นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1937
ความเห็น: 10

หยดสุดท้าย

ปากแย้มราวกับยิ้ม

น้ำเอ่อปริ่มหยาดลงบ่า

รอนร้าวผ่าวนัยน์ตา

รินร่วงมา..ว่าร้าวราน

 

เจ็บไหมเล่าใจเอ๋ย

ชมชิดเชยเอ่ยคำหวาน

สุขนี้สักกี่กาล

เพียงวันผ่าน..เขาพาลลืม

 

ทั้งรู้ต้องรวดร้าว

ก็ทำราว..รักดูดดื่ม

ของเขาเฝ้าหยิบยืม

แกล้งเลือนลืม  ปลื้มอุรา

 

รอยยิ้มที่พิมพ์ไว้

แทนดวงใจฝันใฝ่หา

รอยร่วงจากดวงตา

หยดแทนค่า...อย่าลืมฉัน

 แต่งให้เพื่อนรัก  เมื่อประมาณ สี่ซ้าห้าปีมาแล้ว

เธอตั้งชื่อให้ว่า  หยดสุดท้าย              

และเธอว่าเธอรักบรรทัดนี้     ทั้งรู้ต้องรวดร้าว    ก็ทำราว..รักดูดดื่ม    ที่สุด 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): วิลาสินี
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 19 กุมภาพันธ์ 2551 09:32 แก้ไข: 05 มีนาคม 2551 18:22 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ก็แบบชอบอ่าน แต่ไม่สันทัดการเขียนนะครับ

(^_^)

Ico48
mandala (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
19 กุมภาพันธ์ 2551 12:58
#21086

ความงดงามของตัวอักษร
ชอบบรรทัดนี้เหมือนกัน "ทั้งรู้ต้องรวดร้าว ก็ทำราว รักดูดดื่ม"

ใจหนอใจคน ไยต้องกล้ำกลืนฝืนทน เพื่อหน้าตา

 

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
20 กุมภาพันธ์ 2551 22:15
#21377

แต่งเก่งจังปุย..

อ่านเพลินดีจังจ้ะ..

แต่งเก่งจังเลยครับ

Ico48
แม่มดใจน้อย [IP: 192.168.100.112]
22 กุมภาพันธ์ 2551 10:48
#21595

ตะเองแต่งกลอนเก่งเนอะ  ว่างๆ แต่งให้เค้าบ้างดิ (อิอิ)

  •     ทั้งรู้ต้องรวดร้าว    ก็ทำราว..รักดูดดื่ม” ==> ชอบด้วยคนค่ะ
  • บทกลอนไพเราะมาก ๆ ทั้งสัมผัสนอก สัมผัสใน สัมผัสอักษร สัมผัสสระ สัมผัสระหว่างวรรค สัมผัสระหว่างบท สุดยอดปลายไม้จริง ๆ เลยค่ะ ชื่นชม ๆ + นับถือ ๆ ^o^v
  • เอากลอนมาฝากด้วย ไม่มีชื่อค่ะ เพราะเพิ่งแต่ง คิดอะไรไม่ค่อยออก แต่งไปงงไป ชักยังไง ๆ เลยขอจบซะดื้อ ๆ ฮ่า ๆ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

 --------------------------------------------------

ใจร้าว...ใจร้าวรอน

ภาพสะท้อน ของวันเก่า

ใจเปลี่ยว...ใจเปลี่ยวเหงา

ซบซึมเซา เคล้าน้ำตา


รอยยิ้ม...พิมพ์เจือจาง

ดูเลือนลาง กลางใบหน้า

รวดร้าว ผ่าวอุรา

น้ำในตา พาไหลรื้น


เวลา...เวียนหมุนผ่าน

ทุกข์พบพาน ที่หยิบยื่น

ช้ำรัก...อันกล้ำกลืน

ยังทนฝืน ยืนแย้มยิ้ม


ขอเพียง...เธอสุขใจ

ทุกข์เพียงใด แม้นลนปริ่ม

แม้นทุกข์...จะแทงทิ่ม

ฉันยังอิ่ม เธอยิ้มได้


เท่านี้...ที่ต้องการ

ภาพวันวาน ยังสดใส

ชัดเจน...เสมอไป

เงียบเงียบใน ใจฉันเอง

 --------------------------------------------------

กวี "สีเขียด"

  • ท่านซือแป๋ คนธรรมดา แค่แวะมาก็ชื่นใจแล้วค่ะ
  • พี่มันหลา  ซือแป๋ Kon1Kon และพี่
    ต้มยำกุ้ง ขอบคุณมากๆค่ะที่ให้กำลังใจ จัย จัย
  • คุณน้อง dankejung พี่ปุยชอบวรรคนี้ค่ะ

    ช้ำรัก...อันกล้ำกลืน

    ยังทนฝืน ยืนแย้มยิ้ม

  • ใครน้า..ทำแม่มดใจน้อย....อิอิ

ชอบวรรคนี้ค่ะพี่ปุย

"สุขนี้สักกี่กาล เพียงวันผ่าน..เขาพาลลืม"

ความสุขมักอยู่กับเราไม่นานนะคะ..ความทุกข์จะรอเราอยู่ข้างหน้าเสมอ..แต่ทั้งๆที่รู้อ่ะนะ..ขอมีความสุขซักแป้บก็ยังดี..อิอิ

เหมือนเพลงนี้นะคะ

"ฝันดีแค่ไม่กี่คืน..มันก็จางก็หายไป

ฝันดีแค่ไม่กี่ครั้ง..แล้วฝันร้ายตลอดไป"

Ico48
Our Shangri-La (Recent Activities)
03 March 2008 15:21
#23137
งามแท้ ตัวอักษร
เรียงร้อยกลอน งามอ่อนหวาน
ร้อนผ่าว ร้าวรอนราน
หยดรินร่วง จากดวงตา

ใจเอ๋ย ไม่เคยจำ
หลงน้ำคำ ร่ำคำหวาน
ชอกช้ำ ย่ำดวงมาล
ด้วยคำหวาน เพียงผ่านหู

เฮ่อ
คิก คิก ระริกรี้
แต่ต้องหนี แล้วนี่เรา

แว๊บ
คิก คิก คิก
เราเอง 8-) 
Ico48
น้องพระจันทร์ [IP: 125.25.78.163]
15 ธันวาคม 2551 14:03
#39125

กินใจดีจัง

และ

ชอบของกวีสีเขียดจัง

เพราะโดนใจ

ใช่เลย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.215.62.41
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ