นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 3169
ความเห็น: 0

ไม้เสียบลูกชิ้น

เรื่องไม้เสียบลูกชิ้นนี้จริงๆก็ไม่ใช่เรื่องเล็กนะครับเพราะสามารถโยงไปถึงความรับผิดชอบต่อสังคมได้เลยทีเดียวครับ เช่นการทิ้งไม้เสียบลูกชิ้นเพ่นพ่านแสดงว่าเป็นคนที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคม เป็นต้น

เมื่อวันก่อนผมเดินจากลานจอดรถระหว่างอาคารฟิสิกส์กับคณะทรัพย์ฯ พอมาถึงวงเวียนหลังคณะทรัพย์ฯ ก็เห็นไม้เสียบลูกชิ้นอยู่กลางทางเดินก็เลยเก็บจะนำไปทิ้งให้ถูกที่ถูกทาง ก็เลยคิดถึงเรื่อง"ไม้เสียบลูกชิ้น" ที่เคยมีศิษย์เก่า มช. ภาคใต้ รุ่นน้องคนหนึ่งที่มาเยี่ยมเยียนผมเมื่อทราบว่าผมมีปัญหาสุขภาพ (ขอเอ่ยชื่อคือคุณสมจิตร) ท่านมาเยี่ยมและได้คุยกันหลายเรื่องและถึงตอนหนึ่งผมคุยเรื่องการเกษียณอายุราชการของผมว่าจะทำอะไรบ้างหลังเกษียณ ท่านก็บอกว่าเมื่อเกษียณจากการทำงานท่านถ้าไม่รู้จะทำอะไร ท่านจะทำตัวให้เป็นประโยชน์กับสังคมไทยโดยการเดินเก็บไม้เสียบลูกชิ้นตามชายหาดทรายและที่อื่นๆ ท่านอธิบายว่าเมื่อสมัยท่านเป็นเด็กท่านวิ่งเล่นที่หาดทราบแล้วไปเหยียบไม้เสียบลูกชินเข้า ท่านเจ็บปวดมากและไม่อยากให้ใครต้องเป็นอย่างท่านอีก ผมเองก็อนุโมทนากับท่าน เห็นด้วยว่าเมื่อเราแก่เฒ่า ไร้ค่า ไร้ราคา ก็ยังทำประโยชน์ต่อสังคมได้ แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

เรื่องไม้เสียบลูกชิ้นนี้จริงๆก็ไม่ใช่เรื่องเล็กนะครับเพราะสามารถโยงไปถึงความรับผิดชอบต่อสังคมได้เลยทีเดียวครับ เช่นการทิ้งไม้เสียบลูกชิ้นเพ่นพ่านแสดงว่าเป็นคนที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคม เป็นต้น 

ถามว่าไม้เสียบลูกชิ้น(รวมทั้งไม้จิ้มผลไม้และไม้จิ้มฟันที่ทำจากไม้ไผ่ จะแหลมและแข็งมาก) เป็นอันตรายมากแค่ไหน? (ลองจินตนาการว่าในสนามเด็กเล่นที่มีลูกของท่านวิ่งเล่นอยู่ มีไม้เสียบลูกชิ้นทิ้งอยู่หลายอัน เราจะรู้สึกว่ามันอันตรายอย่างไร ?) มันจะไม่เป็นอันตรายถ้าอยู่ถูกที่ถูกทาง แต่บางกรณีที่อยู่ไม่ถูกที่ถูกทางเช่นตามทางเดิน ตามชายหาด ตามสนามหญ้า ถ้าเด็กๆที่ไม่ใส่รองเท้าเหยียบหรือเดินเตะเข้าก็เป็นเรื่องแหละครับ แต่ละวันผมว่าประเทศไทยใช้ไม้แบบนี้หลายล้านอันลองคิดดูซิครับว่ามันน่าอันตรายขนาดใหน

วิธีการลดอันตรายจากไม้เสียบลูกชิ้นเท่าที่พอคิดได้ เช่น 1.ไม่ใช้ไม้แบบนี้ (ก็คงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เพราะหาอย่างอื่นแทนยาก) 2.ใช้แบบชนิดเสี้ยมปลายไม่ให้แหลมมาก(ปลายมน) อย่างที่ร้าน เซเว่นฯ พยายามใช้อยู่ ก็เป็นวิธีประณีประนอม เพราะก่อนหน้านั้นร้านนี้พยายามใช้เป็นแท่งพลาสติกแทนไม้ไผ่ แต่คุณสมบัติสู้กันไม่ได้เพราะพลาสติกจะอ่อนกว่า จิ้มไม่สะดวก และเสียบลูกชิ้นย่างไฟไม่ได้ ก็เลยเลิกใช้ไป) 3. ใช้แบบไม้ไผ่เสี้ยมปลายแหลมแบบเดิมนี้แหละ แต่ขอให้ผู้ใช้เมื่อใช้เสร็จ ให้หักที่ปลายแหลมก่อนทิ้งถังขยะเพื่อลดอันตราย) เป็นต้น แบบที่ 3 นี้ต้องอาศัยการเผยแพร่ให้คนเห็นอันตรายของไม้เสียบลูกชิ้นและขอความร่วมมือกันซึ่งก็น่าจะทำได้ไม่ง่ายเช่นกัน

เป็นอันว่าในสายตาของผม ไม้เสียบลูกชิ้น ไม้จิ้มผลไม้และไม้จิ้มฟันที่ทำจากไม้ไผ่ มีคุณอนันต์ แต่ก็มีโทษอย่างมหันต์ เช่นกัน อยากเชิญชวนให้ทุกท่านช่วยกันลดอันตรายจากมันโดยใช้วิธีที่ 3 ที่กล่าวไว้ครับ และทิ้งให้เป็นที่เป็นทางก็คงจะช่วยสังคมอลเวงของเราได้บ้างนะครับ และถ้าเห็นมันอยู่ไม่ถูกที่ถูกทางก็อย่าเมินเฉย ช่วยกันเก็บเพื่อเป็นการสร้างกุศลเถอะครับ

อย่างไรก็ตามในส่วนตัวผมก็เริ่มทำมานานแล้วคือการหักด้านไกล้ปลายแหลมและคาติดกันไว้นะครับ ไม่ใช่หักแยกจากกัน เป็นการลดอันตรายของมันได้ระดับหนึ่งครับ แลจะทำต่อไป และผมขอเชิญชวนทุกท่านช่วยกันทำดูนะครับ และเมื่อผมแก่เฒ่า ไม่รู้จะทำอะไรก็จะขออนุญาต คุณสมจิตร ร่วมเก็บไม้เสียบลูกชิ้นด้วยคนครับ

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 11 กรกฎาคม 2555 13:39 แก้ไข: 11 กรกฎาคม 2555 17:25 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 anni, Ico24 คนธรรมดา, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.232.62.209
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ