นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2183
ความเห็น: 12

Survival of the fit "Pret" -- "เปรต" ที่แข็งแรง ย่อมอยู่รอด

การแข่งขัน (competition) ถูกปลูกฝังให้กับเรามาตั้งแต่อ้อนแต่ออก (ฮา)

ชีวิตนี้เต็มไปด้วยการแข่งขันครับ ไม่ว่าจะโลกนี้ หรือโลกหน้า (ถ้ามี)

หลักฐานของการแข่งขัน ยังพอมีตัวบ่งบอกอยู่ครับ ว่าคนเรานี่ก็โหดร้ายกระไรอยู่นะครับ
เพราะแม้แต่เปรต ก็ยังต้องฟิตเปรี๊ยะ เพื่อไม่ให้โดนคนแย่งชิง
นัยว่าได้ชิงเปรตแล้วสนุก ได้บุญแรง
ทั้งๆ ที่เปรตเหล่านั้น (ซึ่งก็คือญาติ พี่น้องเราเองนี่แหละ) ได้มีโอกาสมารับส่วนบุญกับเขาก็แค่ปีละหนเท่านั้นเอง

ฉะนั้น การแข่งขัน (competition) จึงถูกปลูกฝังให้กับเรามาตั้งแต่อ้อนแต่ออก (ฮา)

ด้วยความที่เปรตเหล่านั้น คือญาติๆ พี่น้อง บุพการีผู้ล่วงลับ
เวลาโดนใครเรียกเราว่า "ไอ้เปรต" ก็ให้ถือว่าเขาเรียกเราด้วยความเคารพ เฉกเช่นเป็นบุพการีของคนเรียกเอง (ฮา)

คำใต้หลายๆ คำมีวิธีการใช้ที่น่ารักอยู่ครับ
ความรุนแรงของคำและความหมายจะขึ้นกับบริบทและน้ำเสียง

เพื่อนๆ ผมหลายคนที่ไม่ใช่คนแถวนี้ ยังชอบเวลาโดนเรียกว่า "อ้อร้อ"
เวลาเรียกเสียงหวานๆ เขาบอกว่าฟังดูแล้ว ใสๆ น่ารัก ดูแอ๊บแบ้วได้โดยไม่ต้องอมชาเขียว
แต่ในยุคไอที เวลาใครโดน address ว่า "e-อ้อร้อ" จากน้ำเสียงที่เปล่งมาจากลำคอ กระเพาะ และตับไตไส้พุง พร้อมทั้งสีหน้าถมึงทึงเล็กน้อยประกอบฉาก

ก็ให้โปรดสำเหนียกว่า ณ ยามนั้น จะหาความหวาน หรือความแบ๊ว ได้ยากเต็มที

ผมจะกลับบ้านไปทำบุญเดือนสิบครับ วันเสาร์นี้ กรอกใบลาไว้ตั้งแต่ไก่โห่
ด้วยความที่ไม่ค่อยได้กลับบ้านในช่วงเวลานี้มาหลายปี
กะว่าจะไปตั้งแต่ศุกร์บ่าย จะให้เหตุผลในใบลาว่าไปชิงเปรต ก็กลัวหัวหน้าฯ ไม่อนุมัติ
เลยอ้างว่าไปทำตามองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ที่ 6 -- การทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม

อีกสักหน่อย ไปชิงเปรต ก็หาหลักฐานมาเขียน TOR ได้นะครับ ว่าได้ผ่านการชิงเปรตมาแล้ว
จะหาลายเซ็นต์คนหรือลายเซ็นต์เปรตตนใดลงนามรับรอง ก็แล้วแต่ความสามารถส่วนบุคคลครับ

แต่ผมก็ยังแปลกใจอยู่หน่อยๆ ว่า ทำไมวันทำบุญเดือนสิบ ถึงไม่บรรจุอยู่ในรายการวันหยุดของมหาวิทยาลัย
ผมพอจะแย้งว่าไม่สอดคล้องกับวัฒนธรรมท้องถิ่นได้มั้ยเนี่ย?
เพราะปีก่อนๆ เท่าที่รู้ หลายๆ คนใช้วิธีแอบๆ ไปทำบุญ จะลาก็เสียดายวันลา
เช้าวันแรม 15 ค่ำ เดือนสิบ หาใครในที่ทำงานไม่ค่อยเจอหรอกครับ (แอบ)ไปทำบุญกันหมด (ฮา)

ถ้าไม่ลืม จะเอา "ลา" มาฝากครับ
"ลา" ที่อร่อย จะต้องเป็น "ลาปากพนัง" รุ่นผสม "น้ำตาลจาก" เท่านั้น แต่เดี๋ยวนี้หายากเต็มที

 

;-) 

 

ปล. ผมทิ้งเรื่องรูปไปนาน -- หาโอกาสแปะซะตอนนี้เลยละกัน

รูปนี้กดมาหลายเดือนแล้วครับ
วันนั้นไปกินข้าวร้อนตอนเย็นกันที่ศูนย์อาหารศรีตรังกับเจ๊ camera  
เห็นฟ้าแดงได้ใจ แต่ไม่ได้เอากล้องไปเอง เลยยืมของเจ๊แกนั่นแหละ กดฉับๆ มา  -- เหลือดูได้อยู่รูปเดียวเหมือนเดิม


"The Crimson Sunset by friendsofarnon-II, on Flickr"

ปล. 2 ผมเขียนเรื่องแบบสอบถามงานเกษตรฯ ค้างๆ คาๆ อยู่หลายวันแล้วครับ ยังไม่เสร็จซะที โปรดอดใจรอพลัน

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 17 กันยายน 2552 18:12 แก้ไข: 17 กันยายน 2552 18:12 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

รอกินขนม "ลา" จากปากพนัง  เยอะหน่อยไม่เป็นไร เอามาหลาน้ำผึ้งเก็บไว้ได้

ปีนี้ "คุณย่า" คึก  จะทำขนมเจาะหูเอง   วันนี้เลยต้องเตรียมซื้อของไว้ก่อน  พรุ่งนี้มีหน้าที่คอยพลิกขนม
สงสัยอันไหนพลิกไม่ทัน ไหม้ต้องเก็บไว้เอง คัดที่สวยๆ  ไว้แจกข้างบ้าน

เดินทางปลอดภัยค่ะ

น้องหลา :)

 

  • อย่าไปชิงเขาเลย  หนึ่งปีจะได้กลับมาพบญาติสัก 1 ครั้ง  ไปครั้งนี้ก็ไปส่งก็พอ  และเขาได้เห็นว่า หลาน เหลน มาหาแล้วค่ะ  ฮ่า ๆ   และเจอกันอีกปีหน้า
  • ปลอดภัยระหว่างเดินทางก็แล้วกันค่ะ
  • ใบลาก็แปลกนะค่ะ  เท่าที่จำได้  การลาพักผ่อน ไม่ต้องระบุเหตุผล  เพราะเป็นวันพักผ่อน   แต่ในระบบคอมพิวเตอร์นี้ไม่รู้จะใส่ไปทำไหม  แต่พี่มอนลี่ไม่เคยระบุ เพราะไม่มีเหตุที่จะระบุ ก็ต้องการพักผ่อน เหนื่อยนัก ก็พักเสียบ้าง เพื่อซ้าตเบตเตอรี่ ก็ทำนองนั้น

"Today is Shetpring day"

พอพูดเสร็จ นักเรียนยังยืนงงกันอยู่ เพราะแปลไม่ได้ใจความอะไร แต่สักประเดี๋ยวก็ฮากันลั่น เมื่อครูเคล้าแปลภาษาอันเป็นของครูเองว่า

"วันนี้เป็นวันชิงเปรต เชตปริ้ง (Shetpring) แปลว่า ชิงเปรต"

สมชาติ สุขวงศ์ นักเรียนเก่า พ.ศ. ๒๔๙๘ เล่า

ประสบการณ์ชิงเปรตว่า วันนั้นเช่นเดียวกับวันอื่นๆ แต่พิเศษกว่าตรงที่เป็นวันพุธ นักเรียนมหาวชิราวุธทุกคนย่อมรู้ดีว่ามีความสำคัญเช่นไร

"วันนั้นตรงกับวันชิงเปรต ข้าพเจ้าเรียนหนังสือในชั้นเรียนผ่านช่วงเช้าไปแล้วแต่รู้สึกว่าเรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง เหมือนหลายคนที่ห่วงพิธีชิงเปรตที่วัด จึงชวนเพื่อนคือชลิตกับไอ้แสงหนีเรียนวิชาของครูเกื้อกูล ทิพย์เสถียร"

"พวกเราไม่คิดอะไรแล้ว นอกจากเวลาสนุกสนานของการชิงเปรตที่กำลังจใกล้เข้ามา ถ้าไปไม่ทันเวลาก็ชวดชิงเปรตในปีนี้"

แผนการหนีได้ถูกกำหนดอย่างรวดเร็ว เพื่อให้หลุดพ้นจากสายตาครูเวร ต้องหลบทางหลังบ้านครูสนั่น แล้วออกทางตำหนักเขาน้อย ไปโผล่อีกทีที่หน้าโรงเรียนหวังดี จากนั้นจึงจะเข้าไปยังวัดตีนเมรุ พอถึงหอนาฬิกาเข้าทางซอยโรงเรียนอนุบาล จะต้องไม่เดินตามถนนใหญ่เพราะครูเวรอาจจะจับได้ เป้าหมายอยู่ที่วัดดอนรัก

หลังจากทะลุออกวัดตีนเมรุ จากนั้นเดินออกทางถนนศรีสุดา พ้นเขตอันตราย ... ถ้าไม่มีเสียงหนึ่งเรียก
"ครูเคล้า !!" เด็กอุทานเกือบพร้อมกัน แทบลมจับ
"มาซะดีดี" ครูเคล้าเรียกเข้าไปยังร้านน้ำชาโกหย่วนที่ครูนั่งอยู่
"เอ้า...รายงานตัวมาสิ ชื่ออะไร ใครคือครูประจำชั้น" ครูเคล้าว่า

"ผมแสง รักษ์นุ้ย พ่อชื่อส้อง"
"เฮ้ย! ชื่อพ่อไม่ต้อง อีกคนหนึ่งล่ะ"
"ผมชลิต แสงดี เพื่อนๆ เรียกว่าหม้อ"
แล้วครูเคล้าหันมาทางสมชาติซึ่งกำลังจ้องมองอยู่ครู่ใหญ่
"เธอน้องสมมาตรใช่ไหม"
"ครับผม"

"วันนี้วันอะไร" ครูเคล้าถาม
"วันชิงเปรตครับ" เด็กตอบเกือบพร้อมกัน
"ไม่ช่าย ... ฉันถามว่าวันนี้วันจันทร์ วันอังคาร หรือวันอะไรกัน"
"วันนี้วันพุธครับครู" สมชาติเล่าว่าเป็นคนตอบ นึกได้ก็ขนลุกเพราะตรงกับเวรครูเคล้าพอดี

"เอาละพวกเรา หนีออกมาจากโรงเรียนได้ก็ดีแล้วพวกเราจะหนีไปชิงเปรตใช่ไหม" ครูเคล้าถาม
"ใช่ครับ"
"นี่เวลากี่โมงแล้ว"
"สิบโมงครึ่งครับ"
"เอาละ ครูจะไม่เอาโทษพวกเราที่หนีออกนอกบริเวณโรงเรียน หลังจากชิงเปรตให้รีบกลับโรงเรียนไปเรียนหนังสือต่อนะ"

ว่าแล้วครูเคล้าก็หันไปซดกาแฟดำ ล้วงธนบัตรใบละ ๕๐ สตางค์ยับยู่ยี่ออกมาคลี่แล้วยื่นให้โกหย่วน ขึ้นจักรยานขี่ลับหายไปตามโค้งถนน

เด็กๆ ได้แต่มองตามหลัง ...

บทหนึ่งของ
"ครูเคล้า คชาฉัตร ครูของรัฐบุรุษ" ถนอม ขุนเพ็ชร์ เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ตุลาคม ๒๕๔๙

เราเอง

ก็มีความเชื่อที่บอกเล่ากันมาเรื่อง การขอให้มีลูก ก็มีการบอกให้ไปชิงต้มที่ลานเปรต และให้กินด้วยค่ะ เพื่อจะได้มีลูกดก ก็เป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่ไปชิงต้ม แต่ลานเปรตมันสูงค่ะ เลยต้องให้เด็กๆ ที่อยู่บนลานช่วยส่งมาให้ และตะโกนบอกไปว่า เอาต้มสีขาวนะ (เพราะอยากให้ลูกตัวขาว 555) เห็นเด็กๆ เขาสนุกกันใหญ่เวลาชิงเปรตนะค่ะ เพราะบางที่เขามีทาน้ำมันที่เสาลานเปรต เพื่อให้ยากแก่การขึ้นไปเอาเงินที่วางไว้บนลานเปรตค่ะ กองเชียร์ เฮฮากันใหญ่...

สวัสดีวัน Shetpring Eve ค่ะ

อ่านบันทึกนี้ครั้งแรก เริ่มอ่านตั้งแต่ ปล.เป็นต้นไป และดูภาพประกอบ  เนื้อหาสาระก่อนหน้านี้ ไม่ได้สนใจอ่านเลย เพราะคิดในใจว่า ก็คงเป็นแค่เรื่อง เปรต ๆ

มีคนส่ง link มาให้อ่านอีกครั้ง เลยบรรจงตั้งใจอ่านตั้งแต่บรรทัดแรก จนถึง comment ล่าสุด ได้ความรู้มากมาย

1. ได้เหตุผลประกอบในการเขียนใบลา เวลามีกิจธุระเกี่ยวกับศาสนา คือ "ไปทำภารกิจตามตัวบ่งชี้ที่ 6" ซึ่งคงไม่มีเจ้านายคนไหนไม่อนุญาต 

2. ได้รู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ ของคำว่า วันชิงเปรต ดังนั้น วันนี้ คือวันก่อนวันชิงเปรต 1 วัน ดังนั้น คงจะไม่ผิดที่จะเรียกว่า "Shetpring Eve" นะคะ

3. ได้อ่านบทความดี  ๆ จากนักเขียนผู้น่ารัก "น้องถนอม  ขุนเพชร์"รุ่นน้อง วจก.ซึ่งเพื่อน ๆ ต้องระวังทุกครั้งเวลาจะเขียนนามสกุลของน้องคนนี้  อิอิ

4. ได้รู้ว่า  จะได้มีโอกาส กินลา ของดีจากปากนัง (หากแม้น้องคนนี้ใจดีจะเผื่อแผ่พี่สักแผ่น  อิอิ)

เดินทางปลอดภัยนะคะ 

อ้อ ลืมขยายความ

นักเขียนจากข้อ 3  (อ่านจาก comment ของ Our Shangri-La)

ซึ่งท่าน ment ยาว กว่าเจ้าของบันทึกซะอีก

ฮาๆๆ

ขอบคุณทุกท่านที่มาช่วยกันชิง เอ้ย -- มาช่วยสร้างให้เรื่องเปรตๆ (ของพี่แป๊ด -- (ฮา)) ให้คึกคักยิ่งขึ้น

เคยอ่านงานของพี่ถนอม ขุนเพ็ชร์ (ไม่ผิดนะครับ) อยู่บ้างครับ ในกรุงเทพธุกิจ "จุดประกาย" เคยเห็นตัวเป็นๆ อยู่หลายปีก่อน  ขอบคุณศิษย์เก่า มหาฯ อย่างเกลอ ที่ยกมาขยาย ต่อความสนุกให้กับ Shetpring Festival (and Shetpring Eve ตามนิยามของพี่แป๊ด -- สุดยอดครับ สุดยอด)

ตอนเด็กๆ ตอนแม่เฒ่ายังแข็งแรง ที่บ้านยังทำ "ลา" อยู่ครับ
ตอนนั้นเป็นงานใหญ่ ญาติพี่น้องมากันเต็มบ้าน ทำกันที่ใต้ถุนนั่นแหละ และมีเรื่องเล่าสนุกๆ ให้ได้พูดถึงกันทุกปี  เราแช่แป้งเอง บดแป้งกันเองกับครกบดหินอันใหญ่ ที่ต้องหยอดทีละช้อน เป็นงานที่น่าเบื่อมากสำหรับเด็กๆ  แต่ดีที่เราได้ฝึกความอดทนและรอคอย

ยี่สิบสามสิบปีให้หลังมานี่ เราต้องซื้อลาตลอดครับ เวลาจะทำบุญ แม้แต่แถวบ้านแม่ก็หายาก เวลาญาติๆ เอาลา เอาขนมเดือนสิบมาให้แม่ที่บ้าน เขาก็บอกว่าซื้อมาเหมือนกัน ไม่ได้ทำเอง แถมบ่นว่าไม่ค่อยอร่อย แต่ถ้าให้ทำเอง ก็ไม่ทำ (ฮา)

ขอบคุณพี่มอนลี่และเปตองครับ -- ตอนนี้มีหลักฐานยืนยันครับ ว่าปีที่แล้วเปตองไปชิงเปรตมา (ฮา)

จะรอกินขนมเจาะหูครับ

;-)

น่าเสียดายที่ไม่ได้เป็นคนพื้นเพแถวนี้

คงต้องหาโอกาสไปดูพิธี shetpring เสียบ้างแล้ว

 

Ico48
เฒ่า QC [IP: 192.168.100.112]
18 กันยายน 2552 16:29
#48467

  การเข้าไปแข่งขัน ช่วงชิงกอบโกย เพราะความหิวกระหาย ใคร่ทะยานอยากด้วยตัณหาอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง และ ไม่สามารถแสวงหาสิ่งนั้นมาตอบสนองได้ทันตามความต้องการของอารมณ์  คือ Shetpring 55

(^_________________^)

 อ่านบันทึกนี้แล้วคิดถึงเพลงมนตร์ไทรโยค

เกี่ยวตรงไหน...

ก็ตรงท่อนที่ร้องว่า ..." วาว วาว เสียงรถไฟวิ่งไปฤทัยครื้นเครง..เรามันคนกันเองไม่ต้องเกรงใจใคร้ร้ร้.. "

ก็ถ้าไม่ใช่คนกันเองจะพูดเรื่องเปรต เปรต(ตามนัยยะของตัวบ่งชี้ที่ 6) กันออกรสออกชาดได้อย่างไร เนาะพี่เนาะ

ปล.  เพิ่งกลับมาจากชิงเปรตค่ะ

รู้สึกน่ารักมาก

กลับจาก "shetpring day"

แทนที่จะไป 'ชิงเปรต' กลายเป็น 'ชิงเด็ก' ไปซะนี่

เรื่องของเรื่องคือ เป็นธรรมเนียมของวัดสนามชัยไปซะแล้วที่จะต้องมีการหว่าน 'กำพริก' หลังจากตั้งเปรตแล้ว
เราก็ยืนอยู่แถวๆ นั้น พอเค้าหว่านมา เราก็เอื้อมมือไปข้างบน คว้าหมับ หมับ หมับ ได้มา 3 ห่อ
กำลังภาคภูมิใจกับความแม่นยำกับตัวเอง หันไปดูรอบตัว แถบร้องออกมา "ต๊าย!! นี่ฉันชิงเด็กหรือนี่"
ก็ยืนหัวโด่อยู่คนเดียว รอบๆ ตัวเป็นเด็กทั้งนั้น ..555

เค้าอยากจะบอกว่า ไม่ได้ตั้งใจนะตัวเอง

Ico48
histoe [IP: 61.7.137.16]
25 ตุลาคม 2552 15:41
#49798

มีรุ่นพี่ผม..(ศิษย์ของ..NovemberRain)เค้าส่งมาให้อ่านครับ เลยเข้ามาบวกความคิดเห็นด้วยคน จริงๆแล้วเทศกาลดังกล่าวผมว่าก็มีอยู่ทุกๆคืนนะครับ(หากเคยไปและเคยสังเกต)

เมื่อเวลาผมไปซื้อของที่ห้างใหญ่หน้ามหาวิยาลัยช่วงเวลาประมาณ 2 ทุ่มเป็นต้นไป สิ่งที่จะเห็นบ่อยๆ มันเป็นเช่นเดียวกับเทศกาลชิงเปรตเลยครับ

เริ่มต้นจาก...คนหมู่มากยืนออกันหน้าแผนกเบเกอร์รี่....พอถึงเวลาพนักงานของห้างเข็นรถที่มีขนมใกล้หมดอายุออกมา..ภาพที่เห็นคือ เมื่อรถเลื่อนมาถึงหน้าประตู(ล้อรถเลยมานิดเดียว) ผู้คนนับสิบเริ่มกรูเข้าไปที่รถ.....ผลที่เกิด......ไม่ถึง 5 นาที ขนมที่ขนออกมาจากหลังแผนกเหลืออยู่ไม่กี่ถุง ผมเห็นแล้วแทบขนลุกเลยทีเดียว

หลังจากนั้นมา..ช่วงเวลาดังกล่าว ผมจะไม่ค่อยเดินไปทางนั้น(ยกเว้นซะแต่....เค้าชิงกันเสร็จแล้ว แล้วผมจึงไปซื้อ(เหมือนของเหลือเปรตเลย (ฮา)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.214.179
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ