นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 10321
ความเห็น: 13

ธนาคาร..เวลา

ทำไมเราถึงเรียก "ปัจจุบัน" ว่า "Present"

ลองจินตนาการว่ามีธนาคารแห่งหนึ่งเข้าบัญชีให้คุณทุกเช้า
เป็นเงิน 86,400 บาท
ไม่มีการ “ยกยอด”คงเหลือไปวันรุ่งขึ้น
ทุกตอนเย็นจะลบยอดคงเหลือทั้งหมดที่คุณไม่ได้ใช้ระหว่างวัน
คุณจะทำอย่างไร?

 

ลองคิดดูนะคะ ว่าคุณจะนำเงินไปทำอะไรบ้าง จะทำอย่างไรกับมันบ้าง กับเงินจำนวนเท่านี้ ไม่มีการสะสมยอดในวันถัดไป คุณจะเลือกใช้ให้หมดทุกบาททุกสตางค์เลยรึป่าว?

  


แน่นอนที่สุดคุณต้องคิดอยากจะถอนมาใช้ทุกบาททุกสตางค์ ใช่ไหม!!!
เราทุกคนมีธนาคารอย่างนั้นเหมือนกัน
ธนาคารแห่งนี้ชื่อว่า "เวลา"
มันเข้าบัญชีให้คุณ 86,400 วินาที


ทุกคืนมันจะถูกล้างบัญชี

ถือว่า “ขาดทุน” ตามจำนวนที่คุณพลาดโอกาสที่จะลงทุนในสิ่งดี ๆ
มันไม่สะสมยอดคงเหลือ ไม่ให้เบิกเกินบัญชี
ในแต่ละวันจะเปิดบัญชีใหม่ให้คุณ
ทุกค่ำคืนจะลบยอดคงเหลือของทั้งวันออกหมด


ถ้าคุณเสียโอกาสที่จะใช้ประโยชน์ในระหว่างวัน
ผลขาดทุนเป็นของคุณ
ไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้ ไม่มีการถอนของ "วันพรุ่งนี้" มาใช้ได้
คุณต้องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบันด้วยยอดเงินฝากของวันนี้
ให้ลงทุนจากเงินฝากเหล่านี้ เพื่อได้ผลตอบแทนมาสูงสุด
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อสุขภาพ ความสุข และความสำเร็จ!
นาฬิกากำลังเดิน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

 


คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “หนึ่งปี”
ให้ไปถาม “นักเรียนที่สอบตกต้องซ้ำชั้น”

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “หนึ่งเดือน”
ให้ไปถาม “คุณแม่ที่คลอดลูกก่อนกำหนด”

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “หนึ่งสัปดาห์”
ให้ไปถาม “นักเขียนหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์”

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “หนึ่งชั่วโมง”
ให้ไปถาม “คนรักที่กำลังรอคอยตามนัดหมาย”

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “หนึ่งนาที”
ให้ไปถาม “คนที่เพิ่งพลาดขบวนรถไฟ”

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “หนึ่งวินาที”
ให้ไปถาม “คนที่เพิ่งรอดชีวิตหวุดหวิดจากอุบัติเหตุ”

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “เสี้ยววินาที”
ให้ไปถาม “คนที่เพิ่งชนะได้รางวัลเหรียญทองโอลิมปิค”

ทำทุกขณะที่คุณมีให้มีคุณค่า!
และทำให้มีคุณค่ามากขึ้นไปอีกเพราะคุณใช้มันร่วมกับคนพิเศษบางคน
ให้พิเศษเพียงพอที่จะใช้เวลาของคุณ
และจำไว้เสมอว่าเวลาไม่คอยใครแม้สักคนเดียว

เมื่อวานเป็นอดีต พรุ่งนี้ยังยากที่จะอธิบาย
ปัจจุบัน จึงเป็นเหมือนของขวัญสำหรับเรา
นั่นไงทำไมเราถึงเรียก "ปัจจุบัน" ว่า "Present"


ที่มา : http://www.islaminside.com/entry.php?w=baihakee&e_id=22

 

เคยอ่านเจอบทความนี้แล้ว แต่พอมาอ่านอีกที ก็ทำให้ต้องมานั่งทบทวนอีกทุกทีเลย  ไม่รู้ว่าจะเป็นเหมือนกันรึป่าวนะคะ? อ่านแล้วทำให้รู้สึกว่า "ทุกวันนี้เราใช้ เวลาในสมุดบัญชีของเราคุ้มค่ารึยังนะ???"


ดั่งเวลาเปลี่ยนคนเราที่สุดก็ต้องเปลี่ยน
โลกทุกวันยังเปลี่ยนตามกาลเวลา
ฉากแห่งความสุขจะนานแค่ไหน
ยังคงอยู่ ในทุกนาทีที่ฉันหลับตา
...จดจำไว้ ว่าครั้งนึงชีวิตฉันเคยได้รักเธอ...

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 08 เมษายน 2551 22:57 แก้ไข: 08 เมษายน 2551 22:57 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก

อิคคิว

แชว๊งๆๆๆ

เกี่ยวไหรกับบันทึกนี่อ่ะ

ฮามอย่างมีคุณค่า ทุกเวลาอย่างนางสายไทย

อยากรู้คุณค่าของเวลา ๕ ปี ต้องถามบ้านเลขที่ ๑๑๑

ฮา

ไปดีกว่า
อตร.
คิก คิก คิก
เราเอง 8-)

 

นิทาน...เรื่อง เด็กหลงทางในโลกของเวลา 


กาลครั้งหนึ่งผ่านมาอย่างน่ารัก
ท้องฟ้าผลิดอกออกเป็นเมฆหลากสี
ฝนโปรยลงมาเป็นดอกไม้หอม
สายลมพัดพลิ้วใบไม้และละอองสีทองของแสงแดด
แผ่นดินหวานเหมือนน้ำตาลก้อน
แม่น้ำไหลรินโอบกอดเวิ้งสีเงินระยิบระยับ
ในโลกของเวลาที่กระโดดเริงร่าโลกแล่นความสุข

ดินแดนที่ความสดชื่นบานสะพรั่ง
ยังมีเด็กหลงทางซุกอยู่ในหมู่แมกไม้ของชีวิต
ด้วยดวงใจเปลี่ยวเหงาเศร้าสร้อย
ถวิลหาบางสิ่งซึ่งรู้ดีว่า...ไม่มีโอกาสได้สมหวัง
เด็กหลงทางคือบาดแผลเรื้อรังของตนเอง
เรื่อระบายบางเบาแต่ติดสนิทไม่มีวันลบเลือน

"เธออยู่ที่นี่ทำไมจ๊ะ"
เวลาเห็นเด็กหลงทางหน้าตาหงอยๆ ในทุ่งดอกไม้เริงระบำ

"..." เด็กหลงทางส่ายหน้าน้อยๆ ไม่ตอบว่ากระไร

"ไม่สนุกรึ"
หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่เวลาถามขึ้นอีกเพราะสงสัยในท่าที

"จ๊ะ" เด็กหลงทางรับคำ
ไม่กล้าตอบในตอนแรกก็เพราะมัวแต่กังวลว่าเวลาจะจากไป
เขาจะหลงทางโดดเดี่ยวยิ่งขึ้น

"เช้าๆ อย่างนี้สดชื่นดี" เวลาบอกด้วยรอยยิ้ม

"จ๊ะ" เด็กหลงทางก้มหน้า
เวลาช่างไม่รู้หรือไรว่าเขาเหว่ว้าทุกตะวันรุ่ง
ความโศกเศร้าบินพรูออกมาดังฝูงนกแตกตื่นจากรัง

"มาซิ" เวลายื่นมือสัมผัสเร่งเรียกขึ้นอีก
เด็กหลงทางใจหายวูบ ก้มหน้างุด
ย่ำเท้าอยู่กับที่ดอกไม้บอบช้ำไปหมด

"เธอหยุดนิ่งได้ไหม" เด็กหลงทางเอ่ยปากกับเวลา
พูดในสิ่งที่เขาต้องการ

"..." เวลาไม่ตอบ จ้องมองเด็กหลงทางนิ่ง

"ในโลกเวลาของเธอ ฉัน...รู้สึกไม่ดีเลย"
เด็กหลงทางอ้ำอึ้งเหมือนจะร้องไห้
มองทุ่งดอกไม้ไหวกลีบอ่อนบางกลางสายลมกู่

"เฮ้อ" เวลาถอนหายใจยาว
บอกเด็กหลงทางด้วยความสงสารว่า
"ฉันทำไม่ได้หรอกจ๊ะ"

รุ่งอรุณของความเบิกบานถูกแตะแต้ม
ฤดูกาลเริงรื่นในสายลมผลัดเปลี่ยนฤดู
เวลายังไหลเนื่องไม่ขาดสาย

เด็กหลงทางรู้สึกเวทนาตัวเอง
ม้วนเก็บส่วนที่บอบช้ำเปราะบางไว้
โบกมือให้เอื้อนเอ่ยกับเวลาว่า
"ฉันจะเข้มแข็งจ๊ะ"

**************

สำหรับคนที่มีเวลาเหงาๆ เศร้าๆ ท้อๆ อ่านนิทานเรื่องนี้ซ้ำไป-ซ้ำมา
เพื่อสุดท้ายอาจจะได้บอกตัวเองอย่างที่เด็กหลงทางว่า ... "ฉันจะเข้มแข็งจ๊ะ"

**********************************

เวลาไม่เคยคอยใคร  ทุกคนมีเวลาเท่ากัน อยู่ที่ว่าใครจะแบ่งสรรเวลาได้อย่างมีประโยชน์มากน้อยเพียงใด
อย่าเอาเวลาไปทิ้งกับเรื่องที่ไร้ประโยชน์ หรือเรื่องที่ทำให้เราเศร้าหมอง
ทำตัวเองให้มีค่า ทิ้งความเศร้าหมองให้หมดไป แล้วมาพบกับชีวิตใหม่ที่สดใสในวันรุ่งขึ้น

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด และมันจะกลายเป็นอดีตที่ดีที่สุดเช่นกัน


พี่มัน'หลาเอง :)

ถ้าคุณเสียโอกาสที่จะใช้ประโยชน์ในระหว่างวัน
ผลขาดทุนเป็นของคุณ
ไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้ ไม่มีการถอนของ "วันพรุ่งนี้" มาใช้ได้
คุณต้องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบันด้วยยอดเงินฝากของวันนี้
ให้ลงทุนจากเงินฝากเหล่านี้ เพื่อได้ผลตอบแทนมาสูงสุด
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อสุขภาพ ความสุข และความสำเร็จ!
นาฬิกากำลังเดิน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
อ่านประโยคนี้แล้วนึกถึง เรื่องนึง ที่บอกว่า อย่าผลัดวัน ประกันพรุ่ง อย่าพูดคำว่า เอาน่า พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้ เพราะ เมื่อ คุณตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ คำว่าพรุ่งนี้ของคุณก็กลายเป็นอีกวันไปแล้ว ไม่กลายเป็นวันนี้ซะที

และถ้าอยากรู้คุณค่าของเวลา 10 ปี ต้องลองถามยายไฮดู

 ไปดีกว่า

ยิ่งเขียน ยิ่งงง

 

;-)---พี่ยามฯ

ปล. สงสัยว่า ทำไมเวลาเปลี่ยน ใจคนต้องเปลี่ยนด้วย

ม่ายเข้าจาย ม่ายเข้าจาย ไหงมันเป็นอย่างนี้

ครายเข้าจาย ครายเข้าจาย ช่วยบอกช้านทีด้ายม่าย

รู้แต่ เวลาจะคอยรักษาใจที่บอบช้ำ ให้กลับมาแข็งแรงดังเดิม

 

มาอีกรอบๆๆ
ครั้งเดียวไม่พอ จะขออีกสักที

เวลาเปลี่ยน ใจคนเปลี่ยน

คำตอบของเรื่องนี้คือ

ช่างกระไร ใจหนอ ใจคน
เคยเคียงคู่ ลองคิดดู
จะรู้บ้างไหม


ก็เคยสัญญา
เป็นมั่นเป็นหมาย
ก็เคยสัญญา ช่างพูดง่ายดาย
บอกอย่างนั้น บอกอย่างนี้
ไม่มี ท่าที อื่นใด
กว่าจะรู้ สิ่งเหล่านั้น
ถึงวัน ก็สายเกินไป

เรื่องของเรื่องก็คือ "การหาเหตุผล" มาอ้าง อ้างโน่นอ้างนี่ เวลามักจะเป็น แพะ เสมอ

เธออาจมีร้อย เหตุผลที่เธอจะไป
แต่ฉันมีเพียงเหตุผลเดียวจะให้เธอ อยู่

ใจคนจะเปลี่ยน เกี่ยวอะไรกะเวลา เวลาหมุนไปเรื่อยๆ จะเปลี่ยนไม่เปลี่ยน อยู่ที่ใจคน

ไม่เปลี่ยนใจ นานแค่ไหนก็ไม่เปลี่ยน

คนจะเปลี่ยนใจ เพียงเธอหลับตา  ก็เปลี่ยนใจไปจากเธอแล้ว

เราลืมที่จะเรียนรู้ รู้ถึง "คุณค่า" ที่มีในตนเอง เรามักจะมองว่า เราด้อยคุณค่า ราคา เราต้องสร้าง คุณค่า สร้างราคาให้ตัวเรา
เราหลงลืม ว่า มันไม่เป็นเช่นนั้นเลย

คุณค่าอยู่ในตัวเราเสมอ

เรามักเป็นเช่นนั้นเสมอ

หยิ่ง (ไม่ยโส) นคุณค่าของตัวเอง ทิ้งความเศร้าหมองให้หมดไป แล้วมาพบกับชีวิตใหม่ที่สดใสในวันรุ่งขึ้น

คิก คิก คิก
ออกเลแล้วล่าวเรา จิได้ปลากับเขามั่งม่ายนิ
หัวค่ำกินปลาทูไปแล้ว เหลือแต่ปลาเค็มนิ

ไปดีกว่า

พี่เน็กจ๊ะ 8-) 

เพราะ เวลา เป็น จุดเริ่มต้นของความทรงจำที่ยิ่งใหญ่ ของใครหลายคน

ไม่ว่าความทรงจำนั้น จะงดงาม มีคุณค่า น่าจดจำ หรือ เจ็บปวด ทุกข์ ทรมานแค่ไหน เจ้าเวลาที่ผ่านมานี่แหละ ที่เป็นต้นกำเนิดของความทรงจำเหล่านี้

โดยเฉพาะ เรื่องราวระหว่างคนสองคน

วันเวลาได้นำพาทุกอย่าง
ได้นำทางเราสู่ความรัก
ได้สร้างความสัมพันธ์ สองเราให้ต้องการ
จะเดินร่วมทางตลอดไป

เวลาเดินไปจิตใจเรานั้นเปลี่ยน
ต่างคนมีทางที่ต่างกัน
ถึงแม้จะตั้งใจ ควบคุมมันเท่าไร
แต่มันไม่ดีขึ้นมาเลย

 

เวลาเดินไปไม่เคยจะหวนกลับ
ฝากเพียงรอยทางกับความหลัง
ฉันหวังว่าวันหนึ่ง แม้ใจเราร้าวราน
เวลาจะรักษาใจเราเอง

ง่ะ คิดไปคิดมา ง่วง สมองหยุดทำงานกระทันหัน

พรุ่งนี้มาคุยเรื่องนี้อีกรอบได้ม่าย

555

;-)---พี่ยามฯ

Ico48
muffin [IP: 145.99.244.98]
09 เมษายน 2551 00:49
#26576
  • ใช่ค่ะ  คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลา “หนึ่งนาที”
    ให้ไปถาม “คนที่เพิ่งพลาดขบวนรถไฟ” เข้าใจได้ดีเลยทีเดียว เพราะอาทิตย์ที่แล้วเพิ่งพลาดรถไฟไป มันเดินรถออกไปตำตา... เวลาเปลี่ยน ตารางรถไฟก็เปลี่ยนค่ะ.... แต่เรามะรู้ T_T
  • เวลามันเดินของมันไปเรื่อยๆ ค่ะ อย่างที่ พี่เน็ก บอก (ตีซี้ซะเลย แหะๆๆ) ใจคนจะเปลี่ยน/ไม่เปลี่ยนอยู่ที่ใจคน ไม่เกี่ยวกับเวลา แต่เรามักจะโยนภาระให้ "เวลา" เป็นเครื่องตัดสินใจคนอยู่เสมอ จริงมั๊ยคะ? ;)
  • ดังนั้น ดูแลเค้า (เวลา) ให้ดี อย่าทิ้งขว้าง อย่าละเลย แม้่เค้าจะมีให้คุณแบบ infinity แต่เมื่อเค้าผ่านไปแล้ว เรียกกลับมาไม่ได้นะคะ ;) มามะ มาให้ความสำคัญกับเวลากันเถอะคุ่ะ (ฮ้าาา ในที่สุดก็จบได้...)


ไปบ้างดีกว่า 

คิก คิก คิก
ว่าอิหลบเรินแล้วนิ
ม่ายด้ายๆๆ เดี๋ยวนอนไม่หลับ ล่าว

ถูกเผงเลย (ผางเข้าให้แล้ว) น้องแป้งแดง เรามักโยนภาระให้ เวลา ตัดสินใจแทนเสมอ 

แบบว่า หลงๆ ลืมๆ ตัดสินใจไม่ถูก ไม่รู้ใจตนเอง เลยผลักภาระไปให้ เวลา คิดแทน เราคิดไม่เป็น

 

ไปนอนดีกว่า
เรินรออยู่
คิก คิก คิก
เราเอง 8-)

     นอกจากนู๋ตาลจะมองเรื่องการใช้เวลาให้มีความหมายต่อตัวเองแล้ว นู๋ตาลยังคิดถึงเรื่องที่เวลาสามารถรักษาใจเราได้ด้วย

     อ่านบันทึกของนู๋ลี่ก็พอเข้าใจได้ แต่ดันไปอ่านเม้นของพี่เน็ก เล่นเอานู๋ตาลมึน เข้าไม่ถึงเค้าเลย อิอิ

     @^_^@  ขอให้โลกสงบสุข

ผ่านแล้ว ก็ผ่านเลยไป แม้แต่สักเสี้ยววินาทีก็ขอกลับมาไม่ได้  The river no return. เฮ้อ

ไม่มีเวลาหยุดหายใจ
ไม่มีเวลา หยุดหายใจ
ไม่มีมีเวลาหยุด หายใจ

งงๆ ขอหายใจฆ่าเวลาก่อนแล้วครับ

คำเดียวสั้น สั้น
แต่มีความหมาย
คือรักนั้นไงขวัญใจของพี่
เพียงคำเดียวเท่านี้
มอบดวงฤดีพี่รักนักหนา

คำเดียวที่ให้แต่มีความหมาย
คือรักนั้นไงขวัญจแก้วตา
เอ่ยคำซึ้งอุรา
ดั่งฟากฟ้าทิวาเอย

ตลอดเวลาทุกวินาที
พี่นี้รักเธอเสมอ
ตราบชีวิตของมีเพียงเธอ
ปรักใจพร่ำเพ้อ
ละเมอชีวี

คำเดียวสั้น สั้นแต่มีความหมาย
คือรักนั้นไงขวัญใจของพี่
เอ่ยคำซึ้งฤดี
ทุกทุกนาที "หายใจเป็นเธอ"

หายใจเป็นเธอ: บรั่นดี จ้า 

ฮ่าย ..... ไม่มีเวลาหายใจ
ไม่มีเวลาหายใจ
ไม่มีเวลาหายใจ

หน้าเขียวแล้วเรา
เอ้า หายใจเข้า หายใจออก ดั่งดอกไม้บาน

ยุบหนอ พองหนอ

ทนอีกหน่อยนะท่าน Ikkyu  หายใจเข้าไว้ หายใจเข้าไว้ น่าน ยังงั้นซิ

คิก คิกคิก
เราเอง 8-)

 

(^_^) กลับมารายงานตัวแล้วก๊าบ..
  • ขอบคุณ พี่เน็ก Our Shangri-La  เหอ ๆ ทำงงแล้วหล่าว แว้บมาตั้งหลายรอบแน่ะ ตกลงออกเลแล้วได้ปลาม้าย? ==> ออกเลแล้วล่าวเรา จิได้ปลากับเขามั่งม่ายนิ
  • ขอบคุณ พี่อาร์ mandala  ที่แวะมาฝากนิทานให้อ่าน และทำให้เข้มแข็งขึ้นได้อีกหลังจากที่อ่านค่ะ ==> "ฉันจะเข้มแข็งจ๊ะ" ชอบท่อนสุดท้ายจังค่ะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด และมันจะกลายเป็นอดีตที่ดีที่สุดเช่นกัน
  • ขอบคุณ พี่แป้น ยามเฝ้าshare  ที่แว้บมาหลายรอบเหมือนกัน มาฝากแง่คิดดี ๆ ให้กันค่ะ  ชอบนะคะเพลงที่พี่โพสต์มา เวลากับคนสองคน

    ได้มองเธอทุกครั้งในหัวใจฉันยังเจ็บ ยังคงคิดถึงวันเรารักกัน  แต่มาถึงวันนี้ถึงเวลาต้องจากกัน ไม่มีวันเวลานั้นแล้ว
  • ขอบคุณพี่แป้งแดง muffin  ค่ะ (เหมาว่าเป็นพี่   แอบสนิทสนม  อิอิ  เนียนนิ (ฮา)) เคยเกือบพลาดขบวนรถไฟเหมือนกันค่ะ ยังไม่ถึงกับพลาด ก็เข้าใจเหมือนกันนะคะ คุณค่าของเวลา " หนึ่งนาทีเห็นด้วยอย่างยิ่งกับที่พี่แป้งแดงว่ามาเลยค่ะ แม้่เค้า (เวลา) จะมีให้คุณแบบ infinity แต่เมื่อเค้าผ่านไปแล้ว เรียกกลับมาไม่ได
  • ขอบคุณพี่ตาล นู๋ตาล (แอบหนิดหนมเช่นกัน) เห็นด้วยค่ะว่า เวลานอกจากจะพิสูจน์อะไรได้หลาย ๆ อย่างแล้ว ยังรักษาหัวใจได้ ช่วยทำให้อาการทุเลาได้ แล้ววันนี้เมื่อเรามองย้อนไปเมื่อวาน เราก็รู้สึกได้ว่าเราเข้มแข็ง ที่สามารถก้าวผ่านเรื่องแย่ ๆ แบบนั้นมาได้ (ไม่เห็นจะเกี่ยวเลย แต่อยากบ่น 555+)
    ปล. พี่ตาลอ่านเม้นต์พี่เน็กไม่เข้าใจ ไม่แปลกค่ะ ลี่ก็ยังงงด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มีเพื่อนๆๆๆๆๆ
  • ขอบคุณพี่ นู๋นุช  ที่มาแวะทิ้งคำคมค่ะ The river no return.
  • ขอบคุณพี่ขวัญ Ikkyu ที่มาทิ้ง....ปริศนา ฮ่า ๆ  พี่ตั้งใจมาทิ้งคำคมไว้ หรือตั้งใจมาสอนภาษาไทยน้องหว่า? คิก คิก คิก  แล้วตกลงตอนนี้ ยัง ไม่มีเวลาหยุดหายใจ รึป่าวคะ (เว้นวรรคเอาเองนะอิอิ)
  • ขอบคุณ อ.ป้อม คนธรรมดา ค่ะที่แว้บมารายงานตัว อิอิ ขนมเปี๊ยะอร่อยค่ะ ^o^v

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.228.24.192
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ