นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ใยมะพร้าวน้องใยไหม
Ico64
พิสิฐ์พงษ์ หมื่นประเสริฐดี
นักวิทยาศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 6 · ผู้ติดตาม: 10

อ่าน: 1081
ความเห็น: 5

ย้อนอดีต นับชั่วโมงกิจกรรม เด็ก ม.อ.ตานี [ปฐมบท]

     ได้อ่านบันทึกเรื่อง "100 ชม.กิจกรรมกับการจบการศึกษาอย่างมีคุณค่า" ของ คุณกฤศญดา โอ๋ ธีราทรสกุล แล้วก็หวนนึกถึงเรื่องราวในสมัยที่ตนเองเป็นนักศึกษา ป.ตรี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ม.อ.ปัตตานี

 

        สมัยนั้น วิทยาเขตปัตตานียังคงสงบร่มเย็น เป็นเมืองท่าสำคัญของภาคใต้ตอนล่าง โดยเฉพาะการเป็นท่าเทียบเรือขนาดใหญ่ ที่มีโรงงานปลากระป๋องเจ้าดังใช้ตั้งฐานการผลิตที่นี่ เพื่อส่งปลากระป๋องไปเลี้ยงดูคนทั้งประเทศปีละหลายล้านกระป๋อง

 

         ปีนั้น ซึ่งก็ไม่นานมากนัก คือ ปี 2544 วิทยาเขตปัตตานียังคงมีนักศึกษาจากทั่วสารทิศมาเรียนกันที่นี่ เพื่อนในคณะและในมหาวิทยาลัยของตนเองหลายคนก็มาจากจังหวัดไกลๆ เช่น ราชบุรี กรุงเทพ หนองคาย เชียงใหม่ น่าน ฯ

 

       ส่วนตนเองเป็นคนกรุงเทพ แต่เรียนจบ ม.ปลายจากจังหวัดภูเก็ต เวลากลับบ้านที่ภูเก็ตก็นั่งรถทัวร์ แต่การกลับบ้านที่กรุงเทพฯ ทุกครั้ง ก็จะเป็นการนั่งรถไฟชั้น 3 ที่อำเภอโคกโพธิ์ เพราะนักศึกษาจนๆ ไม่มีสิทธิ์ขึ้นเครื่องบินเสียให้ยากๆ การนั่งรถไฟชั้น 3 คนเดียว เป็นการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นไม่น้อยทีเดียว

 

       สมัยตอนเราเรียนปีหนึ่ง การปั่นจักรยานไปหาดตะโละกาโปเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของการรับน้อง ซึ่งเรียกว่ากิจกรรม "ไบท์ทัวร์" ที่ชายหนุ่มต้องปั่นจักรยานบรรทุกสาวไปให้ถึงหาดตะโละกาโป อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ท่ามกลางแดดร้อนกลางวันแสกๆ ระยะทางไปกลับประมาณ 40 กิโลเมตร ซึ่งการเลือกคนซ้อนมีผลต่อความเหนื่อยยากในการปั่นมากทีเดียว แต่ปัจจุบันกิจกรรมไบท์ทัวร์ได้เลิกไปแล้ว เนื่องจากความไม่ปลอดภัยทั้งเรื่องการขับขี่รถจักรยานบนถนนทางหลวงและเรื่องเหตุการณ์ความไม่สงบนั่นเอง

 

         นอกจากไบท์ทัวร์แล้ว กิจกรรมของพวกเหล่านักศึกษาที่อาจเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ก็เช่นเรื่องการลงพื้นที่ชุมชนภายในปัตตานี ที่เมื่อก่อน เราจะมีวิชาเรียนที่ต้องทำกิจกรรมร่วมกับชุมชน ในการศึกษา เรียนรู้วิถีชุมชน โดยการใช้เวลาเสาร์อาทิตย์ไปกินอยู่กับชาวบ้าน ซึ่งตอนนั้นสมาชิกกลุ่มเรา 7 คน เลือกลงพื้นที่บ้านท่ากำชำ อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี โดยการขับรถมอเตอร์ไซค์ออกไปจากตัวเมืองราว 15 กิโลเมตร

 

         แบแอที่ท่ากำชำได้สอนให้พวกเรารู้จักหลายเรื่องราว เช่น การอยู่อาศัยในบ้านมุงจากแบบพอเพียง เลี้ยงแพะ เลี้ยงไก่ในบริเวณบ้าน พวกเราได้ลงน้ำจับปลาจริงๆ ได้ทอดแหด้วยตัวเอง ได้ลุยโคลนหาหอยลอแกในป่าชายเลน ได้เรียนรู้การซื้อขายหอยลอแก  การปลอกมะพร้าว การอนุรักษ์ป่าชายเลนแบบวิถีชาวบ้าน และวิถีชุมชนมุสลิมแท้ๆ อีกหลายอย่าง ซึ่งอาจดูแล้วเหมือนกับเป็นเรื่องปกติ แต่เด็กในเมืองหลายคนก็ไม่เคยได้ทำเรื่องแบบนี้เท่าไหร่นัก...น่าเสียดาย ที่ปัจจุบันเด็กปัตตานีอาจไม่มีโอกาสสัมผัสกิจกรรมในชุมชนมากเท่าสมัยก่อน เพราะเหตุการณ์ความไม่สงบอีกเช่นกัน

รูปตอนที่ขับรถมอเตอร์ไซค์ไปลงพื้นที่ที่ท่ากำชำ สมัยปี 2545

 

        ใยมะพร้าวฯ ยังไม่ได้เริ่มต้นเขียนเรื่อง ชั่วโมงกิจกรรม ตามที่ตั้งใจเลย เพราะเรื่องราวในอดีตมันดันหวนคืนมาให้เขียนออกมาเป็นบันทึกนี้เสียก่อน ขอติดไว้บันทึกตอนต่อไป ที่จะได้เล่าถึงเรื่องราวการทำกิจกรรมแบบไม่นับชั่วโมงของพวกเราชาวลูกพระบิดา ณ ม.อ.ตานี ให้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์บันทึก ของแชร์แห่งนี้ครับ

 

จากเด็กกิจกรรมคนหนึ่ง

 

คติประจำบันทึก: ความสำเร็จปลายทางของนักเดินทาง อาจไม่สุขเท่าความรู้สึกที่ได้รับระหว่างการเดินทางอันเหนื่อยยากแต่แสนวิเศษ...แด่อดีต...ที่ไม่เคยคิดอยากจะกลับไปเปลี่ยนแปลง

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

หมวดหมู่บันทึก: ประวัติศาสตร์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 05 กุมภาพันธ์ 2558 22:38 แก้ไข: 05 กุมภาพันธ์ 2558 22:46 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 pompom, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

พอจำได้ตอนไปลงเรียน วิดวะ ที่ราชมงคลมีวิชาหนึ่ง

ที่ลงเรียนชือวิชาว่า วัฒนวิถีแห่งการดํารงชีวิต 555

Ico48
anni (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
06 กุมภาพันธ์ 2558 08:37
#101790

เมื่อก่อนปัตตานีน่าอยู่มาก ปั่นจักรยานไปได้ทุกๆที่ บรรยากาศในมอ ก็อบอุ่น รุ่นพี่รุ่นน้องรู้จักกันหมด

สมัยก่อนเค้าเรียน ราม .... เค้าก็ไปรถไฟชั้น 3 ตาหลอด นั่งบ้างยืนบ้าง....หวลนึกถึงฟามหลังแล้ว พี่น้อง 555

เขียนบันทึกกันเลยครับ กับเดือนแห่งความรัก เดือนแห่งการหวนนึกถึงความหลัง

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

คนใส่แว่น! ใช่เจ้าของบันทึก (คุณใยมะพร้าวน้องใยไหม) ป่าวค่ะ ^_^..

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.172.195.49
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ