เชิญชวนร่วมเขียนเรื่องราวความสุขของท่าน ผ่าน Share.psu.ac.th โดยใส่คำสำคัญ PSU.QWL
อ่าน: 21287
ความเห็น: 15

อันเนื่องมาจากเรียงความชนะเลิศ

"บางทีกระผมก็คิดว่า ความสุขมันไม่ใช่อยู่ที่ว่าใครมีมากหรือมีน้อย แต่อยู่ที่ว่ามีแล้วจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร และให้คุ้มค่ามากที่สุดกับสิ่งที่เราได้มา อย่างกระผมภูมิใจและมีความสุขกับโทรศัพท์ของตัวเอง แม้ว่ามันจะไม่หรูหราอะไรมากนัก แต่มันก็สื่อสารได้เร็วเท่ากับเครื่องที่มีราคาแพงๆ และผมก็ซื้อมันมาด้วยเงินออมของตัวเอง ไม่ต้องให้ทางบ้านเดือดร้อน นี่แหละคือชีวิตที่มีความสุขบนความพอเพียง และความพอดีบนพื้นฐานของความจริง"

สืบเนื่องจากการได้อ่านบันทึกของอาจารย์ชาคริต เรื่อง "เรียงความดีๆ ของนักเรียน ม.3" ซึ่งเป็นผลงานของเด็กหญิงพรอิสรา วงศ์สุภาพ จากโรงเรียนธิดานุเคราะห์ อำเภอหาดใหญ่ เรียงความนี้ได้รับรางวัลชนะเลิศ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในหัวข้อ "ชุมชนของฉันกับวิถีพอเพียง" ผมเลยถือโอกาสอันดีที่ได้อ่านบันทึกและเรียงความนี้ นำเอาไปใช้เป็นเครื่องมือในการสอนนักศึกษาปริญญาตรีดูบ้าง

เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่า การขับเคลื่อนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงจำเป็นอย่างยิ่งในสังคมปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสถานการณ์ความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจทั้งของไทย และของเทศ เศรษฐกิจพอเพียงอาจจะเริ่มจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน เริ่มจากใจเราก่อน ดังคำกล่าวที่ว่า เศรษฐกิจพอเพียงเกิดได้ถ้าใจปรารถนา, ปลูกทุกอย่างในใจคน, ระเบิดจากข้างใน เป็นต้น ผมก็เลยปลูกทุกอย่างในใจนักศึกษา และพยายามทำตัวให้เป็นแบบอย่าง ไม่อยากให้ใครดูถูกเอาได้ว่า

Do as I say, not as I do

ทำตามที่ฉันพูด อย่าทำตามที่ฉันทำ (เพราะฉันนั้น ทำไม่ได้อย่างที่พูด) 

ในรายวิชาทักษะชีวิต นอกจากจะเปิดสารคดีดีๆ เกี่ยวกับเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงให้นักศึกษาได้ชมแล้ว กิจกรรมที่สำคัญอย่างหนึ่งที่ผมมอบหมายให้นักศึกษาทำ ก็คือการให้นักศึกษาได้ถ่ายทอดประสบการณ์หรือเรื่องราวที่ตัวเองได้นำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการดำเนินชีวิต

ผมถ่ายเอกสารเรียงความต้นฉบับที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ ระดับชั้น ม.3 ให้นักศึกษา ป.ตรี ได้อ่าน แล้วบอกเขาว่า เด็ก ม.3 เขียนได้ดีขนาดนี้ อยากจะรู้ว่า เด็ก ป.ตรี เขียนได้ดีขนาดไหน

ผมพยายามพูดในเชิงท้าทายความสามารถของนักศึกษาในรายวิชาของผม ด้วยหวังว่า จะมีบ้างบางคน (อาจจะไม่ทั้งหมด) เกิดฉันทะ อยากจะถ่ายทอดประสบการณ์ของตัวเองออกมาให้โลกได้รับรู้บ้าง

ไม่ผิดหวังครับ หลายคนทีเดียวที่ผมนั่งอ่านดู เขาถ่ายทอดจากความรู้สึกจริงๆ ออกมา แม้บางคนอาจจะเขียนได้ไม่ดีเท่านักเรียน ม. 3 แต่ก็รับรู้ได้ถึงความพยายาม และความจริงใจในการเขียน

"บางทีกระผมก็คิดว่า ความสุขมันไม่ใช่อยู่ที่ว่าใครมีมากหรือมีน้อย แต่อยู่ที่ว่ามีแล้วจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร และให้คุ้มค่ามากที่สุดกับสิ่งที่เราได้มา อย่างกระผมภูมิใจและมีความสุขกับโทรศัพท์ของตัวเอง แม้ว่ามันจะไม่หรูหราอะไรมากนัก แต่มันก็สื่อสารได้เร็วเท่ากับเครื่องที่มีราคาแพงๆ และผมก็ซื้อมันมาด้วยเงินออมของตัวเอง ไม่ต้องให้ทางบ้านเดือดร้อน นี่แหละคือชีวิตที่มีความสุขบนความพอเพียง และความพอดีบนพื้นฐานของความจริง"

"ดิฉันคิดว่า เงินที่มีอยู่มากมายอาจซื้อความสุขทางกายได้ แต่เงินจำนวนมากมายไม่สามารถซื้อความสุขทางใจได้ ความสุขทางใจ สามารถหาได้โดยการมีชีวิตที่ดี การมีชีวิตแบบพอมี พออยู่ พอกิน คนมีเงินเยอะพันล้าน อาจไม่มีความสุขทางใจ แต่คนที่มีเงินแค่พันเดียว เขาก็มีความสุข และดำรงชีวิตในสังคมอยู่ได้อย่างมีความสุข"

นี่เป็นเพียงบางส่วนของข้อเขียนที่ผมรู้สึกประทับใจ อยากเผยแพร่ให้โลกได้รับรู้บ้าง

สร้าง: 05 มกราคม 2552 17:35 แก้ไข: 05 มกราคม 2552 17:35 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 anni, และ Ico24 มิกกี้.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ผมมีความเห็นว่าวิชาทักษะชีวิต ควรเรียนให้มากขึ้น และเรียนตั้งแต่ชั้นประถมและมัธยมด้วย

ผมว่าเราต้องสร้างคนตั้งแต่เป็นไม้อ่อนอยู่ ถึงแม้จะยังไม่สายที่จะเรียนรู้ในช่วงเวลาใดๆของชีวิตก็ตาม แต่การปลูกฝังตั้งแต่เด็ก รากของคุณธรรมน่าจะหยั่งลงไปในใจได้ลึกกว่านะครับ

 

Ico48
ฟ้าใส [IP: 192.168.100.112]
13 มกราคม 2552 11:07
#39975

เขียนได้ดีจริงค่ะ  ความคิดของเด็ก ม. 3 ยังคิดได้ดีกว่าผู้ใหญ่บางคนเสียอีก   ขอชื่นชม

Ico48
wow [IP: 222.123.104.23]
22 เมษายน 2552 00:42
#43579

ทำไม  ความผิดหวัง ความพ่ายแพ้ที่ผ่านมาต้องค่อยกลับมาย้ำซ้ำเตือนในจุดที่เรายืนอยู่ ณปัจจุบัน ให้เรารับรู้ถึงความเจ็บปวดแม้กระทั้งความพ่ายแพ้ในปัจจุบัน ใช้ที่ว่าเป็นบทเรียนที่ทำให้เราดำเนินชีวิตได้อย่างถูกต้อง ไม่ผิดพลาดซ้ำรอยเดิมอีก  แต่ดูเหมือนว่าบทเรียนที่ผ่านมามันจะซ้ำรอยเดิมตลอดสำหรับฉัน แม้ว่าที่ผ่านมาจะพบอุปสรรคมาแคไหนก็ตาม จะล้มกี่ครั้ง กำลังใจที่รักในสิ่งที่ทำ แม้ไม่เคยได้รับการสนับสนุนกำลังใจจากคนรอบข้างก็ตาม ก็ยังผลักดันตัวเองให้ลุกขึ้นสู้  แม้สิ่งที่ทำจะมีคนค่อยรังแก แต่ด้วยความพยายามและความรักในสิ่งที่ทำ ทำให้ก้าวผ่านไปได้  แต่ยิ่งพยายามในสิ่งนั้นเท่าไหร่ก็ยิ่งเจ็บปวดกับสิ่งที่พยายาม  พยายามมองในแง่ดี   แต่สุดท้ายความพ่ายแพ้ก็กลับมาย้ำให้เจ็บปวด  ว่าสิ่งที่ทำนั้นไร้ค่าเปลืองใจให้เหนื่อยล้าเปล่าๆ  แม้คนรอบข้างว่าอะไรก็พยายามพิสูจให้เค้าเห็นว่าเราไม่ได้เป็นอย่างที่คิดแม้ความพยายามนั้นจะสำเร็จแต่ก็ต้องมีเรื่องให้เค้าว่าตลอดไม่เคยดีในสายตาใคร  หมดความหวังไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นในเมื่อทำแล้วไม่มีใครเห็นดี ทำแล้วไม่มีค่า ทำดีแค่ไหนก็เท่านั้น เลวเลยดีกว่าไหม อยากทำอะไรก็ทำไม่ต้องแคร์ใครทั้งนั้น  ตามใจตัวเองเลยดีกว่า สบายใจเรา ใครจะคิดยังไงชั่งมัน ในเมือ่ดีที่สุดแล้วยังไม่ดีในสายตาใครก็เลวเลยดีกว่า   จะเป็นเหมือนวัยรุ่นที่ท่าปากแดงๆหน้าขาว แขนดำบ้าง  ขับรถเที่ยว กลับบ้านดึกๆ  ก็ทำไม่ได้ เรายังมีหน้าที่เรียนก้ต้องสู้ต่อไป รู้แค่ว่าทำเพื่อใครก็พอ  ก็กลับมาทำหน้าที่เหมือนเดิม ก็ยังต้องทนกลับสิ่งที่เป็นอยู่ดี  ไม่มีความสุข  อยากได้อะไรไม่เคยได้เหมือนเด็กคนอื่น  แม้แต่อิสระที่จะอยู่ แม้แต่ของที่หามาได้ด้วยน้ำพังน้ำแรงของตัวเอง พอโตความใว้ใจที่มีให้กันยิ่งจางหาย   จนไม่อยากจะเชื่อว่าอยู่ด้วยกันมาตลอด  ไม่เข้าใจเลย  ทำไมต้องเป็นแบบนี้  แม้จะมีคนมากมายก็หาคนที่รักและเข้าใจ คนที่เราสามารถไว้เนื้อเชื่อใจ ให้คำปรึกษา คอยปลอบ คอยชวนเหลือเราไม่มีเลย  อยู่อย่างโดเดี่ยว  สู้โดยลำพังตั้งแต่เด็กจนโต หลายครั้งที่เจอปันหาและอุปสรรคเข้ามาพร้อมๆกัน ก็สู้นะ แต่มันไม่ยังเข้ามาเรื่อยๆถี่ๆ จนล้มได้แต่ร้องไห้ ไม่น่สเกิดมาเลย อยากตาย พยายามจะตาย แต่ก็ไม่กล้า  กลัวเจ็บ  อ่ะ  ก็ได้แต่ร้องไห้อยู่อย่างนั้น  แม้จะมีคนารับฟังบ้าง  แต่มันก้เท่านั้น  จิงๆ มันก้แต่นั้น ความรู้สึกที่ว่าไมมีใครก้ยังเหมือนเดิม  หลายครั้งที่ลุกขึ้นมาสู้ไหม ตั้งใจแน่วแน่ ทำมากกว่าคนอื่นหลายเท่า แต่ก็เหมือนเดิม ยังอยู่ในนิยามของคนขี้แพ้เหมือนเดิม หรือเราจะพยายามผิดที่ ก้คิดนะ แต่มันก้ถูกแล้วอะให้ทำไงดีคนมั่นขี้แพ้ มันก็เหมือนเดิม   เขียนมาเพื่อระบายไม่มีอะไรค่ะ  ขอบคุนสำหรับเนื้อที่ที่ให้เขียนระบายความรู้สึก คงเปลืองเนื้อที่มากเลย

Ico48
....... [IP: 123.186.4.164]
09 กุมภาพันธ์ 2553 17:53
#53970

เอ่อ....

ตอนแรกแค่คิดลองพิมพ์ชื่อตัวเองลง google แล้ว serch หาดูเล่นๆเท่านั้นเอง
ไฉนผลถึงออกมาเป็นดังนี้กันได้

???

Ico48
aoy [IP: 180.180.167.117]
03 พฤศจิกายน 2554 15:28
#70594

ก็ดีแต่อ่านไม่รู้เรื่อง

Ico48
0823014597 [IP: 122.155.36.188]
14 พฤศจิกายน 2554 14:08
#71350

fu0ihk

Ico48
milk [IP: 122.155.36.188]
14 พฤศจิกายน 2554 14:09
#71351

ดีจร้า

Ico48
Kanoklada Tanyong [IP: 180.183.90.245]
21 พฤศจิกายน 2554 17:20
#71941

เขียนดีมากเลยจ๋า

Ico48
sirawun sudjatum [IP: 113.53.44.82]
25 พฤศจิกายน 2554 16:42
#72259

เขียนได้ดีมากค่ะ

อ่านบันทึกนี้แล้วคิดถึงตอนสมัยตัวเองอยู่มัธยมต้น คุณครูให้เขียนเรียงความ และบทกลอน ปรากฏว่าของเราผ่านฉลุยได้รางวัล

ต๊กกะใจ & ดีใจมาก และนี้คือพื้นฐานที่ตัวเองถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เป็นคนชอบขีดๆ เขียนๆ "เยี่ยมมากค่ะ"

^___^

Ico48
รมิตา วันมูล [IP: 182.93.203.53]
09 ธันวาคม 2554 13:48
#72716

รักคนชื่ออั้ม เด็กวังชิ้น

Ico48
pay [IP: 182.93.203.53]
09 ธันวาคม 2554 13:57
#72717

ไอซ์รักฟามฟอร์ต

Ico48
cbnmdhs [IP: 182.93.203.53]
09 ธันวาคม 2554 14:01
#72719

ดีแต่ไม่เข้าใจ

Ico48
เสาวรี เหมือนพร้อม [IP: 124.120.147.188]
08 สิงหาคม 2555 18:45
#79592

บ่อฮู้

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.166.105.24
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ