นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ความเคลื่อนไหวล่าสุด
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 7

อ่าน: 1239
ความเห็น: 2

หนาว [C]

ห่างหายไปหลายสัปดาห์ ด้วยติดงานพัวพัน พอหยุดเขียนไปนานๆ สมองเริ่มช้าลง ด้วยไม่รู้จะเริ่มเขียนเรื่องอะไรดี  มีหลายเรื่องราวผ่านมา ผ่านไป จนแทบจดจำไม่หมด เหมือนเวลาหมุนผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน


 

พึ่งกลับจากพาแม่ค้าไปทัวร์เกาหลี  พวกเรานัดแนะกันตั้งแต่ปีก่อนตอนกลับจากไปเที่ยวมาเลเซีย ว่าจะเก็บเงินกันเพื่อไปเที่ยวเกาหลี  ในช่วงที่นักศึกษารับปริญญา เป็นช่วงที่ลูกค้าในตลาดเกษตร ม.อ. มีน้อย  พวกเราจึงถือโอกาสนี้ลาพักร้อนไปเกาหลีกับแม่ค้ารวม  20 คน


 

เกาหลีช่วงนี้อากาศดี อุณหภูมิตอนเช้า 16 องศา ช่วงสายๆ ประมาณ 23-25 องศา เย็นสบายเหมือนติดแอร์ทั้งประเทศ


 

ในตอนแรกที่เช็คอุณหภูมิ ก็ลังเลกันว่า อุณหภูมิ 16 องศา จะหนาวขนาดไหน  จำเป็นต้องใช้เสื้อหนาวหนาๆ ไม๊  ตอนแรกตั้งใจจะเอาแค่เสื้อหนาวบางๆ ติดไป แต่พอคุยกับหลายคน บอกว่าอย่าประมาท ให้เอาเสื้อหนาวตัวใหญ่ติดไปด้วย  ทำให้จำใจต้องลดความเสี่ยงด้วยการหอบเสื้อหนาวตัวหนาหนักติดไปด้วย


   

ด้วยเป็นคนขี้หนาว ก็เลยกลัวมาก เพราะเคยเจอเหตุการณ์ไปเชียงใหม่เมื่อเดือนมกราคม  วันแรกอากาศร้อนอยู่ดีๆ วันรุ่งขึ้นอุณหภูมิลดเหลือ 10 องศา โห แทบตายเลย เย็นจนถึงกระดูก เพราะไม่ได้เตรียมชุดสำหรับอากาศหนาว มีแต่เสื้อตัวบางๆ  มันหนาวเย็นจนมือชา จนกลัวฝังใจ


 

จึงเตรียมตัวด้วยการไปซื้อลองจอนทั้งเสื้อ กางเกงครบชุด หาผ้าพันคอ ถุงเท้า เตรียมไปเพียบพร้อม บวกกับเสื้อแจ็ตเก็ตตัวใหญ่หนาหนัก และเสื้อหนาวตัวบางเพิ่มไปอีก


 

ผลก็คือหนัก เกะกะ ทำให้เปลืองเนื้อที่ในกระเป๋าเดินทางโดยไม่จำเป็น  วันแรกที่ไปถึงหอบแจ็คเก็ตตัวใหญ่หอบไปหอบมา ไม่ได้ใส่สักที เพราะพอเดินเที่ยว ถ่ายรูป ก็จะทำให้อุณหภูมิในร่างกายสูงขึ้น จนแทบไม่ต้องใส่เสื้อหนาวตัวใหญ่เลย


 

วิธีการที่ดีที่สุดสำหรับเราที่พึ่งคนพ้นสำหรับคนกลัวหนาวคือ ใส่เสื้อลองจอนไว้ด้านใน แล้วใส่เสื้อผ้าปกติ  แค่นี้ก็พอรับมือกับอากาศอุณหภูมิประมาณ 16 - 23 องศาได้สบายๆ  พอแดดออกร้อนหน่อย ก็เข้าห้องน้ำถอดลองจอนตัวในออก  พอค่ำๆ อากาศเริ่มเย็น ก็ใส่ลองจอนกลับเหมือนเดิม  เพิ่มผ้าพันคออีกนิด ก็ทำให้อุ่นสบาย ไม่พะรุงพะรังต้องหอบแจ็คเก็ตไปมาจนน่ารำคาญ


 

กระเป๋าเป้ จึงเป็นสิ่งจำเป็นในการเดินทาง  จะได้เก็บสัมภาระพวกหมวก  เสื้อ ผ้าพันคอ แว่นตากันแดด ถุงเท้า น้ำดื่ม ที่จำเป็นต้องใช้พกติดตัวไปในระหว่างวัน 


 

ในการเดินทางครั้งนี้ ไกด์สาวชาวไทย ที่แต่งงานกับชาวเกาหลี เล่าให้ฟังว่า เกาหลีสามารถพัฒนาประเทศตัวเองให้เจริญในพริบตาชั่ว 40 ปีที่ผ่านมาแบบก้าวกระโดด โดยมีหลักคำสอนให้คนเกาหลีทั้งประเทศว่า


"ให้ขยันเหมือนคนจีน  รักชาติเหมือนคนญี่ปุ่น และมีระบบระเบียบ ไม่คอรับชั่นเหมือนคนยุโรป"

 

เธอเล่าอีกว่า เด็กเกาหลี พอเริ่มเรียนมหาวิทยาลัยก็ต้องทำงานส่งตัวเองเรียน พ่อแม่จะไม่ค่อยช่วยเหลือลูกเมื่อโตแล้ว มีลูกมีครอบครัวก็ต้องเลี้ยงกันเอง ไม่มีการเอาไปฝากให้ปู่ ย่า ตา ยายเลี้ยงแบบเมืองไทย  ส่วนใหญ่จะให้ภรรยาลาออกจากงานมาเลี้ยงลูก 


 

คนเกาหลีจะวางแผนสำหรับการเกษียณตัวเองตั้งแต่ยังหนุ่มสาว  มีการออมเงินเพื่อใช้ยามแก่  ไม่ขอเงินจากลูก เพราะลูกก็ต้องรับผิดชอบครอบครัวตัวเอง คนเกาหลีจึงทำงานหนัก  เด็กเรียนมหาวิทยาลัยบางคนทำงานวันละหลายแห่ง ด้วยรับเงินเป็นชั่วโมง  จึงต้องขยันเพราะต้องรับผิดชอบตัวเอง  

 

 

บางคนอายุ 50 ปี ก็เริ่มเกษียณเพื่อท่องเที่ยว ด้วยสะสมเงินออมไว้ตั้งแต่เป็นหนุ่มสาวได้เป็นจำนวนมาก


 

การเดินทางครั้งนี้นอกจากจะสนุกมาก  ยังได้ข้อคิดดีๆ อีกมากมาย  เป็นการพักผ่อนที่คุ้มค่าจริงๆ


 


หมวดหมู่บันทึก: บันทึกการเดินทาง
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 05 ตุลาคม 2559 18:11 แก้ไข: 05 ตุลาคม 2559 18:12 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 Smarn, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สมกับที่คิดถึงเลยค่ะ อิอิ

ทางนี้ ก็คิดถึง ความหนาว นะ น้องแมงปอ อิ อิ

คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น