นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1848
ความเห็น: 2

ควายเทียมเกวียน

คล้ายกับการอธิบายสภาพสังคมเกษตรกรชาวนาไทยว่า X เท่ากับ "ควาย" Y เท่ากับ "เกวียน" เมื่อ X + Y จึงเท่ากับ "ความเทียมเกวียน" อะไรเทือกนั้น



     ในการสัมมนารายวิชาการเมืองการปกครองไทยเมื่อวานนี้ โดยท่านอาจารย์ ดร.เสกสรรค์ ประเสริฐกุล (คลิก รับฟังบทสัมภาษณ์ "วันที่ถอดตัวกูของ อ.เสก ที่นี่ครับ" ) มีประเด็นหนึ่งที่ผมค่อนข้างติดใจ นั่นคือ ประเด็นที่ว่าด้วยเรื่องการพยายามทำให้รัฐศาสตร์มีความเป็นวิทยาศาสตร์มากขึ้นด้วยการหยิบยืมเครื่องมือแบบที่นักวิทยาศาสตร์เขาใช้กันทั้งสถิติ คณิตศาสตร์ สมการ และตัวเลข ซึ่งเป็นที่นิยมกันมากและเป็นทิศทางแนวโน้มของสายรัฐศาสตร์อเมริกันในปัจจุบัน

     จะว่าไปแล้ว การพยายามทำสังคมศาสตร์ให้เป็นวิทยาศาสตร์ไม่ใช้จะมีเพียงแต่รัฐศาสตร์ที่เป็นกระแสในปัจจุบัน ก่อนหน้านั้นเศรษฐศาสตร์เองก็พยายามทำตัวให้เป็นวิทยาศาสตร์มานานมากแล้ว แต่จุดอ่อนประการหนึ่งที่อาจารย์เสกสรรค์กล่าวประชดประชันเอาไว้ก็คือมันไม่อาจอธิบายความจริงอะไรได้หมดหรอก หรืออย่างมากก็ทำได้แค่เพียงลดความจริงลงมาในรูปของของสัญลักษณ์และสูตรในการคำนวณ

     คล้ายกับการอธิบายสภาพสังคมเกษตรกรชาวนาไทยว่า X เท่ากับ "ควาย" Y เท่ากับ "เกวียน" เมื่อ X + Y จึงเท่ากับ "ควายเทียมเกวียน" อะไรทำนองนั้น

    คำสอนของอาจารย์เสกสรรค์ทำให้ผมนึกถึงเอกสารประกอบการสัมมนาของ ดร.ศุภชัย พานิชภักดิ์ ที่ผมมีเก็บไว้ เรื่อง "วิกฤตการณ์ในทางความคิดของนักเศรษฐศาสตร์ไทย" (วันจันทร์ที่ 7 กรกฎาคม 2523)

    ดร.ศุภชัย ชี้จุดบอดของเศรษฐศาสตร์ที่พยายามทำตัวเองให้เป็นวิทยาศาสตร์มากขึ้นว่า

    "การพัฒนาของเศรษฐศาสตร์ไปในแนวทางวิทยาศาสตร์มากขึ้นอาจจะทำให้เศรษฐศาสตร์มีเนื้อหา และมีการวิเคราะห์ที่หนักแน่นขึ้น แต่ในเวลาเดียวกันก็ผลักให้กรอบการค้นคว้าและผลออกห่างจากความเป็นจริงไปเรื่อย สาระสำคัญของเศรษฐศาสตร์กลายมาเป็นการค้นคำนวณ มากกว่าการเข้าถึงธรรมชาติของมนุษย์และสังคมมนุษย์

     ผลสำเร็จของการวิจัยทางเศรษฐศาสตร์กลับกลายมาขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของแบบจำลองและความสง่างามของวิธีการถอดสมการแทนการจับปัญหาที่เป็นปัญหาแท้จริง และการมุ่งแก้ปัญหาด้วยการวิเคราะห์ที่มีความสำนึกว่าโลกมนุษย์เต็มไปด้วยพฤติกรรมที่วัดออกมาเป็นหน่วยที่ชัดเจนได้...กรรมวิธีทางคณิตศาสตร์ที่ใช้ในเศรษฐศาสตร์ จึงมีประโยชน์ในการอำพรางความจริง หรือไม่ก็ลดความจริงลงมา เป็นรูปที่เขียนเป็นสูตรคำนวณได้ง่ายๆ แทนการเปิดเผยความจริง"

(เนื้อหามาจากบทความของ ดร.ศุภชัย ที่เสนอในการสัมมนาครั้งนั้น บทความนี้มีชื่อว่า เศรษฐศาสตร์เพื่อมนุษยชาติ)

      เรื่องนี้จริงเท็จประการใดก็คิดกันเองก็แล้วกันนะครับ

สร้าง: 23 มิถุนายน 2553 16:48 แก้ไข: 20 พฤศจิกายน 2553 11:19 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ยังเป็นประเด็นที่น่าสนใจมากครับ

Ico48
พิม [IP: 110.49.249.178]
16 พฤษภาคม 2555 11:44
#77256

นักเศรษฐศาสตร์ที่โงเขลาที่สุดและน่าหัวร่อเยาะที่สุดคือนักเศรษฐศาสตร์ที่ไม่รู้ว่าขีดจำกัดของความรู้เศรษฐศาสตร์อยู่ตรงไหน คิดว่ามันเอาไปตอบได้ทุกเรื่องในโลกและชีวิต

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.208.202.194
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ