นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ความเคลื่อนไหวล่าสุด
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 7

อ่าน: 531
ความเห็น: 1

3. ความกลัว

เราถูกสอนให้ทำความรู้จักกับอารมณ์ต่าง ๆ ทั้งที่เราอยู่กับอารมณ์ต่างๆ มาตั้งแต่แรกเกิด จนคิดว่าเรารู้จักมันดี แต่แท้จริงแล้วเรารู้จักกับอารมณ์แต่ละอารมณ์เพียงผิวเผินเท่านั้น

เริ่มต้นที่ "ความกลัว"

สำหรับเรา..... ความกลัว เป็นเหมือนกรงขัง ไร้อิสรภาพ ทำให้ติดยึด กักขังตัวเองไว้ในพื้นที่ปลอดภัย

ความกลัวถูกถ่ายทอดจากการเลี้ยงดู จากประสบการณ์ ไม่มีเหตุผล มันฝังรากลึกในจิตวิญญาณ

 

"ครั้งหนึ่งเมื่อ น้องแพรว น้องพลอย ลูกสาวทั้งสองยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ เราขับรถเข้าไปในวัดเกาะเสือ มีงานศพตั้งอยู่ที่ศาลา  จู่ๆ น้องแพรวก็ร้องตะโกนตาเบิกกว้างด้วยความมหัศจรรย์ใจ "คุณแม่อยากได้ของขวัญแบบนั้น สวยจังเลย" เราประหลาดใจ มองหาของขวัญตามสายตาที่ลูกต้องการ "ไหนค๊ะลูก" "โน่น ไง กล่องใหญ่ๆ มีไฟสวยงามในสวนดอกไม้  อยากได้ของขวัญแบบนี้ ข้างในคงสวยมากนะคุณแม่"  ความรู้สึกของคนเป็นแม่ เมื่อมองเห็นกล่องของขวัญใหญ่ที่รถพึ่งแล่นผ่านไป "ความรู้สึกกลัวจับจิต" แผ่ซ่านจนไม่กล้าหันไปมองเป็นครั้งที่ 2

โลงศพประดับด้วยไฟสวยงาม มีดอกไม้ประดับรอบข้าง เป็นสิ่งที่ทำให้เด็กหญิงตัวน้อยเข้าใจผิด

เราสวดมนต์อ้อนวอน ให้ลูกตบปากตัวเอง กล่าวคำขอโทษ ให้คืนคำไม่อยากได้ แววตาที่หวาดกลัวของแม่ ทำลายความเบิกบานของลูกอย่างฉับพลัน"

เราไม่ได้กลัวความตาย แต่หวาดกลัวการพลัดพราก การสูญเสีย เรากลัวลูกจะได้ของขวัญตามที่ขอ จนไม่มีสติ จะบอกกล่าวสั่งสอน พร่ำแต่ให้ลูกห้ามพูด ไม่มอง ไม่ขอ อย่างไร้เหตุผล

ทุกครั้งที่หวาดกลัว มักมาควบคู่กับการวิงวอนร้องขอ อย่างขาดสติ

 

ความกลัว ถ้ามีมากเกินไป จะทำให้วิตก ทุกข์ ไม่กล้าคิด ไม่กล้าพูด ไม่กล้าริเริ่ม ไม่กล้าเคลื่อนไหว ติดกับดักอยู่ตรงนั้น ในพื้นที่ปลอดภัยที่ตัวเองตีกรอบเอาไว้

เมื่อกลัวมากๆ ตัวเราก็เสาะแสวงหาสิ่งยึดเหนี่ยวมาปกป้อง เพื่อทำให้คลายความหวาดกลัว จึงตกเป็นเหยื่อได้ง่าย

 

ถ้าไม่มีความกลัว....  จะทำให้เกิดอหังการ์ ไม่ลังเล ไม่รีรอ ฮึกเหิม พร้อมกระโจนใส่ทุกสิ่ง โดยขาดความเห็นอกเห็นใจผู้หวาดกลัว  บางทีเมื่อใครสักคนไม่รู้สึกกลัวอะไรเลย ไม่ใช่สิ่งที่ดี เพราะจะทำให้คนรอบข้างรู้สึกกลัว กลัวที่จะพบเจอ กลัวที่จะเข้าใกล้ กลัวในสิ่งที่เธอมีแต่ฉันไม่มี

 

ต้องปล่อยให้ความกลัวคงอยู่ในระยะพอดีๆ เพื่อให้ใครสักคนปกป้อง โอบกอด ทะนุถนอมเรา จากความกลัว  มีเพื่อให้เรารู้จักเห็นอกเห็นใจ เข้าใจผู้ที่หวาดกลัว

 

"ความกลัวถ้ามากไป ทำให้ติดกับดักอยู่กับที่

   ถ้าน้อยไปทำให้อหังการ์

ต้องมีพอดีๆ เพื่อถูกปกป้องจากใครสักคน"

 

 

สร้าง: 17 กุมภาพันธ์ 2559 20:30 แก้ไข: 17 กุมภาพันธ์ 2559 20:30 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 คนธรรมดา, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
Monly (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
17 กุมภาพันธ์ 2559 22:37
#104716

บันทึกนี้ น่ากลัว....แต่เริ่มด้วยสีสรร ของข้อความ ก็ทำให้ไม่น่ากลัว 555

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.207.134.98
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ