นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ใยมะพร้าวน้องใยไหม
Ico64
พิสิฐ์พงษ์ หมื่นประเสริฐดี
นักวิทยาศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 6 · ผู้ติดตาม: 10

อ่าน: 907
ความเห็น: 9

อยู่ให้เพื่อนกล้าใช้ กล้ารบกวน

      หลายครั้งที่เพื่อน น้อง หรือพี่ที่ทำงานมาตามเราให้ไปช่วย ไปทำอะไรสักอย่าง ทั้งที่เราก็มีงานทำอยู่ ให้มองในแง่ดีเสีย แล้วมันก็จะมีแต่สิ่งดีๆ เกิดขึ้นตามมา

 

    เวลาลุงบัติหรือพี่ปราณีตามไปช่วยดูโปรแกรมคอมพิวเตอร์หรือปัญหาคอม อันนี้เรารีบลุกเลย เพราะในชั้น 3 ที่เราอยู่นี้ เราเป็นคอมสุดแล้วมั้ง แล้วชอบด้วย ถ้าทำได้ถือว่าได้ช่วยเหลือกัน หากทำไม่ได้ ก็ต้องเปิด google หรือตามช่างตัวจริงต่อไป อันนี้ยิ่งดีสองชั้น เราได้ศึกษาเรื่องใหม่ๆ ด้วย

 

     เวลาสาวๆ หรือป้าๆ เรียกให้ไปช่วยยกของหนัก ย้ายโต๊ะ ยกถังแก๊ส ขนของ อันนี้ก็ลุกเลยเหมือนกัน เพราะมีเหตุผลสองประการ คือ หนึ่ง ถ้าเราเป็นผู้ชายแล้วไม่ไปช่วยยก แล้วให้ผู้หญิงที่ไหนมาทำ เพราะเป็นอันรู้กันอยู่แล้ว ว่าในสำนักงานมีผู้ชายอยู่น้อยอยู่แล้ว อันนี้เหมือนหน้าที่ ถ้าไม่ทำถือเป็นการบกพร่องแน่นอน 555 ส่วนเหตุผลที่ 2 คือได้ออกกำลังกายไปในตัว ไม่ต้องรอออกหลังเลิกงานให้เสียเวลาด้วย

 

    เวลาหัวหน้าโทรมาหาแล้วบอกว่า ทำไรอยู่ ว่างมั้ย ก็ต้องตอบไปว่า พอปลีกเวลาได้ครับ ไม่ใช่ตอบไปว่า ยุ่ง...ทำงานประจำอยู่ !! เพราะหัวหน้าเค้ารู้อยู่แล้วว่าเราทำงานอยู่ (ในเวลาราชการนี่นา) แต่เค้าแค่ถามเป็นมารยาท ยังไงซะเราก็ต้องวางมือและไปทำงานด่วนที่หัวหน้าสั่งอยู่แล้ว ยกเว้นแต่จะว่าเราติดลูกค้าอยู่ แบบนี้ผละงานไปคงจะไม่ดีแน่ ยังไงก็คอยบอกหัวหน้าไป ว่าเราติดลูกค้า และจะว่างได้เมื่อไหร่ ถ้างานต้องทำเลย ก็คงตามมือสองมือสามต่อไปเอง หัวหน้าเค้ารู้แหละน่า มันไม่มีอะไรเคร่งครัดแน่นอนหรอก ยังไงก็ยืดหยุ่นได้

 

    แต่เมื่อสัปดาห์ก่อนมีพี่หมวย ฝ่ายพัสดุที่จัดหาเสื้อกีฬาสีภายในคณะฯ โทรมาหา เข้ามือถือซะด้วย เพราะเป็นช่วงนอกเวลางานแล้ว

 

"กอล์ฟ เสื้อกีฬาสีที่รับแจกไปได้ใส่รึยัง"

 

"ยังไม่ได้ใส่ครับ ทำไมพี่ ของผมไซส์ L คอวี"

 

ตนเองตอบไปทันทีพร้อมแจ้งรายละเอียดเพิ่ม คิดไปเองว่าคนโทรมาน่าจะอยากทราบข้อมูลเพิ่ม

 

"ดี...งั้นขอเปลี่ยนเสื้อหน่อยได้มั้ย"

 

"ได้พี่"

 

เราตอบกลับไปไวเหมือนเดิม ไม่ได้คิดอะไรว่าจะแลกกับใคร หรือไซส์อะไร ทั้งที่ไซส์ที่เราสั่งมา เราก็ว่าพอดีกับเราแล้ว

 

"ขอบคุณครับ" พี่หมวยก็ไม่ได้คิดว่าจะอธิบายอะไรเพิ่ม จนเราชักอยากรู้

 

"แล้วเปลี่ยนเป็นไซส์อะไร แล้วทำไมต้องเปลี่ยนครับ"

 

"เอาเป็น XL แทนนะ พอดีมีอาจารย์เค้าเอา XL ไป แล้วมันใหญ่ไป"

 

"ได้พี่ เล่นกีฬาเสร็จแล้วผมเอามาใส่นอนก็ได้ เนื้อผ้านิ่มดีออก" ตนเองตอบเล่นๆ ไป ในใจไม่คิดอะไรกับการที่มีคนมาขอแลกเสื้อกับตนเอง

 

    สุดท้ายก็ได้เสื้อสีน้ำเงิน ไซส์ XL มาในค่ำวันนั้นเลยตอนไปแข่งแบดมินตัน แต่ตนเองก็คิดไว้อยู่แล้ว ว่าเสื้อกีฬาสีน้ำเงินในตู้เสื้อผ้าเรามีเยอะแยะ ตอนเล่นกีฬาใส่ตัวไหนก็ได้ มันก็เหมือนกันแหละ แค่คิดเล่นๆ ว่า เป็นเรานี่ก็ดีนะ อยู่ให้เพื่อนกล้ารบกวน/อยู่ในคนอื่นกล้าใช้ด้วย แบบนี้สิมัน มันอาจเหมือนว่าเราจะต้องเป็นผู้เสีย แต่จริงๆ เราถือเป็นผู้ให้มากกว่า ถ้าสุดท้ายมันจะมีเรื่องดีๆ ในชีวิตที่เกิดขึ้นอีกเยอะแยะเลย ถ้าเรามองในแง่ดีไว้ก่อน

 

       เรื่องก็จบลงเพียงเท่านี้ครับ ทิ้งท้ายด้วยภาพทีมแบตสีน้ำเงิน ที่ตนเองโค้ชด้วยลงเล่นด้วย เพราะในสำนักงานเลขาฯ มีเราคนเดียวที่เล่นแบตประจำ ซึ่งแม้จะว่าแข่งกีฬาครั้งนี้จะตกรอบแรก แต่อย่างน้อยเราก็ให้ทุกคนที่อยากเล่น...ได้เล่น ไม่ใช่ให้เราเล่นมันทุกประเภท หรือให้คนเก่งๆ เล่นเพื่อชนะอย่างเดียว เพราะกีฬาเป็นเครื่องมือในการสร้างมิตรภาพ ความสนุกสนานสามัคคีในหมู่คณะ ไม่ใช่มีไว้เพื่อการแข่งขันและเอาชนะเพียงอย่างเดียว

 

คติประจำบันทึก:  บางครั้ง ไม่ใช่ว่าเราอ่อนแอ แต่เราอ่อนโยน ไม่ใช่ว่าเราแข็งกระด้าง แต่เราเข็มแข็ง และบางครั้งไม่ใช่ว่าเรายอมแพ้ แต่บางครั้งเราก็แค่ยอมให้คนอื่นชนะ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 29 มีนาคม 2558 23:19 แก้ไข: 30 มีนาคม 2558 10:22 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 G Goy, และ 10 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ต้องขอแอบไปศึกษาเทคนิคบ้างแล้ว

เพราะทุกวันนี้ ไม่มีใครกล้าใช้เลย ทั้ง ๆ ที่อยากช่วยใจแทบขาด

555

Ico48
มาริโอ้ [IP: 180.183.170.197]
30 มีนาคม 2558 14:40
#102517

 

"Mr.Yes" หรือ "Mr.Nice Guy" ย่อมเป็นที่รักและชื่นชอบของคนทั่วไป

หากเป็นไปด้วยตัวตนที่แท้จริง มิได้เสแสร้งแกล้งสร้างภาพ ก็ยิ่งดีมาก

(คล้าย ๆ กรณี ณเดชน์ กับ เจมส์จิ ที่มีตัวจริงคนนึงตัวปลอมคนนึง)

 

มีคนจำพวกนึง ที่หากจับจุดได้ว่าใครปฏิเสธไม่เป็น ก็มักจะเข้ามาใช้บริการบ่อยจนน่าเกลียด

บ้างก็ขอความช่วยเหลือที่ชวนกระอักกระอ่วน ไปจนถึงต้องกล้ำกลืนฝืนทำให้

 

 

สุดยอดค่ะ

<h6>ยิ่งให้ยิ่งได้ค่ะ</h6>

คิดได้แบบนี้รับรองไม่มีทุกข์แน่นอนค่ะ และการที่ได้รับการ"ขอช่วย"มากเท่าไหร่ แล้วเราช่วยได้ นอกจากจะได้กำไรความรู้แล้ว ยังได้"ใจ"สำหรับผู้ที่เห็นคุณค่า ส่วนผู้ที่ไม่เห็นคุณค่าของการให้ เราก็คงต้องคิดเสียว่า ชาติก่อนเราอาจจะเคยติดหนี้เขามา ชาตินี้เลยได้มีโอกาสชดเชย หมดสิ้นความผูกพันกันไป เพราะถ้าเรายินดี"ให้"โดยไม่ถือโทษก็คงไม่มีบาปอะไรติดตัวผู้รับที่อาจจะดูเหมือนเอาเปรียบในความใจดีของเรา พี่โอ๋ก็ใช้แนวคิดแบบนี้ในการใช้ชีวิตค่ะ เราโชคดีที่ได้เป็นผู้ให้แน่นอนค่ะ

อ่านคำคม ชวนคิดแล้วจดจำเอาไว้ ขอ share กับน้องสองใยด้วยนะคะ

"การเริ่มต้นที่รู้จักให้ ... จากใจที่พร้อมเสียสละ

ชื่อว่าเป็นจุดเริ่มต้นของ " การสร้างสุขที่ยั่งยืน "

ความสุขที่เกิดจาก " การให้ " หรือ " แบ่งปัน "

เป็นความรู้สึกดี ๆ ที่เรียบง่าย และ งดงามอยู่ในต้ว"

ขอบคุณครับ

อย่างหนึ่งที่ไม่มีใครกล้าขอ คือ ไม่กล้าขอยืมตังครับ 555+

"ใจสั่งมา"

หาที่ส่งข่าวไม่ได้ เลยแวะตรงนี้นะคะ พี่โอ๋ฝากของน้องแก้มหอมไว้ที่

คุณอำนาจ สุคนเขตร์ 

e-Learning Agency & PSU Open Source Software and Freeware
ชั้น 2 อาคาร 16 ฝ่ายเทคโนโลยีการศึกษา
สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
โทรศัพท์ 1453

ขอให้น้องใส่ได้สบายๆนะคะคราวนี้ :-)

ได้ของเรียบร้อยแล้วครับ พ่อแม่ชอบมาก อิอิ น่ารักมากเลย น้องแก้มหอมลองใส่แล้วด้วย 555

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.214.179
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ