นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

รัตติยา เขียวแป้น
Ico64
รัตติยา เขียวแป้น
บุคลากรชำนาญการ
งานพัฒนาและฝึกอบรม กองการเจ้าหน้าที่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 11

อ่าน: 1763
ความเห็น: 4

เดินสายแนะนำ Communication Platform (6) เก็บ (เกี่ยว) ได้ จาก ผู้อำนวยการศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ ตอนที่ 2

"ผมอยากเห็นพวกคุณได้รับการพัฒนา ซึ่งจะต้องเป็นการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และการพัฒนาที่แท้จริงเกิดที่ตัวเราเอง"

จาก บันทึกนี้ ดิฉันได้หยอดทิ้งท้ายไว้ว่า จะมาเขียนเล่าให้ฟังว่า อ.ชาคริต ทองอุไร"ท่านทำอย่างไร ถึงได้ทำให้คนของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ เห็นความสำคัญของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่านทางพื้นที่ share.psu.ac.th ถ้าดิฉันจำข้อมูลไม่ผิด ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ เป็นหน่วยงานลำดับต้น ๆ ที่คนในหน่วยงานเปิด blog และมีการเขียนบันทึกอย่างต่อเนื่อง  100%"

ท่านเล่าให้ฟังว่า แรกเริ่มเดิมที ท่านมีโอกาสได้รู้จัก share.psu.ac.th ในคราวที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ (สังกัดจริงตามถือจ่ายของท่าน) ได้มีการแนะนำให้รู้จักและสมัครเปิด blog  แต่เป็นการแนะนำพอสังเขป  ซึ่งท่านก็ต้องกลับมาเรียนรู้เพิ่มเติมแบบลองผิดลองถูก  ซึ่งท่านกล่าวอย่างติดตลกว่า "การเรียนรู้ของผม เป็นการเรียนรู้แบบมั่ว ๆ

เมื่อท่านได้ลองเขียนบันทึกใน share.psu.ac.th ไปได้ระยะหนึ่ง ท่านก็เริ่มเห็นความสำคัญว่า พื้นที่เสมือนแห่งนี้ คงจะช่วยลดปัญหาการสื่อสารที่เกิดขึ้นในองค์กรได้  เพราะหากมีการสื่อสารโดยผ่านการเขียน คนจะรู้กันทั่วทั้งองค์กร ซึ่งบางครั้งจะส่งผลดีกว่าการพูดคุยโดยไม่มีหลักฐาน

เมื่อตัวผู้นำในองค์กรมีความเชื่อมั่นในเครื่องมือแล้ว แน่นอนว่า การบอกกล่าวให้สมาชิกในองค์กรสมัครเป็นสมาชิกใน share.psu.ac.th ครบ 100% นั้น ไม่ใช่เรื่องยาก  แต่การทำให้คนศรัทธาในเครื่องมือโดยการเปิดใจร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่าน blog ครบทั้ง 100% นี่สิยากกว่า ถึงแม้ว่า บุคลากรของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ จะมีเพียง 33 คน ก็ตาม

เมื่อท่านเล่าให้ฟังถึงตรงนี้ ในใจของดิฉัน คิดต่อไปไกลอีกว่า ไม่เห็นจะยากเลย  มีบุคลากรแค่ 33 คน ท่านคงจะใช้วิธีการบังคับว่า การเขียน blog เป็นส่วนหนึ่งของการประเมินผลการปฏิบัติงานแน่ ๆ คนในองค์กรถึงเขียนได้เขียนกันทั้ง 100%

ผิดคาดค่ะ

ท่านกล่าวว่า โชคดีที่หน่วยงานท่านมีต้นทุนเดิมดี นั่นคือ 30% ของคนในองค์กรมีใจรักในการเขียน ดังนั้น การใช้เพื่อนเป็นตัวกระตุ้นเชียร์ให้เพื่อนเขียน blog ดูจะเป็นกลเม็ดหนึ่งที่ท่านนำมาใช้  นอกจากนี้ ท่านยังช่วยเป็นพลังเสริมอีกแรงนึง โดยพยามยามให้กำลังใจว่า "เขียนเข้าไปเถอะ เขียนอะไรก็ได้ วันละหน้า ครึ่งหน้า ให้พยามเขียนเรื่อย ๆ สุดท้าย สิ่งที่คุณเขียนนั้น ก็จะเกิดประโยชน์กับคุณเอง  โดยคุณสามารถนำสิ่งที่เขียนมารวบรวมเป็นหมวดหมู่ ขัดเกลาสำนวนเล็กน้อย ท้ายสุดอาจนำไปสู่การจัดทำเป็นผลงาน เพื่อขอตำแหน่งได้"

"หากคิดอะไรได้ หรือทำอะไรได้สำเร็จในวันนั้น ๆ ให้บันทึกไว้เลย"

ท่านกล่าวกับคนในองค์กรของท่านเสมอว่า "ผมอยากเห็นพวกคุณได้รับการพัฒนา ซึ่งจะต้องเป็นการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และการพัฒนาที่แท้จริงเกิดที่ตัวเราเอง"

"ผมอยากเห็นว่า การเป็นผู้เชี่ยวชาญนั้น ต้องเกิดจากการที่คุณสามารถสอนและถ่ายทอดความรู้ให้คนอื่นได้ นั่นแหละคือการเป็นผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง"

เป็นไงค่ะ กลวิธีของท่าน  เริ่มจาก   ลองถูกลองผิด จนเกิดความเชื่อมั่น และศรัทธาในเครื่องมือ

ตามด้วย ทำให้ดูเป็นแบบอย่าง กระตุ้นเสริมจนเกิดพลังศรัทธา ผองมิตรอาสาช่วยกระตุ้นอีกแรง

ผลลัพธ์ที่จะได้ชัดเจนเป็นรูปธรรม จับต้องได้

อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้แล้ว ดิฉันเชื่อว่า แนวทางการนำ blog ไปใช้ในการพัฒนาองค์กร ของผู้อำนวยการศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ คงจะเป็นอีกแนวทางหนึ่ง ที่น่าสนใจทีเดียว  หากหน่วยงานท่านไหน มีกลเม็ด เคล็ดลับ อย่างไร อย่าลืมนำมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ

สำหรับส่วนตัวดิฉันแล้ว  ได้แต่แอบถอนหายใจว่า "เฮ้อ  ไม่ได้ง่ายอย่างที่ดิฉันคิดไว้เลย"

 

สร้าง: 18 ธันวาคม 2550 19:08 แก้ไข: 18 ธันวาคม 2550 19:12 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • ขอบคุณนะคะ..ที่ช่วยบันทึกต่อยอดไว้ให้อ่านประสบการณ์และกลยุทธของผอ.ศูนย์เครื่องมือกัน
  • ในส่วนตัวคิดว่า..การให้กำลังใจจากผู้บริหารเป็นเรื่องสำคัญมาก..สังเกตว่า เมื่อลูกน้องคนใดเข้ามาเขียน..อ.ชาคริตจะเป็นคนแรกๆ ที่เข้ามาอ่าน..ติชม และให้กำลังใจเสมอ..และเวลาที่อาจารย์ comment ก็เป็นในลักษณะที่เป็นกันเอง..เหมือนเป็นพี่ใหญ่..ตรงนี้คงช่วยลดความเกร็งของลูกน้องลงได้เยอะค่ะ
  • ส่วนบุคลากรศูนย์เครื่องมือเอง ก็เป็นคนที่มีศักยภาพทั้งนั้น..จากการตามอ่านบันทึก ทุกคนมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกัน..และก็บันทึกได้น่าสนใจทั้งนั้นค่ะ..เมื่อทั้งหัวและหางช่วยกันขยับขับเคลื่อน...เก๊าะ..ไปโลดเลยค่ะ...

P  สวัสดีค่ะ คุณ Kon1Kon

       เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ การเสริมแรงโดยการให้กำลังใจ เป็นสิ่งที่วิเศษสุด ยิ่งกว่าของกำนัลใด ๆ เลยค่ะ ยิ่งเป็นการได้กำลังใจจากหัวหน้าด้วยแล้ว ต่อให้งานหนักหนาสาหัสแค่ไหน ลูกน้องทำแบบถวายหัวเลยค่ะ

ปรบมือ ๆ ...แปะๆ...ให้กับความสำเร็จในการขับเคลื่อนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของศูนย์เครื่องวิทยาศาสตร์ค่ะ ^^

เรียน คุณรัตติยา

            พี่เสียโอกาสเมื่อวันที่เดินสายแนะนำไปให้ความรู้เรื่อง Comminication Platform ที่ปัตตานี เมื่อวันที่ 17 ธค.50 พี่สนใจมาก แต่ติดภาระกิจหมดนัดคุณพ่อไปรับเครื่องช่วยฟัง เลยไม่ได้เข้าฝึกปฏิบัติ  แต่ได้มาฟังช่วงวันที่ 18 ธค.30 ที่มาเล่าสู่กันฟัง  พี่สนใจมาก ก็เลยกดสุ่มเล่น ๆ เข้าสู่ระบบมาได้  แต่ยังจัดการเรื่องสร้างBlog  และ Plannet  ไม่เป็น  แต่จะค่อยลองเล่นไปเรื่อย ๆ  ทั้ง ๆ ที่ไม่มีความรู้เลย

            ขอบคุณสำหรับการเดินสายแนะนำที่ปัตตานี ทั้ง 2 วัน  คิดว่าน่าจะมีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีกหลาย ๆ คน

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.231.25.104
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ