นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
Page Visits: 1669
comment: 2

เบื้องหลัง ชานชาลาแห่งการเรียนรู้

งานที่ยากยิ่งกว่าคือ...การทำให้คนที่คิดต่างและเห็นต่างมาชำเลืองดู...มามองเห็นไม่ต้องถึงกับเหมือน..แค่คล้ายๆ...ใกล้เคียงก็ควรยินดีแล้ว

วานนี้อยู่บ้านทั้งวัน...ทำหน้าที่รักษาสถานภาพความเป็นแม่บ้าน(สัปดาห์ละครั้งก็ยังดี อิ..อิ..) บ่ายๆ ซาจากงานบ้านเปิดสมุดบันทึก...เล่มเก่าเจอ บันทึกเรื่องราวความเป็นมา

เบื้องหลังพื้นที่เพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ใน ม.อ.

วันที่ 16 สค.50 มีนัดคุยกันของกรรมการ KM  ที่ ม.อ. ก่อนประชุมเล็กน้อย...ดิฉั้นบอกกล่าวเรื่องที่อยากได้จากการประชุมกับท่านประธาน(CKO) วันนี้ขอเข้มๆเรื่องShare.psu.ac.th (วงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในระบบ intranet) ที่พร้อมจะเปิดตัว...

มีประเด็นที่ติดใจจะนำมาเล่าในที่นี้คือเรื่องการส่งเสริมสนับสนุนให้คนในองค์กรใช้ blog วัตถุประสงค์หลายอย่างของการใช้
ตั้งแต่.....เพื่อการพัฒนาตนเอง เรื่องการเขียน
ฝึกฝนการถ่ายทอดประสบการณ์การทำงาน
เล่าเรื่องราวงานประจำ..
เล่าสู่กันฟังในองค์กร เพื่อการสื่อสารกันในองค์กร...
             
ความเห็นของกรรมการหลากหลายที่โน๊ตไว้..โดนใจ(ไม่ใช่ทั้งหมด) เก็บมาไว้ขบคิด....ต่อ....ในมุมมองต่าง...กันไป

อาจเป็นการลงทุนที่ดูขัดกับวัฒนธรรมองค์กรที่ยังไม่พร้อม...ในเรื่องการเขียนเป็นห่วงว่า..เราจะเขียนอะไรกัน...เกรงว่าบุคลากรจะใช้เวลาในงานมาสนใจการเขียนจนไม่ทำงานทำการ...ผมว่าถ้าลูกน้องผมนั่งเขียน blog ทั้งวัน...ผมก็ไม่ชอบใจเพราะไม่ทำอะไร นั่งเขียนนั่ง คุยกันทั้งวัน(รวมถึง...อะไรนะที่วัยรุ่นชอบใช้น่ะ...Msn)

เกรงว่าสินค้า(งานเขียน)ในตลาดจะเป็นสินค้าพื้นๆ ทั้งที่เราลงทุนสร้างที่นัดพบราคาแพง...เขียนแล้วมันจะช่วยให้งานดีขึ้นอย่างไรขอคำตอบชัดๆหน่อย คุณเมตตา....ท่านทิ้งคำลงท้ายมาทางเรา

แล้วการพัฒนา ที่ว่าพัฒนาทักษะการเขียนเราพยายามอธิบายว่าเป็นการพัฒนาบุคลากรอย่างหนึ่ง...มันจะทำให้ผลผลิตขององค์กร..คือนักศึกษาเรามีคุณภาพเพิ่มขึ้นหรือไม่

เหตุแห่งการส่งเสริมให้เกิดเพราะมองเห็นว่า...มันเป็นการพัฒนาคนที่รากฐานแน่นอนการเขียน...ยากกว่าการพูดหลายเท่ามันเสมือนว่าต้องตกผลึก...ก่อน....จึงเขียนได้การที่บุคลากรของเราตกผลึก...จนสามารถเขียนเล่าเรื่องงานมีความมั่นใจในการงานของตนเองนั่นคือการฝึกฝนการทบทวนไปมาในเรื่องงาน

เขาใช้เวลาใช้จิตใจวนเวียนฝักใฝ่ในงานที่ทำ..องค์กรได้แน่นอนสำหรับเรื่องเวลาที่ใช้เราโตพอที่จะจัดสรรเวลาในการเขียน

การใช้เพื่อให้เกิดประโยชน์กับตน กับองค์กร เราไม่ควรกังวลไปมากไปกว่าการเฝ้าดูจัดแรงเสริม จูงใจให้ อาจไม่ใช่รางวัลใหญ่โต หลีกเลี่ยงการประกวดแข่งขันเกณฑ์รางวัลต่างๆ ให้ไปในแนวทางที่เราอยากให้เป็นเช่นดูแนวการเขียน...ที่เราประสงค์ให้เป็นหากเขียนสม่ำเสมอก็จัดรางวัล จัดการ์ดมอบให้...ประกาศให้รู้ว่าแนวนี้นะที่เราพึงให้เกิดให้มี ดูไปสักพัก...มันได้แน่นอน...ผมเชื่อ...

เราควรกำหนดกรอบในการเขียน...ประกาศให้รู้...ว่าประเด็นงานวิจัย...ประเด็นงานสอน...ประเด็นอื่นๆที่เป็นพันธกิจขององค์กร..เพื่อไม่ให้สะเปะสะปะ....คนเขียนก็ได้องค์กรก็ได้

ให้เขียนไปเถอะอย่าไปกรอบปล่อยให้เขียนไปตามใจ...ขอให้ออกมาเขียนถ่ายทอดแลกเปลี่ยนกัน...ฝึกประมวลตนเองก่อนมันไม่มีเสียหากดูเรื่องการจัดสรรเวลา..ให้ดี

วันนั้นดิฉันควักตำรา การฟังอย่างลึกที่ทำได้แบบงู งู ปลา ปลา มาใช้พยายามข่มใจ ข่ม ego ฟังความเห็นที่หลากหลาย แน่หล่ะหลายความเห็นทิ่มแทงหัวใจดวงน้อยนี้จนเห็นเลือดซิบๆ ..แต่ทว่าล้วนเป็นประโยชน์ในการทำงานทุกวันก็เตือนตนเสมอว่าเราต้องหัดฟังความเห็นที่ต่าง ให้จงหนักมิใช่ปรารถนา..อี้อ๋อ...แต่คนคอเดียวกัน...

เราฟังกันโดยไม่โต้แย้งกันด้วยมีกติกาที่กำหนดตั้งแต่ต้นว่าเราจะเคารพความกล้าคิด นับถือการสะท้อนมองเห็นในมุมของตน..ดิฉั้นเองได้กรอบการทำงานคร่าวๆหลายประการ

มีเวลาทำงานอีกไม่มาก รูปแบบการเปิดตัวรวมถึงหน้าตาของ Share ให้สวยงามถ่ายทอดออกมาเป็นสื่อสัญลักษณ์ที่แทนความหมายที่อยากให้เป็น พื้นที่เพื่อการแลกเปลี่ยนของเรา ชาว ม.อ. จะเปิดตัวแบบสมบูรณ์แบบ หรือค่อยๆ ทำไปเรียนรู้ไป...

งานนี้ดูก็แล้วกัน.ที่สำคัญต้องมีความเป็นผู้ใหญ่พอที่จะคุมสถาณการณ์ที่ไม่คาดคิดที่อาจเข้ามาได้..มันเป็นวัฒนธรรมใหม่ในการ เขียน  การออกมาแลกเปลี่ยนกัน...

อย่าลืมดูแลตัวเองให้มีความสุขกับการทำงานชิ้นนี้ก็แล้วกัน......
เป็นคำอวยพรทิ้งท้ายจากผู้ใหญ่ที่ดิฉันเคารพ...และเป็นแรงใจอย่างดีในการเริ่มต้นทำงานชิ้นนี้

ดิฉันไม่ได้ท้อถอยแต่อย่างใดกลับมีแรงฮึดสู้

งานที่ยากยิ่งกว่าคือ...การทำให้คนที่คิดต่างและเห็นต่างมาชำเลืองดู...มามองเห็นไม่ต้องถึงกับเหมือน..มาสนใจเรียนรู้การใช้ ก็ควรยินดีแล้ว

 

หมวดหมู่บันทึก: วิธีการใช้งาน Share
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 25 กุมภาพันธ์ 2551 07:40 แก้ไข: 01 มีนาคม 2553 13:26 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
Flowers
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

comment

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
25 กุมภาพันธ์ 2551 14:27
#22070

บางทีเรามักชอบมองอะไรอย่างแยกส่วนเกินไปเหมือนกัน จนบางทีเราลืมไปว่าทุกอย่างมันเป็นกระบวนการที่พัฒนาถักทอเหมือนด้ายต่างเส้นต่างสีต่างลวดลาย แต่เมื่อมาถักทอเป็นผ้าผืนเดียวกัน กลับทำให้ลายผ้างดงามน่ามอง..

กระบวนการพัฒนาคน มันต้องรวมเอาอะไรหลายๆ อย่างเข้าด้วยกัน .. การพูดคุย สนทนา แลกเปลี่ยน มิตรภาพ ความคิด จิตใจ การพักผ่อน เนื้อหา วิชาการ สิ่งเหล่านี้ต่างต้องค่อยๆ ร้อยรัดถักทอ.. กระบวนการคิด การเขียน การถ่ายทอด การเสริมแรงใจ ความมั่นใจในตัวเอง การถ่ายทอดแลกเปลี่ยน การมีกัลยาณมิตร ความไว้วางใจในกลุ่มผู้แลกเปลี่ยน การรับฟังผู้อื่น  ล้วนเป็นกระบวนการที่บูรณาการ ไม่มี step แน่ชัดว่าอะไรควรมาก่อน แต่มันเป็นเกลียวของกระบวนการที่ไปด้วยกัน..

คนอื่นเป็นอย่างไรไม่รู้ (ต้องให้ช่วยกันสะท้อนออกมา) แต่สำหรับตัวเอง ในกระบวนการเหล่านี้ช่วยหล่อหลอมความเป็นตัวเรา หล่อหลอมการทำงานของเราในปัจจุบัน ซึ่งถ้าตัดสินด้วยตัวเอง ก็จะรู้สึกว่าดีขึ้นกว่าที่ผ่านมา เพราะผ่านกระบวนการต่างๆ เหล่านี้..

share ก็เป็นอีกหนึ่งเส้นสีที่ช่วยถักทอด้วยเช่นกันค่ะ..

Comment on this Post

Name:
Email:
IP Address: 34.225.194.144
Message:  
Load Editor
   
Cancel or