นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1132
ความเห็น: 0

เจตนาฟ้า

 
วันเด็กแห่งชาติ 2554
 
รอบคอบ รู้คิด มีจิตสาธารณะ
 
คงไม่ใช่คำขวัญวันเด็ก เพียงอย่างเดียว แต่ควรเป็นคำขวัญของผู้ใหญ่ด้วย โดยเฉพาะคำว่ามีจิตสาธารณะ
 
ผมอยากบันทึกเรื่องที่ผมว่าเป็นการบังเอิญอย่างมาก 2 เรื่องที่ผมเจอมาในรอบ 6 เดือนนี้ครับ
 
เรื่องแรก คือเรื่องที่ผมได้ทราบข่าวของอาจารย์รุ่นพี่ อ.วิทยา วิทยชำนาญกุล โดยบังเอิญผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ ที่ผมว่าฟลุ๊กมากนั้น เพราะในวันที่ผมเดินทางขึ้นกรุงเทพฯ เพื่อการประชุมนั้น ผมก็หยิบหนังสือพิมพ์ที่แขวนไว้ที่บริเวณที่นั่งพักของผู้โดยสารขอออกของสนามบินหาดใหญ่มาอ่าน ชื่อหนังสือพิมพ์ผมก็จำไม่ได้ มีพาดหัวน่าสนใจทำนองว่า ทำไมสิงค์โปร์จึงมีการคอรัปชันน้อย ผมก็พลิกไปอ่านเนื้อหาข้างใน
 
ผมกลับพบว่า แท้จริงแล้วเป็นบทความที่ได้จากความเห็นของอาจารย์วิทยาทั้งหมด และระลึกได้ถึงอาจารย์ท่านนี้ที่ผมได้เคยรู้จักขึ้นมาทันที
 
ผมรู้จักอาจารย์วิทยา ซึ่งสอนที่ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าในฐานะอาจารย์ทุนโคลัมโบ ซึ่งเจอกันบ่อยที่สโมสรอาจารย์ ยังจำท่าทางอาจารย์ที่เล่นบิลเลียดหรือสนุกเกอร์ได้ (เป็นเรื่องปกติของอาจารย์ที่อยู่ 2518-นะครับ) สโมสรเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจแหล่งสำคัญ มีโต๊ะสนุกเกอร์อยู่ตัวหนึ่ง ผมก็หัดเล่นสนุกเกอร์ที่ ม.อ. นี้แหล่ะครับ เพราะเสาร์-อาทิตย์ ว่าง ๆ ปราศจากงานทำก็เดินแกร่วอยู่แถวสโมสรอาจารย์นี้เป็นหลัก 
อาจารย์ย้ายไปสอนที่สิงค์โปร์นานมากแล้ว ผมเดาว่าน่าจะแถวปี 2525 ประมาณนี้ ผมได้ข่าวอาจารย์บ้างหลังจากนั้น แต่มาคราวนี้ก็รู้ว่าอาจารย์ยังสอนที่สิงค์โปร์อยู่ แม้จะมีอายุมากกว่า 60 ปีแล้ว
 
ผมรู้ว่าอาจารย์วิทยาเป็นคนดี และคนตรง กล้าแสดงความเห็นตรงไปตรงมา (ที่ไม่คล้ายกับวัฒนธรรมคนไทยมากนัก) อาจารย์แสดงความเห็นในบทความนี้ว่า สิงคโปร์ไม่ได้ให้ความสำคัญเรื่องจริยธรรมมากนัก แต่ให้ความสำคัญกับเรื่องกฎหมายมาก เพราะธรรมชาติของคนไม่กลัวการผิดจริยธรรม แต่กลัวการผิดกฎหมายมากกว่า ก็เป็นประเด็นน่าสนใจว่า สิงคโปร์โฟกัสไปที่ประเด็นที่ effective จริง ๆ เรื่องใดที่ไม่ชัดเจน วัดได้ลำบาก จะไม่บังคับใช้ เพราะจะเสียเวลาเสียทรัพยากรไปโดยเปล่าประโยชน์
 
เรื่องของอาจารย์วิทยาทำให้ผมคิดเรื่องในอดีตได้อีกเรื่องหนึ่งก็คือ ประมาณ 2519 คณะวิทยาศาสตร์ รับอาจารย์สาวเข้ามาใหม่ในภาควิชาภาษาต่างประเทศ ทั้ง 3 ท่านจบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย การมีอาจารย์สาว ๆ เข้ามาพร้อมกันสร้างความฮือฮาให้กับอาจารย์ชายทั้งหลายเป็นอย่างมาก อาจารย์ทั้ง 3 ท่านนี้ ยังร้องเพลงเล่นกีตาร์ได้อีกด้วย มีท่านหนึ่งได้รับเชิญไปเล่นดนตรีในตัวเมืองหาดใหญ่ด้วย แต่ปัจจุบันนี้เหลืออยู่เพียงท่านเดียวที่ยังทำงานอยู่ ที่ผมพูดถึงเรื่องเกี่ยวเนื่องนี้ก็คือ อาจารย์วิทยาเป็นท่านหนึ่งที่ได้ครองใจ 1 ใน 3 ของอาจารย์กลุ่มนี้ ได้แต่งงานและย้ายไปทำงานที่สิงคโปร์ด้วยกัน
 
การที่ผมได้ทราบข่าวของอาจารย์วิทยา ผมถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญอย่างยิ่ง เพราะมีโอกาสน้อยมากที่จะเจอเหตุการณ์แบบนี้
 
เรื่องที่ 2 ก็คือ ครอบครัวผมได้รูปวาดสีน้ำที่คุณพ่อผมวาดขึ้นเมื่อกว่า 50 ปี กลับมาแขวนไว้ที่บ้านอีกครั้งหนึ่ง
 
เรื่องของเรื่องคงเกิดจากการที่ผมเล่น facebook และใช้ชื่อจริง นามสกุลจริง เพราะอยู่มาวันหนึ่งก็ได้รับข้อมูลจากสมาชิก fb ว่า เธอมีรูปวาดน้ำตกห้วยยาง และโรงเรียนประจวบวิทยาลัย ที่คุณพ่อผมเคยทำงานอยู่ และอยากรู้ประวัติของผู้วาด
 
ผมก็ส่งข้อความกลับไป เธอก็สแกนรูปส่งกลับมาให้ผมดู ผมรู้นะครับว่าคุณพ่อผมวาดสีน้ำสวยมาก คุณพ่อเรียนจบเพาะช่าง วาดรูปสีน้ำให้ห้องสมุดประชาชนอำเภอเมืองจังหวัดประจวบฯ และตั้งอยู่ที่ทางเข้าห้องสมุดที่ผมแวะเวียนไปแทบทุกเสาร์อาทิตย์ เป็นรูปชุดไดโนเสาร์ เป็นเจ้าตัวมีครีบและเจ้าตัวที่มี 3 เขา  เธอบอกว่าเธออยากมอบรูปเหล่านี้คืนให้ผม ผมก็ปฏิเสธกลับไปว่า ผมก็ยังอยากให้รูปศิลป์ของคุณพ่ออยู่ในมือผู้ที่เห็นคุณค่าของมันอยู่ แต่เธอก็ตั้งใจที่จะคืนให้ผมจริง ๆ ในที่สุดผมก็บอกพี่สาวผมที่กรุงเทพให้ได้รู้ และติดต่อจนได้รูปทั้ง 3 รูปมาแขวนไว้ที่บ้านพี่สาวผมที่กรุงเทพได้ในที่สุด
 
เป็นเรื่องที่ผมแปลกใจมาก ผมไม่เคยทราบว่า รูปสีน้ำจะยังมีสภาพดีเมื่อเวลาผ่านไปมากกว่า 50 ปี และรู้สึกดีมากที่ได้เห็นรูปวาดฝีมือคุณพ่อผมเพิ่มอีก 3 รูป
 
บังเอิญหรือไม่ครับ ที่เธอและสามีผู้รักศิลปะนี้ เคยอยู่ที่ประจวบ และรู้จักภาพวาดที่เป็นรูปน้ำตกห้วยยาง จึงสนใจที่จะซื้อไว้
 
บังเอิญที่เธอและผมเป็นสมาชิก fb และเธอก็สนใจที่จะตามประวัติผู้วาด ตามชื่อที่คุณพ่อผมเซ็นเอาไว้
 
บังเอิญที่เธอตามนามสกุลผมเจอ เพราะผมใช้ชื่อจริงใน fb ทั้ง ๆ ที่ผมเป็นสมาชิก fb มาไม่นานมานี้
 
บังเอิญที่เธอมีเจตนาดีที่จะมอบรูปวาดคืนแก่ทายาทของผู้วาด
 
บังเอิญที่รูปวาดเหล่านี้ ผ่านเส้นทางที่วกวนของตลาดศิลปะ มามากกว่า 50 ปี และท้ายสุดก็กลับมาสู่ทายาทของผู้วาด
 
ผมไม่รู้จะบอกว่าอย่างไร คงคิดได้เพียงว่า อาจเป็น เจตนาฟ้า...
 
ผม..เอง
 
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 08 มกราคม 2554 10:57 แก้ไข: 08 มกราคม 2554 10:57 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.95.131.208
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ