นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2535
ความเห็น: 9

คิดถึงแกงพุงปลาจัง

ี้ ในบางวันที่เกิดเบื่อขึ้นมา ก็ ได้แต่บอกกับตัวเองว่า “อยู่มาได้ตั้งปี แล้วทำไมจะอยู่อีกแค่สองปีไม่ได้”

ใครว่าเมืองนอกน่าอยู่  

ไม่จริ๊ง ไม่จริง ผมเป็นคนหนึ่งละครับ  ที่ขอเถียงใจขาดดิ้น ก็ผมไม่คิดว่าเมืองนอกจะเป็นแบบนี้นิ!

 

คำตอบของผมคงคล้ายกับอีกหลายคน โดยเฉพาะผู้ที่มาเรียนนิวซีแลนด์ -- ดินแดนที่สิ่งมีชีวิตซึ่งเรียกว่าแกะ สามารถพบเห็นได้ทั่วไปตามหน้าหนังสือพิมพ์ (ดาราตัวโปรดของผมเลยละ)

 

ทำไมหรือครับ

 

เพราะบรรยากาศของประเทศนี้ ชวนให้เหงาและคิดถึงบ้านเป็นที่สุด ยิ่งบางเทศกาล เช่นคริตส์มาส ยิ่งแล้วใหญ่ บ้านเมืองไร้ผู้คน ร้านรวงปิดหมด ราวกับเป็นเมืองร้าง

 

ตอนอยู่เมืองไทย ข่าวพยากรณ์อากาศแทบไม่เคยสนใจเลย แต่ที่นี่สถานีนิวซีแลนด์ การพยากรณ์อากาศที่แม่นยำมีผลต่อชีวิตมากครับ พวกเราจะได้ทำตัวได้ถูกกาลเทศะ

บางวันแทบจะมีครบทุกฤดู เช้าหนาวเป็นน้ำแข็ง เที่ยงร้อน เย็นฝนตก ดึกๆ ลมพัดโครมคราม โอ้ย อะไรกับเนี่ย ไม่เจอเองไม่รู้หรอก ว่าเป็นยังไง

อาหารการกินเป็นสิ่งที่รบกวนจิตใจของผมมากที่สุดในช่วงเดือนแรกที่ต้องมาอยู่เมืองกีวี  น้ำหนักลดลงไปตั้งหลายกิโล  แต่หลังจากทำใจและรู้จักร้านของชำที่นำเข้าอาหารจากไทยแล้ว  รูปร่างก็ไม่ต่างจากน้องหนูในฉลากข้างขวดซีอิ๊วเลยครับ

 

สรุป สำหรับผม เมืองนอกไม่น่าอยู่ แต่ถ้าเปลี่ยนเป็น  เที่ยว ละก็ ไม่แน่

 

ต้องยอมรับครับว่า   ประเทศนี้น่าเที่ยวมาก โดยเฉพาะสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ   ใครมาเที่ยวที่นี่คงติดอกติดใจและอยากมา  เที่ยว  อีกหลายๆ รอบ

 

แต่มันไม่ใช่อย่างงั้นสิครับ เที่ยวตะลอนไม่ใช่หน้าที่หลักของพวกเรานี่ครับ

 

สำหรับคนที่ต้องมาเรียนปริญญาเอก อย่างผมและเพื่อนๆ คงต้องขอบอกว่า บางครั้ง แอบบ่นและถอนหายใจดังๆ วันละหลายครั้ง

 

ตอนนี้ ในบางวันที่เกิดเบื่อขึ้นมา ก็ ได้แต่บอกกับตัวเองว่า อยู่มาได้ตั้งปี  แล้วทำไมจะอยู่อีกแค่สองปีไม่ได้

 

ช่วยได้มากทีเดียวครับ ความรู้สึกดังกล่าวทำให้เราแปลความเบื่อหน่ายเป็นพลัง

ยิ่งเบื่อ  ยิ่งก็ต้องเร่งทำงาน งานเสร็จเร็วก็เรียนจบเร็ว เสร็จแล้ว ก็ได้กลับบ้าน เย้

 

ฮือ ฮือ อีกสองปีเท่านั้นเอง เราก็จะได้กลับบ้านแล้ว ฮือ ฮือ

Sections: Miscellaneous
License: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
created: 02 November 2007 17:27 Modified: 02 November 2007 17:27 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

Ico48
สงกรานต์ [IP: 10.66.76.26]
02 November 2007 22:36
#936

อยู่ที่ไหนเราก็จะอยู่ได้ละครับ ถ้าทำใจไว้ให้เหมาะ

ก็หากิจกรรมอย่างอื่นทำให้แปลกใหม่หลากหลายเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ นอกจากหนังสือ ตำรา งานวิจัย ก็น่าจะช่วยให้ อีกสองปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว

 มีอะไรทำแต่ละวันก็มาเล่า ให้ฟังบ้าง เผื่อจะช่วยให้หายเบื่อได้กระมัง เพราะจะมีคนมาอ่านและตอบกลับ

ป.ล. เอ แต่พุงปลานี่ส่งไปให้ หรือฝากคนไปให้ก็คงไม่พ้นลงถังที่ด่านตรวจที่สนามบิน เหมือนกับที่ออสเตรเลีย ใช่หรือเปล่าครับ ถ้าได้จะส่งไปให้ที่เป็นแบบเกือบสำเร็จของคุณแม่จู้ภูเก็ต         

  • *0*...บันทึกนี้มาไกลจากนิวซีแลนด์เชียวเหรอนี่...ดีจัง
  • ^^v...สู้ ๆ นะคะ...จะได้เรียนจบเร็ว ๆ ... กลับมาพัฒนาม.อ.ต่อ (แหะ ๆ ^^")
Ico48
เมตตา (Recent Activities)
03 November 2007 14:49
#955

อญุ่เมืองนอกเหงา ๆ ก็แวะมาอ่านบรรยากาศใน ม.อ. นะคะ...เดี๋ยวคงมีเพื่อน มีพี่ มีป้า มีน้า มีอา เข้ามาคุยด้วย ...อย่างป้าคนนี้ไม่มีโอกาสได้ไปเรียนเมืองนอก ก็ขอสมัครเป็น แฟน...ๆ ...ให้ได้เห็นบรรยากาศ ตามที่หลานเล่าก็แล้วกันนะคะ...เป็นกำลังใจค่ะ อีก 2 ปีเอง เราก็จะได้ ดร.คนใหม่อีกคน...(กำลังใจนี้ส่งในนามกองการเจ้าหน้าที่นะคะ)

เข้ามาอ่านแล้วทำให้นึกถึงตอนที่เคยไปนิวซีแลนด์ (สักประมาณ 7 ปีที่แล้วค่ะ) ไปเที่ยวแค่สิบวันแต่ความรู้สึกคิดถึงบ้านยังมีเลยค่ะ เพราะอาหารไม่ถูกปากนี่แหละค่ะ เข้าใจความรู้สึกนะคะ ตอนนั้นไปที่ไคร้ท์เชิร์ท ควีนทาวน์ แล้วก้อโอ๊คแลนด์ค่ะ ทดไม่ไหวต้องไปที่ไชน่าทาวน์หาซื้อมาม่า อาหารกระป๋องของไทยมากินค่ะ จำความได้ว่ากินมาม่าของไทยที่นั้นอร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมาค่ะ

เล่ามาให้ฟังเยอะๆ นะคะ ถ้ามีโอกาส นิวซีแลนด์จะเป็นประเทศแรกที่อยากไปอีกครั้งค่ะ

Ico48
โอ๋-อโณ (Recent Activities)
07 November 2007 23:49
#1210
เห็นใจและเข้าใจมากๆค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ และเอาประสบการณ์มาแลกเปลี่ยนเล่าสู่กันอ่านที่นี่ค่ะ คุณสุวิตเขียนสนุก น่าเก็บประสบการณ์มาเล่าเอาไว้บ้างในบล็อกนี่แหละค่ะ เป็นสมบัติที่มีคุณค่าทีเดียวนะคะ

ขอบคุณทุกคนครับ ช่วยให้หายเหงาลงได้บ้าง

กำลังศึกษาว่าจะเอารูปที่ถ่ายตอนไปเที่ยวลงใน Blog ยังไง

ถ้าทำได้ จะส่งรูปสวยๆ ไปฝากครับ

Ico48
ทองน้อย (Recent Activities)
14 December 2007 15:00
#4656

เมืองนอกคงจะน่าอยู่นะคะ อาจารย์ในคณะมีแผนไปเมืองนอกเกือบทั้งน้านค่ะ...

Ico48
จุ๊บ แม่น้องAnt [IP: 118.173.150.80]
24 December 2009 10:26
#52369

 เข้าเวปมอ.มา เพื่อหาช่วงเวลาที่ลงตัว เข้าอบรมการใช้คอม.บางโปรแกรมค่ะ

แวะเข้าเวียนออก จนมาเจอ ล.ลิงไต่หลังแกะ

อ่านไปอ่านมา..สนุกมากๆ เลยค่ะ แถมได้ความรู้เกี่ยวกับชีวิตในต่างแดนด้วย ภาพวิวก็สวยค่ะ ว่างๆ อัฟบล๊อกแจกรูปให้ชมกันอีกนะค่ะ

ขอบคุณค๊า..

Ico48
น้อยหน่า [IP: 101.51.218.120]
20 March 2014 02:47
#96821

ดิฉันก็เคยไปอยู่นิวซีแลนด์ตั้งหลายปีนะคะ เนี่ยเพิ่งกลับมาคลอดลูก ก็เลยยังไม่ได้กลับไป ส่วนตัวดิฉันว่าเป็นประเทศที่น่าอยุ่นะคะ

ถ้าคุณอยากอยู่ที่นั่นให้มีความสุขเหมือนบ้านตัวเอง คุณต้องมีงานทำ คือมีอะไรทำนะคะ อาหารการกินก็แสวงหาเอาเดี๋ยวก็เจอ

อยู่ ที่ไหนของ นิวซีแลนด์คะ โอ๊คแลนด์ เหรอ ถ้าอยู่ เวลลิงตัน ก็แถว เลย โลฮัท ข้ามเขาไปอีกสองลูก จะมีตลาดลาวทุกเดือน เดือนละ หนึ่งครั้ง ขอบอกมีทุกอย่างจ้า ตั้งแต่ปูดอง มะยม มะขาม แมงต่าง ๆ ถ้ารอให้ถึงเดือนไม่ไหวก็โน่น เลย เวลลิงตัน ไปทางทิศเหนือ ประมาณ 100 กิโล เรียกเมืองอะไรก็ไม่รู้จำไม่ค่อยได้ มีร้านอาหารไทยร้านหนึ่ง อร่อยมาก และสองข้างทางจะมีไร่มัน ไร่ข้าวโพด พืชผักสวนครัว เยอะมาก ถั่ว แตงกวา เอ้าเลือกเลย

ส่วนที่ว่า ต้องมีอะไรทำ เช่นถ้าไม่ได้ไปเรียน ก็ไป ดูนก ตกปลา ไป เล่นสล๊อต ไปดูหนัง ไปนวด โอ๊ยสะบายมาก ไปนั่งเรือเล่น ขับรถเล่น หาเพื่อนตีแบ๊ต อยากเจอคนไทยใจดี ก็ไปวัดจ้า เม้ามอยมากมาย อยากกินส้มตำไปวัดจ้า พระปลูกมะละกอ พูดง่าย ๆ ไปขอนั่นเอง อยากกินหนมจีน น้ำยา ทำเอง ทำไม่เป็นมาหาก็ได้เดี๋ยวทำให้กินนะ คุณ ล.ลิงไต่หลังแกะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.204.173.45
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ