นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

LeeO
Ico64
Suittavee Thipsung
เจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป
Scientific Equipment Center
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 1068
ความเห็น: 3

ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี?

ช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา เช้าวันที่ 4 พ.ค. 57 LeeO ตื่นแต่เช้าตรู่ 5 โมงเช้า เดินทางออกจากหาดใหญ่ มุ่งหน้าสู่จังหวัดตรัง ตอนนั้น น้ำมันรถเหลืออยู่ 3 ขีด ตั้งใจว่าจะไปเติมน้ำมันที่ 4 แยกคูหา (ระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร กับน้ำมัน 3 ขีดคงเหลือเฟือ) เพราะมีสถานีบริการน้ำมันขนาดใหญ่ ได้ไปนั่งดื่มกาฟงกาแฟ เข้าห้องน้ำ พักผ่อนสัก 15 นาที

เมื่อขับรถไปถึงสถานีบริการน้ำมันดังกล่าวก็ เปิดไฟเลี้ยวเข้าต่อท้ายเทียบท่า รถยนต์หรูสีขาวคันใหญ่ป้ายแดง ราคาหลักล้านคันหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นได้เติมน้ำมันเสร็จแล้ว สงสัยคงรอรับเงินทอนอยู่ LeeO กับ ตุ๊กตาหน้ารถ นั่งอยู่ในรถก็มองดูพฤติกรรมรถคันหน้าตลอด เค้ามาด้วยกัน 6 คน แต่ละคนแต่งตัวดี ท่าทางจะมีฐานะ LeeO รออยู่อย่างใจเย็นประมาณ 5 นาทีแล้ว เขายังไม่ออก สังเกตเห็นมีสมาชิกอีก 2 ท่านเดินมาพร้อมกับถือของกินมาด้วย มาถึงก็แบ่งกินยืนกิน ยืนคุย กันตรงนั้น LeeO คิดในใจ "ไม่เห็นหรอ คนรอต่อคิวจะเติมน้ำมันอยู่" "ทำไมไม่ขึ้นรถ ยืนคุย ยืนกินกันอยู่ได้" โดยที่ไม่สนใจหรือเกรงใจรถคันหลังสักนิด LeeO ถอนหายใจ รออย่างใจเย็นอีกนิด ทันใดนั้นสมาชิกรถคันหน้าสองคน ก็เดินละไปอีก (นึกในใจอีก "คุณจะไปไหนกันอีก") โอ้ยยย....สมาชิกที่เหลือก็เปิดประตูรถอ้าซ่า ยืนคุยกันนอกรถสนุกสนาน....ไม่ไหวแล้วครับ..LeeO เข้าเกียร์ถอยหลังกลับรถ ไปเข้าช่องเติมน้ำมันช่องอื่น แทบจะดริฟรถโชว์

"น้อง น้ำมันเต็มถัง" เติมกว่าจะเต็มถังก็นานอยู่นะ เติมเสร็จแล้วจ่ายเงินแล้ว LeeO ถามตุ๊กตาหน้ารถว่าจะแวะเข้าห้องน้ำ หรือกินไรก่อนไหม คำตอบที่ได้ "..หมดอารมณ์.." ซึ่งไม่ต่างอะไรกับ LeeO ที่เซ็งเช่นกัน  LeeO จึงขับรถออกจากปั๊มน้ำมันพร้อมๆกับรถหรูคันนั้น 

ตั้งใจไว้ว่าจะแวะพักผ่อน 15 นาที แต่ที่ไหนได้ เสียเวลาไปกับการรอเติม น้ำมัน 15 นาที ทั้งๆที่รถก็ไม่เยอะเสียสักหน่อย...

อย่างไรก็ตาม ความตั้งใจแวะพักผ่อนก็สมดังตั้งใจที่สถานีบริการน้ำมันแห่งหนึ่งที่สี่แยกเอเชีย พัทลุง-ตรัง....

เฮ้อ....เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถึงแม้จะร่ำรวยมีฐานะเป็นผู้ดีมาจากไหน แต่ถ้าไม่มีความเกรงใจฉันใดแล้ว ก็ไม่ใช่ผู้ดีฉันนั้นไม่ เพราะ "ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี" ที่ไม่จำเป็นต้องร่ำรวยมีฐานะมีสกุลมาจากไหน......

LeeO..^^

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 06 พฤษภาคม 2557 12:04 แก้ไข: 07 พฤษภาคม 2557 08:21 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 pompom, Ico24 คนธรรมดา, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
ทำท่าว [IP: 180.183.30.87]
06 พฤษภาคม 2557 12:54
#98041

 

โดยส่วนตัว...เวลาเจอเหตุการณ์ประมาณนี้ (และเรื่องราวเกินกว่าเหตุอีกหลายกรณี)

สัญชาตญาณและสติสัมปชัญญะ มันจะชิงกันเสนอหน้าว่าต้องจัดการหรือเลี่ยงหลบ

เพราะผลสืบเนื่องหลังจากนั้นมักเป็นไปใน 2 กรณี คือ

สาใจ...ที่ได้ตอบโต้ ขัดขืน ตักเตือน แต่ต้องแลกด้วยความขุ่นเคืองหรือภยันตรายจากอีกฝ่าย

ขุ่นใจ...ที่ขลาดเกรง เพิกเฉย เพื่อหลี่กเลี่ยงวิวาทะและรักษาสวัสดิภาพส่วนตน

 

;)

 

 

สาธุ....^-^

ได้อุทธาหรณ์สอนใจมา 1 บันทึกนะคะ ดีกว่าโกรธเปล่าๆ อิ อิ คงมีคนเคยได้รับประสบการณ์เหมือนกันไม่น้อยค่ะ คนแบบนี้ยังมีอีกเยอะ เขามาให้พวกเราได้ฝึกสติกันค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.214.184.223
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ