นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1823
ความเห็น: 1

อิดหื้อง่าวยะหยัง

ความสุขปลูกได้ในแดนใจ
 
 
คำเมืองที่เป็นชื่อบันทึกนี้ ลอกมาจากหนังสือที่น่ารัก กระท่อมดิน ทุ่งดาว ของ พิบูลศักดิ์ ละครพล แปลว่า เหนื่อยทำไมให้โง่
 
หนังสือนี้เป็น 1 ในชุด ท่องใจในโลกกว้าง ลำดับที่ 4 เป็นเรื่องของการกลับไปใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายพออยู่พอกินแบบสังคมชนบทโบราณ ซึ่งตั้งแต่การเริ่มขุดบ่อน้ำ และทำอิฐดินเพื่อสร้างบ้าน และเมื่อตัวเอกในเรื่องเดินย่ำดินเพื่อทำเป็นอิฐ ชาวบ้านก็เข้ามาถามว่าทำอะไร เมื่อได้คำตอบก็พูดต่อว่า ทำให้เหนื่อยทำไม อิฐมีขายตั้งเยอะแยะ ทำไมไม่ไปซื้อเอา
 
งืดแต้ๆ (แปลกพิลึกแท้) อันนี้ผมคิดเองนะครับ ว่าตอนนี้ผมก็งืดแต้ๆ เพราะอ่านหนังสือแบบ  กระท่อมดิน ทุ่งดาวที่ดูหวานแหว่ว พร้อมๆกับอ่าน ยังมีความหวัง ที่วิเคราะห์เจาะลึก วิจารณ์สังคม-การเมืองไทย ของ ไมเคิล ไรท ไปพร้อมๆกัน แถมยังสลับกันอ่านด้วย เรียกว่าเป็นไปตามอารมณ์ ซึ่งผมก็ให้เหตุผลว่าผมกำลังหาคำตอบของตัวเอง ด้วยการเรียนรู้ความรู้สึกนึกคิดของแต่ละปัจเจกบุคคล ที่ผมเรียกว่าในระดับจุลภาค และเรียนรู้วิวัฒนาการ การเปลี่ยนแปลงของสังคมไทยและสังคมโลก ที่ผมบอกว่าเป็นการเรียนรู้ระดับ มหภาค ควบคู่กับไป และพยายามหาทางดูว่ามันจะเชื่อมโยงกันอย่างไรได้บ้าง หรือจะได้แค่..ได้ รู้ ความเป็นจริงของโลก แต่ ทำ อะไรไม่ได้ ก็ไม่รู้
 
คำว่าเหนื่อยทำไมให้โง่ เป็นสิ่งที่เรามักคิดกันทั่วไปนะครับ คนเรามักเป็นนักเศรษฐศาสตร์ตัวยง ที่มักดีดลูกคิดในใจเสมอว่าทำไปเพื่ออะไร และจะได้ผลตอบแทนอะไรที่กลับมาสู่ตัวเองบ้าง และหากไม่ได้ผลตอบแทนที่ชัดเจน ก็มักจะมองว่าจะทำไปให้เหนื่อยทำไม
 
ผมรู้จักคนหลายคนที่มุ่งมั่นที่จะทำงานเพื่องานสิ่งที่ได้รับกลับมา อาจมีแค่ความภาคภูมิใจในตัวเองว่า ฉันทำได้ คนบางคนในทีมวิจัยผม นอนไม่หลับ เพราะผลการทดลองออกมาผิดความคาดหมาย แบบรอให้ถึงวันจันทร์แล้วมาทดลองใหม่ไม่ได้ ขอรู้ผลเร็วๆ โดยมาทำวันอาทิตย์แทน ซึ่งผมก็เข้าใจและคนในทีมงานเราก็เข้าใจในความรู้สึก กระหาย ใคร่รู้และร่วมมือกันทำงานอย่างดียิ่ง
 
ความสุขปลูกได้ในแดนใจ
 
คือชื่อตอนหนึ่งของ กระท่อมดิน ทุ่งดาว ครับ
 
ผม..เอง
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 27 มกราคม 2552 17:17 แก้ไข: 27 มกราคม 2552 17:17 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
[IP: 192.168.100.112]
13 กุมภาพันธ์ 2552 21:22
#41093

แต่คนสมัยก่อนเขาคิดต่างไปอีกแบบนึง มีคนเล่าให้ฟังว่าคนเพชรบุรีแต่ก่อนเวลาจะปลูกต้นไม้ ไม่ว่าจะเป็นไม้ยืนต้นหรือไม้ผล เขาจะถ่องคาถาขณะกลบดินว่า พุทธัง ผลาผล นกเกาะได้บุญ คนกินเป็นทาน ธัมมัง...สังฆัง...ชาวบ้านแต่ก่อนเวลาทำนาก็ดี หรือปลูกต้นไม้ก็ดี เขาไม่ได้คิดถึงแค่ตัวเอง แต่เขาคิดถึงคนอื่นด้วย และบางกรณีคิดถึงคนอื่นเป็นอย่างแรกเลย ส่วนคิดถึงตนเองเอาไว้ที่หลัง การคิดถึงคนอื่นถือว่าเป็นบุญอย่างหนึ่ง ถ้านกมากินก็เป็นบุญ ถ้าคนมากินก็เป็นทาน เขาจึงไม่คิดว่าเป็นการทำมาหากินอย่างเดียว แต่เป็นการทำบุญไปด้วย...

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.231.21.83
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ