นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1628
ความเห็น: 4

แองจี้ผจญภัยในวันน้ำท่วม

     วันจันทร์ที่ 1/11/2010 เป็นวันที่เชื่อว่าชาวหาดใหญ่หลายคน น่าจะไม่ค่อยมีกะจิตกะใจทำงานเท่าไร เพราะฝนตกหนักมาก และตกมาต่อเนื่องกันหลายวันทีเดียว ช่วงบ่าย ๆ Poisepoise ก็เริ่มเครียดแล้วเพราะเห็นหลาย ๆ คนทะยอยกลับบ้าน ทะยอยไปรับลูก ประกอบกับแม่ก็โทรมาบอกว่า ให้โทรบอกสามีให้กลับบ้านได้แล้ว ตอนบ่ายสองกว่า ๆ ก็เลยโทรบอกพลว่าให้กลับบ้าน ถ้าเคลียร์งานเสร็จหรือให้เอาโน๊ตบุ้คกับมาทำงานที่บ้านก็ได้ปลอดภัยกว่า แต่จนแล้วจนรอดพลก็ไม่ได้กลับสักที เพราะว่าเคลียร์งานไม่เสร็จและคนสงขลาก็อยู่กันอย่างปกติสุข เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะว่าที่เมืองสงขลาน้ำยังไม่ท่วม กระทั่ง16.00 น ถึงได้ออกมาจากเมืองสงขลา ฟังวิทยุคลื่น 97 ศึกษาเส้นทางไปเรื่อย ๆ กว่าจะกลับถึงบ้านได้ก็เล่นเอาหืดขึ้นคอ  ส่วน Poisepoise ก็ขับรถมาส่งส้มโอ ที่คาร์ฟูร์ ออกมาตอนบ่ายสามกว่า ๆ เพราะว่าน้องบอกว่าน้ำขึ้นแล้วที่สามแยกคอหงส์ไม่สามารถขับรถมาได้ ส้มโอบอกว่าจะเดินลุยน้ำมาทำงาน (ขยันสุด ๆ ) Poisepoise ก็ไม่อยากให้น้องต้องเดินไกลจากมอ.มาคาร์ฟูร์ ประกอบกับอยากมาดูสถานการณ์น้ำท่วมด้วย (จะได้หนีทัน) เลยเสนอตัวบอกส้มโอว่าเดี๋ยวพี่มาส่งเอง เท่าที่รถยนต์จะขับไปได้ ส่วนที่เหลือให้ส้มโอเดินต่อไปเอง ไปส่งได้แค่แถว ๆ รพ.กรุงเทพ-หาดใหญ่ ที่เหลือส้มโอเดินต่อ จากนั้น Poisepoise กลับบ้านไป เห็นน้ำหน้าบ้านขึ้นเล็กน้อย แม่บอกว่าบ้านฝั่งตรงข้าม ซึ่งจะต่ำกว่าบ้านเราน้ำเข้าบ้านไปแล้ว ช่วงที่น้ำไหลไม่ทัน กลับมาก็ฟังวิทยุ คลื่นชาลี 97 ก็รู้สึกว่าน่ากลัว น้ำมีปริมาณมากกว่าทุกปี จากที่ดูข่าวมาด้วยตอนกลางวัน เลยตัดสินใจเอารถไปเก็บใน มอ.  เหลืออีกคันจอดไว้หน้าบ้านรอเผื่อฉุกเฉินกรณีลูกไม่สบาย เพราะประเมินสถานการณ์แล้วอาการก็ไม่ค่อยดี เป็นหวัดมาหลายวัน ตอนเย็นหลังจากเอารถไปเก็บก็ปรึกษากับแม่ว่าจะพาแองจี้ไปหาหมอก่อน โทรไปเช็คที่โรงพยาบาลกรุงเทพ-หาดใหญ่ ปรากฏว่าไม่มีคุณหมอเด็ก ก็เลยถามเจ้าหน้าที่ว่าแล้วปกติคุณหมอเด็กอยู่วันไหนบ้าง จนท.แจ้งว่าคุณหมอเด็กอยู่ทุกวันค่ะ แต่วันนี้ไม่ปกติเพราะน้ำท่วมคุณหมอมาไม่ได้ Poisepoise ก็เลยไม่ได้พาแองจี้ไปหาคุณหมอ ก็ให้กินยาตามปกติที่เคยได้มา

     คืนวันจันทร์กว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืนแล้ว เพราะรอดูสถานการณ์น้ำ และดูข่าวไปเรื่อย ๆ ยังคุยกับพลอยู่เลยว่า เราต้องผลัดกันเฝ้าเวรยามระวังน้ำมาหรือเปล่า จะได้เอารถไปเก็บทัน พลบอกว่าไม่เป็นไร ปีไหน ๆ ก็ไม่เคยอดนอนเพราะน้ำท่วม ก็เลยนอนโดยไม่ต้องระวังอะไรมากมาย แต่ว่าพอนอนจริง ๆ ก็นอนหลับ ๆ ตื่น ๆ ตื่นมาอีกที ตี 4 ครึ่ง พี่สาวโทรมาถามว่าน้ำขึ้นหรือยัง ก็ออกไปเปิดผ้าม่านดู ก็ยังบอกเลยว่าไม่มี หน้าบ้านยังแห้งสนิท จากนั้นนอนต่ออีก ครึ่งชั่วโมง ตื่นมาดูน้ำใหม่ เห็นน้ำเลยมาที่ถนนแล้ว และมาดูแองจี้ก็ตัวร้อน ๆ และหายใจเร็ว มีอาการหอบ ก็เลยปลุกพล ๆ ก็ตื่นมาเฝ้าดูน้ำ พอเห็นว่าน้ำขึ้นเรื่อย ๆ ก็เลยขับรถไปเก็บ ที่สูง แถว ๆ ริมรั้วหมูกระทะ แล้วก็เดินกลับบ้าน แต่ระหว่างนั้น Poisepoise ดูข่าวช่องเคเบิ้ลหาดใหญ่ ร่วมกับคลื่นวิทยุชาลี 97 ได้ยินคนทางบ้านบอกว่าบ้านอยู่แถวหน้าธิดา น้ำขึ้นจะถึงปลั๊กไฟแล้วให้รีบตัดไฟด่วน Poisepoise ก็ไม่นึกว่าจะตัดไฟที่บ้านเราด้วย เพราะก็อยู่ห่างกันพอสมควร  พอสิ้นเสียงแค่นั้นไฟที่บ้านก็ดับ เป็นเวลาเดียวกับที่น้องแองจี้ไอ ๆ และก็อ้วกออกมาเป็นเสมหะ Poisepoise ก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ไฟก็ดับ พลก็ยังไม่กลับมา เทียนก็อยู่ข้างล่าง เอามือคลำ ๆ ดู ก็รู้สึกว่ามีอ้วก+เสมหะแองจี้บนเตียง แล้วจี้ก็ไปนอนทับเสมหะตัวเอง และก็หายใจถี่ ๆ หอบ ๆ หมดแรง เหงื่อแตกเต็มตัว Poisepoise ก็ไม่รู้จะทำไง วิ่งไปเอาถุงพลาสติคมารองให้ลูกอาเจียน ปรากฏว่าก็ไม่อาเจียนแล้วนอนหมดแรงอยู่ ห้องก็มืดมาก คิดขึ้นมาได้ว่าใช้มือถือกดเอาแสงสว่างมาใช้แก้ขัดได้ ก็เลยอุ้มแองจี้ลงไปข้างล่างได้ด้วยมือถือ ที่ชาร์จไฟเต็มที่ (เตรียมพร้อมน้ำท่วม) ไปขอเทียนที่ข้างล่างซึ่งพ่อกับแม่กำลังเฝ้าดูสถานการณ์น้ำอยู่ และก็พาจี้ขึ้นมาที่ห้อง พลก็กลับมาแล้ว ก็ค่อยใจชื้นขึ้นหน่อย จับแองจี้เช็ดตัวเพราะไข้ขึ้น และก็ให้กินพาราของเด็ก เสร็จก็รอดูอาการ…คุยกับพลว่าสาย ๆ หน่อยถ้าน้ำลดแล้วจะพาจี้ไปหาหมอ พอเจ็ดโมงเช้าน้ำที่ถนนขึ้นมาเรื่อย ๆ ประมาณก้น และกำลังปริ่ม ๆ จะเข้าบ้าน ก็ดูสภาพจี้แล้วไม่น่าไว้ใจเลยหายใจถี่มาก 46 ครั้ง/นาที ก็เลยโทรไปปรึกษาที่รพ.กรุงเทพ-หาดใหญ่ ถามว่ามีคุณหมอเด็กไหม พอดีว่าได้คุยกับรองผอ.รพ.ซึ่งเป็นคุณหมอเด็กที่มีคนเดียวใน รพ. ณ ตอนนั้น คุณหมอก็บอกว่าหายใจหอบนะ (46 ครั้งต่อนาที) Poisepoise ก็บอกคุณหมอว่าเดี๋ยวจะพาลูกเดินลุยน้ำไป คุณหมอบอกว่าไม่แน่ใจว่าจะได้มาดูทันทีหรือไม่ แต่ถ้ามาถึง แผนกฉุกเฉินก็จะดำเนินการพ่นยาให้ก่อน ก็บอกพลว่า เราเดินลุยน้ำกันออกไปไหม พลก็เห็นดีด้วย ก็อุ้มลูกเดินออกจากบ้าน เตรียมสัมภาะจี้นิดหน่อย อย่างอื่นไม่ได้พาอะไรเลย…เดินออกมายังหวั่น ๆ เลยว่าจะไปไหวหรือเปล่า เพราะที่ถนนน้ำสูงประมาณก้นแล้ว ไหนจะอุ้มเด็ก ไหนจะถือสัมภาระเด็ก กลัวว่าจะล้มมากเลย หากล้มแล้วก็กลัวว่าลูกจะตกลงในน้ำ ฝนก็ตกเล็ก ๆ พลก็กางร่มให้และถือสัมภาระ พร้อมเป็นที่ให้ยึดเกาะ เพราะ Poisepoise กลัวล้มมาก ๆ เดิน ๆ ไปเริ่มเห็นว่าจะเดินไม่ไหว เพราะถนนลาดลงเยอะน้ำก็สูงขึ้น ๆ เลยเดินอ้อมไปอีกทาง ไปเจอรถ 6 ล้อ สูง ๆ หน่อย ก็เลยขอให้ช่วยขับไปส่งที่รพ.กรุงเทพ ปรากฏว่ารถ 6 ล้อ ก็ไม่สามารถลุยไปได้ น้ำขึ้นสูงมาก เจ้าของรถบอกว่าจะไปทางอื่น อ้อมหน่อยก็ไม่เป็นไรแต่ไปได้ และก็ขับออกมาทางหน้ามอ. พอดี ก็เลยขอลงที่หน้ามอ. (ต้องขอบคุณเจ้าของรถ 6 ล้อที่ช่วยมาส่ง) เปลี่ยนใจดีกว่า ถือว่าโชคดีมาก ๆ ที่เปลี่ยนใจ เพราะว่าในมอ. น้ำไม่ท่วม สะดวกสบายดี คุณหมอที่มอ. ยังแซวเลยว่าคุณแม่ใจสู้มากเลย หลังจากที่รู้ว่าเดินลุยน้ำกันออกมา แต่ก็ถือว่าตัดสินใจได้ทันเวลาก่อนที่น้ำจะขึ้นจนออกจากบ้านไม่ได้ เพราะว่าคุณหมอบอกว่าเด็กมีโอกาสตัวเขียว ขาดออกซิเจนได้ หากไม่มาหาทันเวลา แองจี้ถูกพ่นยาไป 2 รอบ ตอนแรกคุณหมอยังไม่ได้ให้นอนรพ. คือก้ำกึ่งระหว่างจะให้ admit หรือให้กลับบ้าน แต่คุณหมอก็ตัดสินใจให้กลับบ้าน เมื่อพ่นรอบที่ 2 เสร็จก็ให้ยามากินแทน แต่ Poisepoise ไม่ยอมกลับเพราะเหมือนจะรู้ว่าแองจี้ยังไม่ดีขึ้น (จากประวัติที่ผ่าน ๆ มา ต้องนอนรพ.พ่นยา ประมาณ 2 คืน ) แต่นี่พ่นไป 2 ครั้งเอง Poisepoise เลยไม่กลับก่อน มาพักยกที่ GIS ก่อน ให้แองจี้ทานยาไป 4 ตัว ได้แก่ 1)ยาแก้ไข้  2)ยาขยายหลอดลม  3)ยาลดน้ำมูกแก้คัดจมูก  4) ยาแก้ไอละลายเสมหะ  ทานยาตอนเที่ยง ปรากฏว่า พอบ่ายโมงก็เริ่มมีอาการหอบ หายใจถี่เหมือนเดิม ตัวร้อน เลยต้องมารบกวนลุงดัน คนศูนย์เครื่องมือวิทย์ฯ ผู้มีน้ำใจช่วยเอาม้าเร็ว Scoopy I ไปส่งที่หน้ารพ.มอ. (ต้องขอบคุณลุงดันมา ณ ที่นี้ด้วย) มารอบนี้คุณหมอก็เลยให้ Admit ตอนแรก ก็กลัวว่าห้องพิเศษจะเต็ม ปรากฏว่าห้องว่างเยอะมาก ถือว่าโชคดีมาก ถ้าไปอยู่ห้องรวมคงแย่หน่อย เพราะเจ้าแองจี้ซนถึงซนมาก จะไปเพิ่มความรำคาญให้เตียงข้าง ๆ ! นอน รพ.ไป 2 วัน 2 คืน ถูกพ่นยา ไปหลายครั้ง อาการดีขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่างอยู่โรงพยาบาล ก็จะหงุดหงิดง่าย นั่งเฉย ๆ มองสายน้ำเกลือตัวเองก็หงุดหงิด เพราะจะเดินไปไหนก็ไม่สะดวก ร้องไห้งอแง น่าสงสาร..พอวันรุ่งขึ้นเอาสายน้ำเกลือออกได้ อาการดีขึ้นก็อารมณ์ดีขึ้นเยอะ เริ่มกินอะไรได้มากขึ้น จากที่วันแรกกินอะไรไม่ได้เลยเบื่ออาหาร วันที่สองชวนม่าม้าไปเซเว่น ซื้อของกิน ซื้อของเล่น สบายใจ…ส่วน Poisepoise เองก็ขอคุณหมอทุกรอบว่า จะให้แองจี้กลับบ้าน เพราะจากที่เห็นด้วยตาตัวเอง คือแองจี้อาการดีมากแล้ว ขออยู่หลายรอบ และแล้วก็ได้กลับบ้านเสียที ดีใจจัง จะได้มาทำความสะอาดบ้านน้ำท่วม…

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 05 พฤศจิกายน 2553 20:33 แก้ไข: 05 พฤศจิกายน 2553 20:33 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
zenki [IP: 192.168.100.112]
08 พฤศจิกายน 2553 11:24
#61407
้อย่างนี้ต้องปรบมือให้คุณแม่เ่ก่งซะแล้ว
Ico48
SAkChaiBOrdee [IP: 192.168.100.112]
08 พฤศจิกายน 2553 11:41
#61409

อ่านแล้วเหมือนได้อยู่ในเหตุการณ์เลย

ปรบมือ ให้คุณแม่อีกคนครับ...

Ico48
kongkiatrakwong [IP: 192.168.100.112]
08 พฤศจิกายน 2553 15:53
#61420

สุดยอดครับ ทำเพื่อคนที่เรารักทำได้ทุกอย่าง สู้ต่อไปนะครับ

Ico48
Wawa (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
09 พฤศจิกายน 2553 15:10
#61472

มาม๊าแองจี้สู้ๆ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.162.218.214
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ