นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1797
ความเห็น: 5

การเลื่อนเงินเดือนพนักงานมหาวิทยาลัยศูนย์เครื่องวิทยาศาสตร์ 2/2556

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ต้องส่งข้อมูลการเลื่อนขั้นเงินเดือนบุคลากรให้กับการเจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

 

ผมก็ใช้เวลาเกือบ 3 ชั่วโมงปฏิบัติภารกิจนี้ และพบว่าในส่วนพนักงานมหาวิทยาลัยผมต้องใช้การตัดสินใจที่ยากลำบากมาก

 

เพราะพนักงานมหาวิทยาลัยทั้งหมดนั้นปฏิบัติงานอยู่ในระดับดีเยี่ยม > 90 คะแนน และดีเด่น > 80 เพียงแค่ 2 ระดับเท่านั้น

 

เม็ดเงินที่ให้มาก็มีเพียง 2.93% ของฐานเงินเดือนเท่านั้น ดังนั้นผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดควรจะได้กี่%ดี และผู้ที่ได้คะแนนต่ำสุดควรจะได้ก็%ดี เพราะจากคะแนนประเมิน บุคลากรทั้งหมดนั้นก็ปฏิบัติงานได้ดีเกินค่าเฉลี่ยทั้งนั้น

 

ปวดหมองเหมือนอิ๊กคิวซังเลยครับ

 

เราพยายามกระตุ้นให้บุคลากรทำงานให้เต็มความสามารถ และเขาเหล่านั้นก็ทำได้ แต่เรากลับตอบแทนให้เขาได้ไม่เต็มที่เท่าไหร่เลย!!!!

 

ในที่สุดผมก็ตัดอกตัดใจ ตัดสินใจไปครับ ตัดสินใจไปแล้วก็มาเล่าให้บุคลากรอ่านผ่านวงแชร์นี้แหล่ะ เพราะในระบบราชการไทยนั้น อะไร ๆ มันก็ไม่ง่ายนัก มักจะสะดุดเท้าตัวเองล้มลงซะบ่อยครั้ง

 

พนักงานมหาวิทยาลัยโปรดรับรู้ผ่านบันทึกนี้ไปก่อนนะครับ จะได้ไม่ผิดหวังมากนักเมื่อโพยเงินเดือนตกมาถึง

 

ผม..เอง (แมวเจ็บหัวใจ)

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 09 กันยายน 2556 16:45 แก้ไข: 09 กันยายน 2556 16:45 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Our Shangri-La, และ 12 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ท้าว.....ก็ชอบคิดอ่ะ ว่าตัวเองทำงานเยอะๆๆๆ

แต่ตอบแทน น้อยจุงเบย

ทำสบายๆ เสียบ้าง...

ตั้งแต่คบ รู้จักคนศูนย์เครื่องมือวิทย์ เนี่ย...ทบทวนตัวเองเลย

เรายังไม่ถึงกับต้องออกไปทำงาน เสาร์ อาทิตย์ อย่างคนศูนย์

อย่าคิดมาก...คิดมากปวดหัว

เค้าให้เท่าไรก็รับเท่านั้น

ความสุขจากการทำงานต่างหาก หล่อเลี้ยงชีวิตเรา

ข้าวแพง..เงินเดือนไม่พอก็ ...อดๆ ซะบ้าง

ถ้าไม่คิดแบบนี้ คงไปบีบคอ ผอ.แล้ว ที่เหลือของชีวิตแทนที่จะได้ทำงาน

กลายเป็น "ติดคุก"

อิ..อิ...

คิดบวกจะได้ทำงานอย่างสบายใจ ถามตัวเองก่อนเลยว่างานที่ทำอยู่ชอบหรือเปล่า เพิ่มคุณค่าต่อตัวเอง สังคม หรือองค์กรที่เราอยู่หรือเปล่า

ไม่ว่าเงินเดือนจะเพิ่มขึ้นมากเท่าไรก็ตาม

หากทำงานแล้วยังสุขได้ก็เป็นด

เป็นกำลังใจกับ ผอ. ที่ต้องคิดหนักกับตัวเลขที่อาจจะน้อย

แต่น้อมรับทุกการตัดสินใจคะ

สมัยนานมาแล้ว ที่เรียก 1 ขั้น 2 ขั้น จนกระทั่ง มามี ครึ้งขั้น 2 ครั้ง ...

ผมใช้หลักคิด ประกอบประเพณีโบราณแต่เดิมที่ว่า ความชั่วไม่มี ความดีไม่ปรากฏ รับไป 1 ขั้น

ส่วนคนที่ได้ 2 ขั้นนั้น ใช้วิธีสะสมความดี คือ

คนที่ขยันหน่อย ก็วนรอบเร็ว 4-5 ปีต่อครั้ง

คนกลาง ๆ ก็ปกติ คือ 5-6 ปีต่อครั้ง

คนอู้ ๆ ก็ ว่าไปที่ 7-8 ปีต่อครั้ง

วันที่ทำงานมาก ก็ปลอบใจตัวเอง ว่าเราทำเพื่อหน่วยงาน เพื่อตัวเอง เพื่อครอบครับ

 

เวลาได้ขั้นเงินเดือนน้อย ก็ปลอบใจตัวเอง ว่าเทอมนั้น มีคนทำงานมากกว่าเรา พัฒนาดีกว่าเรา เราต้องเอาใหม่ ทำงานให้เต็มที่กว่าเดิม

 

เวลาได้ขั้นเงินเดือนมาก ก็บอกกับตัวเอง ว่าต้องพยายามรักษาความดี ความสามารถเอาไว้ ไม่ให้คราวหน้าลดลงไปมากจนเกินไป (เป็นไปไม่ได้ที่จะได้สูงทุกรอบไป)

 

ทำงานให้เกินความคาดหมาย ทำดีให้ครบทุกด้าน และทำใจไว้ทุกเรื่องที่จะเข้ามา...โดยเฉพาะทำใจเรื่องขั้นเงินเดือน

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.218.187
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ