นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 2069
ความเห็น: 6

สิ่งที่น่ากลัว: การยึดติดกับความสำเร็จในอดีต

การจัดการที่ดีต้องศึกษาภูมิสังคม หากสังคมเปลี่ยนไป tactics ต่างๆก็ควรต้องเปลี่ยนไปด้วย

 

บันทึกนี้เขียนเพื่อเตือนใจตนเองครับ เตือนตัวเองไม่ให้หลงติดกับความสำเร็จในปัจจุบัน และใช้วิธีการเดิมๆมาจัดการบริหารชีวิตและการทำงานต่อไป การจัดการที่ดีต้องศึกษาภูมิสังคม หากสังคมเปลี่ยนไป tactics ต่างๆก็ควรต้องเปลี่ยนไปด้วย

วันนี้เข้ามาติดตามบล็อกที่ขาดการอ่านไป 1 วัน พบว่าการแนวทางการสื่อสาร/การคิด ของคนรุ่นใหม่เปลี่ยนไปมากจากรุ่นตัวเองที่เป็นอยู่ ก็เกิดคำถามกับตัวเองว่า ยังพอไหวอยู่มั๊ยที่จะวิ่งตามยุคนี้ให้ทัน เช่น พูดจาประสา M เรียนรู้การใช้ Kompozer, R หรือจะตามดูอยู่ห่างๆ หรือไม่สนใจเลย ยุคใครยุคมัน ไปตามทางชีวิตของเราแต่เดิม ๆ ที่เคยทำมา

ผมเป็นห่วงเหมือนกันว่า gap ระหว่างวัยตรงนี้ มันจะถ่างห่างยิ่งขึ้น หากเด็กๆหาว่าผู้ใหญ่ เชย โบราณ เป็นไดโนเสาร์เต่าล้านปี ส่วนผู้ใหญ่ก็ว่า เป็นเด็กปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ประสบการณ์ก็ยังไม่มีบังอาจมาเสนอแนะแนวคิดใหม่ ๆ

หากจะปรับตัวเข้าหากัน ผมว่าเด็กก็ต้องพยายามเรียนรู้ผู้ใหญ่เพิ่มขึ้นสัก 1/3 และผู้ใหญ่ต้องเรียนรู้เด็กเพิ่มขึ้นอีก 2/3 ผมให้ผู้ใหญ่ต้องเรียนรู้มากกว่าเพราะผู้ใหญ่ผ่านเหตุการณ์มาทั้งหมดตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน แต่การให้เด็กปรับเข้าหาผู้ใหญ่จะยากกว่าเพราะเหตุการณ์ในอดีตเขารับรู้ได้จากการอ่าน หรือการเล่าให้ฟัง เขาจะไม่รู้ซึ้งถึงบรรยากาศที่เกิดขึ้นจริง ๆ

หากสังคมเปลี่ยนไปตามกระแสการเปลี่ยนแปลงที่ไหลเชี่ยว เราจะยืนต้านกระแสที่เรารู้ว่าไม่มีทางชนะทำในสิ่งที่จะไม่มีประโยชน์ต่ออนาคตข้างหน้าต่อไปหรือ หรือจะคล้อยตามกระแสซึ่งเราอาจสอดแทรกสิ่งที่มีประโยชน์ต่ออนุชนรุ่นหลังได้บ้าง หรือขึ้นไปยืนบนฝั่งแล้วเพิกเฉยว่าหมดหน้าที่ของเราแล้ว เราได้ทำมามากพอแล้ว (ปลงชีวิต)

ไอ้ตัวเล็ก เขาบอกว่า ถ้าความคิดเราบอกว่า “เราทำได้” เราก็จะทำได้ตามนั้น ดังนั้นตอนนี้ผมตัดสินใจว่าจะวิ่งตามยุคนี้ต่อไปนะครับ แต่จะขอวิ่งตามไปอย่างช้า ๆ (ซึ่งถ้าเร็วกว่าการเปลี่ยนแปลงนิดหนึ่ง ก็มีโอกาสตามทันได้)

สู้..

สู้..

สู้..

และสู้..ต่อไป (แบบมีแผ่ว)

ผม..เอง

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 05 ธันวาคม 2550 12:01 แก้ไข: 26 สิงหาคม 2551 17:55 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สวัสดีคะ

สายฝนก็เป็นเด็กรุ่นใหม่เหมือนกันคะ แต่พอได้อ่านบันทึกนี้แล้วก็เห็นด้วยนะคะ คือ เด็กต้องเรียนรู้ผู้ใหญ่ให้มาก และผู้ใหญ่ก็ต้องเรียนรู้เด็กด้วยเหมือนกัน ต่างฝ่ายต่างเข้าหากัน ปรับความคิดให้เข้ากัน แล้วการบริหารจัดการต่างๆ ไม่ว่าเรื่องอะไรที่ทำก็จะสำเร็จและลุล่วงได้ดีทุกเรื่อง

เพราะว่าผู้ใหญ่มีประสบการณ์มากมาย แต่เด็กก็จะมีความรู้ใหม่ ๆ ที่เค้าเรียนรู้มาจากตำรา จากการเรียนการสอน โดยที่เค้ายังมีประสบการณ์ไม่มากเหมือนผู้ใหญ่

ทั้งสองฝ่ายเมื่อได้มาบริหารจัดการด้วยกัน และเข้าใจกันก็จะพบกับความสำเร็จมากกว่านะคะ..อิอิ

ผมว่าผมก็พยายยามแล้วนะ!!

แต่ด้วยรูปแบบที่ติดตัวมาจนกระทั้งปัจจุบัน

คิดเร็วและทำเร็ว(แบบคิดได้ก็จะปฏิบัติทันที

แบบว่าไม่รอวันเวลา) จุดๆนี้ก็เป็นปัญหาเหมือนกัน

 

 

เด็กสมัยนี้เปลี่ยนแปลงไปแบบก้าวกระโดด (แบบติดจรวด) อาจทำให้ไม่รอบคอบ จึงควรจะมีผู้ใหญ่ช่วยแนะนำเพราะผู้ใหญ่ย่อมผ่านสิ่งต่างๆจากอดีตมากกว่าเด็กอยู่แล้ว และเด็กก็ต้องเปิดใจรับฟังท่านด้วย…แล้วสังคมเราก็จะเกิดแต่สิ่งดีๆๆ…..อย่าท้อนะค่ะ..คนธรรมดา
  • แว้ก..ในฐานะที่มีส่วน..(เนื่องจากเป็นเจ้าของบันทึกเรื่องพูดจาภาษา M)...อาจารย์คะ..รูปแบบอาจเปลี่ยนไป..แต่ใจ (ความต้องการเดิมๆ ของคน) ไม่ค่อยเปลี่ยนไปเท่าไหร่หรอกค่ะ...
  • เหมือนกับเด็กๆ นศ. ที่เค้าอาจจะใช้ M พูดคุยกัน..แต่ที่ซ่อนอยู่ก็คือ..เค้าต้องการคนยอมรับ..ต้องการคนเข้าใจ..ต้องการคนเห็นความสำคัญของเค้าน่ะเองค่ะ.. แม้จะไม่เล่น M...เมื่อมีเวลาที่เราจะสื่อสารในรูปแบบเดิมๆ..เค้าก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความห่วงใยของผู้ใหญ่ที่มีต่อเค้าอยู่ดีค่ะ...
  • ต่อให้อาจารย์เล่น M ไม่เป็น...หรือใช้ Kompozer ไม่เป็น..ไม่ใช่สาระเลยค่ะ...สาระอยู่ที่ว่า..พวกเราเด็กๆ ยังคงอยากจะนั่งฟังอาจารย์เล่าเรื่องต่างๆ...ประสบการณ์ต่างๆ..ในสไตล์ของอาจารย์..เพราะพวกเราสัมผัสได้ถึงคุณค่าที่ผู้ใหญ่กว่าได้เคยผ่านมา..และอาทรพอที่จะถ่ายทอดมาถึงพวกเราต่างหากล่ะคะ..เรายังอยากที่จะเรียนรู้และรับฟังจากผู้ใหญ่เสมอ..อย่าทิ้งพวกเรานะคะ..
  • ยิ่งกระแสเปลี่ยนเร็ว..ยิ่งต้องยืนหยัดค่ะ..ก่อนที่เวลาจะหมดลง..ต้องยิ่งถ่ายทอดไว้ให้คนที่ตามมาได้รับ tacit knowledge นี้อย่างเต็มที่ค่ะ
  • ถ้าอาจารย์ไม่ทำ..แล้วพวกเราจะพึ่งใครล่ะคะ...WE Need YOU...สู้ๆๆๆๆๆๆ ค่ะ

 

 

ขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจครับ

ยังไง ยังไง ใจก็ยังสู้อยู่ครับ ร่างกายก็ฟิตซ้อมอยู่เรื่อย ๆ (ผมเล่นเทนนิสเกือบทุกวันนะครับ ไปถ้ำภูผาเพชร เด็กยังหอบแฮ่กมากกว่าเล้ย.. ขอคุยทับบ้าง นานๆมีโอกาสที)

แต่เรียนรู้สิ่งใหม่อยู่เรื่อยๆ นี่ใจมันคึกคักดีน่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.228.21.186
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ