นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Zenki
Ico64
นาย พรพจน์ หนูทอง
นักวิทยาศาสตร์
ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 933
ความเห็น: 0

GC-O จมูกของฉัน

เรื่องของอาหาร ตอนนี้กำลังเป็นหัวข้อสำคัญในการทำวิจัย ทั้งยุทธศาสตร์ในระดับมหาวิทยาลัยและศูนย์เครื่องมือ ไม่ว่าจะเป็นอาหารฮาลาล อาหารทะเล อาหารแช่แข็ง อาหารกระป๋อง และอาหารอื่นๆ ซึ่งในฐานะและพันธกิจของศูนย์เครื่องมือในการสนับสนุนงานวิจัย จึงจำเป็นต้องเตรียมความพร้อมทั้งบุคลากรและเครื่องมือวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ต้องมีเทคโนโลยีที่ทันสมัย และวิธีทดสอบที่ได้มาตรฐาน ทำให้การบุคลากรต้องพัฒนาความรู้และทักษะให้เพียงพอ ด้านเครื่องมือก็ต้องรองรับและสอดคล้องกับทิศทางการวิจัยเชิงลึกที่เพิ่มสูงขึ้น โดยจากงาน Thailand lab international 2016 ที่ผ่านมา แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาทางด้านเทคโนโลยีเครื่องมือการวิเคราะห์และทดสอบตัวอย่างทางวิทยาศาสตร์เป็นอย่างดี ผมยังคงสนใจในเรื่องของการวิเคราะห์ด้านอาหาร จากงานดังกล่าวอยู่อีก จึงขอนำมาเล่ากันต่อในเรื่องของ การวิเคราะห์กลิ่นของอาหาร

 

อย่างที่เข้าใจกันดีถึงการรับประทานอาหารแต่ละครั้งของคนเรานั้น สิ่งแรกที่รับรู้ได้โดยประสาทสัมผัสก็คือ ลักษณะที่ปรากฎ (appearance) ตามมาด้วย เนื้อสัมผัส (texture) และ กลิ่นรส (flavor) ซึ่งกลิ่น เรารับรู้โดยใช้จมูกในการดมกลิ่นต่างๆ ซึ่งสารให้กลิ่นนั้นมาจากสารเคมีที่ระเหยได้ ที่ระเหยเข้ามาทางโพรงจมูก ผ่านช่องปากขณะหายใจออก ไปยังส่วนที่เป็นตัวรับกลิ่นในโพรงจมูก (Olfactory receptors) เพื่อการรับรู้ของสารที่ให้กลิ่นนั้นๆ แต่ทว่ากลิ่นในโลกนี้มีเป็นพันๆกลิ่น แล้วเราจะไปแยกออกได้ว่า กลิ่นจำนวนมากเหล่านั้นเป็นกลิ่นอะไรกัน โชคดีครับที่ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ช่วยเราได้ โดยการใช้เครื่อง gas chromatography (GC) ในการใช้จำแนกแยกกลิ่นจากสารเคมีระเหยได้จากอาหาร

 

วิธีการวิเคราะห์สารให้กลิ่นที่ในอาหารด้วยเทคนิค Gas Chromatography-Olfactometry (GC-O) นั้น เป็นการวิเคราะห์ร่วมกันระหว่างเครื่อง GC และการใช้ประสาทสัมผัสทางด้านการดมกลิ่นของคนเป็นตัวตรวจสอบเฉพาะสารที่ให้กลิ่น เทคนิคนี้อาศัยการดมกลิ่นของสารระเหยขณะที่ถูกแยกจาก GC ด้วยจมูกของเรานี่แหละครับ เมื่อผู้ทดสอบดมสารระเหยที่แยกได้แล้วก็จะประเมินว่าสารนั้นมีกลิ่น (odor activity) หรือไม่ บรรยายกลิ่นที่ได้รับและประเมินความรุ่นแรงของกลิ่น (odor intensity) ร่วมด้วย

 

ความสามารถในการดมสารให้กลิ่นของคนเรานั้น (10-19 โมล) มีความสามารถในการตรวจวัดได้ที่ความเข้มข้นต่ำกว่าเครื่องมือ หรือมี sensitivity สูงกว่าเครื่องมือ ดังนั้นการจำแนกชนิดของสารระเหยทุกตัวที่ตรวจวัดโดย GC-FID ได้จึงเป็นงานที่มากเกินความจำเป็น เนื่องจากสารที่ไม่ให้กลิ่นนั้นไม่มีความสำคัญต่อกลิ่นของอาหารเลย การใช้เทคนิค GC-O จึงเป็นการศึกษาที่เน้นเฉพาะสารระเหยที่ให้กลิ่นและมีความสาคัญต่อกลิ่นของอาหารเท่านั้น (อ้างอิงจากงานวิจัย ดร. กาญจนา มหัทธนทวี) ดังนั้นเราต้องภูมิใจในความสามารถที่ติดตัวเรามาทุกคน และต้องดูแลรักษาจมูกของเราให้คงความสามารถในการรับรู้กลิ่นต่างๆไปนานๆนะครับ

หมวดหมู่บันทึก: PSU.Quality Work Life
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 03 ตุลาคม 2559 01:08 แก้ไข: 03 ตุลาคม 2559 01:14 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 ดำขำ, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.204.173.45
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ