นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนข้างหลัง
Ico64
นางสาว ดวงพร วงษ์สวัสดิ์
ผู้อำนวยการกองวิชาการและการพัฒนานักศึกษา
ม.สงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
Network
Members · Following: 3 · Followed: 3

อ่าน: 1565
ความเห็น: 8

กิจการนักศึกษา ...รู้จักแล้วจะรัก...

กิจการนักศึกษาที่ฉันรู้จักแต่คุณอาจไม่เคยรู้มาก่อน งานที่ผู้รับได้ผู้ให้ก็ได้ด้วย

"ใครว่างานกิจการนักศึกษาปิดทองหลังพระ  จริงๆแล้วปิดทองฐานพระเลยด้วยซ้ำไป "  แหม ....ได้ยินได้ฟังประโยตนี้แล้วก็อยากจะบอกเหลือเกินว่า อยากจะกระโดดหอมแก้มคนพูดจริงๆ  ประโยคเด็ดที่ว่านี้ได้มาจากอดีตเจ้านายอันเป็นที่รักของพวกเรากิจการนศ.มอ.สุราษฎร์ฯที่เคยเอื่อนเอ่ยออกมาให้ได้แรงอกดีจริงๆ ฟังแล้วก็อืม..นะ....ทำไมเจ้านายแบบนี้เพิ่งเกิดนะ น่าจะมาอยู่กับเราตั้งนานแล้ว  ....

และยังมีอีกหลากหลายทัศนะที่คนส่วนใหญ่มีต่อกิจการนักศึกษา เช่น-

 - ดวง นี่ดีนะ....วันๆไม่ต้องทำอะไร คุยแต่กับเด็ก....โอ้พระเจ้าจอร์จ....คิดได้ไงนี่ (เอาสมองส่วนไหนคิดอะ.....  แอบพูดในใจนะเมื่อ10ปีที่ผ่านมานี่เอง แต่มาถูกเปิดเผยก็ที่นี่แหละ) ประโยคแบบนี้ก็เป็นอีกหนึ่งทัศนะของคนทำงานทั่วไปที่มีต่องานกิจการนักศึกษา งานที่ใครๆก็มองว่าสบายวันๆไม่ต้องทำอะไร คุยแต่กับเด็ก

-ไปเที่ยวไหนมาอีกล่ะ..หรือว่า.....ไปเที่ยวมาสนุกมั้ย...ไหนของฝาก(..ก็จะแอบตอบในใจว่า" ฉันไปทำงานนะย่ะ...ไม่ได้ไปเที่ยว ไปทำงานนะโว๊ย...เหนื่อยฉิบ...ยังมาถามแบบนี้อีก( แต่สุดท้ายก็ต้องมีของฝากเพื่อนร่วมงานทุกครั้งไป) ไม่รู้รึไงว่าการพานักศึกษาออกไปข้างนอกมันเหนื่อยแค่ไหน ไหนจะประสานเรื่องรถ เรื่องอาหาร เรื่องสถานที่ ที่พัก เรื่องวิทยากร เอกสารประกอบการอบรม  ควบคุมกำหนดการ ทุกอย่างone stop serviceที่ดวงพรเพียงคนเดียว เพราะตอนนั้นทั้งงานมีเราเพียงคนเดียว..ทำทุกอย่างจริงๆ แม้กระทั่งถ่ายรูปเอง แจกน้ำ จัดเบรค ดีนะที่ไม่ต้องขับรถบัสเองด้วย นี่ถ้าขับได้ตอนนั้นเค้าคงให้ขับแล้ว ....แล้วเวลาที่นศ.ไม่สบายเราก้ต้องแบกต้องหาม หายาให้  คอยดูแลอย่างดี มีอยู่ครั้งหนึ่งนำนศ.คณะอก.ไปเข้าค่ายผู้นำที่เขาปู่เขาย่า จ.พัทลุง คืนหนึ่งนศ.มาเรียกที่ห้องพักว่าเพื่อนโดนตะขาบกัด ตอนนั้นก็ห้าทุ่มเห็นจะได้ ทำไงดีล่ะ ตอนนั้นนะเพิ่งจบป.ตรีมาใหม่ๆเลย เกิดมาก็ไม่เคยโดนตะขาบกัดเหตการณ์แบบนี้ก็ไม่เคยเจอ แล้วฉันจะทำไงดี(คิดในใจ)บางคนบอกว่ากินยาเดี๋ญวก็หาย บางคนบอกว่าไม่ได้ต้องรรบหาหมอเดี๋ญวแพ้ บางคนบอกว่าเอาน้ำเย็นปะคบ บางคนบอกว่า ทายาหม่อง หลากหลายคำคนเหลือเกินในตอนนั้น ใจไม่ดีแล้ว  แต่ข้างนอกนี่ก้ต้องแสดงให้นศ.เห็นว่าเราโอเคอยู่..ควบคุมอารมร์ไว้ก่อน ในที่สุดก็ตัดสินใจนำนศ.รีบส่งรพ.ระหว่างนั้นก้ให้ทานยาแก้แพ้ไปก่อน ระหว่างที่ต้องส่งรพ. ระหว่างนั้นตัดสินใจเรียกคนขับรถให้เอารถออกด่วน เพื่อนช่วย หามส่งโรงพยายบาลกันแทบไม่ทัน (ดีนะที่มีรถตู้คณะไปด้วย )ไม่งั้นไม่รู้ว่าจะมีรถอะไรนำนศ.ส่งรพ.กลางดึกแบบนั้น ตอนนั้นนะใจไม่ดีเลย คิดและภาวนาว่าอย่าให้เด็กเป็นอะไรเลย ไปส่งรพ.ที่ใกล้ที่สุด คืนนั้นนอนเฝ้านศ.ที่รพ.จนเช้า เพระกลัวว่าจะเกิดเหตุการณืที่ไม่ปรารถนาขึ้นอีก  เช้าตื่นมาก็โล่งใจ นศ.ปลอดภัย แต่อย่างไรก็ตามโครงการก็ต้องดำเนินกันต่อไป ...นี่เป็นเหตุการณ์หนึ่งเท่านั้นที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงานกิจการนศ.ที่เราจะต้องคอยดูแลและรับผิดชอบต่อชีวิตนศ.และต้องรีบตัดสินใจให้เร็วที่สุด....เห็นมั้ยว่ามันต้องรับผิดชอบมากมายขนาดไหน  (คิดแบบนี้ได้ไง อะ...แล้วยังจะมีหน้ามาถามถึงของฝากอีก แหมมันหน้า...จริงๆ )

 นี่แหละอีกหนึ่งบทบาทหน้าที่ของงานกิจการนศ.เมื่ออยุ่ภาคสนามแล้วไม่เคยมีใครเห็น แต่เมื่อกลับมาก็ไม่สามารถเล่าและอธิบายความเหนื่อยและความกลัวนะช่วงเวลานั้นได้

สิ่งที่ได้รับในคืนนั้นคือการสอนให้เราและนศ.ได้เรียนรู้ว่า ความปลอดภัยต้องมาอันดับหนึ่ง อย่าประมาทกับสิ่งที่เรามองไม่เห็น  การซื้อใจระหว่างเรากับนศ. มันเลยทำให้คิดได้ว่าหากเราอยากได้ใจจากใครต้องให้ใจเค้าไปก่อนและนี่คือจุดเริ่มต้นของคนทำงานกิจการนศ. แล้วสิ่งที่เราได้รับมันมากมายเกินคาดหมาย และเมื่อกลับมาความสัมพันธ์ระหว่างนศ.ที่ไปค่ายกลุ่มนี้กับกิจการนศ.ก็มีความนิทสนมกันมากขึ้น ทุกครั้งที่มีงานคณะจะมาช่วยเหลือคอยถามไถ่ตลอดเวลา เห็นหรือยังว่า  สุขทั้งผู้ให้และได้ทั้งผู้รับ   และยังคงมีอีกหลากหลายเรื่องราวจากประสบการณ์คนทำงานกิจการนักศึกษาที่คุณอาจไม่เคยรู้จัก หรือไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่จะหาอ่านได้จากที่นี่ ความคิดเหล่านี้อยู่ในใจเก็บไว้มานานกว่า10ปี และก็ได้แต่คิดในใจคนเดียว...แต่วันนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว.....คิดดังๆได้แล้ว และได้แชร์ให้เพื่อนด้วย...ดีจริงๆเลยshare.psu)

แล้วคุณล่ะรู้จักกิจการนักศึกษาดีพอหรือยัง

 

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 14 ธันวาคม 2550 17:15 แก้ไข: 14 ธันวาคม 2550 18:19 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

BLOG นี้คงจะสร้างสีสรรให้กับ share.psu.ac.th ไม่น้อยนะครับ

ประสบการณ์ในฐานะแนวหน้าของกิจการนักศึกษาคงจะมีทั้งเรื่องสนุกและเรื่องทุกข์ใจ ไม่น้อย... สู้ๆ ครับ สู้ๆ

เล่าให้ฟังกันบ่อยๆ นะครับ  และถ้ามีภาพอะไรเด็ดๆ ก็เก็บมาโชว์กันบ้าง

  • พี่รู้จักกิจการนักศึกษาดีมากค่ะ ขอบอก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ ๆ  นะ...น้องแป้น
  • งานกิจการนักศึกษาจะไม่เหนื่อยมากจนเกินหากมีผู้ใหญ่ (กำนันไม่เอานะ) ที่เข้าใจ และต้องช่วยแก้ปัญบางอย่าง มีแผนงานที่ดีจ๊ะ
  • ประสบการณ์อยู่ใน tacit หมดเลย พยายามกลั่นกรองทะยอยเขียนจากห้วงลึกของความรู้สึกในงานกิจการนักศึกษามาเรียงร้อยถ้อยคำเป็นตัวหนังสือค่ะ
  • แต่พออ่าน"ใครว่างานกิจการนักศึกษาปิดทองหลังพระ  จริงๆแล้วปิดทองฐานพระเลยด้วยซ้ำไป "
  • ใจแป๊วพิกลเหมือนคนพิการยังงัยอย่างงั้นนะ!
  • โทษนะดวง พี่มือไว..ใจเร็วจะพิมพ์ชื่อดวง แต่ขณะใจคิดถึงน้องแป้นอยู่
  • หรื่อหุ่นพอกัน (อิ อิ อิ)
  • แป้นคงด่าตายเลยนี่!
Ico48
เจนวดี (Recent Activities)
16 December 2007 17:51
#4827

ขอเป็นกำลังใจให้ด้วยคนค่ะ ..อยากให้มีคนเขียนเรื่องแบบนี้เยอะๆ เพราะเวลานักกิจการนักศึกษาไปทำงาน ไม่ค่อยมีคนเห็นค่ะ  ออกมาเล่ากันเยอะๆ นะคะ จะได้มีคนรู้จัก เข้าใจ และรักนักศึกษา (รวมถึงรักและเห็นใจพี่ๆ นักกิจการนักศึกษา) มากขึ้น... สู้ สู้

ภูมิใจกับคนทำงานค่ะ สมกับเป็นลูกพระบิดา

  • พวกเราชาวกิจการนักศึกษามีอะไรดีๆๆๆๆ เยอะมาก หากมีสมาชิก blog ชาวกิจการนักศึกษามาช่วยกันเขียน บอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่ตนเอง พบ/ประสบการณ์ต่างๆ ชึ่งน่าจะเป็นประโยนช์ให้กับรุ่นน้องๆๆ ได้อย่างดีคะ
  • เห็นด้วยที่สุดค่ะ...นักศึกษาคือทรัพยากรสำคัญ..ไม่ใช่แต่คนทำงานกองกิจนะคะที่ถูกมองแบบนั้น...ขนาดอาจารย์เองที่เอาใจใส่นักศึกษาเพราะเราสนใจเค้าทุกด้าน ก็อาจถูกมองว่า ทำไมไม่ทำแต่วิชาการเลยค่ะ..ทั้งๆ ที่การให้นศ. มีประสบการณ์ที่ดีและน่าจดจำในช่วงเวลานี้ น่าจะเป็นสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดสำหรับเค้า..
  • ไม่เป็นไรค่ะ..เขียนเล่ามา..มีคนให้กำลังใจที่นี่เยอะค่ะ..สู้ สู้ นะคะ..

Pขอบคุณหลายๆที่ให้กำลัง...ช่วงนี้หายไปคิดถึงนะนี่

Pพี่อัมพรเจ้ดึง ดัน ช่วยเชียร์กันมา ซึ้งใจมากๆ

Pขอบคุณคะที่เข้าใจ เรื่องล่าสุดเสร็จแล้วตามอ่านได้

Pลูกพระบิดาสู้ๆ ขอบคุณคะอาจารย์

Pไวบอกและชวนพี่ๆมาช่วยกันเขียนนะคะ

Pขอบคุณสนำหรับกำลังใจคะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.207.255.49
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ