าใน8 ชม.ของการทำงานไม่มีเด็กเดินทาหาคุณเลย...นี่ก็เป็นสัญญาณอันตรายที่ทำให้เราต้องกลับมาดูและถามตัวเองว่า...มันเกิดอะไรขึ้น....พยายามหาสาเหตุว่าเหตุใดหรือมีปัจจัยใดที่ทำให้เด็กไม่กล้าเข้าใกล้เราหรือเข้ามาแล้วเราไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ หาให้เจอ โดยลองใข้หลักอริยสัจจ4 ดูแล้วปัญหาก็จะคลี่คลายได้โดยไม่ยาก

2. เราสามารถเป็นที่พึ่งเขาได้ ทุกครั้งที่เด็กมีปัญหาไม่รู้จะไปถามไปบอกใครแล้ววิ่งมาหาเรา.....ถามว่าคุณดีใจหรือเสียใจ....ถ้าคุณตอบว่าดีใจสิ เพราะนั่นมันเป็นหน้าที่ของฉัน....คุณจงภาคภูมิใจว่าคุณเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ คุณมีวิณญาณของคนกิจการนศ.อย่างเต็มตัวแล้วล่ะ...แต่ถ้าทุกครั้งที่เด็กวิ่งเข้าหาคุณพร้อมกับปัญหาแล้วคุณ บอกว่า ขอโทษ...นั่นไม่ใช้หน้าที่ของฉันย่ะ...หรือ ร้องว่า ....อะไรว่ะ...ตูอีกแล้วเหรอ....เด็กพวกนี้ไม่รู้จักโต เรือ่งแค่นี้ทำไคดไม่ได้หรือ ทำไมมันไม่รู้จักคิดเองบ้าง....อันนี้เป็นรางร้ายว่าคุณควรหางานใหม่ที่เหมาะกับตัวเองอย่าอยู่เพื่อฆ่าเด็กโยที่คุณไม่รู้ตัวอีกเลย...... ดังนั้นทุกครั้งที่เด็กวิ่งเข้าหาเรา หรือทุกครั้งเมื่อเค้ารู้สึกอ่อนแอมา ทุกข์ใจมาหรือหมดพลังสิ้นหวังในชีวิตหรือสบสนอะไรบางอย่างแล้วล่ะก็ คุณจงจับมันไว้ให้แน่นเพราะนั่นเป็นหน้าที่หลักของคุณที่จะช่วยโอบอุ้มและคอยดึงเค้าขึ้นมาจากความทุกข์ และเป็นโอกาสที่คุณจะได้เรียนรู้เด็กไปพร้อมๆกับการฝึกวิทยายุทธในการปฏิบัติหน้าด้านการให้คำปรึกษาโดยใช้กระบวนการการให้การปรึกษาเชิงจิตวิทยา สิ่งที่สำคัญคุณกำลังปฏิบัติธรรม อย่างไม่รู่ตัว เพราะ ณ ขณะนั้น คุณกำลังมอบความรัก ความเมตตา มุฑิตา และอุเบกขา ให้กับนศ.โดยที่คุณไม่รู้ตัว เมตตาคุณเกิดตั้งแต่คุณมีความปรารถนาดีเอาใจใส่ต่อนศ.ในการพูดจา ถามไถว่า เป็นยังไงบ้าง คุณใส่ใจในสิ่งที่เขาเป็นและความรู้สสึกต่อมาคุณก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้เราต้องช่วยเหลือ น่าสงสาร คุณต้องคอยช่วยเหลือให้พ้นความยุ่งยากเดือดร้อน ช่วยแก้ไขปัญหา  นั่นคือกรุณา ความปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ และในเวลาไล่เลี่ยกันเมื่อคุณได้พูดคุยไปสักระยะคุณก็จะคอยส่งเสริม ให้กำลังใจในสิ่งที่เค้าได้พยายามทำเพื่อให้ปัญหาคลี่คลายหรือพลอยยินดีเมื่อเค้าเล่าเรื่องราวที่หน้าภาคภูมิใจ คุณพยายามพูดคุยและแนะแนวทาง ชี้ทางออก บอกทางสว่าง ให้เค้าได้ตัดสินใจเลือกเดินเพื่อหาหนทางแห่งการพ้นทุกข์ นั่นหมายถึงมุฑิตาได้ปรากฏกายโดยที่คุณไม่รู้ตัว  และสิ่งที่สำคัญที่สุดของการให้คำปรึกษาก็คือ การเป็นผู้ฟังที่ดีที่พร้อมรับฟังอย่างไม่มีเงื่อนไข มีใจเป็นกลาง ไม่ลำเอียงคิดเข้าข้างหรือโทษสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่ก่อให้เกิดทุกข์และไม่ทำตนทุกข์ร้อนเป็นกระต่ายตื่นตูม พร้อมใช้สติในการฟัง นั่นหมายความว่าคุณไว้วางอุเบกขาไว้ข้างกายแล้ว และสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นนั้นท่านอาจารย์พุทธทาส สอนไว้ว่า ธรรมะคือหน้าที่ การที่เราปฏิบัติหน้าที่ให้ถึงพร้อมแล้ว นั่นย่อมหมายถึงเราได้ปฏิบัติรรมทุกครั้ง เมื่อเราได้ปฏิบัติหน้าที่

3.นักศึกษาพร้อมจะแก้ไขและพัฒนาตนเอง สิ่งนี้นับว่าสำคัญมาก นศ.ส่วนใหญ่ไม่รู้ตัวว่า สิ่งที่ตนเองกำลังเผชิญอยู่นั้นเป็นปัญหาหรือเป็นมะเร็งร้ายที่ค่อยๆเกาะกินทำลายเนื้อดีที่ตนเองมีอยู่อย่างต่อเนื่อง มารู้ตัวอีกทีก็สายเกินไป เด็กหลายคนรู้ตัวอีกที โดน retried ติดพนันบอล ติดเหล้า บุหรี่ หรือถูกลงโทษทางวินัย หรือประสบปัญหาโดยที่ตนเองได้กลายเป็นเจ้าของโรงงานผลิตประชากรโลกเสียแล้ว.. ดังนั้นการที่เค้าเดินและมาพูดคุยกับเราเป็นโอกาสดีทั้งผู้ให้และผู้รับที่ได้ช่วยเหลือเกือกูลซึ่งกันและเราสามารถใช้กระบวนการการให้คำปรึกษาในการบ่มเพาะให้เค้าสมารถโตบโตได้อย่างเข้มแข็ง เป็นกำลังที่สำคัญของประทศต่อไป

    การพูดคุยกับเด็กทุกครั้งนั้น...เรากิจการนศ.ได้ปฏิบัติหน้าที่อีกด้านหนึ่งที่ใครๆมักมองว่าเป็นเพียงการพูดคุยกับเด็กธรรมดาๆแต่ เรากำลังทำหน้าที่ให้บริการพร้อมกับการพัฒนานักศึกษาไปพร้อมๆกันโดยใช้กระบวนการให้การปรึกษาซึ่งเป็นอีกเครื่องมือหนึ่งที่ช่วยในการบ่มเพาะนศ.โดยที่ไม่ต้องใช้เงินทองมากมายหรือวิทยากรระดับประเทศเพียงแค่เราใช้ทุกโอกาสที่เด็กเข้ามาหาเรา คอยรดน้ำ พรวน ดิน เขี่ยแมลงหรือหนอนที่ชอนไช เมล็ดพันะศรีตรังต่อละช่อ เติบโตและเบ่งบานอย่างสวยงาม

     แทบไม่หน้าเชื่อว่า ช่วงเวลาที่ใครๆบอกว่า กิจการนักศึกษาวันๆไม่ทำอะไรคุยแต่กับเด็กนั้น มันได้มีสิ่งต่างๆเกิดขึ้นมากมาย ปรากฎการณ์แห่งพุทธปัญญา หรืออานิสสงส์จาการปฏิบัติหน้าที่ประจำวัน ที่มีมากมายที่ผู้ให้เองก็ไม่เคยได้รู้ตัวมาก่อนและผู้รับเองก็พบหนทางเพื่อดับทุกข์ หาทางออกในชีวิตได้ อย่างนี้เค้าเรียกว่า "ยิ่งให้ก็ยิ่งได้"

ปล.บันทึกนี้ไม่มีชื่อ....ขอคนใจดีช่วยตั้งให้
หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 16 ธันวาคม 2550 18:56 แก้ไข: 16 ธันวาคม 2550 19:01 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เอาชื่อ...เบื้องหลังเบื้องลึกจากก้นบึ้งแห่งหัวใจของคนกองกิจฯ...พอได้ไหมคะ (ล้อเล่นนะคะ พี่โอ๋ว่าน้องดวงต้องมีชื่อที่ตรงกว่านี้ในใจแน่ๆเลย ตั้งเองได้อยู่แล้ว...)

เขียนได้สื่อสารมากเลยค่ะ ชื่นชมความตั้งใจดี และขอเป็นกำลังใจให้ทำได้ดีอย่างมีความสุขต่อๆไปนะคะ

เทคนิควิธีการที่ใช้ในกรณีศึกษาต่างๆ ก็น่าจะเป็นเรื่องเล่าเพื่อแลกเปลี่ยนกับคนกองกิจฯคณะอื่นๆนะคะ พี่โอ๋เคยไปเป็นวิทยากรให้กับชาวกองกิจฯม.อ.ประทับใจเรื่องเล่า กลยุทธต่างๆที่แต่ละท่านใช้ในการทำงานมากๆเลยค่ะ เชื่อว่าน้องดวงก็คงมีสะสมไว้มากมายเช่นกัน

คุณพี่ดวง  สู้ ๆ เขียนดีมีสาระมากมาย

ปล. พี่เคาะเว้นวรรคบ้างนะคะ จะได้ตัดบรรทัดใหม่ให้เราได้ 

  • ขอบคุณน้องโอ๋ที่แอบชมคนกองกิจฯ (อิ อิ อิ)
  • บันทึกดวงชื่ออะไรดี?.........ติ๊กต๊อก  ๆ ๆ ๆ ๆ
  • จะเชยเปล่า? ถ้าจะตั้งว่า.."ห้วงลึกความรู้สึก......คนกิจการนักศึกษา"
  • สวัสดีน้องดวงคนสวย ในที่สุดก็เขียน  blog  เพิ่มอีกคน ดีใจจังเลยที่จะได้รับทราบสิ่งที่ดีๆ และประสบการณ์ที่จะมาเล่าให้ ชาวกิจการนักศึกษาได้รับทราบ 
  • พี่ว่าน่าตั้งชื่ออะไรดีหนอๆๆๆที่ดวงเขียนมา

         " บ่มเพาะนักศึกษานั้นั่นั้นั้นักสสสกสสสนักสสสสสมมม"""พพนเหละ ก็ โอเคแล้วละ

สวัสดีค่ะพี่ดวงที่เคารพ

พี่คงจะงงสินะค่ะว่าน้องคือใคร

  • น้องคือ  น้องปุ้ยงานแนะแนวกองกิจการนักศึกษา  วข.ปัตตานี  ค่ะ (เราเคยประชุมร่วมกันและเคยเจอกันแล้วนะค่ะ)
  • ได้อ่านข้อความที่พี่ดวงเขียนไว้ชอบมากๆเพราะเราชาวกิจการ นศ. จะต้องทำในสิ่งเหล่านี้และเป็นสิ่งที่จะต้องเจอทุกวัน
  • ที่สำคัญสุด  พี่ดวง อย่าลืมพักผ่อ่นและดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ
  • ชื่ออะไรดีค่ะ?  เบื้องลึกจากหัวใจของคนกองกิจฯ

เขียนดีนะเนี๊ย...หนูดวง..

เป็นไรกะหนูดีคขะ.....อัจฉริยภาพมากๆ

สวัสดีค่ะนู๋ดวง

       จริง ๆ แล้ว แอบอ่านตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ  แต่นึกชื่อบันทึกไม่ออก เลยไม่ได้ทิ้งความเห็นไว้

       ขอเสนอสักชื่อแล้วกันนะคะ "ความสำเร็จของเธอ...คืองานของเรา"

     พอได้ไหมค่ะ  เพราะเห็นใคร ๆ เริ่มต้นบันทึกว่า "เบื้องหลัง....กลัวคนจะเข้าใจผิดว่า หลังของดวงมีอะไรอยู่เบื้องหลังเหรอ

    อิอิ

ขอบคุณทุกท่านมีร่วมอ่านร่วมแสดงความคิดเห็นคะ แต่ก็ยังหาชื่อบันทึกทีถูกใจไม่ดีสักที...เผื่อคนใจดีผ่านมา แวะมาทักทายและช่วยตั้งชื่อให้ที...จะดีไม่น้อยคะ

ยังหาชื่อถุกใจไม่ได้ รอคนใจดีผ่านมาช่วยตั้งชื่อบันทึกฉบับนี้ อ่านแล้วอย่าผ่านเลยไป ช่วยบอกทางสว่างให้ที จะไม่ลืมพระคุณ

"กิจกรรมกิจการนักศึกษา ความจริงที่หลายคนไม่เคยรู้"

"เขียนดีมากเลย หัวหน้าเรา" (^_^)

   หากเจอคำพูดแบบนี้อีกคราใด...."ดวง นี่ดีนะ....วันๆไม่ต้องทำอะไร คุยแต่กับเด็ก....

   คุณ คนข้างหลัง  ตอบกลับไปเลยค่ะว่า "ทำค่ะ..คุณพี่  แต่ที่คุณพี่มองไม่เห็นก็เป็นเพราะว่าหนู  "ทำงานด้วยธรรม" ไงคะ คุณพี่ขา....."

   พี่เม่ยช่วยคิดชื่อบันทึกมาให้เป็นทางเลือกค่ะ...ทำงานด้วยธรรม 

Pขอบคุณพี่เม่ยมากคะที่ช่วยให้กำลังใจและช่วยตั้งชื่อบันทึกให้ด้วย ถุกใจมากเลย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.232.53.231
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ