นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 5431
ความเห็น: 14

เปลี่ยนเลนส์ต้อกระจก

ผมยังงงๆ อยู่ว่า ช่วงเวลาต่อไปจากนี้จะทำอย่างไรกับการมองเห็นและการทำงานของผมดี

 

ผมเพิ่งผ่านการเปลี่ยนเลนส์ตาข้างซ้ายมาเมื่อวานเช้า ที่มาของการเปลี่ยนก็เกี่ยวพันกับวงแชร์นี้ด้วย

 

เริ่มจากการที่ผมเริ่มหงุดหงิดกับการทำงานที่ต้องใช้คอมพิวเตอร์และอ่านหนังสือในเวลาเดียวกัน เพราะต้องถอดแว่นเข้าๆ ออกๆ กันตลอดเวลา ด้วยใส่แว่นก็อ่านหนังสือไม่ได้ ต้องถอดแว่นเอามาอ่านใกล้ๆ ใช้คอมพ์ก็ต้องใส่แว่น และวันหนึ่งท้าวแชร์ก็บอกแนวคิดการทำ lasik ขึ้นมา ผมก็ไปถามจักษุแพทย์ที่ดูแลเรื่องวุ้นในลูกตาผมอยู่ ท่านก็แนะนำเรื่องการเปลี่ยนเลนส์ตาเพราะผมมีอาการต้อกระจกอยู่แล้ว ซึ่งคาดว่าอีก 3-4 ปีมีปัญหาแน่

 

วันนั้น ผมตัดสินใจเปลี่ยนเลนส์ทันทีตามประสาคนใจร้อน นัดวันทำการผ่าตัด 20 ก.พ. ตามคิวว่างของหมอและจบเทอมการสอนพอดี

 

จากวันที่ตัดสินใจผ่าตัดเป็นต้นมาผมก็เร่งทำงานเขียนหนังสือ แต่ก็พบว่าการ edit หนังสือเป็นงานใช้เวลามากกว่าที่คาดไว้ จากระบบการเขียนที่ไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้า ทำให้เสียเวลามากในการใส่เอกสารอ้างอิง แม้จะมี zotero เป็นตัวช่วยแล้ว เมื่อถึงวันนัดผ่าตัดเพิ่งแก้ไปได้ 40% เอง

 

เมื่อวานผมก็นอนเข้าห้องผ่าตัด(มีคนเข็นเข้าไป) ด้วยความกลัว (กลัวนะครับขอบอก) เพราะเพิ่งมาอ่านในเอกสารแนะนำว่าเป็นต้อกระจกน้อย ๆ ยังไม่ต้องเปลี่ยนเลนส์ก็ได้ (อ้าว! ทำไมเพิ่งมาอ่านเจอตอนนี้) ก่อนเตรียมการรับฟังคำชี้แจงก็บังเอิญอ่านเรื่อง "สักโก" (ความกล้า) จากหนังสือธรรมะ"มุ่งสู่สันตบท" หนังสือเล่มเล็กที่หยิบไปอ่านฆ่าเวลาระหว่างการรอคอย ก็รู้สึกดีครับ มีเรื่องอ่านถูกต้องตามกาละพอดี

 

ระบบการจัดการเขาก็ดีครับ มีการตรวจสอบความถูกต้องของการผ่าตัดเป็นระยะๆ ตั้งแต่ mark ตาข้างซ้าย สอบถามชื่อ ถามว่ารู้ตัวหรือไม่ว่าจะผ่าอะไร หมอก็ฉีดยาชาเข้าที่ใต้ตา ซึ่งผ่านการพ่นยาขยายม่านตามาโดยตลอด

 

ก่อนผ่าผมก็นอนรออยู่บนเขียง อ้อ! เตียงครับ นอนกระดิกเท้าเล่นครับ เพราะไม่รู้จะทำอะไรดี(กระดิกจริงๆครับ คลายเครียด) เขามัดมือทั้งสองข้างเอาไว้แบบหลวมๆ ด้วย ผมก็ท่องคาถาในใจครับ คาถาของโซโลมอน "แล้วมันก็จะผ่านไป" คาถานี้ผมท่องบ่อยตอนยุ่งยากใจ เพราะคาถาทางธรรมอิ่นๆ แบบท่องอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลนั้นท่องไม่เป็น และมันคงไม่ใช่บทที่จะมาท่องในวันนี้ด้วย

 

แล้วมันก็ผ่านไปจริงๆ ครับ ประมาณครึ่งชั่วโมงของการดำเนินการ บนความเชื่อมั่นในเทคโนโลยี ผมก็ออกมานอนคุยกับหัวหน้าหน่วย OR ในวันนั้นได้ ข้อมูลใหม่ก็คือ เครื่องมือผ่าตัดเป็นแบบเจาะแล้วดูด คือเลนส์ตาเป็นแบบเจลคล้ายวุ้น เขาดูดเอาออกมาได้จากการเจาะช่องเล็กๆ และเลนส์ที่ใส่เข้าไปใหม่ก็เป็นแบบพับได้ คือพับแล้วใส่เข้าไป ค่อยไปเขี่ยให้มันขยายตัวหลังจากใส่เข้าไปแล้ว ระหว่างการใส่ก็มีการฉีด saline (ฟังเขาบอกมา) เพื่อหล่อเลี้ยง หล่อลื่น แล้วก็เย็บไป 2 เข็มเล็กๆ มีเลือดออกมาหยดเดียว เอาผ้าปิดตาและปิด eye pad ด้วยพลาสเตอร์ปิดตาไว้ เพื่อไม่ให้ตาโดนรบกวน สิ่งที่ต้องระวังคือน้ำ ซึ่งเป็นสาเหตุการติดเชื้อ หัวหน้าหน่วยเขาแซวว่าแล้วผมจะติดใจกลับมาผ่าอีกข้างหนึ่งเร็วๆ นี้

 

หลังผ่าเสร็จ (ผมผ่าแบบ one day surgery) ผมก็ไปร้านทำแว่น จัดการเปลี่ยนกระจกซ้ายเป็นแบบกันแสง เพราะเลนส์ตาที่ใส่ใหม่นั้นแก้สายตาสั้นไปให้แล้วแถมกันแสง UV ได้อีก เป็นเรื่องใหม่ที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน กะว่าเปิดตาเมื่อไหร่ก็ทำงานได้ทันที

 

เมื่อผ่าน ผมผ่านวันเวลาแบบอึดอัดมาก การนอนเฉย ๆ เป็นเรื่องปวดหัวสำหรับผม (ปวดหัวจริงๆ ครับ) ผมนอนมากไม่ได้ ดูทีวีก็มองไม่ชัด (ใส่แว่นไม่ได้ ติด eye pad) กินก็ไม่ได้มาก เขาให้กินอาหารอ่อน ไม่ให้ท้องผูก 

 

ตื่นเช้ามาวันนี้ ด้วยความดีใจ กินมื้อเช้ามาโรงพยาบาล มายื่นบัตรก็หงุดหงิดกับเจ้าหน้าที่โต๊ะ 1 อีก ผมนะเดินเข้าไปได้ แต่มองอะไรไม่ชัดเลย ตาปิดไว้ข้างหนึ่ง ยืนรอหน้าเคาเตอร์ซึ่งคุณเธอคุยกับเพื่อนเจ้าหน้าที่สบายใจ ผมก็รอให้เธอคุยจนเสร็จ แล้วเธอก็หันมาบอกให้ผมหย่อนบัตรนัดลงตู้ ผมก็คิดนะครับ ถ้าตาผมเห็นชัดอ่านได้เองก็คงหย่อนไปตั้งนานแล้ว ผมเพียงแต่คิดในใจว่า เธอทำงานตรงนี้มานานน่าจะมีความเข้าใจในตัวคนไข้มากกว่านี้ คนไข้คลินิกตาน่ะ มองเห็นชัดสักกี่ราย ประเภทปิดตาไว้แล้วข้างหนึ่งคุณเธอก็ยังไม่เข้าใจอะไร ผมนึกถึงข้อความในหนังสือ มุ่งสู่สันตบท (มุ่งสู่ความดี ความสงบ) ว่าเธอโชคร้ายที่ไม่ได้รักงานที่เธอทำ เธอทำงานเพื่อต้องการเงินเท่านั้น

 

ผมผ่านโต๊ะ 5 เพื่อวัดความดันตา ที่นี่ผมเพิ่งรู้ว่าเอา eye pad ที่ปิดตาออกได้แล้ว โอ้! โลกใบใหม่ของผม ผมเห็นชัดขึ้น ผมมองเห็นภาพออกเป็นสีฟ้าที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน นี่มันมหัศจรรย์ชัดๆ ผมไปที่โต๊ะหมายเลข 9 ผมใช้ตาซ้ายอ่านเลขได้ดีกว่าตาขวาแล้ว

 

ขั้นตอนการพบหมอขอใบรับรองแพทย์ผ่านไปเรียบร้อย ผมก็บอกว่าจะนัดเปลี่ยนเลนส์อีกข้าง ซึ่งหมอบอกว่าคงเช็คได้ในวันศุกร์

 

แต่ปัญหาผมยังเพิ่งเริ่มต้นครับ ผมขับรถยนต์ได้แล้ว แต่ตาสองข้างยังทำงานไม่ประสานกัน ผมมองไกลเห็นชัดขึ้น มองใกล้มากๆ ก็ใช้ตาขวา (ตาซ้ายมองไม่ชัด) แต่ระยะกลางๆ เช่นจอคอมพิวเตอร์ก็ยังไม่ชัดอยู่ดี ทั้งแบบใส่แว่น และถอดแว่น ดูเหมือนว่าการทำงานจะเป็นปัญหามาก มาก มาก กว่าเดิม

 

พรุ่งนี้ยังมีครับ ผมคงค่อยๆ แก้ปัญหาไปที่ละขั้น ผมว่าจะไปที่คลินิกแว่น ยอมเสียเงินเพื่อให้ได้แว่นที่ใช้ทำงานได้ เพราะจะว่าไปแล้วค่าตัวการทำงานของผมนั้นแพงอยู่ การรอให้เวลาผ่านไปโดยทำงานไม่ได้นั้นไม่ดีแน่ ผมคงต้องดิ้นรนเพื่อที่จะทำงานให้ได้ต่อไปครับ

 

แล้วที่พิมพ์บันทึกนี้ทำยังไงหรือครับ ผมก็ขยายภาพให้มันใหญ่ๆเข้าไว้ พิมพ์แบบไม่ต้องใส่แว่น มองเห็นแบบเบลอๆ มันก็พอทำได้อยู่ครับ

 

บันทึกนี้ถ้ามีคำผิดมากก็ขออภัย เพราะไม่ตรวจทานแล้วครับ

 

ผม..เอง

 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 21 กุมภาพันธ์ 2555 16:58 แก้ไข: 21 กุมภาพันธ์ 2555 16:58 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Bravo1, Ico24 Charlie 5 (Tikky), และ 11 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
Bravo1 (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
21 กุมภาพันธ์ 2555 17:28
#75346

หายไวไว นะคะอาจารย์ ช่วงนี้ควรงดใช้สายตาน่าจะดีกว่าคะ

Ico48
anni (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
21 กุมภาพันธ์ 2555 20:30
#75350

อาจารย์อย่าเพิ่งใช้สายตาดีกว่าค่ะ แค่เข้าระบบมาก็ได้ไม่ต้องบันทึก จำนวนบันทึกของหนูยังห่างไกลอาจารย์ตั้งเยอะ 555

อาจารย์สุดยอดเลยค่ะ กำลังใจดี ความคิดบวกตลอดเวลาแบบนี้รับรองอาทิตย์หน้าก็น่าจะราบรื่นได้อย่างใจทุกอย่างค่ะ ขอบอกว่าบันทึกนี้ไม่มีคำผิดเลยสักคำค่ะ คนตาหาเรื่องแบบโอ๋ขอยืนยันว่า ไม่เจอเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ อาจารย์

หายไวๆนะครับ

ใช่แล้วค่ะ อาจารย์หายไวๆ นะค่ะ คนสายตาดีทั้ง 2 ข้างอ่านแล้วแย่เลย!

Ico48
Monly (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
22 กุมภาพันธ์ 2555 21:53
#75387

ขอให้สุขภาพแข็งแรง และหายป่วยไว ๆ นะค่ะ ที่สำคัญช่วงนี้ ขอให้อาจารย์พักส่ายตาก่อนดีกว่าค่ะ

ขอบคุณครับ ทุกท่าน ตาผมดีแล้ว ไม่เจ็บเลย (แผลน่าจะเล็กมาก) ผมดูทีวีทั้งวันครับ เป็นเรื่องแปลกดี ที่จะใช้ตาซ้ายดูไกลและตาขวาดูใกล้ครับ

Ico48
พรทิวา มีสุวรรณ [IP: 172.29.12.234]
05 มีนาคม 2555 09:58
#75705

ขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์ค่ะ ขอให้อาจารย์มีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงนะคะและขอขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงที่สะท้อนระบบการทำงาน ในฐานะที่รับผิดชอบดูแลคลินิกตายินดีรับฟังข้อเสนอแนะ จะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขและพัฒนางานต่อไป

Ico48
krit swatmit [IP: 119.42.100.235]
22 เมษายน 2555 15:42
#76718

ผมก็เพิ่งไปผ่าต้อกระจกและเปลี่ยนเลนซ์มาเหมือนของอาจารย์ เพิ่งออกจาก รพ.มานอนพักที่บ้านได้1วัน เพิ่งรู้เหมือนกันว่าสามารถถอดที่ครอบตาได้ตอนนั่งทำงาน ขอบคุณครับ

Ico48
sugarcane [IP: 172.29.9.81]
22 เมษายน 2555 22:31
#76726

ขอบคุณอาจารย์ที่สะท้อนความรู้สึกนึกคิดของผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดตาได้ชัดเจน โดยส่วนตัวพยายามที่จะเข้าถึงผู้ป่วยเท่าที่เวลาจะอำนวย แม้จะต้องขอแก้ตัวบ้างว่าจำนวนผู้ป่วยที่มาก และการต้องทำงานแข่งกับเวลาอาจทำให้ต้องละเลยบางสิ่งบางอย่างไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ขอขอบคุณเสียงสะท้อนจริง ๆ ค่ะ

ดีใจด้วยค่ะที่การผ่าตัดผ่านไปด้วยดี ตอนนี้อาจารย์ได้เห็นโลกสดใสขึ้นแล้ว(1 ข้าง) และเร่ิงปั่นงานต่อได้โดยไม่ติดขัด แต่ไงก็พักตาบ่อย ๆ นะคะอาจารย์

บันทึกนี้เป็นประโยชน์มากเลยค่ะ Teddy ไม่เคยใส่แว่น ตัดมา 2 คัน ก็ไม่ค่อยได้ใส่ ตอนนี้ใส่ไม่ได้ซะแล้ว ไม่ค่อยอยากยุ่งกะตาเลย เพราะตัดแว่นมาก็ไม่ชิน ไม่ใส่อยู่ดี แถมหลังสุดใส่แว่นแ้ล้วอ่านหนังสือไม่ได้เลย เฮ้อ! เพิ่งตัดสินใจไปตัดแว่นใหม่เมื่อวันเสาร์นี้เอง สายตาสั้น ยาว(คนแก่) เอียง ครบถ้วน แต่ละอย่างแค่อย่างละนิดอย่างละหน่อยพอสร้างความรำคาญในการใช้ชีวิตประจำวัน และมีปัญหาเวลาร้อยด้ายเย็บจักร (-__- " )

กำลังคิดจะไปปรึกษาหมอถามเรื่องวุ้นในลูกตาเสื่อมอยู่เหมือนกัน ให้หมอเช็คดูหน่อย เพราะตาแดงและวุ้นในตาบวมพองมาหลายหนแล้ว แต่ยังไม่รู้จะไปช่วงไหนดี หมอที่อยากหาก็ไม่ทำนอกเวลา ไว้หนูค่อยเมลถามอาจารย์นะคะว่าจะหาหมอไรดี (นอกจากทำใจเรื่องไปหาหมอตาอยู่นาน เหตุผลนึงก็เพราะกลัวด้วย คิดว่าไ่ม่เป็นไรมากก็ปล่อย ๆ มันไป สองจิตสองใจหาหมอ ไม่หาหมอ อะไรเสี่ยงกว่ากัน)

ผมมีแนวคิดว่าว่า "อย่ากลัวหมอครับ" เรื่องสุขภาพเป็นเรื่องสำคัญ เรื่องเล็ก ๆ อาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้ เช่นโรคหัวใจ หากละเลยไม่ใส่ใจเมื่อพาคนป่วยไปโรงพยาบาลก็อาจจะสายไปแล้ว

ตอนนี้ผมเปลี่ยนเลนส์ตาเทียมทั้ง 2 ข้างแล้ว พิมพ์คอมพิวเตอร์โดยไม่ต้องใส่แว่นแล้วครับ

Ico48
ขนิษฐา [IP: 182.53.145.98]
02 มกราคม 2556 14:43
#82906

อาจารย์คะ ดิฉันหมอนัดผ่าเหมือนกัน แต่ตาดิฉันไม่ปกติเหมือนคนทั่วไป ยังกลัวและกังวลอยู่ ติดต่อกลับทางเมล์ได้ไหมคะ ขอบพระคุณอย่างสูงค่ะ

ติดต่อทางเมล์ได้ครับ chakrit.tong@gmail.com

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.93.75.30
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ