นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1916
ความเห็น: 8

ปั่น

ทำไมจักรยาน ถึงไม่(ค่อย)เป็นที่นิยมกันในบ้านเรา?

เมื่อวานผมปั่นจักรยานไปซื้อกับข้าวครับ

อะโด่ -- ทำมาคุย

ปั่นจักรยานไปซื้อกับข้าวแค่เนี๊ยะนะ ?!
แต่ผมว่าผมพอจะคุยได้อยู่นา เพราะรวมปั่นไป-กลับแล้ว 25 กิโล(เมตร) พอดิบพอดี ;-)

มั่นใจครับ ว่าถัาอยู่บ้านเรา ผมคงคิดหนัก ถ้าจะต้องปั่นระยะทางยาวๆ แบบน้องๆ ไปสงขลาขนาดนี้ ลองนึกภาพตัวเองปั่นจักรยานไป-กลับ ตลาดเกาะหมี-ม.อ. ก็ได้ครับ อย่างแรกก็คือผมว่าผมคงเหงื่อท่วมตัว เสื้อแสงเปียกโชก อย่างที่สองผมอาจจะโดนสิบล้อ หกล้อ หรือสี่ล้อไล่บี้ตรงไหนซักที่ หรือไม่ก็โดนสองล้อ(เครื่อง)เฉี่ยวชน

ปั่นใน ม.อ. ยังพอทนครับ เพราะความปลอดภัยสำหรับชาวจักรยานยังพอหาได้อยู่บ้าง แต่ข้างนอกนี่ ท่าทางจะต้องหาวิธีเอาตัวรอดกันเยอะหน่อย

ผมแปลกใจว่าทำไมจักรยาน ถึงไม่(ค่อย)เป็นที่นิยมกันในบ้านเรา ลองคิดดูเล่นๆ ได้คำตอบเล่นๆ มาสองสามอย่าง

อย่างแรก บ้านเราร้อนตับแล่บ จะให้ปั่นกลางแดด กลางอุณหภูมิเลย 35 ดีกรี ก็ออกจะห้าวไปหน่อย ส่วนใหญ่เท่าที่ทำได้ก็คือปั่นออกกำลังตอนเช้าตอนเย็น หรือไม่ก็มีอยู่บ้างที่ปั่นมาทำงานตอนเช้าก่อนแดดส่อง แล้วก็กระย่องกระแย่งปั่นกลับตอนเย็นๆ เวลาแดดซา นานมาแล้วที่ผมเคยทำอยู่บางวันสมัยเพื่อนเอาจักรยานมาฝากไว้  ก็พอได้อยู่ครับ แต่ปัญหาของผมก็คือ ไม่ว่าจะร้อนไม่ร้อนหรือแดดร่มลมตกแค่ไหน ผมเหงื่อท่วมตัวได้ตลอด 

ใจน่ะอยากครับ แต่พอมาถึงที่ทำงานแล้วผมอยากอาบน้ำใหม่อีกสักรอบ เพราะสงสารคนนั่งข้างๆ

อยู่แถวนี้ ต้องยอมรับครับว่าอากาศและภูมิประเทศเป็นใจเหลือเกิน เราเคยแซวกันเล่นๆ ว่าถ้าเปรียบฮอลแลนด์เป็นผู้หญิง แม่สาวเจ้าก็คงเสียความมั่นใจน่าดู (ฮา)  ประเทศนี้ช่างราบเรียบเหมาะแก่การปั่นเป็นอย่างยิ่ง จักรยานซังกะบ๊วยที่ไหนก็ปั่นได้ครับ ไม่จำเป็นต้องเป็นเสือภูเขาสิบแปดเกียร์ยี่สิบสี่เกียร์   ใน ม.อ. เราก็ไม่ถึงขั้นว่าขึ้นเขาขึ้นควน มีเนินอยู่บ้างนิดหน่อยพอได้สนุกครับ หนักเข้าปั่นไม่ไหว ก็จูงจักรยานขึ้นควนเท่านั้นเอง  จักรยานรุ่นหลังๆ มักจะมีเกียร์ติดมาด้วย เรื่องขึ้นควนมดแดง ควน อ.ก. ควนวิดวะ น่าจะไม่ใช่ข้ออ้างอีกต่อไป 

ลองนึกในทางกลับกันสิครับ ปั่นลงควน สนุกจะตาย ;-)

อย่างที่สอง ความปลอดภัย บ้านเรายังไม่มีทางจักรยานแบบเป็นเรื่องเป็นราวครับ ไอ้ที่ทำท่าจะเป็นเรื่องเป็นราวก็โดนมอ'ไซค์แย่งไปแล้วเรียบร้อย พื้นที่บนถนนจำกัดครับ ไหนจะต้องเจียดมาเป็นที่จอดรถ(ใหญ่)อีก บรรดาคอจักรยานเจอดอกนี้เข้าไป ต่อให้ใจรักแค่ไหนก็ต้องยั้งๆ ครับ เพราะเผลอๆ โดนรถใหญ่บี้เอาง่ายๆ  ยิ่งบ้านเราเป็นประเภท "ใหญ่กว่าย่อมได้เปรียบ" อยู่ในกมลสันดานอยู่แล้วด้วย รถเล็กก็เลยต้องหลบให้รถใหญ่ตลอด (ทั้งๆ ที่เราเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่าด้วยซ้ำ)

แต่ผมว่าใน ม.อ. ยังพอไหวอยู่นะครับ น่าจะพอเป็นตัวอย่างที่ดีด้านการประหยัดพลังงานได้ จะได้เป็น Green Campus อย่างที่หลายๆ ท่านเคยพูดถึง ผมเคยเห็นหลายคนปั่นจักรยานอยู่ ตอนนี้อาจจะปั่นมากขึ้นแล้วมั้งครับเพราะน้ำมันแพง แต่ถ้าจะกระตุ้นให้บุคลากร (โดยเฉพาะที่พักอยู่ในมหาวิทยาลัย) และนักศึกษาได้มีส่วนร่วมมากกว่านี้คงต้องทำการบ้านกันเยอะหน่อย เพราะรวมไปถึงการจัดสรรที่จอดจักรยานแบบเป็นเรื่องเป็นราว (ไม่ใช่แบบตามมีตามเกิด) และตารางเรียน รวมทั้งช่วงเวลาเปลี่ยนคาบเรียนของนักศึกษา

เกลอผม น่าจะตอบความรู้สึกนี้ได้ดี เวลาปั่นจักรยานเหงื่อซ่กเปลี่ยนชั่วโมงเรียน แต่อาจารย์ผู้สอนมองด้วยสีหน้าไม่เข้าใจเวลาเข้าห้องสาย

เหตุผลอันสุดท้าย (เท่าที่นึกออก) อันนี้ผมให้น้ำหนักน้อยที่สุด ก็คือความคิดเรื่องปั่นจักรยานมันไม่ "เดิ้น เท่ห์ หรอย" แต่ผมว่าน้อยคนแล้วครับที่จะกังวลกับเหตุผลข้อนี้ ผมว่ากระบวนการคิดในสังคมไทย ผ่านพ้นเรื่องฉาบฉวยแบบนี้มานานแล้วครับ


พรุ่งนี้เริ่มปั่นกันมั้ยครับ? ;-)

 

-------------------

 รูปแถมครับ

"farmer by friendsofarnon, on Flickr"

เสน่ห์อีกอย่างหนึ่งของบ้านนอกก็คือ จะมีผลผลิตทางการเกษตรวางขายข้างทางเป็นระยะ
เริ่ม ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิไปจนถึงปลายหน้าร้อน จะมีทั้งดอกไม้ ผลไม้และผัก อย่าง ทิวลิป แอปเปิล แพร์ สตรอเบอรรี่ มันฝรั่ง ฟักทอง ฯลฯ วางขายอยู่แบบใครอยากได้ก็หยิบเอาไป แต่ให้หย่อนเงินใส่ลงในกระป๋องไว้ด้วย ในรูปเป็นป้ายขายมันฝรั่ง (aardappels) กับ redcurrant (rode bessen) ราคาคิดหยาบๆ ก็เอา 50 บาทคูณเข้าไปครับ

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 21 กรกฎาคม 2551 03:20 แก้ไข: 21 กรกฎาคม 2551 03:22 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ปั่น...อยู่เหมือนกันค่ะ....(งานด่วน จานร้อน..อิอิ)

 25  กิโลฮอลแลนด์..ต้องเอา 50 คูนด้วยป่าวคะเนี่ย...นับถือๆ

มาปั่น..กันสิ...ปั่น

ฤกษ์ดีจะถอยมาปั่นบ้าง จะได้มีข้ออ้างใส่กางเกงมาทำงานทุกวัน

-------------------

ขออนุญาตแชร์ประสบการณ์

------------------ 

ปั่นจักรยานยามวิกาลในมอ.ต้องระวังนะคะ โดยเฉพาะแถวอ่างน้ำ เพราะมืดมากๆค่ะ

วันหนึ่ง ขณะที่อิฉันกำลังขับรถกลับหอ ความเร็วตามที่กำหนด(ไม่เกิน 40 กม./ชม.) ก็มีรถหรูคันหนึ่งขับตามหลังมา คงจะรีบกลับบ้านเลยพยายามจะแซงขับเข้าไปในเลนสวน

ในระยะไฟต่ำของรถอิฉัน ก็พลันเห็นจักรยานคันหนึ่งแวบๆโผล่ขึ้นมาจากความมืด ตกใจว่าคุณรถหรูที่กำลังเร่งเครื่องแซงอยู่นั้นจะเห็นคุณจักรยานหรือไม่ อิฉันก็เลยสาดไฟสูงใส่คุณจักรยานเพื่อให้คุณรถหรูมองเห็น

โชคดีที่เขามองเห็นและเบรคทัน ไม่เช่นนั้น อาจเกิดเรื่องเศร้าเพราะความรีบร้อนก็เป็นได้

หากคุณจักรยานได้อ่าน ก็ขอให้ไปติดไฟหน้า ไฟท้ายด้วยนะคะ เพื่อความปลอดภัยค่ะ

 

 

 

 

เอาไว้พี่เสือกลับมาแล้วไปปั่นจักรยานกันนะค้าบ...555

งัยล่ะ กว่าพี่เสือจะกลับมา แป้นก็หาเรื่องอู้ได้อีกหลายเดือน

 

ผมคงหาจักรยานคนจนมาปั่นสักคันครับ ตอนกลับไป อย่างน้อยก็ได้แนวร่วมปั่นแล้วสองสามคน ;-)

จักรยานแถวนี้ต้องติดไฟครับ ทั้งหน้าทั้งหลัง เพราะถ้าไม่ติดโดนจับ (และโดนปรับ) ขี้หมูขี้หมาก็ 40 ยูโร คูณ 50 เข้าไป แล้วเสียดายตังค์ครับ เก็บไว้กินเบียร์ เอ้ย กินข้าวดีกว่า

แต่ที่จริงไม่ใช่เรื่องกลัวโดนปรับครับ แต่ถ้าโดนรถใหญ่บี้เพราะความประมาทเลินเล่อของเราเอง นึกแล้วมันน่าเจ็บใจครับ

ตอนนี้ได้ อาจารย์ลือลักษณ์ น้องยาม น้องปุย เป็นแนวร่วมแล้ว ค่อยปั่นไปกินส้มตำกัน ;-) ได้เหงื่อท่วมทุ่งก็คราวนี้ละครับ ;-)

อ้ายคนจน จำต้องทนปั่นรถถีบ จะไปจีบ อี่น้องคนงาม
พอไปถึง อ้ายก่ฟั้งเอิ้นถาม พอไปถึง อ้ายก่ฟั้งเอิ้นถาม
อี่น้องคนงาม กิ๋นข้าวแลงแล้วกา
น้องได้ยิน ก่ปิดประตูดังปั้ง !!!
อ้ายเลยฟั้ง จูงรถถีบออกมา
อ้ายคนจน มันบ่มีวาสนา อ้านคนจน มันบ่มีวาสนา
จะไปขี่ฮอนด้า หรือยามาฮ่า เปิ้นได้จะใด ....
เพลง : สาวมอเตอร์ไซด์  ของ จรัส มโนเพ็ชร


อย่าให้ถึงกับขี่จักรยานไปทำงานเลย เอาแค่ออกกำลังกายก็น่าจะพอ ปลอดภัยกับชีวิตน้อยๆ ของเรา
ที่สงขลา มีทางขี่จักรยาน เลาะริมทะเลหาดสมิหลา ไปจนถึงกรมหลวงชุมพรฯ

เคยขี่ไปจนถึงกรมหลวงฯ แต่พอจะกลับไม่ไหว ต้องแวะพักดูพระอาทิตย์ตกดินก่อน ถึงจะมีแรงขี่กลับมาได้
ได้ออกกำลังกาย และมีความสุขกับการดื่มด่ำธรรมชาติตอนแดดร่มลมตก

    ถ้าไม่อยากเหนื่อยมากผมว่าลองหา จักรยานไฟฟ้า คือมีมอเตอร์ไฟฟ้าปั่นโซ่ให้ล้อหมุน ความเร็วก็น้องๆมอเตอร์ไซค์ครับ ถ้าไฟหมดก็สามารถกลับไปใช้แรงถีบเหมือนเดิมได้ อิอิ

   ผมว่าบ้านเราอากาศร้อนก็จริงน่ะครับ แต่ถ้าระบบเส้นทางจราจร ไม่เป็นแบบตามมีตามเกิด ไปเสี่ยงชีวิตเอาเอง เราคงเห็นช่องทางจักรยานที่มีต้นไม้เป็นหลังคากันแดดกันร้อนให้ได้บ้างน๊อ  เพราะบ้านเราผู้นำเขามีวิสัยทัศน์เป็นเลิศตั้งแต่แรกแล้วครับ เขาเห็นแล้วครับว่ายังไง trend ของจักรยานยังไงก็ไม่มาแน่ครับ(...)  แถมกลัวว่าคนผลิต ขายรถยนต์ เขาจะขาดทุน รัฐจึงต้องเร่งสร้างถนนๆ เพื่อให้รถยนต์มีที่วิ่งได้ตลอดเวลา แงๆ  ทำให้คนจนๆ อย่างเราต้องมาผ่อนๆๆ เศษเหล็กเพื่อให้ชีวิตปลอดภัยยิ่งขึ้น ยอมจ่ายเงินเพื่อเอาเหล็กมาหุ้มเนื้อ ดีกว่าเสี่ยงเอาเนื้อไปหุ้มเหล็กหนะครับ(แล้วผมจามาบ่นทำไมเนี้ย)

คงไม่ขนาดนั้นครับ คงไม่ต้องให้น้องหลาฯ ปั่นไปกลับ สงขลา-หาดใหญ่ เพื่อไปทำงานครับ
แต่ถ้าทำได้นะ Lance ก็ Lance เหอะ เจอ "หลา อาร์มสตรอง" เข้าไปก็หนาวเหมือนกัน ซ้อมไว้ครับ เผื่อไปลงแข่ง Tour de France ;-)

ที่จริง ผมพุ่งเป้าไปสำหรับบุคลากร นักศึกษาที่พักอยู่ใน ม.อ. ครับ
เพราะระยะทางในการปั่นไม่ได้ไกลมาก สภาพถนน (มองเรื่องความปลอดภัยเป็นหลัก) ก็เอื้ออยู่พอสมควร ถึงจะขึ้นเขาขึ้นควนเล็กน้อย ก็ยังพอทน

ตอนสมัยผมเรียนผมก็ขี่จักรยานยนต์นะครับ ขี่จนกระทั่งตอนทำงาน ตอนนั้นก็นึกไม่ออก ว่าทำไมเราไม่นิยมจักรยาน ทั้งๆ ที่พักอยู่หอพักใน ม.อ.  ยกเว้นช่วงปีสองที่ต้องไปอยู่หอพักข้างนอกมหาฯ ลัย พอออกไปข้างนอกถึงเข้าใจ ว่าถ้าต้องเดินทางด้วยจักรยานตลอดคงทุลักทุเลน่าดู แต่ถ้าพักอยู่ในมหา'ลัยตลอดนี่ พอลุ้นครับพอลุ้น

จักรยานแบบที่ Ikkyu ว่ามาน่าสนนะครับ ผมเห็นขี่อยู่แถวนี้หลายคัน ส่วนใหญ่เป็นคนสูงอายุ หกสิบเจ็ดสิบอัพแล้วทั้งนั้น ;-)
Ico48
muffin [IP: 62.41.91.33]
04 สิงหาคม 2551 05:24
#33453

ปั่นจักรยานอยู่ที่ฮอลแลนด์ทุกวัน...กลับบ้านไป..มีแต่คนทักว่า.. นี่ไปอยู่เมืองนอก หรือไปอยู่บ้านนอกมาเนี่ย...ตัวดำ..น่องโป่งเชียว... แงๆๆ

ไปเที่ยวคลายเครียดดีกว่าเรา... ลัล..ล้า..ลัล..ล้า.. 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.233.239.20
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ