สุนทรียสนทนา: โหมโรง

ด้วยความรวดเร็ว (ปานกามนิตหนุ่ม....ทำไมต้องว่าเช่นนี้ด้วยก็ไม่รุ) หลังจากทีมงานไปร่วม KM ที่ทำได้ที่เชียงราย เราก็มาดำเนินการต่อ เพื่อให้บุคลากรของศูนย์ฯได้รับรู้สุนทรียสนทนาในระดับที่เท่าเทียมกัน

 เราได้ทีมงานของคุณ จอมป่วน มาเป็นวิทยากรครับ และเพื่อ”ออกแขก” เรียกน้ำย่อย ผมก็ขอเอาขอเขียนของวิทยากร จอมป่วน มาเผยแพร่ตรงนี้สักนิดก่อน 

นิทานเรื่องคนตัดไม้

นานมา​แล้ว​เคยคุย​กับ​ทีมงานเรื่องการพัฒนาทีมงาน​ ​การพัฒนาบุคลากร​ ​ไม่​อยากบังคับ​ให้​เข้า​รับการฝึกอบรมที่จัดขึ้นเอง​ ​เลยพยายามชักชวน​ให้​ช่วย​กัน​คิดว่า​จะ​จัดอบรม​กัน​ดีมั๊ย​? ​อบรมเรื่องอะ​ไรดี​?……..

เหนื่อย​จะ​แย่​อยู่​แล้ว

ไม่​มี​เวลา​เลย

งานประจำ​ก็ยุ่ง​อยู่​แล้ว^

*(+_*@%)​(@^)​(^*&*
 

 เลยบอกว่า​ไม่​ต้อง​อบรมก็​ได้​ ​ฟังนิทานดีกว่า​…..

กาลครั้งหนึ่งนานมา​แล้ว​ ​มีคนตัดไม้สองคนคุย​กัน

คนตัดไม้คนที่หนึ่ง​…..​ไม่​ดี​เลยนะ​ ​ทำ​ไมเธอ​ได้​เงินมากกว่าฉัน​ ​ทั้งๆ​ที่​เรามาตัดไม้​ด้วย​กัน​ ​มาพร้อม​กัน​ ​เลิกพร้อม​กัน​ ​ฉันเหนื่อยกว่า​เธอ​ด้วย​ซ้ำ​ไป

คนตัดไม้คนที่สอง​….. ​อ๋อ​ ​เค้าจ่ายเงินตามจำ​นวนไม้ที่ตัด​ได้​ ​ไม่​ใช่​จ่ายตามเวลาที่​ใช้​ตัดต้นไม้ 

คนตัดไม้คนที่หนึ่ง​….. ​ไม่​ยุติธรรมเลยนะ​…..

คนตัดไม้คนที่สอง​….. ​ขวานเธอ​ไม่​ค่อยคม​ ​วิธีตัดของเธอก็​ไม่​ค่อยถูก​ต้อง​ ​ช้า​และ​เปลืองแรง​ด้วย​ ​ฉัน​จะ​สอนเธอลับขวาน​ ​และ​สอนวิธีตัดไม้ที่ตัด​ได้​เร็ว​และ​ไม่​กินแรงมาก​ให้​เธอ​ ​เอา​ไหม​ ?

คนตัดไม้คนที่หนึ่ง​….. ​โอ๊ย​ ​ไม่​เอาหรอก​ ​ฉัน​จะ​รีบตัดไม้​ ​นี่ขนาดตัด​ไม่​หยุดพักเลย​ ​ยัง​ตัด​ได้​แค่นี้​ ​ขืนเสียเวลาฟังเธอสอนฉัน​ ​ฉันก็​เสียเวลาตัดไม้ของฉันสิ​ ​ไม่​เอาๆ​ๆ​ๆ​ๆๆ

&*!%*!*&(!*)*!)*&&!()!(%_!+%!*!$^@&*

ช่วย​แสดง​ความ​คิดเห็น​ด้วย​ครับ​ ​อิอิ

ก็เคยอ่านมาแล้วหล่ะครับ แต่อ่านอีกกี่รอบก็ได้ เพราะนิทานนี้คล้ายเรื่องจริงมาก 

ผมเชื่อในความพอเพียงของความต้องการในตัวมนุษย์ แต่ในด้านความรู้ ปัญญา และความสามารถ ผมเชื่อว่ามียิ่งมากยิ่งดี และใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อความพอเพียงของเราและสังคม

 ผม..เอง 

โหมโรง น. การประโคมดนตรีก่อนมหรสพลงโรง

ออกแขก ก. อาการที่ตัวแขกออกมาบอกเรื่องที่ลิเกจะแสดง