นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1825
ความเห็น: 10

"ต่อกำลังใจ" (14): ไอติม

ลิ้นจระเข้อย่างผมแยกแยะไม่ออกระหว่างของแพงกับของถูก ผลก็คือ ผมมีธงอยู่ในใจอยู่แล้ว ว่าผมกินของถูกแหงๆ

ลูกศิษย์ที่เรียนจบไปเมื่อปีที่แล้ว โทรมาชวนไปกิน "ไอติม" ครับ วันนี้  เห็นว่า "เหมรยปาก" ไว้หลายวันแล้ว

พอกระโดดขึ้นรถปุ๊บ ก็ได้แต่มองตากันว่ากินร้านไหนดี

ตามประสา -- ผมรีบเอ่ยปากก่อนเลยว่าไม่เอาร้าน "อะไรเซ่นๆ" นั่น เด็กๆ รู้ทันเลยพยายามนึกร้านไอติมข้างทางให้

ส่วนตัว ผมไม่ค่อยจะไปร้าน "อะไรเซ่นๆ" นั่นเท่าไหร่ ผมว่ามันแพงเว่อร์ และลิ้นจระเข้กลับชาติอย่างผมแยกแยะไม่ออกระหว่างของแพงกับของถูก ผลก็คือ ผมมีธงอยู่ในใจอยู่แล้ว ว่าผมกินของถูกแหงๆ

ร้านไอติมหรูตามห้าง อย่าได้ฝันว่าจะกินตังค์ผมโดยง่ายครับ
หลายครั้งที่ไป ก็เพราะพรรคพวกชวน วันเกิดลูกวันเกิดหลานบ้าง เด็กเล็กๆ เขาตื่นเต้นกับร้านไอติมตามห้างกัน ผมก็พอไปได้อยู่ครับ ไม่อยากขัดคอให้เสียบรรยากาศ

ใครๆ ก็ชอบกินไอศกรีม (ไอติม) ครับ ไม่ว่าวัยไหน
ผมเคยชวนแม่ไปกินร้าน "อะไรเซ่นๆ" นั่นเหมือนกัน นานมาแล้ว เวลาจ่ายตังค์ต้องแอบกัน เพราะผมกลัวแม่เป็นลมถ้ารู้ราคา แต่แม่ก็รู้จนได้ หลังจากนั้นเวลาชวนกินไอติม เราก็มักจะลงเอยที่ถ้วยละไม่เกินสามสิบบาท ถ้วยละสี่สิบนี่ก็หรูมากแล้วในความรู้สึกของแม่ผม

โชคยังดีครับที่ผมติดนิสัยสมถะของแม่มาบ้าง ;-)

นอกจากไอติมที่รับมาเป็นกล่องๆ เป็นตู้ๆ มีตรายี่ห้อชัดเจนแล้ว
ร้านไอติมโฮมเมด (homemade) ในหาดใหญ่มีที่ไหนบ้างครับ?
ผมเน้นร้านถูกและดีครับ -- ยิ่งร้านบ้านๆ ยิ่งชอบ

ที่กินอยู่บ่อยๆ ก็ร้านไอติมไทไท (จำไม่ได้ว่าเขียนแบบนี้หรือเปล่า) ข้างโรงเรียนแสงทอง
ร้านนี้เครื่องเยอะครับ ราคานักเรียน แต่ร้านนี้ก็แล้วแต่ดวงครับ คนตักไอติมเปลี่ยนหน้าบ่อย ถ้าเจอคนหน้าบูดก็ซวยไป

ที่บ่อยมากก่อนหน้านี้ก็คือร้าน "พรก" ข้างรั้ว ม.อ. -- อร่อยครับ แต่ราคาก็ไม่ถึงกับถูกมากนัก
ที่จริงเป็นร้านโปรดของผมเลยครับ แต่จุดหักเหเริ่มมาตั้งแต่เจ้าของร้านใจบุญเผื่อแผ่เจ้านกเอี้ยงตัวน้อย ปล่อยให้บินไปบินมาข้างเครื่องใส่ไอติมทั้งวัน ผมก็เลยขยาด "สาๆ" มาตั้งแต่นั้น -- ผมรักนก ผมชอบไอติมครับ แต่ให้มันอยู่ห่างๆ กันบ้างก็ได้

ก่อนหน้านี้ตั้งแต่สมัยเรียนก็เป็นร้านไอติมลุงคม ที่โรงช้าง ยุคเก่า เดือนที่แล้วก็เคยกลับไปกินอีกรอบ แต่ผมว่ารสชาติไอติมของลุงคมเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

ถ้าจะเอาตามหลัก "Creative Economy" เศรษฐกิจบนพื้นฐานของความคิดสร้างสรรค์ ก็มีอีกสองร้านใกล้ๆ ม.อ. ครับ แถวๆ ถนนทุ่งรีนั่นแหละ ผมจำตำแหน่งได้ไม่แม่น เพราะไปมาแค่สองครั้ง ไอเดียเขาเก๋ครับ เอาสารพัดผลไม้มาทำเป็นไอศกรีม (เรียกไอติมเดี๋ยวพาลจะดึง product ของเขาให้ต่ำลงกว่า "ตำแหน่ง" ที่มันควรเป็น -- ฮา) ที่แหวกแนวก็เป็นมะม่วงน้ำปลาหวาน ฝรั่งบ๊วย หรืออะไรที่จี๊ดจ๊าดถูกใจสาวๆ

บ่าวๆ แก่ๆ อย่างเรา ได้แต่เฉยๆ แต่อดชื่นชมกับความคิดของเขาไม่ได้
เห็นอยู่สองร้าน ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าจะยังอยู่อีกหรือเปล่า

แต่วันนี้ที่ไป เราไปแถวๆ โรงเรียนวิริยะเธียรครับ (ไม่แน่ใจว่าเขียนชื่อโรงเรียนถูกหรือเปล่า)
ย่านนั้นของกินหลายอย่างครับ ที่จำได้ก็ร้านส้มตำคุณปู่ เมื่อก่อนคึกคักมาก ตอนนี้ซาๆ ไปแล้ว
อีกร้านนึงที่ต้องรอกินตอนค่ำก็คือ โจ๊กไข่เยี่ยวม้าครับ ขายเฉพาะช่วงเย็น มีอยู่ไม่กี่โต๊ะ รอนานมาก เพราะคนทำลวกหมูทีละถ้วย ถ้าหิวมากรีบมากอย่าไปครับ แต่ถ้าอยากจะไปละเลียดของอร่อย เชิญครับ ;-)

ร้านไอติมร้านนี้เป็นร้านเล็กๆ อยู่หัวมุมครับ อยู่เยื้องๆ กับโรงเรียน ลูกค้าก็มาเรื่อยๆ
ที่ผมชอบไอติมร้านนี้ก็เพราะ "ควันเทียน" ครับ มีอยู่ไม่กี่เจ้าที่ยังเหลืออยู่มั้ง ร้านอื่นๆ ไม่ค่อยเห็น
เครื่องไม่หลากหลายมาก แต่ก็ใส่จนอิ่มจุก มีทับทิมกรอบอีกอย่างครับ ที่ไปแล้วควรจะลองด้วย

 

ดูรูปเอาแล้วกันครับ ไม่ต้องนึกภาพอยู่ ;-)

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 03 กันยายน 2554 18:36 แก้ไข: 03 กันยายน 2554 18:37 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 camera, Ico24 mandala, และ 5 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

น่าจะเคยกินแล้วน่ะร้านนี้ แต่ค่อยแวะไป refresh วันหน้าครับ

ไอติมโฮมเมดที่ผมไปกินน่ะราคาออกไปทางสูงครับ

ไม่รู้ว่าร้านเดียวกันไหมครับ

ผมมักจะแวะไปกิน "ทับทิบกรอบ" หอมควันเทียนอย่างพี่เสือว่าครับ ราคาก็ถือว่ากลางๆ ไม่ถูก ไม่แพง ร้านนี้อยู่หัวมุมฝั่งตรงข้ามกับโรงเรียนเธียรๆ นั่นแหละครับ ร้านนี้เดิมทีอยู่ตรงข้ามกับร้านคุณปู่ เพิ่งย้าย (นานพอดูแล้ว) ไปอยู่หัวมุมถนนติดกับก๋วยเตี๋ยวชักธง

ส่วนร้านไอติมก็คงเป็นร้านหัวมุมคนละฝั่งถนน แต่ด้านตรงข้ามกับโรงเรียนเหมือนกัน (ตรงนั้นเป็น 3 แยกรูปตัว T) ร้านนี้จำได้ว่าไปกินแค่ครั้งเดียว รสชาติเป็นอย่างไรจำไม่ได้แล้วครับ เพราะมันนานมากแล้ว จำได้แต่ว่า เขาให้เสียบใบสั่งของกับที่หนีบผ้าเท่านั้นครับ

ไม่รู้เป็นร้านเดียวกันไหมครับ

เราเอง

ร้านนี้เคยแวะซื้อใส่ถุงกลับไปฝากแม่ที่บ้านด้วย แต่ตอนนี้ไม่ได้ไปนานแล้ว (จนลืมแล้วว่ามีร้านนี้) ขอบคุณที่มาเขียนทำให้ช่วยสกิดความจำขึ้นมาอีกครั้ง 555...:)-

ไว้จะไปด้วยค่ะแต่ให้น้ำหนักลดก่อน

ร้านนี้ยังไม่เคยลองกินไอติม ไอติมใส่กลิ่นควันเทียนด้วยเหรอ แปลกดี

แต่เคยกินสลิ่มกับทับทิมกรอบ รวมกัน หอมควันเทียนมากๆ ราคาก็ไม่ถือว่าถูกนัก ถ้วยนึงก็ 30 บาท

อยากกินๆ ^_^

คนสุราษ รู้จักแต่ร้านไทไท และเคยไปเจอคนตักใจดี ...

เมื่อก่อนได้กินไอติมนอกบ้านบ่อย แต่เดี๋ยวนี้กินได้แต่วอลล์กับเนสเล่อะ เพราะขายที่ร้าน เลยอดกินไอติมแพงๆ กะไอติมอร่อยไปซะแล้ว

คุณ NovemberRain : จบดื้อๆ ซะงั้น แล้วปิดท้ายด้วยภาพไอติมแบบนี้ แสดงว่าจะพาคนแสดงความคิดเห็นไปกินฟรีใช่รึเปล่าคะ ^__^

ที่ถ่ายรูปไตติมมานะ...ร้าน ป้าแดง สลิ่มและทับทิมกรอบเขามีชื่อว่าหอมเทียน...

ราคาไม่ถูกนะคะร้านนี้... ราคาก็ประมาณ...กินก๋วยเต๊่ยวได้ 1 ชามค่ะ..

เพิ่งไปมาเมื่อคืนนี้เอง เต้าทึง 2 ถุง สลิ่ม 1 ถุง แปะก๋วยร้อน 1 ถุง สนนราคา 145 บาท..เอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.215.182.36
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ