นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2705
ความเห็น: 5

การตัดสินคน...ด้วยคุกกี้ 1 ห่อ

การตัดสินคน คุกกี้ 1 ห่อ

     เรื่องน่าอ่านจาก Forward mail คะ เป็นเรื่องการตัดสินคน เราควรที่จะคิดซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนตัดสินผู้อื่น เพราะว่าหลาย ๆ สิ่ง ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น

ที่สนามบินนานาชาติระดับโลก มีนักธุรกิจหญิงแต่งตัวดี จำเป็นต้องรอเวลาถึง 3 ชั่วโมง

ในการเปลี่ยนเครื่องบินเพื่อไปจุดหมายปลายทาง

เธอจึงตัดสินใจเดินไปซื้อหนังสือ 1 เล่ม และคุ๊กกี้ 1 ห่อ และเตรียมหาที่ นั่งเพื่ออ่านและกิน ฆ่าเวลาไปพลาง ๆ เธอสอดส่ายมองหาที่นั่งได้ 1 แห่ง

เมื่อนั่งลงก็เตรียมหนังสือและคุ๊กกี้

เพื่ออ่านและกินไปพลาง ๆ เธอสังเกตเห็นว่า ข้าง ๆ เธอมีชายหนุ่มซึ่งนั่งเหยียดกายอย่างไม่สนใจใคร ว่าจะมีใครนั่งอยู่ ข้าง ๆ เขาสักครู่หนึ่ง

ขณะที่เธออ่านหนังสือ

ชายหนุ่มก็หยิบขนมคุ๊กกี้ออกจากถุง ซึ่งวางอยู่ระหว่างคนทั้งสอง แล้วกินมันอย่างละชิ้นเธอมองด้วยความโกรธ แต่ไม่ต้องการทำเรื่องวุ่นวาย เธอจึงทำเป็นไม่สนใจเธอเริ่มรู้สึกเบื่อที่จะกินคุ๊กกี้และเฝ้ามองนาฬิกา


ในขณะที่ชายหนุ่มซึ่งเป็นผู้ขโมยไร้ยางอาย

กำลังกินมันให้หมดสิ้นไป เธอเริ่มโมโหและคิดในใจว่า "ถ้าฉันไม่ใช่ผู้ดีมีการศึกษาแล้วละก็....ฉันจะชกหน้าเจ้าหมอนี้ให้แหลกไปเลย"

ทุกครั้งที่เธอหยิบ กิน 1 ชิ้น ชายหนุ่มก็หยิบมันกิน 1 ชิ้น ทั้งสองส่งสายตามองกัน เมื่อคุ๊กกี้ เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย เธอหยุดและอยากรู้ว่าชายหนุ่มจะทำอย่างไร ชายหนุ่ม ค่อย ๆ หยิบคุ๊กกี้ชิ้นสุดท้ายแล้วหักออกเป็น 2 ชิ้น ส่งให้เธอครึ่งชิ้นและกินเองครึ่งชิ้น

เธอรับจากชายหนุ่มอย่างรวดเร็วและคิดในใจว่า

"เขาช่างเป็นคนไร้มารยาทสุดๆ ช่างไร้การศึกษา ไม่มีแม้แต่พูดขอบคุณสักคำ"


เธอลุกขึ้น หยิบข้าวของทั้งหมดแล้วตรงไปยังประตูขึ้นเครื่อง

ไม่แม้แต่เหลียวหลังกลับมามองหัวขโมยผู้ไร้มารยาทซึ่งยังนั่งอยู่ที่เดิมภายหลังจากขึ้นเครื่องและนั่งประจำที่อย่างสบายแล้วเธอก็หยิบหนังสือที่อ่านค้างอยู่ขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะที่หยิบหนังสือจากกระเป๋า ก็พบว่ามีขนมคุ๊กกี้ 1 ห่อ

เธอตกใจมาก

ถ้าคุ๊ก กี้ของฉันยังอยู่ที่นี่ ก็แปลว่า....คุ๊กกี้ห่อนั้นเป็นของชายหนุ่มที่แบ่งให้เธอกินเธอลุกขึ้นทันที แล้ววิ่งออกจากเครื่องบินไปยังที่นั่งของชายหนุ่ม แต่คงเหลือแต่ที่นั่งว่างเปล่ามันสายไปเสียแล้วที่จะได้ขอโทษชายหนุ่ม


ระหว่างเดินกลับเข้าเครื่อง

เธอรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ
เธอนั่นเองที่ไร้มารยาท
เป็นหัวขโมยที่ไร้การศึกษาตัวจริง..........

มีกี่ครั้งใน ชีวิตของคนเรา ที่ค้นพบในภายหลังว่า

"สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันไม่ใช่เรื่องจริง มันเป็นการเข้าใจผิด มีกี่ครั้งในชีวิตที่เราขาดความไว้วางใจผู้อื่น และทำให้ เราตัดสินผู้อื่นจากความคิดเย่อหยิ่งของเราเอง ซึ่งห่างไกลจากความเป็นจริงมากมาย"

  สิ่งที่ทำให้เราต้องกลับมาคิด โดยเราต้องคิดซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนตัดสินผู้ อื่น หลาย ๆ สิ่ง ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น ควรมองผู้อื่นในแง่ดี แล้วคอยสงสัยตัวเองว่า

"เรามองโลกในแง่ดีพอแล้วหรือยัง?
เราเคยแบ่งปันอะไรแก่คนอื่น บ้างหรือไม่"

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): การตัดสินคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 16 มกราคม 2551 11:23 แก้ไข: 16 มกราคม 2551 11:29 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

"เรามองโลกในแง่ดีพอแล้วหรือยัง?
เราเคยแบ่งปันอะไรแก่คนอื่น บ้างหรือไม่"

รอบคอบก่อนตัดสินใจอะไรลงไปคิดนานๆอาจจะมีอะไรที่เรายังไม่รู้

     นู๋ตาลเคยอ่านแล้วเหมือนกัน ได้อะไรดีๆกลับมาเป็นแนวทางให้กับชีวิตด้วย กิ้วนะที่เอามาให้อ่าน เพราะบางครั้ง คนเราก็ต้องถูกกระตุ้นเป็นระยะๆ

     @^_^@  ขอให้โลกสงบสุข

เรามักจะมองเห็นความผิดของคนอื่น มากกว่าของตัวเอง เปิดใจให้กว้าง มองโลกในแง่ดี และไม่ลืมที่จะหันมามองตัวเองบ้าง เพราะจริง ๆ แล้ว เราอาจเคยทำผิดกับคนอื่นโดยไม่รู้ตัว เช่นกัน

งง comment อะไรไปหว่า

แต่ตอนนี้...อยากกินคุกกี้ห่อนั้น น่ะค่ะ ^_^

 

  • เคยอ่านบทความนี้มาแล้วเหมือนกันค่ะ แต่ก็นะ เหมือนที่ นู๋ตาล ว่ามา บางครั้ง คนเราก็ต้องถูกกระตุ้นเป็นระยะๆ อิอิ
  • ขอบคุณที่นำบทความดี ๆ มาให้อ่านกันนะคะ ^o^v

เพิ่งเคยอ่านค่ะ  แต่เคยอ่านอะไรที่ให้ความรู้สึกทำนองนี้ หลายครั้ง ทุกครั้งก็รู้สึก..อยากเป็นคนดีกว่าที่เป็นอยู่ค่ะ..ขอบคุณนะคะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.215.77.193
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ