นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

DaDa
Ico64
Songsuda Promthong
นักวิทยาศาสตร์
ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 5

อ่าน: 2810
ความเห็น: 3

ย้อนรอย..ชีพจรลงเท้า..ฉันหลงรักการเดินทาง

ย้อนรอย..ชีพจรลงเท้า..ฉันหลงรักการเดินทาง ..ย้อนไปเมื่อมกราคมปี 2553 กับการเดินทางด้วยเส้นทางทางคดเคี้ยวที่เพชรบูรณ์

 

 

ก็เพราะว่าฉันหลงรักการเดินทางสู่โลกอีกใบที่ไม่ใช่การทำงาน เพราะการเดินทางมันมีเสนห์ที่น่าหลงไหล บนเส้นทางที่ต้องเดินผ่านไป ให้เรียนรู้จดจำ

 

บางครั้งทำำให้เรามีช่วงเวลาที่ต้อง หยุด คิด ตัดสินใจ ว่าหนทางงอุปสรรคข้างหน้าเราจะเดินต่อไปอย่างไร

 

 

เพราะอุปสรรค มันช่างหนักหนาเหลือเกิน หากจะยังคงเดินต่อไปแล้วเราจะผ่านมันไปได้จริงหรือ

 

 

เมื่อมีช่วงเวลาให้เราได้หยุดพัก หยุดคิด เราก็สามารถตัดสินใจได้ว่าเราควรจะ ถอยกลับมาดีกว่ามั้ย เพื่อที่เราจะได้ไม่รู้สึกเจ็บปวด

 

 

แต่การถอยกลับไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ สู้ ซะหน่อย มีหนทางวิธีการมากมายที่จะเรียนรู้ หรือ บางครั้งก็ต้องต่อสู้กันซึ่งๆหน้า ตัวต่อตัว

 

 

เพื่อให้เราเรียนรู้ถึง การแพ้..

 

 

เรียนรู้ถึง การชนะอย่างแท้จริง  และ รู้แพ้อย่่่างลูกผู้ชาย

 

 

หรือบางครั้งหนทางก็มีให้เลือก โดยการ ปลดปล่อย อย่างงอิสระ ไม่ต้องคิดกังวลกับสิ่งใดใด แล้วเรา จะเจอกับความสุขของการเดินทางในครั้งนั้นๆ อย่างเต็มอิ่มในใจของเรา ผู้ได้ออกเดินทาง

 

 

ภาพโดย - DaDa / น้องพีท

กล้องโดย- Serviceman / หนูณิชน์

แบบโดย - Serviceman / หนูณิชน์ / ลูกหว้า

สถานที่ - ภูทับเบิก - ทุ่งแสลงหลวง - เพชรบูรณ์

วันเวลา - มกราคมปี 2553

 

ย้อนรอย..ชีพจรลงเท้า..ฉันหลงรักการเดินทาง ..ย้อนไปเมื่อมกราคมปี 2553 กับการเดินทางด้วยเส้นทางทางคดเคี้ยวที่เพชรบูรณ์ คิดถึง จดจำ ทุกเรื่องราวการเดินทาง ...

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 31 มกราคม 2556 08:24 แก้ไข: 31 มกราคม 2556 08:42 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 10 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

...ยังชัดเจนในความทรงจำ....

ชัดเจน ชัดมาก

เคี้ยวทุกคำเมื่อกินข้าวที่คดห่อ ไม่ต้องเลี้ยวแวะรอขอให้กินในรถ !!!

ไม่มีอะไร มาสนุกกับคำว่า

คดเคี้ยว เลี้ยวลด

อิอิอิ

เราเอง

เหมือนดูหนังกำลังภายในเลย ฮ่าๆๆ จอมยุทธ์ทั้งสอง ลงมาเจ็บขาใหมนั่น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.231.21.83
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ