นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1469
ความเห็น: 8

2. ความคาดหวัง

เมื่อทำงานได้สัก 3 ปี ดิฉันก็ถูกโยกย้ายไปประจำที่ "หน่วยกิจการนักศึกษา"  ความเป็นเด็กกิจกรรม ทำให้สามารถใกล้ชิด เข้าใจ กับนักศึกษาได้ดี  ในวันที่ รองคณบดีฝ่ายวิชาการและกิจการนักศึกษาไปราชการ อ.วัลลภ ซึ่งเป็นรองคณบดี ในขณะนั้นได้ปฏิบัติราชการแทน  



ดิฉันนั่งทำงานที่โต๊ะ ท่านรองวัลลภ เดินเข้ามาเพื่อจะเดินผ่านไปยังโต๊ะ รองคณบดีฝ่ายวิชาการและกิจการนักศึกษา  ท่านแวะทักทาย พูดคุย และเริ่มบทสนทนาว่า "คุณมีความสามารถสนิทกับนักศึกษาได้ดี ทำไมคุณไม่เขียนเป็นคู่มือล่ะ ว่าวิธีที่ทำให้นักศึกษาเชื่อฟังและให้ความร่วมมือทำอย่างไร"  ดิฉันรู้สึกประหลาดใจ งวยงง จึงตอบไปว่า "แฮะ แฮะ หนูยังเรียนไม่จบปริญญาตรีเลยค่ะ คงเขียนคู่มือไม่ได้"    เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีใครมาบอกว่า ควรเอาเรื่องที่ดิฉันไม่คิดว่ามีคุณค่าอะไร มาเขียนเป็นคู่มือ 

ดิฉันในวันนั้น วันที่สำเร็จการศึกษาแค่ ปวส.  วันที่มีตำแหน่งแค่ พนักงานธุรการ จึงมีความรู้สึกไม่เข้าใจ และไม่เชื่อว่าคนเรียนแค่ ปวส. จะเขียนคู่มืออะไรยากๆ แบบนั้นได้ ดิฉันแอบคิดในใจว่า "อาจารย์คนนี้แปลกๆ มาพูดตั้งนานเพื่อให้เราเขียนคู่มืออะไรก็ไม่รู้ของแก"  



เมื่อเจอกันครั้งใด อ.วัลลภ ก็มักจะถามถึงเรื่อง มีเทคนิคยังไง ที่ทำให้นักศึกษาเชื่อฟัง ให้เขียนเป็นคู่มือออกมา สำหรับดิฉันในวันนั้น มอง อ.วัลลภ ด้วยความตลก ขบขัน "อ. แกเก่ง  แกก็เลยคิดว่าพวกเราจะเก่งเหมือนแก" เป็นคำที่ดิฉันแอบนินทา  "เราความรู้แค่นี้ ไม่ได้เป็น ด็อกเตอร์ที แกจะมาพูดเรื่องเขียนคู่มืออะไรทำไม ไม่เข้าใจ"  "แค่พูดคุยใกล้ชิดกับนักศึกษาเป็นเรื่องยาก ถึงขั้นต้องเขียนเป็นคู่มือเลยเหรอ 555"  ในใจดิฉันคิดแบบนั้น  




แม้ปากจะบอกว่า  " อ. แกแปลกๆ "  แต่ลึกๆ ในใจดิฉันครุ่นคิดเสมอว่า อ. คงคาดหวังกับตัวดิฉันสูง เพราะท่านเป็นคนสัมภาษณ์รับดิฉันเข้าทำงานที่นี้  รู้สึกละอายใจที่ดิฉันไม่มีความสามารถมาก เหมือนที่ท่านคาดหวังไว้



ดิฉันรู้สึกอยากหลบหน้า อ.วัลลภ ทุกคราไป ด้วยดิฉันไม่เคยเห็นความสำคัญของสิ่งที่ตัวเองทำ ว่าสามารถสกัดออกมาเป็นความรู้ได้ ความคิดของคนคับแคบ แต่ดันกล้าวิจารณ์ ขบขันผู้มีมุมมองกว้างไกล  เป็นจุดที่ทำให้ดิฉันต้องฉุกคิดซ้ำไปซ้ำมาทุกครั้ง ว่า อ. ต้องการอะไร ทำไมเจอหน้าถึงชอบพูดอะไรยากๆ กับเรา น่ะ




การได้รับความคาดหวังจากใครสักคน ที่มองเห็นคุณค่าในตัวเราสูงกว่าคุณค่าที่เรารู้สึกกับตัวเราเอง ทำให้ดิฉันต้องขบคิดกับตัวเองเสมอ ๆ ว่า อ.วัลลภ เห็นอะไรในตัวดิฉัน คนตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมชอบมาคาดคั้นให้ดิฉันเขียนตำราเพียงคนเดียว  นั้นเป็นอีกหนึ่งแรงผลักให้ดิฉันศึกษาจนสำเร็จในระดับปริญญาตรี และปริญญาโทในที่สุด

 

การศึกษาและอายุที่เพิ่มขึ้น ทำให้ดิฉันเข้าใจในเจตนา ที่กว้างไกลของอาจารย์  คนทุกคนมีภูมิความรู้ที่สามารถสกัดออกมาได้ แม้วันนี้ เวลาจะผ่านจากวันนั้นมา 10 กว่าปี อ.วัลลภ ก็ยังเฝ้าเพียร กระตุ้นให้บุคลากรทุกคน ช่วยกันเขียนความรู้แฝงของตน ถ่ายทอดออกมาทาง share.psu



บันทึก "ตามเด็กไปค่าย" จึงเป็นเรื่องราวที่ดิฉันชอบ และอยากจะถ่ายทอดมากกว่าเรื่องอื่นๆ  เพื่อชดเชยกับคู่มือที่ อ. อยากให้ดิฉันเขียนเมื่อ สิบกว่าปีที่แล้ว

 


 


หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 03 กันยายน 2556 17:52 แก้ไข: 03 กันยายน 2556 17:52 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Marky, และ 14 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สุดยอด บันทึก รออ่านอีกนะคะ

การแปลงจากการทำมาเป็นความรู้ ต้องเริ่มจากการบันทึกและใช้ให้เป็นประโยชน์ได้มากขึ้น

การเขียนเป็นคู่มือจะสามารถทำให้คนอื่นเรียนรู้ ศึกษา ที่สำคัญสามารถทำงานแทนได้อย่างมั่นใจ เพราะมีคู่มือเป็นตัวนำทาง และเป็นผลงานของผู้ทำคู่มือ อย่างประวัติคนทำงานที่ประสบความสำเร็จทั้งหลาย

ยังไม่สายที่จะทำ กระบวนการทำตลาดเกษตร การจัดงานเกษตรภาคใต้ การจัดกิจกรรมเกี่ยวกับการพัฒนานักศึกษา ก็ได้

เกือบ 20 ปี ก็ไม่เปลี่ยนใจ...

ตามมาเชียร์ คำเดิม ปอเอ๋ย!!

ทำ ทำ ทำ ทำ

อิ.อิ..

ของดี ๆ ต้องรอหน่อย ปล่อยให้ท้าวลุ้นต่อไป ฮิ ฮิ

ทำอยู่ทำไป

อิอิอิ

เราเอง

นี่คือ"การสร้างคน"ค่ะ พี่โอ๋เชื่อว่าน้องแมงปอต้องมี"พันธะ"ในใจจากสิ่งที่อาจารย์ฝากไว้ให้คิด และในที่สุด ก่อนที่จะพ้นจากการทำงานไป เราจะได้เห็นผลงานต่างๆที่อาจารย์เคยแนะนำไว้แน่นอนค่ะ อ่านจากที่เขียนนี่แล้วพี่โอ๋เชื่ออย่างที่ตัวเองทำนายจริงๆค่ะ

ว่าแล้วปอ "อ. แกแปลก ๆ" ก็ยังเหมียนเดิม ให้น้องปอ "ยังไม่สายที่จะทำ กระบวนการทำตลาดเกษตร การจัดงานเกษตรภาคใต้ การจัดกิจกรรมเกี่ยวกับการพัฒนานักศึกษา ก็ได้" อิอิ

Ico48
มนัสสฤษฎ์ [IP: 223.206.250.174]
20 พฤศจิกายน 2556 22:41
#94528

ประสบการณ์ความสามารถที่สั่งสมไม่มีสอนในห้องเรียนอยากได้ต้องออกไปหาเอาเองแต่ต้องใช้เวลากี่วันกี่เดือนกี่ปีจึงจะได้มาหากได้ศึกษาข้อมูลจากคัมภีร์แมงปอสะท้านภพก็จะช่วยร่นเวลาในการสร้างคนออกมาช่วยสังคมดังนั้นเขียนมาหลายๆคัมภีร์เถอะท่านจอมยุทธแมงปอ(เพื่อชีวิต)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.244.18
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ