นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1421
ความเห็น: 5

เสื้อนกเงือก "ต่อกำลังใจ" (6): เด็กนรก แสบยกล้อ

ก็ในเมื่อเขาไม่ได้เผื่อแผ่ใครเลยมาตั้งแต่เด็ก แล้วพอเขามาเรียนปีหนึ่ง เราจะบีบคอให้เขาทำเพื่อประโยชน์คนอื่น ก็คงจะยากหน่อยครับ

งานสัปดาห์วิทยาศาสตร์เริ่มมาเป็นวันที่ 2 แล้วครับ งานเกษตรภาคใต้พลอยได้อานิสงส์จากเด็กๆ จากทั่วสารทิศที่มากันถล่มทลาย มีอยู่สมัยหนึ่งที่เราเคยเถียงกันเอาเป็นเอาตายว่า "งานใคร" ดึงผู้ชมได้มากกว่า -- ป่วยการที่จะมานั่งหาคำตอบครับ เพราะแต่ละงานก็เกื้อกูลกัน กลุ่มเป้าหมายก็ไม่เชิงแยกกันขาด หลายกลุ่มก็ทับซ้อนกัน

เอาเป็นว่าเราจัดงานใหญ่ทั้งสัปดาห์ "ประโยชน์ตกแก่เพื่อนมนุษย์" ครับ

เด็กๆ ปีนี้เยอะจริงๆ ครับ หรือว่ามันเยอะมาตั้งแต่ปีที่แล้ว หรือปีก่อนๆ แต่ผมไม่รู้เพราะไม่ได้โงหัวขึ้นมาจากกองขยะก็อาจเป็นได้ ปีนี้งานขยะเบาขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังเจอปัญหายิบย่อยรายวัน หลักๆ ก็คือ ไม่ค่อยมีใคร (โดยเฉพาะร้านค้า หรือแม้แต่หน่วยงานจัดนิทรรศการ) อยากให้ถังขยะมาอยู่หน้าบ้านหน้าร้านของตัวเอง ไม่ว่าเราจะพยายามวางให้ถังขยะกระจายด้วยระยะห่างเท่าใด พอตกเย็นถังเหล่านั้นก็จะมาอยู่รวมกันเป็นกระจุก ผลก็คือผู้ชมงานบ่นว่าหาถังขยะไม่ค่อยเจอ บางหน่วยงานในปีที่แล้วแสบยิ่งกว่า ไม่เอาถังขยะไม่ว่า บอกกันดีๆ ก็ได้ แต่เอาถังขยะไปเหวี่ยงทิ้งในคูให้พ้นหูพ้นตาพ้นหน้าร้านตัวเองนี่ รับไม่ค่อยได้จริงๆ

เด็กก็คือเด็กครับ ผมสงสารคุณครูผู้ควบคุมจริงๆ บางโรงเรียนมากันสามคันรถ คุณครูมากันไม่กี่คน ครูคนนึงต้องดูแลลูกลิงที่กำลัง "คึกได้ที่" ถึงเกือบยี่สิบคน เด็กๆ พอได้ออกจากโรงเรียนพร้อมแก๊งค์ก็ไม่ต้องพูดถึงครับ จับปู (ที่ไม่เคยมีทีท่าว่าจะอ่อนแรง) ใส่กระด้งนี่น่าจะเป็นคำอธิบายที่เห็นภาพชัดที่สุดแล้วครับ

ที่นิทรรศการวาริชศาสตร์ปีนี้ เราได้รับความร่วมมือจากนิตยสาร Aquabiz มาแสดงสัตว์น้ำสวยงามและหายากให้เด็กๆ ดู
ท่านผู้จัดการ "พี่บอย" สุขเกษม จารุพงษ์ เดินทางมาดูด้วยตนเอง พี่บอยเป็นรุ่นพี่ผมที่วาริชฯ ปีนึงครับ หลังจากที่ผ่านมาหลายงานตอนนี้ท่าทางพี่บอยจะได้ทำงานที่ตัวเองชอบที่สุดแล้วครับ ก็คืองานทำนิตยสาร (กึ่ง) วิชาการ พี่บอยแกชอบงานแบบนี้ ตั้งแต่สมัยเรียนแล้วครับ เพราะไม่ว่าจะเป็นหนังสือรุ่น หรือสิ่งพิมพ์ใดๆ ในสมัยนั้นพี่บอยแกอาสาทำหมด ผมจำได้ว่ายังเคยไปขอแผ่นโปรแกรม "PrintShop" จากพี่บอยอยู่เลยตอนสมัยที่ต้องทำแผ่นปลิวหรือหนังสือชั้นปี สมัยนั้นเรายังใช้ CU-Writer บน DOS กันอยู่เลยครับ ใครออกแบบเดิ้นๆ ได้สมัยนั้น ก็ผ่าน PrintShop นี่แหละ

ในวันนั้น เราอาจจะบอกตัวเองไม่ได้ว่าเราอยากเป็นอะไร แต่กรณีพี่บอย มามองย้อนกลับไป สิ่งที่พี่บอยชอบในวันนั้น ก็คือรากฐานที่สำคัญของพี่บอยในวันนี้ เสริมด้วยความรู้ทางวิชาการและประสบการณ์สั่งสม

พี่บอยเอา "ฉลามตัวเป็นๆ" มาให้ดูครับ ไม่ใช่แค่ฉลามครับ ยังมีสัตว์ทะเลหลายๆ อย่างให้เด็กๆ ได้จับเล่นกัน ได้ผลครับ ตอนนี้มีแต่เด็กๆ มาถาม "ฉลามอยู่ไหนครับพี่?"  แรกๆ เราก็ยิ้มดีใจกันครับที่คนสนใจเยอะ แต่ตอนนี้ฉลามของพี่บอยบางตัวท่าทางจะแย่ครับ เพราะเด็กแสบบางคนไม่ได้ "ถนอมของเล่น" เหมือนที่พวกเราเป็น น้องๆ ในทีมของพี่บอยต้องออกมายืนทำใจอยู่ห่างๆ เพราะกลัวตัดใจไม่ได้ไปตบลูกเขาหัวคว่ำ (หรือเผลอๆ จับกดน้ำด้วยโทษฐานที่ไม่รักสัตว์ -- ฮา) แล้วจะไปกันใหญ่

เราต้องห้ามกันปากเปียกปากแฉะครับ ว่าให้จับเบาๆ ลูบเบาๆ ไม่ใช่ขยำขยี้เอาเป็นเอาตาย บางกลุ่ม เป็น "เด็กนรก" จริงๆ ครับ ต้อนหน้าต้อนหลัง คนนึงดึงหัวฉลามคนนึงดึงหาง ดาวทะเล ก็แทบจะแยกร่างเป็นชิ้นๆ ด้วยอารมณ์มันส์ของเด็กๆ

เคยดู Toy Story 3 มั้ยครับ -- อีตอนที่เด็กแห่เข้าไปในห้องของเล่นแล้วมีทั้งดึง ฟัด เหวี่ยง ทึ้ง ขยำ กระชาก ฯลฯ
ที่ Aquatic Park ของเราตอนนี้ยังไงก็ยังงั้น

เราดีใจครับที่เด็กๆ สนใจ แต่เราจะทำยังไงดีครับ ให้เด็ก "ถนอม" ของเล่นมากกว่านี้ เพราะถ้าเป็นของของเขาเอง เขาคงไม่ทำแรงๆ แบบนี้

อันนี้ผมคิดเอาเองนะครับ (หลายคนเคยบอกผมว่า "แกไม่เคยมีลูก แกไม่เข้าใจหรอก")
ผมคิดเอาเองในฐานะคนไม่เคยมีลูก ว่าถ้าเราปลูกฝัง "ความรัก" ให้เด็กตั้งแต่ยังเล็ก เริ่มจากรักของเล่น ทะนุถนอมของเล่น รักคนในบ้าน เผื่อแผ่คนในบ้าน แล้วเผื่อแผ่มาถึงคนนอกบ้าน รู้จักคิดถึง "ใจ" คนอื่น รู้จักเข้าใจอารมณ์ตนเองและอารมณ์คนอื่น ไอ้สิ่งที่เราพยายามพร่ำสอนนักศึกษาตลอดว่า "ให้คิดถึงประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์" ในยามที่เขาโตแล้ว เขาน่าจะเข้าใจและปฏิบัติได้ง่ายกว่านี้

ก็ในเมื่อเขาไม่ได้เผื่อแผ่ใครเลยมาตั้งแต่เด็ก แล้วพอเขามาเรียนปีหนึ่ง เราจะบีบคอให้เขาทำเพื่อประโยชน์คนอื่น ก็คงจะยากหน่อยครับ

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 16 สิงหาคม 2554 14:26 แก้ไข: 16 สิงหาคม 2554 22:23 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 คนธรรมดา, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

น่าจะทำโลโก้หัวไอ้เข้ ไว้ด้านหน้าด้วยนะครับ เอาแบบเดียวกับ Jurassic Park นั่นแหละ

"คิดสนุก" เป็นเรื่องปกติของเด็กๆ อยู่แล้ว ไม่ต้องคิดอะไรมาก สนุกเข้าว่า หรอยตามเพื่อนเข้าไว้ แต่อย่างว่าครับ ทุกอย่างมันมีปัจจัยหลายๆ อย่างกำหนด เช่นบริบทรอบข้างของเด็กคนนั้นๆ ด้วย + อุปนิสัยเฉพาะตน ทีนี้จะรอให้ไม้แก่ จะดัดจะงอก็ยากเสียแล้ว มีแต่จะหักเอาซะ

ปัญหาถังขยะก็ต้องกำหนดเป็นระเรียบข้อบังคับข้อตกลงพ่วงต่อเอาไว้กับการขาย block ครับ ถ้าให้หนักหน่อยเช่น ทุก 3 block มี 1 ที่ ถ้ามีมากกว่า 1 เจ้าของก็ให้ตกลงกัน (สลับที่ตั้ง?) ถ้าเจ้าหน้าที่มาตรวจพบว่าไม่อยู่ในตำแหน่ง ปรับครั้งละ 1 หมื่นบาท

อึมมม ล้อกันเล่นๆ น่ะครับ ถ้าเป็นข้อเสนอแบบนี้คงเปิดช่องให้มีการหารายได้พิเศษ เกิดการร้องเรียน กลั่นแกล้ง ที่สำคัญอาจจะไม่มีใครมาซื้อ block ก็เป็นได้ครับ

เราเอง

เด็กๆ ที่น่ารักก็น่าจะมีบ้างนะครับ

Ico48
ยามดี [IP: 172.22.20.61]
17 สิงหาคม 2554 10:25
#67666

อาจารย์ลองมาดูด้านหน้าสิครับ สนุกกว่านี้อีกครับ เด็กสมัยนี้ฉลาดมาก (ฉลากแกมโกง) อ่าๆๆสาระพัดเลย

จะทำยังไง ให้เด็กๆ รู้จัก "ถนอม" สิ่งต่างๆ ... เป้นประเด็นที่น่าสนใจมากค่ะ เพราะเด็กทีโตมาเป็นเราเรา ในวันนี้ ก็รู้จักถนอมอะไรต่อมิอะไรน้อยเหลือเกิน ... การเติบโตมาพร้อมกับความรุนแรง(แอบแฝง) ทำให้เรารุนแรงโดยไม่ได้ตั้งใจ

เข้าทำนอง "บกพร่องโดยสุจริต" หรือเปล่าปุย

อิอิอิ

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.214.184.124
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ