นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 3629
ความเห็น: 4

โจรกลับใจ

ผมได้รับ proposal ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ละอายแก่ใจว่า ได้ทำตัวเป็นคนไร้ค่าเชิงวิชาการมานานมามากขนาดนี้เชียวหรือ

จุดหักเหในการทำงานที่ ม.อ. ของผมครั้งสำคัญครั้งหนึ่ง เกิดขึ้นเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วมา…
ผมกลับจากฝรั่งเศสปลายปี 2523 พร้อมความกระตือรือล้นที่จะทำวิจัย ก็ไปรับทุนวิจัยที่มีผู้คืนให้คณะวิศวฯ มาทำต่อ เป็นเรื่องเกี่ยวกับน้ำมันปาล์ม ในปี 2523 ยังไม่มีบัณฑิตศึกษา ไม่มีผู้ช่วยวิจัย ผมทำการทดลองในวันเสาร์-อาทิตย์อยู่คนเดียว set up เครื่องมือเอง titrate เอง ทำเหมือนตอนเรียนที่ฝรั่งเศส แต่สภาพแวดล้อมแย่กว่ากันมาก อุปกรณ์อำนวยความสะดวกน้อยมาก ไม่มีเครื่องวิเคราะห์ที่ทันสมัย ไม่มีบรรยากาศเพื่อนผู้ร่วมวิจัย วังเอ๋ย วังเวง จริงๆ  ผมทำได้ประมาณ 6 เดือน ก็ถามตัวเองว่ามาทำอะไรอยู่คนเดียว ณ ที่นี้ ในที่สุดก็ยอมแพ้ ยกเลิกงานวิจัย หันไปทำอะไร ๆ ที่เขาทำกันคือไปทำงานบริหารและสอนหนังสือ และไม่เขียนขอทุนวิจัยอีกเลยเป็นเวลา สิบ ๆ ปี ผมก็ไปเรื่อย ๆ ของผม ขอตำแหน่ง ผศ. ด้วยการแปลหนังสือไว้เพื่อสอน 1 เล่ม ก็ได้ซี8 มา และก็น่าจะอยู่ที่นี่จนเกษียณ หาก…ไม่มี รศ.ดร.สุธีระ ประเสริฐสรรพ์
รศ.ดร.สุธีระ ประเสริฐสรรพ์ รองคณบดีวิศวฯ ในขณะนั้น ได้ร่าง proposal งานวิจัยให้ผมประมาณ 2 หน้า บอกให้ผมส่งต่อคณะฯเพื่อทุนวิจัย ไทย-นอร์เวย์ (หลังจากกระตุ้นผมหลายครั้งแต่ผมก็เฉย ๆ) ผมได้รับ proposal ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ละอายแก่ใจว่า ได้ทำตัวเป็นคนไร้ค่าเชิงวิชาการมานานมามากขนาดนี้เชียวหรือ ผมทำงานหัวหน้าภาคฯในขณะนั้น ตัดสินใจเขียน proposal ขึ้นใหม่แก้ไขเพิ่มเติมจากแนวทางที่ อ. สุธีระ ให้มาพอสมควร ส่งให้คณะฯไปและก็ได้รับทุน จังหวะดีที่มีบัณฑิตศึกษาผมเลยได้นักศึกษาปริญญาโท มาช่วยทำวิจัยจนสำเร็จ จากนั้นผมก็เขียนขอทุนวิจัยจากงบประมาณแผ่นดินด้วยตนเองได้ต่อมาเรื่อย ๆ
ท่านคณบดีสุรพล อารีย์กุล (คณบดีในขณะนั้น) ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่ผมซาบซึ้งในความพยายามของท่านที่กระตุ้นเตือนให้ผมทำวิจัย โดยท่านเสนอทุนวิจัยที่ทำร่วมกับ ขอนแก่น และ ธรรมศาสตร์ แต่งานวิจัยนี้ผมทำล้มเหลว เพราะไม่สามารถประสานงานอย่างที่ควรจะเป็นได้ ก็เลยคืนทุนไปหลังจากรับทุนได้ 1 ปี
หลังจากนั้น งานวิจัยของผมก็ดูเหมือนจะไปได้ด้วยตนเอง จนมาถึงทุกวันนี้ ….
 อ. สุธีระ เป็น neer 7 ซึ่งจบหลังผมประมาณ 2 รุ่น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการทำวิจัยได้อย่างโดดเด่น และยังช่วยเกื้อหนุนในงานวิจัยกับเพื่อนร่วมงานเป็นอย่างดี ซึ่งผมพยายามทำตามแนวทางนี้อยู่เสมอมา
ผมได้ข่าวว่าท่านจะกลับมาที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์อีกครั้ง หากเป็นจริงมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์จะได้นักวิจัยคุณภาพสูงคืนมาอีกท่านหนึ่ง ด้วยประสบการณ์และศักยภาพของท่าน งานวิจัยของม.อ. คงได้ช้างมาฉุดให้รุดหน้าเร็วขึ้นไปอีก

ผมว่าคนเราปรับเปลี่ยนได้ครับ ถ้าเราจะเปลี่ยน ใจเราสำคัญที่สุดครับ
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 04 พฤศจิกายน 2550 18:13 แก้ไข: 02 ตุลาคม 2551 16:14 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เรียน อ.ชาคริต ที่นับถือ

ขออนุญาตร่วม share ...  หนูอ่านจบก็ขนลุกเชียวค่ะ กับข้อความ "งานวิจัยของ ม.อ. คงได้ช้างมาฉุดให้รุดหน้าเร็วขึ้นไปอีก"  

อาจารย์ตั้งชื่อบันทึกนี้ว่า "โจรกลับใจ" ถ้าอาจารย์เป็นโจร  หนูเองก็คงจะเป็นสมุนโจรกระมังค่ะ  ในฐานะเจ้าหน้าที่ของสำนักวิจัยและพัฒนา (RDO)  หนูรู้สึกภูมิใจและตื้นตันเป็นที่สุด แต่ก็ไม่ใช่ในฐานะนั้นอย่างเดียวนะคะ    ยังมีฐานะของคนใต้ คนพื้นที่ ที่มีความรู้สึกอยากให้ ม.อ. ในฐานะมหาวิทยาลัยของภาคใต้  มหาวิทยาลัยของพื้นที่ มีงานวิจัย และเป็นงานวิจัยที่รับใช้ชุมชน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานวิจัยเกี่ยวกับน้ำมันปาล์มของอาจารย์ ที่ผ่านมาก็ได้พิสูจน์ให้สาธารณะเห็นแล้วว่า อาจารย์เป็นโจรกลับใจได้จริงๆ

เห็นบันทึกนี้ของอาจารย์แล้ว  หนูกำลังคิดว่า (แค่คิดนะคะ) จะเสนอให้เปิดคอลัมน์ใดคอลัมน์หนึ่งในจดหมายข่าววิจัย ที่กำลังจะ re-engineering (เป็นความฝันที่อยากจะให้กลับใจได้ทันเหมือนกันค่ะ)    คงจะต้องตั้งชื่อคอลัมน์กันอีกครั้งหากได้รับการอนุมัติ   โดยนำข้อเขียนที่อ่านง่ายๆ สบายๆ แต่แฝงด้วยแรงผลักดันบางอย่าง ลักษณะนี้ลงตีพิมพ์ เพื่อเชิญชวนให้นักวิจัยรุ่นใหม่ หรือรุ่นเดียวกับโจรกลับใจอย่างอาจารย์  ได้กลับใจกันอีกครั้งจะดีไหมคะ   ขอคำยืนยันจากอาจารย์ก่อนค่ะ     เมื่ออาจารย์บันทึกไว้ใน blog ทางหนูก็จะขอ copy เพื่อไปลงตีพิมพ์ (จริงๆ ก็ไม่ใช่หนูหรอกค่ะ  ต้องเป็นน้องเจ้าหน้าที่ pr ที่เพิ่งเข้ามาทำงานเมื่อ 1 พ.ย. 50 นี่เอง)  

ขออนุญาต share แค่นี้ก่อนนะคะ ...ด้วยความนับถือ :)

เรียน คุณศศิธร

ขอขอบคุณที่เห็นว่า บล็อกที่ผมเขียนมีค่าพอที่จะขยายต่อ เมื่อผมเขียนไว้ในบล็อกแล้ว ก็เป็นเรื่องเปิดที่ยินดีที่จะให้ขยายต่อครับ คุณศศิธรคงไม่ต้องขออนุมัติอีกหรอกครับ ไม่ว่าจะเป็นสมุดนี้หรือสมุดไหน ๆ นะครับ

It is a good story! Thanks you krab.

เรียน อ.ชาคริต ที่นับถือ

ที่ว่าขออนุมัติ คือขออนุมัติทาง ผบ. ของสำนักวิจัยฯ (RDO)  เพื่อเพิ่มคอลัมน์ในจดหมายข่าวหน่ะค่ะ  ส่วนคำยืนยันหนูก็ขอจากอาจารย์เพื่อแจ้งให้เรารับรู้กันก่อนว่า หนูกำลังคิดอะไรค่ะ ขอบพระคุณอาจารย์มากๆ ค่ะ :)




ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.26.179.251
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ