นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2436
ความเห็น: 4

หอยขำๆ (ของผู้ไม่ชำนาญการเรื่องหอย)

ถ้าผมกลับบ้าน ผมจะเอาหอยนิวซีแลนด์ไปลองเทียบกับหอยสุราษฎร์ดู “มันจะได้รู้กันไปว่า ใครหญ่าย”

ไม่รู้ว่าจริง ไม่จริง แต่ถ้ามีใครถามผมว่า หอยที่ไหนใหญ่ที่สุด ผมคงตอบโดยไม่คิดมากว่า หอยสุราษฎร์

บางทีอาจถึงกับทำท่าประหนึ่งราวกับเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องหอย เพื่อ ให้คู่สนทนาคล้อยตามคำตอบของผมด้วยความมั่นใจ (ทั้งๆ ที่ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าคำตอบนั้นถูกต้องหรือเปล่า)

 

จริงๆ แล้ว หอยสุราษฎร์ใหญ่ที่สุดจริงหรือเปล่า ผมไม่รู้  และถ้ามันใหญ่ที่สุดจริง ผมก็สงสัยต่อไปอีกว่า อะไรที่ทำให้หอยสุราษฎร์จึงใหญ่กว่าหอยของที่อื่น และถ้าหอยสุราษรฎ์เกิดย้ายสำมะโนครัวมาอยู่สงขลาล่ะ มันจะเล็กลงหรือเปล่า แค่เรื่องหอยๆ บางครั้งก็พาลทำให้เครียดได้เหมือนกันนะครับ

 

แต่อย่างที่บอกไว้ ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องหอย หอย หรอกครับ

ที่จะมาเล่าวันนี้ก็เลยเป็นแค่เรื่อง  หอยขำๆ 

 

หอยขำๆ ไม่ใช่ชื่อหอยพันธ์ใหม่หรอกครับ  แต่เป็นเรื่องขำขันที่มีหอยเป็นเหตุเท่านั้นเอง

 

ถ้าใครชอบกินหอยเป็นอาหารหลัก มานิวซีแลนด์คงจะไม่ผิดหวังกับ GreenShell  Mussels หรอกครับ

ที่นี่คุณจะพบกับหอยใหญ่และอร่อยเป็นที่สุด โดยเฉพาะถ้าได้น้ำจิ้มซีฟู๊ดรสเด็ด ถึงไหนถึงกัน

 

 

ผมยังเคยคิดเลยครับว่า ถ้าผมกลับบ้าน ผมจะเอาหอยนิวซีแลนด์ไปลองเทียบกับหอยสุราษฎร์ดู มันจะได้รู้กันไปว่า ใครหญ่าย แต่เท่าที่ลองกะดูด้วยมือ หอยนิวซีแลนด์ น่าจะเป็นต่ออยู่หลายขุม

 

แต่ไม่รู้ว่าผมไปทำอะไรผิดผีเข้าหรือเปล่าครับ  เวลาผมลวกหอย (นิวซีแลนด์) ทีไร หอยไม่อ้าทุกที ต้องใช้กำลังภายในงัดแงะ ให้เสียอารมย์ก่อน จึงจะได้ลิ้มรส แต่ไม่เป็นไรครับ ถ้าใจมันอยากขึ้นมา ลำบากแค่ไหน ผมก็ยอมได้

 

เรื่อง หอยไม่อ้า ทำผมเกือบเสียเครดิตมาแล้วครับ

 

เรื่องมันมีอยู่ว่าวันนั้นชุมนุมคนไทยที่ Lincoln นัดเลี้ยงผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเมืองไทย ที่มาเยี่ยมเยียนคนแถวนี้

 

แต่ละคนควรจะนำอาหารมาร่วมงานอย่างน้อยก็หนึ่งอย่าง ใครชอบและถนัดอะไร  ก็ทำของนั้นมา

ไม่ต้องเดาให้ลำบากใจครับผมชอบ (กิน) หอย ผมก็ควรจะเอาหอยไป ตรรกะง่ายๆ ใช่มั๊ยครับ

 

วันนั้นก็เหมือนวันก่อนๆ หอยเคยเป็นอย่างไงก็ยังเป็นอย่างนั้น เสมอต้นเสมอปลายดีแท้ครับ

วันก่อนไม่อ้ายังไง วันนี้ก็ยังไม่อ้ายังงั้น

 

  ตอนนั้นผมก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้วซะด้วยสิครับ มันจวนตัวและจวนเวลาจริงๆ

ด้วยวิญญาณ Strategist คิดไปคิดมา ก็ได้ Idea เก๋ ครับ เปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาส

 

 

 

ครับด้วยคุณสมบัติส่วนตัวของหอย ที่มันขี้อาย ไม่อ้าง่ายๆ (ถ้าใครคนนั้น ใช้ความพยายามไม่มากพอ)

นำมา เสริฟ คู่กับน้ำจิ้มรสเด็ดเผ็ดร้อนสูตรสุราษฎร์ของผม

เมื่อถึงเวลาเสริฟหอย (ไม่อ้า) ขึ้นโต๊ะ  ผมก็แนะนำหอยของผมต่อ ท่าน ว่า นี่อาหารจานเด็ดของผมครับ มันชื่อว่า หอยบริสุทธ์ กับ น้ำจิ้มเจนจัด

 

เท่านั้นแหละครับ เรื่องนี้ก็เป็น Talk of the (Lincoln) Town ต่อมาอีกหลายอาทิตย์

 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 08 พฤศจิกายน 2550 12:50 แก้ไข: 08 พฤศจิกายน 2550 12:50 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

แอบขำ...อิอิ

ไอเดียดีมากเลยค่ะ 555

ขำดีค่ะ หอยบริสุทธิ์ (คิดไปได้)
Ico48
คนข้างหลัง [IP: 125.24.98.178]
25 ธันวาคม 2550 23:14
#6903

คิดได้ไงนี่....ขำนะนี่...ฮาสุดๆ ฮา แตก ฮาแตนเลยทีเดียว ไม่นึกว่าจะมุขเยอะขนาดนี้

หายไปหลายวันนะคะ ยังไงอย่าลืมตามอ่านบันทึกของคนข้างหลังนะคะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.231.247.139
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ